장음표시 사용
71쪽
is apertissimi sunt. Certum enim est Ι. Staboni sermonem ,, non esse de incolentibus Tagi ripas, quum scopus illiusti sit descriptio terminorum, quibus comprehcndebatur Provincia tunc Lusitania appellata. Certum est II. Provin-- ciam hanc olim non fit ille circumscriptam terminis & Po-- pulis, ad quos dumtaxat Estrematura nunc protenditur. Certum ΙΙΙ. est elogium illud Geographi Grais ampli maia relatum ab Ecclesia Hispalensi nequaquam accipiendum is de solis Populis Estrematuram incolentibus, ac de omnibus is qui tunc Lusitani dicebantur. Certum ΙV. est Carpetanosia in Vaccaeis non potuisse comprehendi,quum hi degant ultra is montes, illi citra. Certum est U. ab Strabone de Vaccaeis,
is &Callaicis loquente, non esse dictum J--,
- de quibus merba fiant, erc. Quum enim Geographus , Μeis moriali teste, eos supra memoraverit , appellaVeritqueri Populos minoris famae ; qua ratione quum de aliis sermo-- nem instituit, de iisdem iterum locutum esse assirmabitur tis VI. demum est certum, craso, maXimoque in errore Ver- ,, sari Μemoriale, ubi Carpetanos excludit a Populis e presse, nominatimque a Geographo recensuis, namque is proculdubio in omnibus editionibus. Carpetani primiis recensentur. SeX hosce errores, quos vindex laudatus is Toletanae Primatiae carpit in Memoriali nemo omnium se eXcusare poterit: omnesque admiratione dignum existi, is mabunt, quod Memorialis Auctor habuerit prae manibus is editionem Strabonis vitiatam atque corruptam , quum ,, omnibus ex Bibliothecis tam obviae, tam frequentes suinia petant fidelissimae Strabonis ejusdem versiones. Nunc V
XI. Pagina decima septima de Ecclesiis loquens, quas
Exarchatus vocabat antiquitas: , inquit, ero tres Di
cos. Ia de Asia, cus a cabera era Epheso; la de Ponto, civa cibera era Cesarea de Capadocia ιν la de Tracta, cava cabeea era Birancis, rodas las quales las fundo San Puan angelista; como dira San Geronimo: Totas Asiae fundavit, rexitque Ecclesias. Fundaris ora Plefias por nn 'uan, por esta 'errogativa, situs Obi posse trataron como Autocephalos. Id est, δε Ecclesiae istaeis erant tres Dioeceses; nempe Asiae, cujus caput Ephesius, is Ponti, cujus caput Caesarea, & Thraciae, cujus caput BDM Zantium: quas omnes fundavit D. Joannes Euangelista
72쪽
ia teste Hieronymo et Totas Ayiae sundavit, rexitque Asfas. is Quarum Ecclesiarum Episcopi ob praestantiam fundat,ia ris sese gerebant perinde atque Aurocephali. Rem creditu perdissicilem, atque incertam haec Verba continent: etenim Asiae omnes Ecclesias haud landaVit D. Joannes. Hier nymi autem verborum sensusqninam sit ex Auctoribus, qui proferentur, planum fiet. Doceo nunc firmissimis rationibbus doctrinam Μemorialis de harum Ecclesiarum fundati ne incertam esse. Et re vera S. Ioannes gravissimorum Αuctorum sententia Ephesum non migravit, nisi anno trigessemo octavo post Christi mortem, idque vir singulari doctrina, & eruditione P. Agorius luculenter ostendit: -, i quiens, pos inerosei mam captam o dirutam a Tito, o Vespifano Imperatoribus Romanis, anno trigefimo octam a morte Chri- si Domini ab Hierosobmis in Asiam se contulit, o Ephes comm ratus rexit Asiae Ecclesias, quas Petrus, ct Paulus fundamerant. Et anno Christi nonagefimo secundo ex Asia Roma m adductus indolium se; ventis olei apud Portam Latinam conjectus, o nihil l sus in Ruthmos insulam relegatus es. Haec gravissimus Theologus.
XII. Audiamus pari gravitate Theologum, Sacrae Scripturae oculatissimum interpretem Cornelium a Lapide, qui in commentariis Actuum Apostolorum eXpendens quo tempore Ioannes Ephesum sese contulit, &, primusne illam fumdarit Ecclesiam; Hinc, ait, recte docet Beda anno Christi non
gestino septimo, Ephesinam Ecessam primitus non a S. Done .sed a Paulo finge sundatam: unde S. Ignatius scribens ad Ephesos, Paulum Poanni in aedificatione Ecclem Ephesinae praeponit. Diphinius haeres quinquagesima prima ais, S Poannem tu sienectute curasse Astanam Ecclesam. Hoc Cornelii testimonium abunde
XIII. Pagius item senior tomo primo critices Bar nianae in eamdem sententiam loquitur, ubi postquam demonstravit Beatissimam Virginem Mariam Ephesi nunquam fuisse, sapienterque discusserit Concilii Ephesini primi textum qui aisertur, expresse assirmat hac de causa S. Joannem non antequam senuerit migrasse in Asiam, seque Ephesum contulisse; ut nempe Beatissimae Virgini perpetuo socius adhaereret: stilae fit ratio, cur illam tardius adierit. curaturus Eces
fiam, quam jam Paulus Dud erat idem Cornelius jam di-
73쪽
xerat ad duodecimum Actorum caput, ubi memorata diutumna Joannis manssione in Jerusalem, sic fatur: S. Mannes dimitus ibidem mansit, ut se iret B. Hirgini, cui a Chriso durus erat custos, immo ius. Ad alios nunc Auctores aeque gravissimos progrediamur. XIV. Cardinalis Baronius, & Spondanus vir clarisi, mus ita sentiunt. voannes in Asiam profectus, eas Provincias,
quibus jam Petrus sui midimns) Euangelium annuuciaberat, o Ecclesias complures erexerat praedicatione 1ua excoluit. At vero Eph finam a Paulo sundatam, a Poanne curatam esse, auctor est Ira neus. Et certo probari Cidetur ex his, quae de Pauli illic praed eatione. o mora triennii inserius dicentur: sicut o eumdem Pamlum complures alias ejusdem regionis Ecclesias fundasse, satis ex eo colligitur, quod Lucas in Actis demonstret, eum d ersas Asiae Pr vincias praedicando peragrasse; ipse vero Paulus alibi isetur, feminime praedicate, ubi jam receptum eget Euangelium. Hucusque doctissimus Episcopus. X V. Ab hac Auctoris gravissimi sententia non statim recedens rem considero, qua, ni fallor, bellissime comprobatur id, quod docere constitui. Liquet ex Actuum capite decimo octavo D. Paulum Ephesi mansisse, necnon cum Hebraeis in Synagoga disputasse, quo sane tempore nulla adhuc Ephesi Ecclesia constituta fuerat, neque Euangelium annunciatum. Et quanquam Apostolus in Smagoga cum Judaeis disput vit, praecipua tamen Mysteria fidei eisdem non aperuit ι u
de in magna rerum ignoratione, ut videre erit, Versabam
tur, eo quod diutius ibi commorari non potuit Paulus, sicut ab iisdem rogabatur: DeSenitque Ephesum: ipse ingressus S mgogam disputabat cum Pudaeis, rogantibus autem eis ut ampliori termino maneret, non consensit. Gumque idem Apostolus venisset Caesaream, Cappadociae, an Syriae fuerit, utrimque Auctores videri possunt penes Cornelium ad idem caput Antiochiam, Galatiam, & Pli iam a iterum se contulit Ephesum, in qua Urbe quid gesserit ex sequentis capitis Ue bis apparet: Factum es autem, ut Paulus peragratis superioribus partibus Ceniret Ephesum, o inmeniret quosdam Dipipulas a dixitque ad eos, fi Spiritum Sanctum accepisti At illi diserunt: n que si Spiritus Sanctus es aud imus. Ille vero ait: in quo ergo baptizati estist Qui dixerunt in annis Baptismate. Qua eX H-storia ad verbum relata in Actis Apostolorum, firmissimum
74쪽
conficitur argumentum, Ecclesiam Ephesia D. Paulo esse fundatam, illud autem sic se habet. XVI. Quum Apostolus Ephesum rediit, qui illic morabantur discipuli Baptisma institutum a Christo Domino haud acceperant; non ergo erat Ephesii Ecclesia Christi , quod
evidens certe est, nondum enim reseratum erat ostium, qua
in illam patet aditus. Praeterea illi Discipuli tanta in e rum quae spectant ad Christi fidem ignoratione detinebam tur , ut ne praecipuum quidem ejusdem fidei Mysterium n scerent, quo altissima Mysteria caetera nituntur ; omnibus enim patens est eos latuisse Μysterium sanctissimae Trinit iis , quippe qui lassi sunt nihil de Spiritu Sancto se audivis. ιse. Ergo Joannes nondum Ephesiis nunciaverat Euangelium Christi, neque fundarat Ecclesiam. Quod manifestum fit; nam Ecclesia Christi fidem amplecti nequaquam potest, ni- rsi confiteatur, & credat Mysterium sanctissimae Trinitatis; neque ipsam praedicare Ioannes poterat, absque declarati ne tanti illius Mysterii. Ergo si Discipuli iidem Spiritum Sanctum esse non audierant ; quis revocare in dubium ausit S. Joannem nondum Ephesi predicationis munere functum fuisse, neque Christi Ecclesiam ibidem fundatam ab eo tum viguisse, quum Ephesi praedicantem Paulum audiebant tXVII. Idem luculenter probatur D. Lucae Verbis eodem Auctorum capite. Resert ipse, quantum praedicatione profecerit Divinus Praeco; quot, quantisque in Asia miraculis claruerit; quantas denique conciverit turbas Demetrius, Ephesiorum animos excitando adversus Apostolum gentes
innumeras convertentem: Videtis, or auditis, quia non flum Aa 19. - ει
Ephesi ,stdpene totius Asiae Paulus hic suadens aeterrit multam tumbam, dicens, quoniam non sunt Dii, qui manibus fiunt. Haec enim fidem faciunt, quod ante id temporis, quum Paulus ad Christi fidem Gentes illas concionibus, & miraculis come tebat , D. Joannes neque Ephesi, neque in ulla ex Asiae Pr vinciis nunciaverat Christi Euangelium, neque ullam Ecclesiam fundaverat: etenim Idol latriam proculdubio damnas, set, nec Paulus iram illorum primus expertus esset, quod Idolo-latriam condemnabat, & Divinitatem in manufactis esse inficiabatur. Plures revera ex eodem Spondano textus afferri possent attamen missos facio, ne copia eorum lectoremoneret) qui omnes propositioni adversantur, quam Bisitatis conamur arguere. F I. XVIII. Diqiligod by Cooste
75쪽
XV ΙΙΙ. Huc accedit, quod in Asiaticarum numero Ecclesiarum Antiochena Syriae recensetur, quam Hispalensis Asiaticam esse non ibit inficias. Haec vero ea est absque dubio quam Divus Petrus constituit, antequam venit in Europam: absque dubio inquam, etenim dubitari non licet de re, quae constanti Μ orum traditione firmatur, quamque auctoritas Conciliorum, Scriptores Omnis generis, ejusdemque Cathedrae anniversaria solennia testantur, uti Baronius,& Spondanus aflirmant , qui, ad undequadragesimum annum post Christum,de Antiochena Ecclesia loquentes; uuam, inquiunt, hoc ipso anno ab eo Petro) fulse erectam atque in eidem postmodum septem annis sedisse Episcopum, Majorum traditione , Conciliorum auctoritate, omnis generis Scriptorum res scatione, necnon ipsius institutionis annietersaria celebritate anti
quitus in ipsa Catholica Ecclesia feri solita, die Gigesima secunda F
bruarii, demonstratur. Quae quum ita sint, non igitur Joamnes Ecclesias Asiae omnes landavit. XIX. Restat nunc ut D. Hieronymi verba quae Hispalensis Ecclesia e Breviarii lectionibus. quae septimo Kalendas Ianuarias leguntur, decerpsit, conssiderentur. Ea scilicet quum ejusdem S. Doctoris vere sint, magnum possent negotium facessere. At integra cum fide proferantur: luce clarius erit aliam iisdem subjectam notionem esse, ab ea quam videntur eXhibere. Quod ut ostendam, Verba ipsemet D ctoris maximi asserenda erunt, qui postquam ait, Joannem e ferventi Oleo incolumem evasisse, pergit narrare, quomodo in Pathmos insulam relegatus fuit, unde Domitiano jam tru cidato, atque Imperii habenas moderante Νema , reVersuSsuit Ephesum, ibique permanens ad usque Trajani tempora totas Asiae fundavit, & rexit Ecclesias. Sub Nereta Primcipe rediit Ephesum ibique usque ad Trajanum 'incipem perseet rans totas Asiae Didavit, rexitque Ecclesias. Quae quidem Veseba si literati tantum sensu accipiantur, non solum a Veritate erunt aliena, sed Sacrae etiam Scripturae contraria ; nam
significare videntur a Domitiani obitu Joannem in Assiam reversum Ecclesias ibidem fundasse: secus autem Scriptura testatur, longe ante Principes Apostolorum interfectos in Asia Ecclesias extitisse , quibus uterque Apostolus Petrus& Paulus epistolas conscripserunt. X X. Necesse est igitur, ut veram Doctoris Μaximi sem
76쪽
tentiam eXponam, certo enim scio , nihil anceps a tanto viro prolatum iri. Amplissimus Cardinalis Baronius, & cibrissimus vir Henricus Spondanus rem luculenter enodant. Audiamus postremum, qui utriusque partes eXplebit: Quod Spοηοη ubi ivnti hilarons mus dixit, Verba ejus sunt totas Ecessias Asiae ab eodem anne esse fundatas, sic intelligimus, meas ad c noetelias , Cei bis, atque scriptis stabilierit; quum ea tu reione plures haeretici agerent. Et certe hic S. Hieronymi Verborum genuinus sensus est; haec sancti Doctoris mens, cui verba ipsa servire nos docet Jus Canonicum: Uerba ser vire debent imemioni , non iu- cap. intellig. detentio Verbis. Quum enim Euangelista Ephesum rediit, posuquam passus Romae Martyrium, & in Pathmos insulam relegatus fuit, quae D. Hieronymus memorat, Ephesina jam Ecclesia landata erat, & S. Timotheus Martyrii palmam Fi si ijumpud retulerat, qui primus fuit Epheli AntilleS eX Eusebio apud ,1.,.s,. Spondanum. XXI. Ex allatis constat de ambiguitate doctrinae Fundationis Ecclesiarum Asiae Apostolo Joanni adjudicatae, quam doctrinam veluti certam ampleXa est Ecclesia HispalensIS, Memlag.r is. nequaquam eXpendens quo sensu accipi oporteret Hieron mi verba. Nos autem, D. Hilario docente, S. Doctoris verba juxta veram eorum intelligentiam eXposuimus. Intelligemita enim dictorum ex causis es assumenda dicendi quia non sei moni res, sed rei est serano Jubjectus.
Exhibentur aliae doctrinae incertae , Usitiatae.
I. False traduntur in Memoriali spe locis pia Decretales Pontificum a D. Ck-
mente ad S. Sisicium. II. Tel minus docet non Apochryphas, sed vitiatas est Decretales ante annum 3OO. III. Haereticorum, Graecorumque fraude multa hrepserint insanctiora volumina. IV. Idem evincitur Tellarmini auctoritate.
77쪽
CAP V' Suare rejicienda est opinio Heretico contra Decretales priorum seculorum Ecclesae. VI. Defensio eari dem Decretalium. VII. Ratio cognoscendi num scripta sint arcis pia. VIII. Decretales citatae a Pontificibus in Concilii 'fonsis Patribus, contra quam tradit Memoriale H palense. IX. D. Gelasius praedecessorum Pontificum Decretales percenset, in Rustinus imtinam fecit epist. Decretalem S. Clementis. X. XI. Memoriale negat Patriarctatum Ecclesiae Heroselmitarie, in preaemianentiam Constantinopolitanae, constituta esse in Oecumenico Concilio II. Comstantinopolitam I. confirmata in Galcedonensi Oecumenico IV. . rejicis
XIL 'Bella ini auctoritas contra tam odi doctrinam. XIII. Card. Samnitis, em Spondanus ast ant anno sis Excissam Hierosol)mitanam Patriarchalem factam esse . XIV. Summi Pontifices , em Concilia ante Lateranense In mem factum 'ms es Constanti politanum, in Hieroselymita in f st Patriarchas.
XV. S. Gregorii testimonia de hac re. XVI. XVII. Alia auctoritates idem adstruentes. XVIII. Alia Summorum Pontificum testimonia. XIX. XX. de XXI. Testimonia cinciliorum Generalium P I. VII. es' VIII. XXII. & XXIII. Concilium Lateranense In non confert, confirmat priamum locum ps Romanum Pontificem Patriarcise Consantinopolitano, contra doctrinam Memorialis. XXIV. Gnssematin exemplo, er concluditur.
I. ocere hic saltem desiisset Ecclesia Hispalensis res adeo
I in incertas; impune ferret. Verum praeclariores etiam superioribus fallaciae in oculos incurrunt. Pag. IT. sui Me morialis amrmat apochryphas, nullasque habendas esse DecretaleS Omnes epistolas, quae D. Clementis, & S. Siricii modiis 38O. annis emanarunt , tametsi Vvi clephii propositio
Husinodi a Constantiensis Concilii Patribus damnata fuerit. Decretales epistolae sic ille effutiebat siunt apochomae, cor sed cum a Christi fide. Siquidem hanc Memorialis auctor ani
madvertit in duas divisam esse partes ; quarum alteram Ostem Mem pati 1. dii damnationi ObnOXiam non fuisse,porque, inquit, ladespues de la condenacion odi lis Autores figulentes Belarmino, corc.
Quippe quae post eam latam sententiam his hodie Auctois ribus nititur: Bellarmino, &c. Ad amplissimi hujus viri
nomen Obmutui, certumque habui non ante descendere ad ceteros, quam tanti, quo utitur Anathema illud, Patroni mentem
78쪽
tem assequerer . Tot numero, tantaque volumina versaturo
mihi fetenim data opera non apposuerat is locum diu i horandum non fuit, controversia enim illa fuit obvia, quae agit de suprema Pontificis auctoritate, meumque desiderium explevit. Maximus hic assertor Catholicae fidei prae argumentis caeteris, quibus legitimam Romanorum Pontificum . successionem in Apostoli Petri locum evincit, quartumdeci, mum ducit ex eorumdem Pontificum testimoniis, quae in tres classes dividit. - ΙΙ. Prima Hases, ait, continet epistolas Pontificum, aut sederunt usque ad annum 3OO. in quibus Magdeburgenses, o Ca inus satenetur me e asseri Primatum, sed eas e solas dicunt esse configas recentes, ac salso Pontificibus adscriptas. Nihilo tamen minus D cretalium auctoritate utitur, quas sancti Pontifices condiderunt Clemens, Anactetus, Evaristus, Alexander, Pius, An, cetus, Victor, Zephyrinus, Callixtus, Lucius, Marcellus, Eusebius, Melchiades, & Marcus. Patet igitur has neque
omnino apochryphas, neque nullius auctoritatis judicatas a tanto viro: non enim testimonia illarum afferret ad rem adstruendam perinde magnam, ac Veram. Vitiatas alicubi easdem fuisse non diffitetur , seque idcirco non omni eX parte veras, atque indubitatas temere affirmaturum: sibi vero nequaquam convenit cum Μemoriali, iis nempe auctoritatem omnem detractam fuisse . ΙΙΙ. Re quidem vera Haereticorum industria tum in 'laudatas Decretales, tum in vetustatis gravissima monumemta , tum etiam in sanctorum Patrum scripta, & Oecumeni,
ca Concilia irrepsit, quidquid suadente malitia, ad robo
randos errores, Veritatem Oppugnandam, & lalsitatem si mandam esset satis. Praeterea neminem Eruditorum praeterit, id in more positum fuisse Graecorum, ut sacra plerumque volumina mille fallaciis inspergerent. In quinta Oecmmenica Synodo tot inter capita Haereticorum insanissima , quibus anathema fuit inflictum, malitia, & Daus Graecorum nomen intulit Honorii Romani Pontificis, qui ne latum quidem unguem a fide deflexit, uti testantur amplissimi Cardinales Bellarminus, & Ssondratus, necnon eruditissimus Joannes Garnerius. At vero Oecumenica illa quinta Synodus eam ob rem dicenda erit apochryphat Hujusmodi item Nicaena, toto Catholicorum orbe celebratissima, habenda erit, eo
Dium. Rom. Ponto manend. ad non cap. a. pag. 18 . n. 28. Bellam m.I.
79쪽
quod in ea dinumerantur anni contra quam Orientis Provinciae, ac caeterae nationes consueVerunt, juxta morem tum temporis in Hispania dumtaxat Uigentem, nempe annos putandi per aras a namque illa dicitur congregata esse 3 . sexagesima tertia AEra, praeterquam quod ejusdem chronologia tum temporum, tum Consulum difficilis maxime reperitur Ecquis ausiit id asserere ' Profecto ne impudentissimo quidem ore aliquis, nisi mea me fallit opinio. IV. Verumtamen facturum me operae pretium arbitror, si sapientissimi Cardinalis verba ostendero a Μemorialis semtentia penitus discrepare. Is, postquam expendit Summorum Pontificum auctoritatem a D. Clemente ad S. Marcum, comtinuo prosequitur. Ad haec nihil respondent, ns este recentia , ex supposititia. At quamvis aliquos errores in eas irrepsisse non negaverim , nec indubitatas esse a mare audeam ; certe Iamen au-
liquissimas esse, nihil dubito. Mentiuntur enim Magdeburgenses.cent. Σ. cap. 2. ad finem. Quum dicunt nullum fide dignum Amritorem est e has e solas, ante tempora Caroli Magni. Haec docet Beliarminus tribus nominibus Eminentissimus, nempe Cardinatatus dignitate, doctrinae laude, vitaeque sanctim nia ab iis quae Memoriale resert discrepantia . V. Quae ab haereticis data responsio mirum in modum arridet Memoriali, quin etiam aequo magis exultans illud
efficit. Quapropter audiendum erit, quid de eadem sentiat eximius Doctor SuareZ in libro quem Catholicae Fidei De- sensionem inscripsit adversus Angliae Regem Iacobum . Gravissimus & juxta luculentissimus Auctor, quum Pontificum
auctoritatem summam probaverit ex Decretalibus eorumdem prisca memoria petitis, Haereticorum pone responsum affert idem, quod tanto Patrono, & adversario nostro Memoriali adstruitur. Respondem, ille ait, non constare praedictas epistolas Decretales se legitimas, imo multa in eis reprehendunt, propter qua earum auctoritatem contemnunt. Ipsis iisdemque verbis utitur Memoriale, ut despectui habendas ostendat Pontificum Decretales. At sapientissimus idem Doctor quanti responsum id faciat attendamus: Verumtameu, continuo
prosequitur, haec respoufio non solum apud Catholicos, sed etiam
apud quoscumque eruditos o prudentes miros tanquam streola o incredibilis rejicienda est. His verbis abrogat Haereticorum commenta laudatus Auctor. VI. Diuitiaco by Corale
80쪽
VI. Cum sententia hac tam praeclara viri praeter plurimos commendabilis, qui tum omnium sibi existimationem collegit, tum divinitus institutus ad rerum omnium sapientiam est visus, nihil enim suis in eruditissimis operibus quid minus probandum, arguendum non ausim dicere reperbiur; quicumque ingenio magis praestet perquam dissicile comparabit ea, quae leguntur in Μemoriali. O . ait, nose pueae negam, que son Iupusas, di et que A dudare despues de tam ros eruditos, que A a mn, podia ver d Don Manuel Schel rate ensus Antiguedades Essiasticas ilustradas. Eadem latine: Ho-- die negari non potest, suppositias esse Decretales episto-- las . Siqui autem tot virorum eruditione singularium .ia opinione posthabita, id revocarent in dubium, Emm is nuelis Scheistratii Antiquitates Ecclesiasticas illustratasia adire non dedignentur. Itane vero t Eousque opinionis error adducit i Ego hercle, ego in dubium revoco , eoque id magi S ago, quoniam praeterquam quod eximii Doctoris allata verba id suadent, volumen integrum ab eruditissimo Francisco Turriano ven. Societatis Iesu elaboratum scio, quo in volumine tum legitimas ostendit Decretales epistolas, tum Haereticorum conatus deprehensos oppressit, & Criticorum
VII. Quod si nec tantae auctoritatis homines, nec si missima argumenta sunt satis, ut dubitem, utrum epistolae Decretales vere supposititiae habendae sint, quaero ab Ecclesia Hispalensi: Rei hujus, quam indubitatam affert, undonam evidentia peti potest Etenim in re tam remota quid certi sit intelligo, experientia magistra, dum ne illa quidem, quae nostra memoria eVenerunt, indubitata reperiuntur. Duplici ratione Archiepiscopus Parisiensis monet cognosci posse, utrum scripta sint apochrypha, necne. Ac primo : Opusicula in quibus sunt memi quidam. Quo sensit Decrotales epviolae dici possent apochryphae ι at nullius auctoritatis habendas, immo negligendas , pace dixerim id assi mantis, Emmanuel Scheistratius nequaquam docet: quibus autem argumentis rem Ostendit, eorum aliis aptari potest perspicua , facilis , ac vera solutio, aliis Vero valde probabilis. Quod obiter dictum sit, pergo enim disserere his