장음표시 사용
141쪽
stolam Liis receperit , etiam si duntaxat humana prudelia reges. retur ecclesia. Verum quu dicat multos asserere epistolam, non istam non esse apostoli, sed esse printerea indignam apostolico spiritu, at is istud non assserere solum, sed asserere etiam probabiliter, probas bile est illum istud probare no posse. Alioqui proferarat e multis aliquos, qui si ex ecclesia sunt, neq3 tam multi sunt opinor neq3 ta magni, ut pondus ob nere mereatur aduersias reliquos omnes. Adhuc produxit nullum. Ego produci unu, qui sufficere debet aduersus multos, beatu Hieronymu; quo, neq3 doctior qui 3 fuit in scripturis sacris , neq3 qui ueras ac germanas exactiore censura distinxit a dubiis. Is igitur quum aliquandiu de epistola Pauli dubitasset, Qtunc dubitasset, quum res adhuc no esset tam plenoetal. cosensu firmata: Iacobi tame, quae uocatur epis stola ipsius esse sine ulla dubitatione pronuciat. Nahunc inmodu scribit: Iacobus, Petrus, Iudas, ec Ioanes, septem epistolas ediderunt, tam mysticas suetinctas, ec breues pariter longast breues in uerbis, longas in sententiis, ut rarus si, qui no in earu caecutiat lemone. Idem in prologo in septe epistolas canonicas sic atra Est ens prima earu una Iacobi, duae Petri, tres Ioantiis, una Iudae Videtis ut beatus Hierou nymus ide iudiciu de Iacobi profert epistola, quoade Petri, nec putat indignam apostolico spiritu. Ceete si rationes attulisset Lutherus , quare epistola non essit Iacobi,sed tamen alterius cuiu iam , qui eodet Peret
142쪽
laques etire spiritu, pὀtuisset utcunq3 serti Nune ue thero nofiro dicit esse probabile, ideo non esse , o sit indigna esse digna
spiritu apostolico. Qua in re no alium obiiciam Lu spiria apocle ero, q* Lutherum ipsum, neq3 enim Luthero quis stolico .
quam aut saepius serme contradicit,aut ualidius, qua Lutherus. Is igitur in sacramento ordinis ait ecclesia
hoe habere datu, ut possit discernere uerba dei a uer Iutherus bis hominu . Quomodo ergo nunc dicit epistolam suo ipsus apostolico spiritu indignam esse, quam ecclesia, cuius telo persos iudicium ut ait hae in re falli non potes, apostolico sus.
spiritu iudicauit plenam os inamobre nune ita se sua sapientia constr7xit undiq3, ut aut necessario comprobet epistolam esse apostoli cuius couarium dixit esse
probabile aut dicat ecclesiam in scriptura sacra posse diiudicanda salii, quod eam posse negauerat. Q s dicat uesut apostolico dignum spiritu comprobassse, quod apostolico spiritu sit indignum, blasphemus est in ecclesiam. Si Laetur apostolum scripsisse quod apostolo sit indignum, blasphemus est in apostolu.sΑΤIS igitur illud consutauimus immo semet
satis confutauit ipse)s epissola negauit, aut esse apos stoli, aut dignam apostolico spiritu. Veniamus nunc ad id, in quo ut sortem uiru decet, aperte oppugnat apostolum: dicens ,etiam si si apostoli Iacobi, tamenon licere apostolo, sua auctoritate sacramentum in siluere, idest diuinam promissionem cum adiueto signo dare. Hoc eni pertinet inquit ad solu Christu, O nostri
143쪽
O nostri saeculi magna felicitatem, quibus nouus iste gentium doctor exortus est Lumerus , qui hoc sibi
arrogans, tanquam Pauli sequeretur exemptu, in saxeiem resistat apostolo, se no recta uia ingrediatur ad
euangeliu Christi, sed quod plus est, q3 ii gentes doceat iudaizare arroget sibi facultate promittendi grara: tiam, ec sacramenta condendi, hoc est .a, usurpet sibi potestatem Christi, admodum superbientis α praeuaricantis angeli, qui dixit: Ponam solium meum ad Esaiae xiiii. aquilonem, ec ero similis altissimo. Non est nunc se aegre ferat pontifex ab illo reprahendi , qui de tam atroce crimine reprehendit apostolum. Nam 'uum certum sit epistolam esse apostoli, quid aliud, q3 mas niseste dicit apostolum sine auctoritate, ec contra su instituere sacra mesumi Immo quum neget epistola illius esse, tamen ne abstineret contumelia dicit id se dicturu etiam si esset apostoli. Ego certe oc si nonalis uisum sit. apostolis non line spiritu sancto, quem deus in Pentecoste misit rationem traditam tesse con Ioa. xiiii . dendi sacramenti, de quo spiritu Christus praedixe rat: Spiritus sanctus quem ego mittam, ille uos docebit Othniat tamen in praesente non disputabo . utruapostolus auctoritatem habeat instituendi sacramensii, quippe quod nunc disputari no opus est: sed quuplane constet apostolum unctionern istam pro sacramento tradere. non dubito uere sacramen tu esse, ecapostolum non fuisse tam impie arrogatem, ut pro sacramento traderet populo, quod sacramentum noesset
144쪽
esset: sed si eondendi sacramenti potestatem non habuit)uerbis illis id tradidisset populo, quod ipse acceperat a Christo, qui, ut alia mundo uolebat innotesicere per Matthaeum, alia per Lucam, per Ioane alia, alia praeterea per apostolum Paulum . cur fieri non possit, ut quaedam etiam doceri uoluerit per apostos tum Iacobum f
detis, gessit aduersus apostolum, iam totum se couertit ad ridendum eccletiam . quae uerbis apostoli ut dicit Lumerus abutitur, se non ministret, nisi ad mor . rem usq3 aegrotanti, quum Iacobus dicat: Si quis infirmatur, non si quis moriatur, quasi ideo peccet e ccsa, se rem tantam, quanta est sacramentum, non adhibeat temere in qualibet leui febricula, quam altiquis nimium fortasse potancta cotraxerit: neq3 in eo morbo, qui uel dormiendo paululum, uel abstinens do curari possit, ecclesia per sacramentum uelitesilagitare miraculum. Ne dubitari possit setiam si duntaxat infirmum scripserit Iacobus sensisse tam e haud Cosentane
aegrotatem leuiter, sed eo morbo uexatum, cuius de um est nopulsio posset ossedere, si sanaretur, sanatum sacra me id uoluisseto, orationes omnes quae dicuntur super infirmum Iacobu ut quas nemo dubitat esse uetustissimas, non nouum in leui quo ira uentum eorum, quos isse uocat theologos) ostens libet mors dunt, non adhibendum hoc sacrametu, nisi in labo bo ungaerante grauiter:Et tamen ut non promittunt certam tur infiti salutem mm.
145쪽
steri. Colatatur ratio Lustheri.
salutein ebrporis, ita liun desperahi salutem, nee ueraniunt quod Lutherus ait tanq3 ad eos, qui iam tum sint omnino morituri. Frustra eni tot orationibus orarent salutem, si certo sibi sponderent morte. N5
igitur id agit ecclesia quod inepte cauillatur ille ut
sit extrema unctio, licet uocetur extrema, sed agit ut non sit extrema, sed coualescat aegrotus. Quod si nolit eu deus conualescere, id tamen non evacuat uim ac uirtutem sacramenti, cuius praecipua cura non in corpus sertur, sed animam . Nam ratio illa Lutheride essicacia signi, nihil omnino rationis habet, aut es ficaciae. Si unmo ista sacrametum est inquit debet sine dubio esse ut dicunt escax signum eius, quod fgnat ec promittit : At sanitatem ec ressitutionem infirmi promittit, ut stant aperta uerba et oratio fidei salvabit infirmum, ec alleviabit eum dominus. Qtiis autem non uidet hane promissionem in paucis imia plerit Quid erro dicem inquit aut apostolus hae
promissione mentitur , aut unctio ista sacramentii non erit i Promisso enim sacramentalis certa est, athaee maiore parte sallit. V E L ex hoc argumen et to patere potest, nihil curare Lutherum apertas afferat calumnias , modo specie aliqua ueritatis imposnere possit incautis, quem non pudet ea contra theologos asserre, quasi ab ipsis dicta, quae nusquam discunt. Sacramentum linquit ut dicunt, est eficax si gnum eius, quod promittit: at hoc sacramentum sis nitatem corporis non effeti, quam promittit.Theos
146쪽
logi lion illud dicunt , sed quod est escax fgnu gra
tiae. Sic enim dissiniunt: Sacramentum est uisibile signu invisibilis gratiae, non dicunt salutis corporeae, quae dari possit ec sine gratia . Quamobre,st ait conssequi, ut si haee unmo sacrametu esset, apoliolus metiretur, Lutherus ipse mentitur. Na sacramentu quatenus sacramentu est, non salute promittit corporis, sed animae, per signa corporea. Alioqui Lutherus nihilominus eode concludit mendacio, no apostolum
tu, sed et Christu ipsum quanq3 unctio no esset sacramentu. Debent enim uerba, α promissiones etiaextra sacra meta ueraces esse. Igitur quu apostolus dieat sanidu per unctione et oratione, eu qui infirmus est, et Christus, signa illa sequutura credeses, ut super aegros manus imponerent, ta bene haberet, quis noui det, haec sic interdu fieri, ut tamen non fiant semuper: 'Neq3 tamen falsos esse qui promistrint, quum eos nemo dubitet corporalia quibuscunq3 uerbis promiserint, nunquam promisisse perpetua , quum corpus in quo fieri deberent, perpetuum esse non posstit. Spiritualia uero, quia sita natura spiritus aeternuuicturus est, perpetuo consecutura pollicentur.Nam Lutheri sententia, quae a theologis ex it, ut si sacras mentum sit unctio, semper sanet, ne sit signum in efficax , eo tendit ut sacramentum esse non possit,
nisi reddat corpus immortale, quod ipse tamen fieri posse promittit, per orationem sactam a bonis uiris Iutheri uernihil haesitante We. Na proisiis dubia no esse dicit, ba. die
147쪽
hodie quop,sic sanari sesse quotquot uellemus ι
Hoe si dicit uerum, talis fides qualis est illius,homianem seruare potest immortalem. Nam quum ista fieri possint per fidem, no solum interdum, sed quod Lutherus ait perpetuo modo sit fides indubia, quae nihil haesitet credibile est fidem istam, si cuiq3 alteri, potissimum contigisse Luthero, homini se in fidem
propelo, ut fidei favore, bonis operibus, multis in locis propemodum indicat bellum. Homini praeterea, cui nunc tot ec tanta mysteria reuelauit deus. ec qui nouam condit ecclesiam, qua in rem opus est ec miraculis. Igitur uertia mile est . quicquid fieri per fidem potest, abunde Lutherum sacere. Demiror igitur . si uera dicit, ipsum non curare quoscunq3 morientes. Et quotidie auscultamus rumores e Germania , qui reserant resuscitatos etiam sepultos, quum interim se per audimus non modo sanatum nullum, sed etiam per illius quosdam satellites, occisos ec ciudeliter trucidatos, eius causa, bonos ec innotentes sacerdotes, ut
exemplo doceret ordinem nihil esse, figmentum'esse characterem, meticulosum fuisse Dauidem , quem poenituerit tetigisse Christum domini. H A E S v N T Lumeri sanationes, quas nihil uacillans eius fides operatur,ab's bonis operibus . Nam se occidit, non sanat, inde plane accidit, ut Lutherus ait, oratio non tantum 'cum fide facienda est, sed etiam a bono uiro, quae res Lutheiu, qui uir bonus no est, ne queu sanet, impedit. Vnctio haec,
148쪽
caeramentum non est, quia no semper sanat corpus. Lutherus uir sacer est, per quem dc corpuS. ut serui, occiditur, ec eerte occidutur animae. Iacobus apostolus nihil dignum scribit apostolico spiritu, Lutherus apostolico spiritu digna scribit omnia, ec quae sint indigna discernit du contra totam ecclesiam . quam in talium discretione scripturarum salii, lassus est ipse non posse. Qua in re, quum epistolam Iacobi lego Iacobi episrem, atq3 ibi tam multa conspicerem aposiolico digna spiritu, uehementer admiratus fiam, quid in metem uenerit Lumero, ut gaudium in tentationibus, di; patientiam in aduersis. a deo petendam sapientiam, /r in deo fiducia nihil haesitante, sperandum, ec huius: solico spu. modi multa nam talia sunt, quae tota leguntur eris: stola miratus inquam sum, cur Lutherus putruit in Lutherus digna, quae scriberetur ab apostoloran illa potius scri contra dis bere debebat apostolus, populo nihil esse fructus in scribit missa, ec ordinem inane figmentum esse, ec alia, quae apostatico Lutherus scribit huiusmodi quae quanq3 snt omnia spiritu. dignissima spiritu apostatico, tamen contemnere nodebet, s minora scribant minores apostoli. Atqui liscet aliquandiu quod dixi miratus sum, cur Luthero displiceat epistola Iacobi, tamen ubi legi saepius , ecoculos intendi pressius, desi prosecto mirari. Nam Iutherus ea scribit aposiolus, ut plane uideri possit prophetico cur tam in spiritu praenouisse Lutherum rita uirum undiq3 pun sensussi es git ad uiuum. Nam quum Lutherus fidei praetextu pistolae Iascontemnat opera, Iacobus e diuelso disputat, ratio: cobi .
149쪽
ne scripturis. exemplis fide sine operibus mortuam esse. Praeterea garrulam istam Luuaeri petulantiam, Iacobi . i. non uno loco uerbis invadit acerrimis. Si quis inaquil putat se religiosiam esse, non refrenans linguam suam ed seducens cor suum, huius uana est rcligio. Accedit ad haec se in suam linguam Lutherus aptissIacobi. iii. sme uidet competere, quod illic stendit legens et Lingua inquietum malum , plena ueneno mortifero .s Dentu sentit in sua dogmata uerissime dici: quae de eotentiosis hune in modum scribit pluribus ibi uer- bis apostolus. Quis sapiens ec disciplinatus inter uo,
ostendat ex bona conuersatione operationem suam. in mansuetudine sapientiae. Quod si zelum amarum habetis, α contentiones sint in cordibus uestris no. lite gloriari, mendaces esse aduersus ueritate. Non est enim ista sapientia desursum descendens a patre Iuminum, sed terrena, animalis, diabolica.Vbi enim zelus es contentio, ibi inconstantia , α omne opus, prauum. Quae autem desursum est sapientia, primu quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonis essentiens, plena misericordia, α fructibu&honis, iudicans sine simulatione. Fructus autem iuvistitiae in pace seminatur facientibus pacem .
HAEC sunt Iector, quae Lutherum comouet l . . se . ut ei non placeat apostolus. Haec inqua sunt, quibus apostolus aperte Lutherum ae Lutheii petulantiam, . i maledicentiam .impia cet contentiosa dogmata, non
150쪽
seeus te si uidisset uirum uerba legisset, attingit.
Cuius epistolam quantumuis eam contemnat Lutherus, non dubito satis approbare christianis omnibus unctionis extremae sacrame tumet nec tam potentem fore Lutherum, ut ullum sacramentum possit euastere, quod in salutem fidelium fides recepit ecclesiae, aduersus quam nec portae praeualebunt inferorum, nedum staterculus unus, inferni suliginosum postiis
F E C I M V S hoc libello tibi lector ut spero
perspicuum, quam absurde Lutherus ec impie tractarit sacramenta. Na dc si non attigimus omnia, quaeliber ipsius continet, tamen quod attinet ad tuenda sacramenta ipsa neq3 enim aliud erat institutum meum ) tractasse rem uideor si non quam multis fieri potuit, certe pluribus serme quam necesse fuit, tantuabest, ut oporteat immorari diutius. Alioqui es ratisonibus. α legibus, ec doctorum sententiis, ec scripturis ipsis, non fuisset difficile rem locupletare cumulatius, nisi erga ec Lutherum, frustra secissemus, ec eraga caeteros superuacue.
NAM si Luthem docendo conemur immutare, citius ae nigrorem aethrops, ec uari tate pardus immura
tabit. Sin aliis ostendere, quam salso, et quam malis gne sentiat, ne quis ita fallatur, ut de illo sentiat besne passim doctissimos uiros esse no dubito, qui uel tacetibus nobis, id multo clarius perpendant,q3 ipse Peroratio PAuctoris institutum ,