장음표시 사용
51쪽
existeret tantae auctoritatis Ecclesia, tantaeque nobilitatis, ut Primatu digna esset; quamobrem Toletanae Primatialis cam fas tanquam suas defendisse; Amrendo hecto, inquit, lis Sestores η sis PM 389- sva la causa de Toliri. - Quum Reges nostri Toletiis causam fecerint suam. Insuper liquido constat id quod suo in Diplomate expressit Rex Ioannes II. ad Alphonium Carthaginensem Burgorum Antistitem, & in epistola instrinctionis, quam appellant Carimorden, ad Ecclesias & Praesu- les Regni de qua in parte altera dicendum erit) nempe. Primatum in Ecclesia Toletana Bullis Pontificum constitutum.
D. Io: Π-Vide atque firmatum, en uv gran servicio de su Real Per-ρο ' ' Η' , di honor Corona de sus Re πω. - Μagnum se emolumentum afferre tum ipsi Regi, tum Regno. Quibbus attentis facile comprehenditur quam sit repugnans M moriale ad Regias manus afferre, cujus pura puta sentemtia est.
XI. Rex Catholice, Hispalensis Ecclesia Memoriale hoc ad te tradidit, quo irritum esse intelligas quidquid tot, tantique Progenitores tui veluti propriam causam defendendum suscepere; quidquid cognoverunt, assirmarunt, scriptoque testati sunt emolumentum sibimet, Regnoque singularem gloriam peperisse. Id scilicet Hispalensis Ecclesia contendit. Quare libellum istum attulimus, ut ipse videas, omnesque intelligant, nulla unquam memoria id honoris praestitum Regibus Hispaniarum fuisse, tuosque Proavos, caetera dignis simos, illam sibi utilitatem animo, & cogitatione finxisse , quam sibi a Toletana Primatiali provenire tradiderunt: ejus Gem sanciendae auctoritatis negotio implicitos esse Reges iblos ob singularem, immoderatumque amorem, quo Alphom sus hujus nominis VI. ejusque uxor Constantia Toletanam Ecclesiam prosequuti sunt. Cui accessit singulare itemst.
dium Urbani II. Pontificis Maximi, & S. Hugonis Abb
.tis Cluniacensis erga D. Bernardum. Tuendae autem illius auctoritatis necessitatem, quae creditur, nullo firmiori niti
fundamento, quam superiorum Regum exemplis, qui nullo jure patronos se ejusdem gesserunt. Haec Memorialis summa est. Ecquis ergo non stupeau, Indignumque non putet facinus, quod ab Ecclesia Hispalensi susceptum sit, cujus amor, obsequium, cultus erga Reges maxime fulgere debent rinae diximus siqui animo reputent, quanquam studium ad
52쪽
verta partis contra suadeat, veris Veriora esse fatebitur. Ε clesiam quoque Hispalensem tam perspicuae veritati concessuram esse confido
ANIMADVERSIO ILImbecillitas causamm, quibus se innixam dicit Ecclesia Hispalensis,ut suum Memoriale
-traderet ad 'Regem Catholicum .
cie quidem justis ex causis, re autem ob prisatos sines. II. Memoriale ferme totum est compactum e contentisne de Primam Lugdunens Petri de Marca, que est appendix ad cincilium Claromontanum. III. Detegitur fastas causarum, quas adducit Ecclesia Hispalensis, in probu
suum coeptum. IV. Prima ex praefatis ea ses: nempe Diploma Regium conditum amo IT 22.
. . Negatur id ren Diploma fuisse extortum ab Ecclesia Toletana contra id quod objicit resipiaresis. VI. Toletanus Archiepi pus Pragmaticis Regum Philippi II. III. Disi pis caeteris Hispaniarum praelatus fuit. VII. Philippus III. Toletano Praesuli Eminentis titulum tribui mandat, quem post ramos mille Urbanus Octoin tardinalibus tribuit. VIII. Altera ex carasis in Memoriali adductis nempe Diploma Regium
IX. Defenditur Diplomaeis e in dem aequitas, in 7us Toletanae Ecclesiae. iri. Te etia casse edendi .Memorialis praetenditur ab Ecessa Hypalensi, mmpe. Epistola Marchionis G imaidi. XI. I amet epistola exhibetur. XII. Ecclesia Toletana propugnare debet sis jura. XIII. Ab Ecclesia talpatensi idem fieret pro Da causa tuenda. XIV. Respondetur imiadisse Hamiae Memorialis in Primatum Toletanum, quem labefactari mn posse ostenditur. XV. Summinum mntificum Oracula pro Tolaetam Ecclesia optime per meritais Apostolica Sede .
53쪽
οUigata a romper A filiacis , que ha obse ado en quatrocismosa selema quatro a 'os. Quod nobis redditur: M Cogitat provo-- cari se ab Ecclesia Toletana, cogique hodierno die finemis imponere silentio, quod qIq. annos nunquam interruptum is servavit. Credo equidem non invitus allata Μemorialis verba esse certa ; quae idcirco summa cum fide proferre volui. ne tam ex mea, quam eX legentis sive audientis parte aliquid veritati deesse videar. Certe Hispalenssis Ecclesia nubiam afferre potest novam causam, ob quam jure possit dicere, sibi a Toletana molestiam aliquam inlatarii esse, quod haustita multo post palam facturi uimus 33 propterea scite, liber literque rem veram expositura in Memoriali non ait: Me Iigit, seu , exploratum habet, sed, cogitat proetocari sie, proindeque ad causam suam dicendam compelli. Historia omnis Principum exemplis abundat, qui plus aequo laudis appetentes , ubi quam Voluerunt gloriam assequendi spe exciderunt, exclamant sibi factam injuriam, honestique belli nomine jus alienum violenter invadunt. Nabuchodonosor Rex ille animi elatione celeberrimus, meditans Reges finitimos, gentesque magis dissitas propriae ditioni subjicere, inexplebilem animi sui cupiditatem,specioso nomine,causam belli jactat, eisque acerbissimum bellum indicit. Legitima videbatur belli causa: Ut defenderet se; re autem latebat simultas : Dixit c gitationem suam iii eo esse pVitam, i t omnem terram suo subjug ret imperio. Nolim ego eamdem fuisse mentem Hispalensi E clesiae. Cogitat provocari se ab Ecclesia Toletana eo tan- , tum nomine, quod haec singularem adhibuit curam, ne sibi Primatus dignitas praeriperetur in Hispanias, quam rectissime obtinuit, summoque jure tueri debet. Quamobrem doducit instructum agmen, delendi animo splendorem maximum Toletanae. Id vero si legitimum belli genus a ecquod violentum dicendum erit II. Ecclesia Hispalensis inanem ludit operam rationes aucupans, quibus persuadeat se motam esse ad suum libellum Memorialis nomine evulgandum: nam homines non st
diosi hanc potissimam, & veram iuisse causam dicent; quod Ecclesia Hispalensis jamdiu apud se habuerit hujusmoui fe
54쪽
Primatus Lugdunensis, quam Gallorum insignis Iurisperitus Petrus de Marca publicis literis consignavit, antequam Lutetiae Parisiorum Archiepiscopus renunciaretur, qui alias alio in gradu causas defendendas suscepit. Enimvero quum Praeses esset in suprema Curia, vindicem acerrimum gessit juris Regili deinde Praesul, moxque Episcopus factus, Summorum Pontificum, & Apostolicae Sedis auctoritatem constanti animo propugnavit ; quippe cui ad omnigenam eruditionem instructo, Auctorum gravissimorum dicta, & documenta ad omnes causas aptissima praesto erant. EX hoc igitur tractatu, qui est Appendix ad Concilium Claromontense Tom. 26. Regiae editionis Conciliorum, tota ferme eruditio educta est, qua Hispalensis Ecclesia Memoriale suum inspersit. vel rarum est admodum aliunde decerpta invenire. Sunt quaedam, negare non ausim, ante hoc tempus inaudita, quae Scriptor Memorialis proprio marte concinnaVit, eademque legere erit libri tertii Paragr. I. & seqq. Quid vero Potius consilium fuerat vel non scripsisse, vel saltem non edidisse; ubi enim
sorte contingat, ut mente excogitentur quae famam bonorum offendunt, necnon eorum qui ad Aras evecti merentur obsequium, prudentis est ea occultare. Verumtamen hanc rem gravius, maturiusque pertractandam intelligo, at non est hic locus: ubi ad tertiam mei operis partem Ventum erit, argumenta ista refellenda pleniori sermone me suscepturum
III. Hanc unam suisse, ut diximus, potissimam causam ex ipso Μemoriali conjicitur. Et sane tria illa, quibus permotam se suisse ait Hispalensis Ecclesia ad libellum Catholico Regi exhibendum, publicamque in lucem edendum, altiori procul meditatione omnes vident praepropere, & ex industria suisse procusa, & absoluto jampridem operi praetaa,
non e contrario priusquam labori manus admoveretur, e cogitata ; pariterque omnes intelligunt multum temporis a, sumtum re tum cogitanda, tum elucubranda. Se moveri
ait Hispalensis Ecclesia duobus Diplomatibus invictissimi Regis nostri, qui utinam diutissime servetur incolumis) co ditis pro Ecclesia Toletana, quorum alterum prodiit I 2I. pridie Idus Septembres, alterum insequenti anno octam Idus Μ as ; tertio autem moveri se vehementius ait epistola Μarchionis Grimaldi data eodem anno tertio Idus injas.
55쪽
ς' P λδ' quum ita sint, tam brevi paucorum mensium interea-pedine a conditis Diplomatibus ad libellum editum, abunde perspicuum est hanc Ecclesiam adoptasse sibi filium, quem alia natum parente unusquisque fatebitur, & antiqui Auctoris conatum, ementito recentis nomine, promulgasse. IV. Caeterum ut luce clarius constet de nullitate causi
rum quae jactantur motrices evulgati libelli, eas cognoscere singillatim oportet ; singulis enim perspectis, ni fallor, unicuique prudenti de re tam dilucida persuasum erit. Cognoscamus primum e Regiis Diplomatibus conditum anno I 21. pridie Idus Septembres pro Toletanae Ecclesiae Praesulibus . Ait igitur Rex : Que fle=ido conGeniente disingvir enet iratamiento la Dignidia delos Delados de Tolido, de los demas Areobispos, ν Obispos de olos Re nos, por ser u ma or, aue euellos O , como por los meritos de A que at presente A es, ha m nido se Magesad, en permitir d toaos te dis es riserido Aretobispo. co)nis 2 los que en ad ante Asueren, et tralamiemo de ΕXcelencia. que es et mnor, que se permite d la mas elevada effera , et masi sintiGo en sus realis Dominios, por ser et dicho Aretobispo Primari de las opanas. Quod nobis sonat: se Quum deceat Observam se tiori Praesules Toletanos ossicio prosequi, quam Archiel bis scopos, Zc Antistites caeteros Regni nostri, tum quia illiis dignitate his praestant, tum quia residens hodie Archie- is piscopus virtutis, & ingenii dotibus est clarissimus 3 Reis gi placuit unicuique permittere, ut eidem Archiepiscopo, ejusque successbribus Excellentiae titulum tribuant ; quo qui- dem honore omnium amplissimo, singularique tota Hi γo nia, eos tantum prosequi licet. qui sublimiori sunt in i is co positi, eoque id nomine tantum concedit, quia Τοleri tanus Archiepiscopus Hispaniarum est Primas. Mempet x. V. Diploma Istua a Toletana per ambitum extortum fuis se, ait Hispalensis Ecclesia, ut se opprimeret, suprema Regis benignitate abutens, parumque sinceris suggestionibus Regiam Μajestatem inducens ad id praestandum. Nissi fugeret Hispalensem Ecclesiam, qua ratione Toletana a Rege impetravit, ut qui Primatialem Hispaniarum sedem hodie tenet, quique eum sequentur Archiepiscopi, tali honore dignarentur, quod adeo invidiosum sibi esse demonstrat, er besceret rem adeo incertam, & Veritati tanto proXimam intervallo docuisse. Nullus dubito, quin prius Diploma illud
56쪽
ECCLESIAE TOLET ANAE. I. s PARS I. emanaverit, nemine Aulicorum inscio, quam ad aliquem Toletani Capituli de isto ambitu esIet quid perlatum. Ecquid igitur Ecclesia Hispalensis in omnium hominum conspectu de Toletana expostulat, quod scilicet haec molita fuerit se opprimere tanta injuria i Ecquid nullo stabiliori fundamento, quam levissimae ratiocinationis innixa, Hispaniarum Primatialem gravissimae culpae consciam accusat, Regia nempe auctoritate abusam minus sincera suggerendo i Toletanae Ecclesiae, ut jus suum, suamque praeeminentiam tueatur, praetextus Excellentiae suae impares non sunt opus; quippe cinjus aequitati firmissimum est praesidium nudam veritatem
VI. Age vero; Toletana Ecclesia superiorem suo Praesuli reverentiam quaesierit, quam quae caeteris debetur Hispaniarum Praesulibus. Proinde aliquis eam condemnet i Quod est aequissimum a quod est omnibus manifestum de eo fuisset sollicita. Et sane Pragmaticis Regum, qui Philippum V. praecesserunt, agentibus de ossicio erga Hispanienses omnes, cautum fuit, ut Praesules Archiepiscopi, & Episcopi Dominationis honore cohonestarentur, Archiepiscopus vero Toletanus Dominationis Illustri ιmae, quia Primas. Det mihi hanc veniam Hispalensis Ecclesia: interrogare ipsam cupio, ut intelligam quid respondeat. Parumne sincera suggesta fuerunt centum abhinc annis & amplius, utrique Pilippo ΙΙ. ΙΙΙ.Regibus omni laude superioribus, idque conata fuit Tolet na Ecclesia, ut Hispalensem opprimeret, quum Pragmaticae illae fuerunt constitutae t Minime id quidem, inquiet. Ecquos igitur, Deus bone, suggestus non sinceros, ecqua consilia generositati,& Catholicae Religioni Toletanae Ecclesiae non convenientia. Opprimendi causa Hispalensem, necesse habuit Rex noster feliciter regnans, qui novit Proavorum Diplomata e Recollectis legibus ; ut, quum omnibus Hispaniarum Praesulibus aeque tribui animadverteret titulum Τωletano Archiepiscopo alium permitteret splendidiorem l Sic Jure gentium ,& Civili sanciendum fuit. Id complures considerantes ab eo jam tempore, quum Toletanos Praesules Ca dinatatus amplissima dignitas defecit, iisdem Excellemiae gradum deberi cognoverunt ι & idcirco non pauci ex Hispaniarum Μagnatibus tali eos honore dignati sunt, quidquid virtus, & modestia Praesulum contra niteretur, qui urban, D tatis
57쪽
tatis tam lautae honorem recusanteS, nunquam passi sunt, ut decor iste suorum Tribunalium Documentis praefigeretur,
usquedum Rex ipse, ad quem spectat de hujusmodi officiis
omnis quaestio, animi sui voluntatem eXpressit: etenim sibimetipsi dignitatis altioris gradum tribuere, non recte imstituti animi argumentum est, facilique negotio id censoria virgula perstringeretur, non secus atque contrarium obsequio, quo Regem, & per eum sancita unusquisque debet verori. Quare affirmare non dubito, quod, siquis auderet secus f cere , pro palmari ejusmodi audacia ignominiae nota ipsi es, set inurenda. VII. Insuper, ut dicam quod sentio, incautus mihi cem te videtur suisse, qui curavit, ut Rex, ad quem unum Pe
tinet suis in Regnis officii gradus definire pro subditis omnibus, quacumque ii fulgeant dignitate, quis Archiepiscopo
Toletano conveniret gradus, declararet. Ipsi enim Pragm ticis tum Philippi ΙΙ. A. Is 86., tum Philippi III. A. 16OO. sancitum fuerat, ut supremus, & amplissimus Omnium titulus tribueretur, nempe Eminentiae, quanquam Cardinatatus honore summo non censeretur; quippe Toletanus Archiepiscopus, perinde ac ipsi Cardinales, earum vi Pragmaticarum
cohonestabatur, qui id temporis Eminentissimi non dicebantur , quod nomen insigne postea ex Urbani V ΙΙΙ. Decreto adhiberi coeptum est. Verum ipsemet Philippi ΙΙΙ. verba amdiantur sua in Pragmatica octavo Idus Junias signata Amno I 6Co. quae ad amussim alteri Philippi ΙΙ. respondent; et nim meae opinionis perspicua veritas, vel iis patebit qui mihi maxime adversantur. Prohibimos, ait ReX, I destndemos, que ninguna persona pueda Eamar Senoria Illustrissima, de pala
bra, ni por escrito, d otra astuna de qualuier esari , condicion, grado , oscio que tenga, por grande, I preeminente que sea, eincepto 2 los Carrinales, que no es mi volumad, que sean comprehendidos en ela DP. Assimismo , por la grandera de la Digni-dad de H Aretobispo de Tolido, es exceptuari en dicha lo, como Primari de Ias E panas, aunque no sta Cardeves. Quorum sententia est: si Prohibitum, vetitumque Omnibus VolumuS, ne se Voce, aut scripto ullus cujuscumque status, conditionis, gra-
dus, & officii, licet amplissimi ac praestantissimi, salute- ,, tur nomine Dominationis Illustrissimae, praeter Cardina- Ies, quos hac lege teneri non nostri conssilii est, parite que
58쪽
que Toletanum Archiepiscopum, quem pro summa Priis matus Hispaniarum dignitate, tametsi Cardinatatus insi- gnia non obtineat, legis nostrae conditionibus solutum de- claramus. EX allatis Philippi ΙΙΙ. verbis liquido constat Regis mentem fuisse, ut Toletanus Archiepiscopus quanquam Cardinalitia dignitate non praefulgeat, tamen titulum Cardinalium proprium accipiat. Quum autem post Decretum Urbani VIII. Eminentiae titulus Cardinalibus congruat , idem Toletano Archiepiscopo, propter dignitatem Primatus summam, tribuendus videretur. Equidem id affirmare pos sum, mille jam annos ante Eminentiae titulo salutatum fuisse Toletanum Archiepiscopum. S. Presbyter Beatus Asturicensis, Heteriusque UXamae Episcopus in literis ad Elipandum traditis tali eum honore dignati sunt, quae legi possunt penes eruditum D. Nicolaum Antonium Hispalensem origine,& S. illius Ecclesiae Canonicum ita signatae: Eminentissimo, nobis, o Deo amabili Elipando Toletanae Sedis Archiepiscopo. Haeliterae datae fuerunt anno circiter 83. VIII. Ad alteram nunc venio causam, quae Hispalem sem Ecclesiam permovit, nempe ad aliud Diploma octavo Idus Majas IIaaia a Rege conditum pro Ecclesia Toletana a in quo mandavit: uue la Dcritura de Concordia en orden d la
paga de et Subsidis, di secusari, que han esipulari las Plesias de
Casin, Leon con su Magesia, sin perjuicio de ei derecho de laspartes, ta firmen los Capitulares de la Santa litem de Tolido, co-mo k han hecho en otras Concordias, I las demas Iglsas se acti ran d la Concordia, o M adherirse, ustu de ella en virtud de lacondicion estipulata en ta Concordia firmada de los restridos C Atulares de Toleri. Idem latine redditum sonat: - Ut codicibius Concordiae, quod ad solvendum Subsidium,& Emm,, satum ut dicunt quem Castellae, ac Legionis Ecclesiae se cum Rege stipularunt, amotis ciuibuscumque praejudiciisse partium, a Capitularibus Ecclesiae Toletanae subsignetur, is quemadmodum aliis in conventionibus actum fuit ι & E
se clesiae caeterae Concordiar adhaereant, Vel si secus fecerint,
is ad illam teneantur, vigore conditionis stipulatae in comis ventione a laudatis Toleti Capitularibus signata. Hoc
Diploma, non negamus ab Ecclesia Toletana omnem curam adhibitam, ut conderetur. Neque enim par erat, ut tot elapsis annis, quibus viguerat quidquid Regio in hoc Dipi
59쪽
AP, Ii male expressum legitur, Toletanae jus Ecclesiae antiquaretur ob recens excogitatum consilium. Quod ab immemor
bili in more positum suit, servatumque est super hoc ex eo tempore, quum Summi Pontifices Hispaniarum Regibus concesserunt Subsidium. & Excusatum in omnem Legionis. &Castellae Clerum, ita se habet: Constituta solvendae pecuniae summa& sponsionis conditioni hus, stipulatur Concordia, cui tantummodo subscribit Ecclesia Toletana per suos Capitul resa ea vero Concordia obligantur Ecclesiae omnes ex facultate, & cura Toletanae ab ipsis demandata. Id omne confirmatum videtur in Memoriali etsi quod ad Hispalensem Ecclesiam attinet, aliter se rem habere autumat. Quam rem . quia mihi de ea non liquet, nec probare, nec impro-hare ausim, ne dicar rem incertam aut negasIe, aut assim
IX. Praxim hanc inconcussam, & immemorabilem tu bare molita est in Convento novissimo Hispalensis Ecclesia, quod non parum negotii facessivit Toletanae, ut jus Reguliorun tueretur. Profecto vereor, ut Hispalensis Ecclesia munus illud singulare Toletanae pro jugi expressione, mani- fi staque confessione Primatus acceperit. Siquidem ipsa evbcit satagendo, ut Ecclesiae aliquot ab ea, quam cum Toletana inierant, societate discederent. quod clandestinum comsilium eo in congressu conceptum fuit, quod A. III 8. universae Hispanienses Ecclesiae habuerunt Mailriti, quatenus ex pluribus opportune colloquiis, in quae tum temporis venicum quibusdam earum Curatoribus Ecclesiarum, explor tissimum mihi est: ea tamen discessio non fuit diuturna, et ni in Ecclesiae illae quantocyus veterem societatem, atque necessitudinem inierunt. Quid igitur miratur Hispalensis E clesia Toletanam haud elle passam, ut tanti momenti Actum antiquaretur Veiis certe remisque contendit, ut Regem admoneret perveterem simili occasione consuetudinem, ritumque ab immemorabili conservatum: Rexque de veritate illius consuetudinis instructus, aequissimam Toleti relationem a
cepit . Quid hac in re peccatum ab Ecclesia est i Quid ab aequitate discrepat Regium Diploma Quidnam aliud id fuit quam Possestarem insistere. ut sua de possessone ne dejic
retur , & Praetorem edicto decernere,ut qui in posscssione erat, is in ea permaneret, integra relicta partibus de jure discept tione Disiligoo by Corale
60쪽
tionet Neminem omnium futurum scio, modo Ius Civile a primo limine salutaverit, qui tum Ecclesiae Toletanae cavisae, tum Regio Diplomati, aequitatem & jus non concedat. X. Id vero, quo omnium postremo ait, se moveri Ε clesia Hispalensis in Μemoriali, audire non pigeat: Pero, imquit , rinde se manifesta mas la olidet negociarion de la Sama IN sa de Aleri, o es defconsueti de la de Semida, es la carta, que Amrques de Grimatio es&imio en notare de H Ru es Refidente . que la Santa ulem de Semilla time en Roma. Id est: ,, Unde ,, autem, negotiatio Ecclesiae Toletanae luculentius emicat. A moerorque Hispalensis, epistola illa est, quam Grimaldusia Marchio Regis nomine ad Praefectum dedit, qui Romae M Hispalensis Ecclesiae res procurat. Primum hujus epistolae caput, nempe curam maximam, summamque diligentiam adhibitam a Toletana Ecclesia pro jure sito tuendo . patefieri non nego; alterum vero, idest Ecclesiae Hispalentis mc rorem , illis literis exhiberi, ne orator quidem omnium duesertissimus mihi persuadeat. Caeterum ut ab omnium an, mis hujus rei suspicio, siqua irrepsit, penitus amoveatur , ipsumet Marchionis epistolam exhibemus, quam qui torum perlegerit, ne minimum quidem moeroris Ecclesiae Hispalem sis indicium continere intelliget. Μelius dixerat hac epist Ia suam expostulationem niti , quod ipsa evidentius, quam laudata Diplomata, doloris sui praesesert causas. Hoc dici ab eadem maluisse probabile est; sicuti est certum minus recte explicatam ab ea suisse sententiam suam: sed audire jam oportet epistolam quaestionis hujus iundamentum, & caput. XI. Epistolae Marchionis Grimal di, ad Curatorem E clesiae Hispalensis Romae commorantem datae Regio nomine , exemplum sic se habet. Siendo indubitalis la Primam dela Saula Visia de Toleri, prerrogativagου por indultos Ap solicos, Realis Derestones, L es de et Redino. lia inebiolabis pra area, obser da por tantos Sulos, que declaran ἁ μυοr de la Samia stlipa δε TMeri H a primaria; di aυiendo ensensia A RO . que C. S. con et motiso de merse Ciso nominassi figun et ordeia de L scrito anteriormente al Doctorat de Ia referida I e a. en la