장음표시 사용
361쪽
;plim evincitur. Unde testinuentum prioris Philip pinon est de coiitroversia. 'Ac eodinia' responso satisneri praeservationi juris Serenissimae Infantis Mariae in Musae in pactis ejusdem nuptialibus cum Augustissimo Ferdinando III. tam evidens est, ut innui sie susticiat. Verum quando praedictis testamentis jus aliquod vel confirri, vel auferri posset successuro; credimus ex eis succedere debuisse, prout succesIit, Catholicus Rex
noster Philippus. Oniam tam Philippi III.quam IV.
testamenta innituntur renuntiationi illi aequipollenti, vel formali exclusioni SerenisI1marum Infantium: atque adeo regulanda sunt illarum dispolitionum legibus . Eo magis, quo in ipsis replicatur eadem finalis causa exclusionis, quae in pactis nuptialibus ut basis, hujus dispositionis praejacitur . Ex quo consequenter deducimus, quod, deficiente in ip kie nostra e sa illa finali unionis duorum Sceptrorum Franciae, & Hisp. niae in una Regentis manu, cessat quaevis testamentaria dispositio,sicut cessasse dispositionem illam conventionalem , suo loco ostendimus .a87. Quamvis haec certa sint 3 nihilosecius evidentiorem proferre comprobationem, non piget.Ηaeo eruitur ex selennissima declaratione Caroli l l. qui in proximo decessurus, ne Monarchia controversiis succesilonis divexaretur, sensum illius renuntiationis,
vel exclusionis elucidavit in ultimis tabulis,sub quibus
diem ultimum obiit. Fatetur ergo, animum, & inten,
rionem, qua praedicta exclusio elicita fuit, in eo sistere
362쪽
3 38 Injustitia Telli Austriari
ne duae hae Monarchiae unquam copulentur, nequid aliud vel Reges, vel Regnum intentasse. Cumque Dei providentia haec unionis occasio cessarit, multiplicata sobole Sereni ssimi Delphini, sui ex majore sorore, imo unici, nepotis ; successionem devolutam ipso jure suis se ad ejus secundogenitum Philippuin Ducem Andegavensium. Haec Caroli II. declaratio, multis titulis, telia mentis illis praeferenda est. Primo, quia consormis legibus Regni, quibus per mille fere integros annos successio Hispaniarum regulata est, quibus postelliores Reges, vel Respublica sine causa legibus ipsis
consona, contraire non potuerunt.Secund0silui con
formior testamentis Superiorum Regum Ferdinandi,& Elisabethar, Caroli U. Philippi II. a quibus posteriores deflectere non debui sent Philippus III. S: IV. Tertio, quia coosormis pactis nuptialibus , an quibus .llaec sola causa finalis assignatur ; imo nec alia subsistens poterat assignari Unde, ea cessante, Ipacta ipsa in successionem prout de jure resolvuntur. Quarto , quia interpretatur testamenta Patris, de Avi in sensu congruo , ut abstergat ab eis absurduna, iniquitatem ,& contradictionem. Quanto, quia casus evenit post Patris, & Avi testamenta , quem forte non praeviderunt; Carolo vero experientia aute conspectum,& cω
templationem posuit; propterea iliae dispositiones, ut abstractae declarari debent per istam in concreto. Sex to , quia vidit casum praesentem identificari cum casi- . bus in pactis, de in testamentis ipsiS exceptis , atque
363쪽
adeo deberi exceptum consimili motivo declarari. Sertimo tandem, quia huic declarationi universa Monar-ehia, Deo certe inspirante,accommodavit consensum,& facto ipsis sitam fecit, sitoque sitffragio authenticavit . Haec profecto motiva quanti facienda haec declaratio sit mirum in modum ostendunt: sicut fundamentum in Regum praelaudatorum testamentis constitutum fimditus evertunt, & conterunt, ni mea me
falsat opinio. 288. Quam veris legalis, aut jurium apicibus constina sis haec declaratio , patebit, si ejus circunstantias conferamus cum his , quae dissertissimus Iuristonsillius Hug. Grat. de jur. bello& pac. lib. 2. cap. Iσ. min. TN a frit de interpretationi,metestringantibus, qua totidem verbis huic Carnii nostri interpretationi
respondem . Ait ergo . Refringens inter8retatis em trasignificationem merborum , quae promissionem continent , aut excise petitur originario voluntatis , aut ex casus emergentis repugnantia cum voluntate .
Defectus inluntatis originarius intelligitur ex ab r-do, quod alioqui e dente sequeretur: ex cessatione rationis, quae solaplen e sfaciter moetis voluntatem, materia defectu. Pνimum in eo fundamentum ibabet, quod nemo credendus est velle absurda. Secundum ex eo, quod contentum in promi ne, ubi ratio talis additur, aut de ea consat, non consideratur nude , sed quaιenus sub ea ratione venit. Tertium , in eo, quoά materia, de qua agitur semper intelligenda est
364쪽
3 o Injustitia Belli Austriaei
obterfari animo loquentis , etiamsi verba latius pateant. Nihil ,meo judicio,opportunius pro hac illultrada Caroli restringenti vel renuntiationis, vel exclusionis, vel testamentorum interpretatione dici potuit, cujus omnia fere capita nostrae interpretationi omnino respondent. Ea enim petitur ex absurdo: absurdissimum enim foret filiam excludere a successione, ubi nulla causa subest; de tamen, nisi cxclusio hac interpretatione donetur, sine causa exclusa foret cum omni posteritate; quandoquidem si verba seluin attendamus, ita late patent ; ut etiam si allegare possit, cessasse causam exclusionis, adhuc exclusa remaneat, ut vidimus s. VI. hujus posterioris partis sectionis. Petitur etiam ex cεFatione rationis , quae Foia plene ,-σῖ citεr movit, & juridice loquendo, movere potuit, voluntatem,quae fuit,vitatio unionis,aut coitionis utriusique Monarchiae in eodem Principe, quam in specie nostra cessasse,nemo negare potest.Petitur etiam ex dofectu materiae. Materia enim erat subordinatio, & accessio Hispaniae ad Franciam, Regnantium extranei-ras, seu peregrinatio generis Regii, throni translatio, stemmatum , & nominis Regii postpositio, de alia incommoda, quae Hispani cum veteres, tum moderni perpetuo exhorruerunt. Quae materia defecit, ex quo
proprium , peculiarem, & distinctum Regem nacti, Dei gratia, sumus. Quid quaerist Et tamen, ne aliquid intactum relinquamus, locum fuisse huic conjecturali interpretationi, quia casus testamentis supervenerit,
365쪽
nee a Regibus suerit nisi in communi praevisus, docet
Cardinat. Mantic. suo egregio opere de conjectur. ultimar. volunt.praesertim lib. 3. tit. 1.18s. Si malint, Regnum ejus conditionis esseta , quod testamento possit relinqui, Regesque tantae pote itatis, ut succellorem possint instituere, testamenta ab adversariis allegata illis non prosunt, & testamen tum Caroli II. Regi Catholico favet. Non prosunt i illis sua testamenta, quia etiam dato, quod instituere possent successorem, substitutiones facere non possent, quia Succetar Regnum liberum, & sine aliquo onere ab antecestare accipere debet, nec enim ex judicio antecesibris, sed ex providentia legis successbr instituitur. leg. Si ad rogatos. ff. de adopt. in legitima vero haeredi
late nullum gravamen apponi potest. leg. de intimios quia legitima non est lucrum testamentari uixi, sed debitum patrimonium. leg. Si quis legatum. de Codiesu. de ibi Gloss. Praeterea cum succcitor sit aequalis cum eo authoritatis, posset substitutiones catlare , & irritare . Cum ergo Carolus II. Philippum nostrum ad successionem vocet , aut, ut cunia
ipsis loquamur, successorem instituat , Caesar vero in praedictis testamentis non institutus, sed substitus sit , sanὸ testamenta sua nihil prosunt, refragante ipsis Caroli institutione. aso. Superest, ut illud discutiamus, quod tan- dem opponebant ue haberi videlicet ex his testamentis
liventio vera, Mexpressa praefatorum Regum excludendi
366쪽
3qa. Injustitia Belli Austriaci
dendi in omni eventu prolem sulcepta ex illis conjugiis
a Monarchiae successione, in favoremq; propriae agnationis haec excogitasse artificia. Sed ad hoc facile eli expeditumque resposum. Vel enim Reges re ipsa cornendebant, prout juvat credere ex eorum pietate, ne Monarchiae confunderentur, ex hac intentione ad exclusionem processerunt 3 & in hoc casu, eorum inten- tio aequitate, Sc legibus regulata , suum sortita est cει-ctum in successione Regis noliti Philippi ; quo succedente, unio , & conmistio cellat. Vel sub obtentu hujus incompatibilitatis , voluerunt coronam in propria agnatione conservaro,'vel genus Francicu in ab ejus successione excludere quod credere non debemus dein laoc casti, quia corum intentio contra ibat legibus
Regni , quibus successio regulatur ,& quibus ipsi excludentes admisti ad successionem sunt, parvi facienda est; quia disponebant de alieno, non de proprio; quia contra leges sundamentales; quia in praejudicium tertii; quia in ellectu in odium proprii sanguinis, licet non quia proprii, sed quia cum Franco mixti. Cum ergo , si talis fuisset eorum intentio nullum sortiri deberet effectum, ut injusta,'crudelis , nec de his Principibus haec sibi persuadere qui squam polsit; congruenter , & pie eorum filius, & nepos eam conjectavit in sensu nullum absurdum continente, & legibus Regni,
bonoq; publico accommodo. Et quidem cum ipsi quid intenderint, nisi per praedicta documenta jam explicare non possint, ει haec juxta leges debeant interpretari;
367쪽
Contra Catb. Hio. Regem Pbilippum V. 3q3 intentio haec juridica, Sc legalis est de re nostra ; nona privata alia , aut personalis , si illam unquam habuerunt quod eli incredibile quae nec probari, nec substineri pollet, etiam si probaretur. 29 I. Praetereo non ulla, quae contra hujus testamenti Caroli II. fidem in quorumdam errantibus
liis circumferuntur ; indigna enim ea exillimo, quibus respondeatur . Sane si hujus instrumenti fides disputabilis foret ; nulla legali cautela possent dispositiones humanae muniri: liberum quippe esset, omnes falsi arguere : nulla fides Notariis, nulla testibus quantumvis qualificatis, omnique exceptione majoribus. Quas credidit unquam Regis testamentum potuisse falsari l Si Reges ultimis voluntatibus frustrari possunt; quae fides testamentis . privatorum habenda Sed sponte sua hie indignus cavillus statim ruit. Quis vobis dixit Caro. tum alias dispositisse ' Carolus ne ipse post mortem. Unde probatis , quod vera apparitione vobis praesen latusad assirmaverit i mortuos testes qui citat , veritatem sepeliri amat. An aliquis ex his, qui interfuerunt proferte vel unum duntaxat, & quamvis aliorum ait: statio hujus testimonium elideret; nihilominus incipiam vobiscum dubitare. Sed si nullum producere po-t altis, ex his qui interfuere, quis vobis credat . qui recvidi itis, nec interfuistis, S: fidem non habeatitot tanti silue,qui viderunt, & interfuerunt ' Quis unquam Ia- dex testes contestes de visu, M audito proprio reiecit;S fidem habuit testibus singularibus , qui nec viderunt ,
368쪽
nec audierunt , nec videre poterant, vel audire I maxi-ine si eorum fides labari carperii l O bellum judicium lis novam judicandi methodum lΣ9 2. Sed ea est Dei providentia; ut in tanti momenti rebus, nedum falsum; sed falli etiam suspicionem praeoccupet. Carolus II. ut tenerrimae conscientiae Princeps, post consultos totius fere Hispaniae viros doctiores, & graviores Praelatos, quamVis eos in hunc sensum conspirantes repererit, adhuc non quievit, utque nihil non actum relinqueret, ad sacram Ecelesiae anchoram confugit, Summum Pontificem a divit, audivit , & sensum excepit. Videte nunc, an ultim ε Caroli tabulet respondeant Pontificis Maximi Innoe.XII. judicio facile erit conferre. Si discordant; obstrepite, clamate, irascimini: ignoscemus. Sed si consenant; ut quid aut horitatem, fidem, integritatem tantorum hominum, quos vel ipsa suspicio veretur incessere, de . turpare aggrediminii Satius fuisset propriam levitatem, esto serius, agnosceret quam tam ruinosa , de malὸ sibi cohaerente materia, pervicaciae munitionem construere.
s. XI. Faudorum I malium insania aeeedentium suersa mibpD Regi catbolico debebatur. as 3. C Aipe sepius mecum ipse cogitavi, quomo-I tivo induci potuerint Germanici imperii Print
369쪽
Principes ad declarandum Imperii bellum hoc , quod re ipsa Serenissimae Domus Austriacae peculiare est. sciat, an forsan hanc re lutionem inierint occasione F udorum Imperialium, quq Regibus Hispaniae
a benὸ multis retro annis accedut Autumabunt enim, quod, cum in imperialibus taudis fgmina' non succedant regulariter loquendo, & Philippus U. Rex tholicus ad *minas Austriacas reserre genus suum d beat, ut contendat horum statuum ab Imperio m vctium,successoncm;status hujusmodi ad Sacrum Romanum Impertu devoluti sint,subq;Caesaris dispositio- ne ceciderint; ac possit de eis,quem maluerit,investire. Nam si eandem renuntiationis, vel exclusionis recinat cantilenam; eodem tono respondebimus , quo de saeudo thegio Neapolis; imo urgentiori motivo , nania quod attinet ad exclusionem renuntiationis Serenissimae Annae, nullum Caesaris reperimus in ea interventum. Ideoque potius praeservaretur jus hujus Serenissimae Infantis, nisi in consequentiam veniret cum aliis stitibus renuntiatis, quam infirmaretur. Sed certὸ haec renuntiatio, vel exclusio, cum legibus, quas superi u saperuimus, regulanda sit, nullum pro his studis potius quam pro reliquis Monarchiae dominiis jus suppeditat. Reliquum igitur est , quod ex eo capite Impe rium huic successioni se immisceat, qui successio ad prolem licet virilem, ad feminam tamen reserente jus sanguinis, devoluta sit. 29 q. Attamen; ex hoc capite nescio , quomodo Xx Au.
370쪽
3 6 Iniustitia Selli Austriaei
Augustissimus linperator lite in Calliolico Regin stro pol Iit intentare; nam in his omnibus , si Ducatum Mediolanense cum annexo Marchionatu Finalis, Sc flaviciar arcos seponamus, sentina&succedere, controversiairi non patitur ; ex quo illa per st minam, Mariam Burgui adam, unicamCaroli audacis prolem, Maximiliano nuptam, Domui Austriacae . dotalia advenerint . Sereni lIinia ergo Domus Austriadum quo, jure descendentes ex seminis proximiores masculos titulo agnationis repellere potest, quando de ipsa non alio jure, quam ex 's minis comparato succedere possit, .ut scribenς de successiorς Aragoniae, jam a nesss insinuata, urgebat Ancharanus t Uel quomodo nunc Sacrum Romanum Imperium haec fa uda fgminea negabit , quo consentiente , s mina tot retro annis adivit t.
Quid dixerim i minam i Fqminae non semel , sed pluries in hujus nodi imperialia Faeuda successere, nec nisi per iterata conjugia coire potirerunt; quaesi quis curiosus disquirere cupiat, adeae taesarem Campanam invita Philippi H. MLamalloam in Genealogia Philippi I.insertam ultimo lis ro historcastellaeiae distincti Dsimd agnostet, quibus seminarum inpetitis succesIio nibias Faeuda Imperialia Belgii, Se Citerioris Germaniae ad Austriacain Geptem corrivarint . , 29 F. in Duc tum Mediolaneia sem triplici jure suc-
cessoribus suis in Regno Hispaniae Carolus V. perpetuo aggregavit,sive masculis, sive s inis. Primo,quia armis, dc impensis hujus Regni bis Siortiae familiae as