장음표시 사용
121쪽
tangs errore summum, di seminam circitate pbnu, α captiuitatem maxima, se sibi sacerdotes indixerintecelibem cassitatem. Et cum Christus eos laudet erismie, qui se castrauerunt ob rcgnuccelorum, antichristus iste spurcissimus eosdem comparat euitatis olim Cybelis deae sacerdotibus idolatiis. Iam dudum scio. aures pii lectoris exhorret impium hunc dogmatum perniciosorum catalogu, quorum sere quodvis magis flatum est haeresbus, i fuisse fertur equus ille troi nus armatis. Sed omnium ueluti quida sons est, se ordine negat esse faciametum, quo obstructo cateios necesse est riuulos exarescere . hoc sacramentus inquit ecclesia Christi ignorat, inuetumq3 est ab ccclisia papae. Haec pauca uerba no paruum habet ec falsitatis, ec absurditatis aceruum inam ec ecclesiam papae discernit ab ecclesia Christi quum papa sit eiulae ecclesiae pontifex, cuius α Christus. Ait ecclesiam inuenisse. . quod no inuenit sed accepit institutu . Ait ecclesiam Christi hoe ignorare sacramentu, quum satis consset nulla sere mundi plaga esse, quae rite profitetur fidem christi, quin ordinem habeat pro sacrameto. Nam si posset obscurum alique angulum reperire quod opinor no potest in quo nesciatur sacramelum ordinis, tamen angulus ille no esset cum reliqua comparadus
ecclesia, quae n5 Christo solum subest, scd ec propter christum unico christi uicario papae Rom. ec ordine credit esse sacramentum. Alioqui s perstet in eo Lutherus, ut ecclesam papae discernat ab ecclesa christi. α
122쪽
α apud alteram dicit ordinem haberi pro sacramen Iis ecclesia,
to,no haberi apud alteram, proserat illam ecclesiam allatavistia Christi, quae contra fidem papalis ut uocat eccksue.
ignorat sacramentum ordinis. In erim certe perspiscuu est,cudicat hoc sacramen tu ignorari ab ecclesia
Christi .ec de Christi ecclesia dicat eos, quibus praesta
det papa, non esse et utra P ratione ab ecclesia Christi eum segregare no Romam tantum, sed Italiam tostam, Germaniam, Hispanias, Gallias, Britannias, reliquas q3 gentes Omnes quaecunq3 Rom pontifici parent, aut ordine pro sacramento recipiunt. in populos omnes quum de Christi tollat ecclesia, necesse est, ut aut ecclesiam Christi fateatur esse nus P, aut recte more donatistarum, ecclesiam Christi catholicam add ios, aut tres haereticos redigat de Christo lusurrates dicitur masin angulo. Sed uelut ineuitabile telu promit, quQd lignatium hoc sacramentum nullam habeat promissione gratiae Lutheri ullibi ut inquit positam: cuius sacrameli uel uerbo uerba.
meminisse negat totum nouum testametum, ec ridiculum ait asserere pro sacrameto dei, quod a deo inclsi tutum , nu 3 potest monstrarit nec licet inquit astruere aliquod diuinitus ordinatu, quod diuinitus ordinatum no est: sed conadum est, ut omnia nobis claris inquit scripturis sint firmata. Utrum in nouo testameto nulla prorsus fiat huius sacra meti mentio, post excutiemus. Interim sic agam cum illo, tans nulla prorsus metio fieret: nam eodem telo se sperat omnia ferme sacrameta persedere:aduersus quod aera tam
123쪽
tum ego in scutuis mihi idipsum serrum eoiiciam. Euthen quod Lutherus ipse fatetur impenetrabile. Sie enim uerba. si habet ipsius uerba et Hoc sane habet ecclesia, quia
potest discernere uerbu dei a uerbis hominum , sicut Augustini A confitetur se euagelio credidisse, motum auctoritate ecclesiae, quae hoc esse euangelium praedicabat . Igitur cum istud habeat ut Lum. litetur ecclesa, ouerbum dei discernere potest a uerbis hominu, ceratum est istud no aliunde haberi, quam a deo: nec ob
aliam causam, quam ne in his erraret ecclesia,in quibus no erratu elle oporteat. Sequitur igitur ex hoc sudamento, quod nobis substrauit Luth, ut ecclesia ha beat a deo n5 id solum, quod concedit Luth. discret, tionem uerborum dei a uerbis hominum, sed etiam. 1 . . discernendi facultatem, qua in scripturis diuinis diuis l. num sensum ab humano discriminet. Alioqui enim quid profuerit, si ecclesia deo docete scriptura ueram discernat a salsa, in scriptura uera iussim sensum nodiscernat a uero e Dentv eadem ratione ec istud sequitur, ut ec in his, quae no scribuntur, ecclesia suam doceat deus, ne per errore possit falsa pro ueris amples , quum ex ea re non minus impendeat periculi, quam si uel scripturas hominu teneat pro uerbis dei, - uel e ueris dei uerbis Llsum eliciat sensum rpraesertim si falsa suscipiat sacrameta pro ueris, ec traditiones hominum pro traditionibus dei et immo no traditiones
hominum, sed figmeta diaboli, si suam spe in fictis,
124쪽
magi siclune ecclesia Christi uelut in Christi sacra,
mentis collocet. Liquet ergo manifeste ex eo, quod fatetur Lutherus, ecclesia hoc habere, ut uerba dei discernat a uerbis hominu: Hoc quoq3 non minus habere , ut traditiones dei discernata traditionibus hominum: quum alioqui utrobiq3 possit ex aequo uiutandus error exoriri, nec id agat Christus, ne ecclesia sua hoe aut illo erret modo, sed ne erret ullo. Errare
uero, maiore cum iniuria Christino possit, que si fiduciam in illo poneda solo, ponat in signis, nulla prorsus fultis gratia, sed omni bono fidei uacuis ans inanibus. Non igitur errare potest ecclesia, in suscipiendis sacramentis fidei. non magis inquam , errare potest in suscipiendis qua in re ecclesiam errare non posse fatetur Lumerus ipse scripturis. Quae res. si se haberet aliter, multa sequerentur absurda. Sed hoc inprimis quo nihil esse potest absurdius, si plaeraq3 osmnia fidei christianae dogmata , tot stabilita saeculis, ad succrescentium haereticorum libidinem, denuo revocarentur in dubium. Na si nihil haberi pro certo debet, nisi quod scripturis ec iisdem ut Lutherus ait Haris firmatum est, non solum non asseremus diuae Mariae uirginitatem perpetua, sed ec inexhausta fugis geretur fidei oppugnandae materia si cui un libeat
aut nouas excitare sectas, aut resuscitare sepultas. Napaucissimi suerunt haeretici, qui non receperint striapturas: sed omnes sere ex eo sua statuebant dogma tabo aut ea contenderent esse firmata scripturis, aut . . q quum
Victus ex suis ipsius uerbis Lustherus.
125쪽
rfines heres quum illis uiderentur rationi consentanea, contrariuticos scriptu non disiniri scripturis: quoniam ea, quae proponebaris niti . tur aduersus suam sectam, aliter contendebant intestigi, qs orthodoxa intelligebat ecclesia: ec ne clara dis. ei possent, aut alio excogitato sensu, aut prolatis alis
unde ex eadem scriptura locis, in speciem ualde costrariis, omnia sic turbarunt, ut uiderentur ambigua,
Ilay aduersus Anium, nisi publica stetisset fides eoclesie, haud scio, an defuisset uns de scripturis disputandi materia. N v N C, quoniam ex ipsius Lutheri fundamento,probauimus et sacramenta , quae
credit ecclesia, non aliunde . a deo potuisse constis tui, etiam si nihil inde prorsus in scriptura legeretur,
uideamus, an scriptura tam nullam omnino metiosnem faciat huius lacia menti. Omnes una uoce litestur, apostolos in coena domini ordinatos in sacerdotes . Solus istud Lumerus negat, quu pi ne constet illie, datam potestatem conficiendi corporis Christi, quod solus conficere sacerdos potest. At non est sinquit ille faciamentum, quia no fuit illis ulla promisssa gratia. Vnde id nouit Lumerus 'quia non legitur inquit. Familiaris est ista Luthero cosequentia. Noest in euangelio scalptum, ergo non est a Christo fatactum: quam colligendi formam, infirmat Euanges Dan. xxi. lissa, quum dicit et Multa sunt sacta , quae non sunt scripta in libro hoc. Sed tangemus tamen Lutherualiquanto propius. Eucharistiam concedit esse sacras dit mentum: qucis nisi fateretur, insaniret. At ubi repuperit
126쪽
perit in scriptura pinmissim in illo sacramento matiam fNam ille nihil recipit, nisi scriptin B, α easdem claras . Legatur locus de ccena dominica, no reperiet apud ullum euangelistariam in susceptione sacramenti, promissam gratiam. Legitur a Christo dictui Hieest singula meus noui testameti, qui pro multis eDfundetur in remissionem peccatorum: quibus uerbis fgnificauit semet in ciuce per passione redepturum genus humanu sed quum dixit ante, Hoe facite in meam comemoratione: nulla hoc facienti, id est si cerdoti seciati, aut euchalistia recjpienti, gratia ibi promittit, nullam peccatorii remissione. At nec apostolus in epistola ad Corinthios, quum interminetur male manducantibus iudicium, ullam metione facit de gratia bene maducantiu . Quod si quid, ex eapite sexto Ioanis, gratia promittat suscipienti sacramentucarnis cc sanguinis domini, ne id quidem quicq6 iuuare Lutheru potest, quippe, qui totu illud caput negat ad eucharistia quicq3 pertinere. Videtis ergo, utilia promissione gratiae, quam pro totius sacramenti fundamento, magnifice nobis in toto promist opere, no potest in eo tueri sacrameto, quod sere solu relinquit, nisi quod necesse habet praeter scripturae uerba recurrat ad ecclesiae fide. Igitur queadmodu satis est nobis, in Evangelio legimus, conficiendi saeramenti potestatem comissam his, in quorum locum succedunt sacerdotestita satis est,s ab apostolo legismus consilium datum Timotheo , ut nemini cito
127쪽
Exodi xxviii manum impo reliquae Iota plane sgnis at ordinationem sacerdotum, non consensu communitatis,
quo solo interueniente fieri sacerdotum posse Lutherus aitιsed sola ordinatione episcopi idq3 certa impositione manuum, in qua, per ea terius signum deus insunderet interiorem gratiam , de qua gratia quid obstat, quo minus credamus ecclesiae dei uiui , quae est ut ait apostolus columnaec firmamentum ueritatis, quando eidem ecclesiae , necesse est ipse credat Lutherus, de gratia promissa in sacramento eucharis stiae. Nam in hac fide cognoscitur, aut illius gratiae promissio, aut certe sine promissione donatio. DEMIROR prosecto tam uecordem esse quenquam ut dubitet, an sacerdotibus euangelicisim ordine eonferatur gratia, quum passim legantur
plurima,quae significare uidentur, etiam ueteris legiς sacerdotibus gratiam esse collatam. Nam Aaron, inquit deus, ec filios eius unges, sanctificabis eos, ut sacerdotio fungantur mihi Alioqui enim, quid proafuisset exterior sanctificatio in cultum deii, nisi deus pariter infudisset gratiam , qua sanctificarentur intes iussans id quoqs per Christum, cuius uenturi fides robur er uim potuit indidisse sacramentis praecedens tibus, sicut capacem fecit populum iudaicum constaquendae aliquando salutis aeternae/Verum si quis id non admittat, ueteris legis sacerdotio collatam grati1
certe non est, cur gravetur tamen, admittere gratiam
Dcerdotibus euangelicae legis infundi, quia iam po
128쪽
Christi passionem uenit plenitudo gratiae. I N actis apostolorum quum Barnabas, ae Paustus segregarentur in opus, in quod eos spiritus simctus accersivit non ante dimissi sunt, quam imposiatis manibus ordinati sunt. At cur, Obsecro, manias eis imposuerunt apostoli e an ut corpus inani tactu pulsarent, nulla spiritali gratia prodessent animae fQuomodo potest ergo Lutherus hoc sacramentum dicere ecclesiae Christi esse incognitum, quo nulla natio christiana non utitur e Quomodo potest appelatare nouum quod instituit Christus, quod in usu habebant apostoli f At nunquam sinquit appellatum est sacramentum apud ueteres doctores usquam, exscepto Dionysio . Nihil enim prorsus in reliquis pastribus de istis sacramentis legimus sinquit nee sacras menti nomine censuerunt, quoties de his rebus laucuti sunt. Recens enim est inuentio sacramelorum. Egregia sane ratio est ista Lutheri, quae α manifeste falsa est,essi foret uera, nihil tamen erueret e nam si ueteres de re sertassis olim no controuersa, nihil scripsissent omnino ,aut si quum striberet aliquid, rem proprio tamen, no communi sacramelorum nomisne designassent,no necessirio colligeretur ex eo aut ordinem non fuisse prorsus, aut non fuisse sacramentum. Nam siquis baptismum uocet baptismum, nee addat sacramentum, dicetur ideo non habuisse bauptismsi pro sacramentor 'Praeterea si solus ex antiquis
ratribus rionisius ordin scriberet esse sacramen
129쪽
das nihil ediuus Dios nisi eum, ues satis esset ad euertendam Iutheri obiecti
nem, qua uideri uult inuetionem sacramelorum nouam esterrepugnat enim esse nouu, quod ab illo fatetur scriptis comprehesum, quem fatetur antiquum .
Atqs istud quidem uerum esset etiam , si talis esset icer dionysius, qualem eum depingit sacrilegus Lutherus, qui ferme nihil in eo dicit este solidae eruditiois, nihil eorum quae scribit,aut auctoritate quiris, aut ratae probari, sed omnia esse illius meditata, ac prope somniis simillima quaecunqs in coelessi scribit Hiciarchia. In theologia mystica, quam sic innati inquit ignorantissimi quidam theologistae, est inquit etiam perniciosissimus, plus platonizans,q; christianizam. In qua inquit . Christum adeo no disces , ut etiamsi scias, amittas. Expertus inquit loquor: hoe est ut opinor expertus eii ibi se christu perdidisse,demum in ecclesiastica Hierarchia quid facit inquit nisi a ristus quosdam ecclesiasticos describit, ludens allegoriis. Deniqs ut ostenderet in re qς leui diuus Dionysius luderet operam, an mihi putas sinquit dissicile esse in qualibet re maia allegoriis luderes Mihi non fuerit operosum meliore Hierarchiam scribere. φ Dioxnysii sit. Quis patienter ferat in uiri sancti pios labores sic debacchante rabulam, quae uere, merito qs in sui similem debaccharetur haereticum e Nam es indoctum uocat, ec ludicrum, ec scribentem non tantum somnia ,sed etiam perniciosa, α Christum destruetia dogmata. Quae tame omnia conuitia sancto uiro ce dunt
130쪽
dunt in gloriam, euius opera omnia uel hoc abuti demonstitat esse bona, o uiro malo displiceat. Nam quae c5sortia luci cum tenebris, Chrisso cum Belialie
At quod e piis uiri sancti libellis nihil pietatis hausit,
impium ipsus caput erat in causa, quandoquide uere scribit Horatiust Syncerum est nisi uas, quodcunqs insundis,acescit. Nam quod ait sibi non operosum esse meliorem Hierarchiam Bibere, quam fuerit illa
Dionysii, postqs scripserit, tum istud iactiteti Interea
uero rem aggreditur multo magis opriosam, Hies rarchiam alteram, quae supra firmam fundata est pestram, demoliri. Longius aliquanto nos auexit indis gnatio, qua moleste ferimus in uirum sanctum ab impio euomita, tam contumeliosa couitia. Veru ut
coepi dicere Pet si solus Dionysius docuisset ordinem esse sacramentum, suffecisset illud ad reuincendum
Lutherum, asserentem nouam esse inuensionem sau: eramentorum, quum Dionysium non solum Lustherus lateatur antiquum, sed α totus orbis christias nus ueneretur ut sanctum. Cui quod Lutherus ira
scitur, non aliud facit, quam sola malitia, qua nihil ferre potest, quod impiis ipsius haeresibus aduersatur. At nune, ut plane liqueat, quam uanus undique sit Lutherus, ostendam non solum Dionysium , sed etiam Gregorium, ec quem sibi patronum Lutherus mentitur Augustinum, ordinem habuisse pro sacraumento. Praeterea characteremsque Lumerus irridet indelebilem etiam si non uocetur nomine, re tamen aperte Ilonum . Lutherus