장음표시 사용
181쪽
est repraesentationi locus , nisi expresse lege Regni introducta sit, sed succedere debet proximior linea, gradu , bc sexu, respectu ultimi Regis praemortui. . I 29. Denique non temerὰ Sanctium hanc sue- cessionem sibi arrogasse,sed bono jure suffulictum, et inepte probat sententia Regum. Franciae, de Angliae,
qui ex contendentium compromisso in hac causa pronuntiarunt, Sc Regno Santito relicto, quaedam aliata Zerdensi Alphonse adjudicaverunt, ut Marian. testatur lib. I 2.cap. 9. & Iq. cap 8. rursus tempore Ferdi- nandi I U. qui interpellatus dicitur, novo compromisso diffinierunt Reges Aragoniae, Bc Lusitaniae, qui iterato Ferdinando, Sanctii filio, Sc successori, Regnum addixere, relictis Alphonso Zerdensi quibusdam locis, . arcibus, & proventibus, quibus nativum splendorem commode posset substinere,ut resert Steptan.Gariba yin Ferdinando IV. 3c tamen ex his arbitris, vel arbi--tratoribus ab utraque parte electis Reges Franciae ,&Aragoniae Zerdensium jura substinuerant: par ergo est credere, causa discussa, cognovisse, jura a Sanctio, non
a 3 o. Haec, si jus commune seret duntaxat attendendum , non dubito,quin Sanctii causam extra talos ,& sortem ponere sussicerent. Sed enim, cum expressEZerdensissibus Regnum lex fundamentalis adjudicam erit ; nescio, quomodo Sanctii occupatio a violentia deiacari possit. Nam quod leges illae in partitis contentae fuerint promulgatae ab . Alphooso vel non ;
182쪽
Contra cath. Hi p. Regem PHsinum V. rs sparuita prodest Sanctio 3 quia licet lex illa non haberet vim, ut ab Al phonse, admisso, quod eam non promulgaverit ; cum tamen in illa compilatione non ut
nova inducaturista ut descendens a primis illis sapientissimis Regni Conditoribus, traditione, consiletudine vel scripto Ferdinando,Alphonse,superioribusvὸ Regibus accepta; ab his.vini, & authoritatem nata est; ut propterri Ferdina as Sanctus , vel Alphonius Sapiens, qui eam illi collectioni interuit, selum fuerit te-itis, & quidem irres csiabilis , 4m exulantiae, promulgationis, ω observanticis cui,si majorii testimonio opus esset , contestarentne Iurisconsulti illi celeberrimi , qui
antedictae compilationi operam impenderunt Ideon poterat Sanctius, nisi an eam legem committendo,
Regnum, nepotibus debitum, invadere. O .ion
II 3. i A ccediti. Ain te, ega me is pilationi aliam, praeter dae halam, lautiuisitatemta apert) se se implicare, aut irretire . Haec enim duo sibi non consenant; quod .scilicet, praedicta collectio facta fuisset ad dirimendas dissidia interpretum, qui contraria in pluribus opinati, suis judiciis .ee ratiocinus, res obseuravorinisci rique stadidiatant; & qu nullam decisivat authoritatem inibi contenta habitantiis Quomodo enim fieri poterat , Imper ullas insaniam. controversia dici merentvi'; si pure, doctrinales, sic non
legales, ac judiciales sunt Sicut per posteriorum Scrip torum iudicia , etiam si uiras eontradictio is partiacce dant, praeexistentes con ver timetito Enon
183쪽
reselvuntur; sed solum parti, in quam propendent; novum accedit doctrinale suffragium: quod per alterius doctrinale judicium, ipsi oppositum , elidetur, a que adeo controversia crescit, non sopitur. Ita , si non alia sit hujus compilationis authoritas, ipsa solum ρομ' ti, cui faveret, adderet novum sufkagium , quo, si alii
repugnarent, contioversia magis cresceret, & novis involucris intricaretur. Id quod in subjecta specie comprobatur . Ante compilationem vigebat controversia circa patruum, & nepotem: compilatio eam elucidare,
irimere voluit. Si illa decisio nullam habet auth ritatem praeter do inalem, controversia, ipsis fatentibus, viguit, & Sanctius potuit bono, de meliori jure contra nepotes iniurgere; quid ergo deseruit illa decisio non extinxit; sed fovit controversiam; inutilis 3gitur, otiosus, & prorsiis sepervacaneus labor. Si ergonnis compilationis fuit dissidia illa terminare, & nodos illos abscindere; legis authoritas ipsi concedenda est, nam si hebes, vel obtusus fuisset Alexandri gladius , Gordii nodum haud abscidisset, quem alia, extricare non valuit.
13a. Alphonius Sapiens,qui in Comitiis Pallentiae operam dedit, ut pro Sanctio decideretur, suit quorundam Procerum Sanctio faventium suassionibus imprudenter inductus; postea errorem animadvertens, emendare nequivit; erat enim ex illis, qui theoricὸ nimium sapientes, mille in praxi committunt selarcibinos,&ideo hus staragium,ut sibi non constans,flocci
184쪽
Contra Gib.m p.Regem Pbilippum V. ror faciendum: sed si quid inconstanti teiti fidei adllibendum;potius ex juribus posteriori testimonio,praesertim si in eo ad mortem usque perseveret, quam priori stari debet,deAlph. namque verificatur,quod posteriores curae prioribus sapientiores fuere. Unde Zerdensibus νquarin Sanctio potius favet. I 33. Reges compromissarii, non ut arbitri,& ex juribus, sed ut arbitratores , amicabili quadam transactione disceptationem abselvere conati sunt. Animad-Vertentes ergo Regnum pqnes Sanctium , aut Ferdinandum este: nec dimissuros, nisi armis compulsisquod fere impostibile erat; in eam,quae facilior visa est, co cordiam , convenere 3 ut relicto aemulis Regno , Zer- densis locis, arcibus,& proventibus non parcὸ assigna-criS, contentus esset,ia tempori , ac necestitati serviret. a 3 q. Mihi ergo certiisimum est, Sanctium non
jure, sed vi thronum conscendisse ; nec ipsi defuit opportuna satis occasio. Quia, Alphonis genitore in remotis agente, jura sua ad Romanum Imperium persecuturo , mortuus est inclitus adolescens Ferdinandus Infans de la Zerda 1 cui a Patre omnimoda rerum adis minatratio commissa fuerat . Quo decedente, Sanctius, ipsi ordine nascendi imm ediatus, Reipublicae administrandae succes Iit reque stlicisIime adversus Mauros, domique gesta , caepit populum sibi devincire; pluribus insuper Proceribus, donis, & promissis in partes suas tractis, facile fuit Alphon sis reduci suadere, ut Zerdensis Infantis filiis polinabitis,quorum aetas
185쪽
Regno gerendo minus habilis videbatur, Sanctium , calatis comitiis, successorem declararet prout factum est. Hanc postea declarationem ipse , ut audax erat , Schellicosus, armis etiam contra Patrem facti pq nitentem, egregie substinuit , parum curans de legibus ; forte si illis conveniretur responsurus cum Magn. Pompeio: inmatur, ut leges cogitem bene enim illi aptari poterat illud, quo Horat. Pirr. ferociam describit. Iura negat i nata ; nihil non arrogat armis. 233. Nec ex eo quod Sanctius Regnum invaserit; credendum est in ejus posteris, qualis est Rex noster , I9imis legitime reperiri. Nam, ut prattermittam, quod sorte ille caepit bona fide possidere fidens opinioni complurium Doctorum, qui ejus jura potiora existimarunt, authoritati etiam Regni, cujus comitia pro /sis pronuntiarant. Εjus polieri omnino titulum legitimarunt cum ex sententiis arbitrorum, vel arbitratorum; tum te maximὰ;quia Alphonius Zerdensis diutinae contentionis, de exilii pertaesus , inexpectatus occurrit Alphonio ultimo Sanctii ex filio nepoti, deosculata manu ipsi obedientiam exhibuit,ac jura spon te renuntiavit: ita tuS, loca, arces, proventus, qui bus a Rege muneratus est, libenter suscepit; sicqueta longaeva lis tranquilla transactione sedata est, ut videre
est apud Marian. Garibai, bc alios Hilioricos nostros in vita hujus ultuni Alphon si e 'r36. ASanctio usque ad Petrum, quem crude . lem dixerunt, continuata su essio filii a Primogenito:
186쪽
in prinuigenituna. Sed Petrum ipse,citu interfecit, Henricus Rex salutatus est a compluribus ex Proceribus,& Populis ; paucis tamen partes filiarum Petri egregie substinentibus. Invasio haec fuit; non iusta siccessio ;sed quam postea justo titulo minierunt nuptiae Henrici III. cum Catharina Laneastria Petri nepte ex majori filia , Constantia jura sita in generum cedente .Hm linea Henrici II. ad Henricum IU.a primogenim in primogenitum fuit in Castella propagata ; in . Aragonia per Ferdinandum I. Henrici tertii fratrem msnorem natu, usque ad Ferdinandum Catholicunia
137: Henrico l V. suffecta est serina, moribus, sapientia illustris Isabella , uxor Ferdinandi Regis Ara- goniae, cytoriam nuptiis Aragonia Castellari fuit ;gohiae Regnum vi illa veis nihilo secius, cessit Aragonia Castellae, quae, expria mordiali lege, nulli Regno secunda esse poterat; atque
in ea totius dominationis Regia est conservata . Ab his proceisit Ioanna, cujus conjugium totam , quota est , Monarchiam Austriacis asseruit ut in exscripta hujus belli occasione praemisimus . Horum Regurria
successio iisdem , absque ulla discrepantia, legibus regulata fuit, producta linea virili a primogenito in primogenitum usque ad piissimum Carolum Il. nuper defunctum. Ex his manifeste liquet,successionem juri dicam Hispaniarum legibus praejactis violentia ut intrusione cessante perpetuo suille cosermem. f. VI.
187쪽
I 66 Injustitia T lli Austriati
s. U I. Legum nostrarum priores particulae eonfirmes aequitati naturali, in juribus
i 3 4 Etito Legislatores nostri asseruerunt, Ie-1 It successionem regulantes frequetiori totius orbis usu comprobari, ubi vis successio generi , vel sanguini deferatur. Quia , cum sint naturali aequitati consormes , opus erat , quod ut in pluribus earum usus invalesceret . Hoc , pro majori earum de core, & reverentia, ostendere gestimus: praestabimusique caesim, & per earum particulas discurrendo ; quarum priores in hoc S. suscipimus demonstrandas. 13 s. Primo itaque Regni perpetuae incolumitari prospicientes, ejus indivisionem statuerunt verbis illis. Los Omessabios, e entendidos, eatando ei pro comunal de lodos , e conoeienia , que particron nonse
parti seria Viragado, tubieron por derecbo, me. Suffcit, superestque ad probandam hujus clausulae aequitatem, Christi, qui Ueritas est, testimonium allegare . Sed & totius Orbis inviolatus mos id ipsum experimento confirmat.Unus enim in Francia Rex sec- cedit, unus in Anglia, unus in Dania, unus in Suecia. Tur
188쪽
Turcarum vastissimum Imperium unus administrat Persarum Regnum unus gerit ἰ in Synarum Monarchia, in Iaponiensium ditione unus lassicitur. Sacrum Romanum Imperium unus Gesar moderatur, & siquando duo ipsi praefuerunt, ne pluralitas incolumitati ossiceret, communi consensu gubernarunt: quia Omnibus veluti per se cxploratum, perspectumque fiat Regni incolumitati, indivisione statuta, consulendum fitille, de vel lege lata, vel co Rsuetudine continuata consuluerunt: prout apud Iustin. lib. a I. observatum
legitur: Firmius futurum esse Regnum, si paenes unum reman et, quai portionibus inter filios dividere..tur, arbitrabantur .
Iqo. Hanc indivisionem stabilitam fuisse in ipsis
Monarchiae primordiis , non selum ex lege ipsa partitarum cognoscimus, vel ex ipsa fundamentali lege ia , prout a Tudens refertur, quae unum duntaxat ordine successivo ad Regiau invitat ; sed etiam ex Historia generali, A lphonso Sapiente regnate,compilata luculentissime constat. Haec enim in vita Ferdinandi I. refert, quod cum hic Rex morti proximus amore filiorum in transversum actus, Regna divisisset inter filios, Sanctium, Alphonium, & Garziam , Sanctius primogenitus, cui haec divisio displicuit, nihil moratus, Ferdinando intrepide objecit.Catis Reyes Godos amiguamentes ieron constiturion entres, que nunc uesse parti
et M Imperio, despues, que fuesse'mpre de un Senorio, e par esta raa ou non is debia partir , puer Oios lo
189쪽
vuntara en et que erasio maior. am legem nolini credas latam a Gotthis Regibus, qui Hispaniarum ruinam praecesserunt ; sed a Pelagio , N ejus immedi tis, successoribus, populo annuente: quod evidenter coIligitur ex illis verbis. Despuer , que ἄμηnpre
de ian Semrio, quae procul dubio praecavebant , ne Hispania a Mauris vindicata , cujus restaurationem nunquam desperarunt,scinderetur inter nitos Regum. Hoc ante ruinam praevenire, necesse non erat. inando quidem Regnum electivum e at, ut superius evicisse credimus, integrumque per electionem ad unum pervenire deberet. Quod vero tam Ferdinandus ipse, quam ejus pronepos Alphon siis divisionem fecerint, indui. gendum nimio erga liberos amori; qui ut plurimum quae non expediunt, nec licent, licentia, & honestata putat. Sed neutra divisio coaluit , Deo sic disponente, ut unitae vires, nec domesticis jurgiis distractae , facilius fidei hostes attererent. In Sancto ergo Ferdrnando haec Regna nunquam amplius dividenda, convener . 1 1. Post liatutam Regni individuitatem,leomferentes sceptrum lineae Regiae perpetuo jure addixerunt, renuntiantes electioni, quae ante Maurorum alluvionem in usu fuerat. Tubieron ρor derecbo , que et
Senorio dei Rono Io oviesse elsis maior despues de L .m uerte desupa ire, seu, ut in Tudens legimus. Proles perpetua flatuentes, ut eorum Regis filius primogenitus, mel ma or, se des primus ,sub tιtuatur in Regnum. Scio Regna alia esie ςlactiva, alia haereditaria ,
190쪽
Contra Catti Hi p. Regem Philippum V. a 67
ut quae armorum jure conquiruntur: alia ex pacto , Scconventione inita a populo cum primo Rege, de ejus posteritate, cu smodi Hispaniae Regnum est ; ac prodivcrsitate qualitatum, diversa quoque esse succesti O num instituta. Caeterum, si nihil de succestione sit expresse stabilitum, ex frequentiori praxi, dc praesumpta populi voluntate, Regnum in familia conservari debet . Cum enim filii Regis plusquam caeteri de Regno gerendo disc re, patre praeceptore, potuerint, Sc sanguinis claritate reliquos superent, magis expediens regimini eorum successo videtur, minusque invida subditis exaltatio. Qv od perbelle edisserit Curtius. X. eadem domo familiaque Imperii vires rema ras esse: haereditarium Imperium stirpem Regiam vindicaturam: amelos esse ibos nomen colere, venerarique nec quemquam id capere, nisigenitum, ut regnaret. Quis neget majorem, tutioremve concipi polle spem de Rege Regibus genito, quam de privato ad Regium apicem exaltato ' init illatur quadamtenus virtus paterna proli, ut plurimum in filiis parentes quadam
occulta naturae metamorphos refinguntur. Tritum
est illud. Miniuvencis, sin equis patrum virtus. Insii pernotillimum illud Euripidis in Archelao. Iα, Iiberis etenim tartus ngbilium concipitur, in genero- me nuptiapνσJant opulentis. Issa. . Nihil tamen opportunius in hoc genere duci poterit , quam argumentum illud, quo Plutat c. .