장음표시 사용
141쪽
amplioribus, modo angustioribus. divertaque figura pr ditis . instructas esse , quibus certae sanguinis particulae respondeant. Contingero hinc putat, ut sanguinis heterogeneae particulae, quemcunque poruin pro sui intromissone apturn reperiunt, eundem ingrediantur. Q. anquam autem glandulis osticium peculiares humores lecernendi nota adimat. quandosei licet unus alterque porus ex arteria ad eas hiat. sine tamen glandularum apparatu pariter secretiones fieri posse, sibi persuasum habet. Quibus positis negat, cerebri corticem esse glandulosum, ob mollitiem,quae tactui per universum terebrum sese offert; ob sensus desectum, siquidein nulla in vulneribus& vomicis cerebri creatur molestia; ob paucitatem arteriarum corticem lambentium ; ct ob quantitatem medullaris atque callosi corporis, cinereae substantiae quantitatem multum superantem, cum alias tubuli exeretorii quantitas ct extensio glandulae quantitate & extensione superetur. Concedit tamen vasa aliquot sanguinea exilissima e piae menyngis expansionibus, cerebri ventriculos cooperientibus, in medullarem ejusdem cerebri substantiam quaquaversum protendi, ac derivari. in eum
certe finem, ut.quo major eorundem vasorum extensio habeatur , eo major fluidi nervet segregatio dc ejusdem in spinalem medullam ct nervos impullio possit obtineri. In pia menynge
pnim organum invenit fluidi nervet secretorium. Certiunquippe est, nullum animal moveri,& ne momentum quidem
temporis vivere posse, absque sui di illius subtilissini per nervos influxu. Jam non desunt exempla saetuum , sine cerebro natorum, quale ipse notatu digni ismum superiori anno con. spexit, qui certe fluidi nervet copia non destituti, hoe in cere.
bro non elaborari, satis evineunt. Putat itaque, in motu diasto-les sanguinem indesinenter intrare & perfluere arterias. eas etiam minutissimas, quae piam matrem ejusdemque expansiones prae majori parte constituunt. has vero arteriolas versus
quamcimque directionem subtilissimae diametri poros nancisci,
ct eo praesertim loci, ubi finiuntur. & in occurrentes venulas convertuntur; adeoque cum in systole vasa porro haec constrin.
santur , sanguinem ad quamcunque peripheriam appulsuua. ubi
142쪽
ubi resistentiam non inveniet, ibi translabi; poros itaque illos subtilissimos proportionabili sanguinis succo, cui resistentiam
tollunt. eribrum emeere; oscula vero Venarum rςliquo sanguini transitum concedere, haeque ratione sanguinis suceum subtilissinium quidem prae subtilitate pororum a piae menyngis v sorum sereulis segresari. Et cum fluidum hoe pro majori
parte aethereas secum vehat substantias, quae motu suo elastico. ubi minorem resistentiam inveniunt, perpetuo perrumpunt. ac celerrime invehuntur. consequenter fluidum spatium illud. ab absumto per medullam spinalem dc nervos fluido neeessario relictum, semper appetere ct implere conari, existimat Noster. Credit pariter fluidum nerveum in finibus arteriarum illarum, quae per membranaceas expansiones distribuuntur, aeque commode posse secerni, quo tempore contrahuntur arteriae, in annexam cerebri substantiam deponi, ulteriusque protrudi,quo tempore dilatantur eaedem. Imo ab hoc reciproco munere non excludit illas minimas arteriarum propaginta . quae medullarem cerebri portionem quaquaversus alteque perfodiunt. Quid 3 quod medulla spinalis&nervi omnes, cum extra calvariam quoque ad extremum usque corporis ambitum ubique membranis cingantur, a binis menyngibus immediate productis, aeque capaces sint ob eandem pororum configurationem fluidum nerveum producendi. Indeque est, quod in vulneribus
cerebri eum deperdita substantia sensus remotus partium saepe adhuc superstes observatur, quando sciliret ex medulla spinali atque nervis suffciens ejus copia suppeditari potest. Quae sententia ex eo etiam corroboratur, quod, qui line cerebro nati sunt foetus, menyngibus tamen nunquam caruerint. Quanquam autem cum illis non consentiat Autor, qui praeter se
ille fluidum erasius etiam in nervis vehi. sibi persuadent, credit tamen, in plexu cho ideo, ia pituitaria pinealique glaudula lympham quandam affatim continuoqne secerni,eanique per peculiaria vascula in venosum dc refluum sanguinem pergere. qui Particulis suis energeti Viduatus, in amplioraque sensim v.la se recipiens, in6tuqite systoles diastoles non amplius acceleratus acillime consisteret, inerassaretur. dc canales
143쪽
obstrueret, lympha vero ista diluitur. & ad fluendum fit eoneitatior. Nervos porro pro productione, non corporis callosi, sed men gum habet; cerebri vero usum in eo collocat. ut sua mole depressioni piae matris resistat, molli sua superflete
contactum membranarum non exasperet, fiuidum nerveum amenyngibus, earundemque productionibus jam separatum non modo colligat, sed & successiva per suam substantiam sit tratione amplius depuret, ct attenuet. Et quia fluidum hoc . tanquam subtilissimum, facillime etiam exhalare potest , ubique tam in eerebro quam in medulla spinali re nervis universis spongiosa & medullaris substantia praesto est . quae illud deti.
neat, coerceat, atque dirigat. Iuxta hoc systema motum vo-Iuntarium ita explicat: Anima jubet menynges in loco deteris minato adaequale moVeri, ut ita ad determinatas nervorum in appositos musculos tendentium propagines fluidum nerveum potentius, quam ordinario fieri solet, dirigatur. Sicut autein extremae istae propagines in membranam, substantiam musculi intus investientem. disperguntur,& aperiuntur, ita fit, ut, quando e vasculis nerveis exilissimis fluidum ne meum,hactenus coactum & compressiim, in musculi rariorem & laxiorem suta stant iam protruditur. aethereae classicae particulae, quibus illud est resertissimum, a compressione liberatae in musculo resiliant. ct dilatentur, atque ita inusculum inflantes tantundem eundem abbrevient, quantum se dilatant. Sensorium denique commimne non admittit Autor, existimans, impressiones omnes fluido nerveo qiloquomodo communicatas in ipso sensorii externi liamine dijudicare animam, tantumque abesse . ut haec a fluidi nervet impulsione ad reminiscendum di imaginandum determinetur, ut potius ad se tali modo movendum fluidum idem nerveum ab anima impellatur.
144쪽
computandi probabilitatem eventuum in ludis, datore
Londini, sumtibus Autoris. I I 8, 4 reg. Alph. I. cim A. I o 8 in Gallia prodiisset tentamen analyseos ad Iu
dos eventus fortuiti applicatae,suppresso Autoris Reimonodi de Monmora nomine, de quo vide Acta A. I7 9 p. 62. in. Anglia Franciscus Robarus problemata quaedam proposuit ibrahamo de inivre, quae ad aleam speeuntia ipsi dimeiliora
visa suerant Μonmortianis. Postquam Vir celeberrimus mi-vraus, Analyseos apprime gnarus, eadem feliciter solvitat, autor eidem suit, ut addita methodo solutiones publicaret. L gerat tunc nonnisi Hugenii de ratiociniis in ludo aleae tracta. tum,& libellum finglicum Hugeniana repetentem; librum Mono morti anum perfunctorie tantum percurrerat . propterea quod obiter inspicienti Autor unice viethodo Hugeniana insistere viosus fuerat. Quamvis autem ultro fateatur, se ex tractatu Hugeniano primas hujus doctrinae notiones & modum arguendi in materiis istiusmodi hausisse; methodum tamen Hugenianam tanquam minus genuinam ac naturalem reiecit di eidem do. Eirinam combinationum, aliquando series infinitas substituit quarum aliae sponte abrumpuntur, aliae exaete summantur, aliae ad verum convergunt. Enatum hine est spectinen de mens ra sortis seu de probabilitate eventuum in ludis a casu fortui.
to pendentibus, quod in Transactionibus Anglicanis N. 329 promensibus Ianuario, Februario di Martio A. IIII prodiit. Is napostea uberius illustravit & novis accessionibus auxit, atque sic tandem excrevit idem in praesens opus typis nitidissimis ita
charta augusta exscriptum. Dixerat inivraus in praefatione ad . speeinten, isnmortium variis exemplis regulas Hugenianas pulmehre illustrasse, sed eum Hugenio non ea simplicitate ac gen ralitate usum fuisse, quam natura rei postulabat: dum enim plures quantitates incognitas usurpet, ut varias collusorum
145쪽
xum reὁdidisse , dumque collusoriam dexteritatem semper aequalem ponat. doctrinam hanc ludorum inter limites nimis . arctos continuisse. De hoc judicio saepius conquestus suit ma mortius,cum in privatis ad amicos literis, tuin etiam publice in praefatione ad editionem secundam tentaminis sui, quae multo auctior una cum Commercio epistolico Autoris cum Joanneci praesertim Nicolao Bernoulliis Parisiis A. III iii 4reg. 2Alph. II plag. prodiit: ubi etiam ad singulas objectiones mi--aanar respondet. Fatetur autem nunc in praefatione ad O.
pus suum ipse Moloraui. si plus temporis ac sudii in tentamine Monmortiano evolvendo posuisset, se ultro consessurum R. . iste . quod non modo methodum Hugratianam exemplis sele.ctissimis illustraverit, verum et ana varia curiosa a se inventa addiderit. Ait etiam, ipsum in secunda editione varia dedisse specimina ingenii singularis atque capacitatis extraordinariae. Praemittit Autor brevem introductionem . in qua praecipuas Artis regulas methodo simplici ac plana exponit, ita ut iis insistendo multa problemata ope Arithmeticae vulgaris absque Algebra solvere liceat. Cum liber raris sinus in paucorum manibus versetur&ob id ina, quo conscriptus est, a paucissimis exteroriun legi post it, regulas singulas recenseri consultum
ducimus. Sumit itaque. probabilitatem eventus esse majorem vel minorem pro numero casuum, quibus contingere vel non contingere potest. N. gr. Si tres suerint casus pro eventu.duo COH
tra eundem; probabilitatem quod contingere possit este quod non contingere possit, y. Sumit porro, expemtionem rei aest, mandam esse per rei valorem ductum in probabilitatem eain obtinendi. Atque hinc deducit I. si casus, quibus obtineri potest a. fuerint i, quibus perditur, fuerint q, expectationem seu
sortem in priori casu fore par Ho in posteriori aq:-
Supponitur hic, eventus ex se invicem pendere, ita ut alter collulorum B perdat, quando unus A lucretur. Quod si vero eventus ex se invicem minime pendeant. fueritque y numerus casuum,quibus eventus primus contingere potest, s numerus casu. um quibus idem non contingere potest, & r numerus casuum. quibus eventus secundus contingere potest, s numerus casu-
146쪽
pri νε pr*qε numerum omnium casuum, quibus eventus contingere & non contingere possunt. Quando itaque a. ct B de his eventibus ita inter se certent, ut a contendat fore, ut m . terqtie contingat, rationem sortium fore ut Pradqr Ψ1φqGsi contendat fore, ut primus contingat. rationem sortium futuram ut ps ad pr-qm qi; fi contendat fore.ut alterutv contingat, rationem sortium suturam prΦqrΦqr ad qs. Eodem argumentandi genere utendum esse , si ties vel plures sint eventus, de quibus Adc B certent. Quodsi eventus omnes nummro n habeam numerum casuum a , quibus aliquis contingere possit, numerum casuum 4 quibus non contingere possit; variationem omnium casuum sere fas . Quamobrem si 3. A certet cum Bea conditione, ut vicerit A. ubi eventus unus vel plures contingant; B vero vicerit, ubi nullus contingat: rationem sortium fore ut - ι' ad b . Si vero Acum Bortet ea conditione, ut, si eventus duo vel plures contigerint, Avicerit; sit nullus, vel unus, vicerit B: rationem sortium suturam esse ut talb '-nas ad b lnab 'ε α sic dei
Finita introdiustione, sequuntur soliviones problematum varii generis ex regulis ibi traditis deduetie. E. gr. Solutio problematis primi est corollarium regulae ultimae. Determinatur in eo ratio sortium, s Act B una tessera Iudant ea coaditione. ut, si Abis vel pluries octo jactibus tesserae monadem jecerit, ipse vineat; Γn semel tantum vel non omnino. Vinineat B. Et nempe hie a l,b-.n 8, adeoque a*b -b na, ad Dinab ut 66399 I ad tors fias hoc est,uta ad 3
uam proxime. Sed quae sequuntur 'oblemata, plus habentifficultatis & plus ingenii requirunt. Inter ea quoque comparent . quae ludos Gallis Basserect pharaon dictos illustrant. Utitur etiam subinde seriebus infinitis, veluti problemate quinto, ubi invenire docet, quotenis tentaminibus futurum sit probabile tit eventus aliquis contingat, si a snt casus, quibus primo tentamine contingere possit, dc b casus, quibus possit non contingere, ita ut si s & R de eventu eonteudant, possint Adt Baequa sorte eventum affirmare di negare. Nimirum cum in hoc
147쪽
is, si x denotςt numerum tentaminum, quibus eventiis allis quia possit aequali expectatione contingere vel non contingere,vi regularum anto traditarum sit νευ - -μ seu a*b ibae,
*α a. Quare cum series denotet numerum, cujus loga-xillimus Ityperbolicus ets erit et Ga log. 2.consequenter Σοῦπε Squam proxime . eum logarissimus hyperbolicus ipsius et Itiquam proxime. Quoniam vero doctrina inprimis cui ina. . tionum utitur ad resolvenda problςmata , ideo ejus regulas explicat de theoremata exhibet, quae problematibus sortis resolvendis inserviunt Demonstrat itaque,sin fuerit numerus rerum. probabilitatem sumendi a primo & b seeundo loeo fore - ' ---βc numerum permutauonum, si singulae binae sumantur. .n- I. Probabilitatem sumendi a primo, b secundo S e tertio loco. λ-
mn r. -a, Et generatim si v sit numerus rerum, quarum prima p. secunda q, urtia r. quarta 1 . vicibus repetatur. M. xe numstrum permutationum n. n-I.n-2.n- 3.n- &c. do. nec numerus terminorum p*qεν sive n divisum per L. cta sequentia py-I 'a ctc. q. I. 2 cte. r. r-I, 2 dic. ubi primus faetor continuatur. donec numerus terminorum fuerit ps secundus, donec idem sueritq; tertius. donec idem su. rit ν αα βimilitςr octondit, numerum combinalium rerum '
si binae sumantur, fore T. -; si summi r vicibus,
148쪽
Atque his principiis ali nndo jam notis utitur ad resoluit. onem variorum problematum, inprimis etiam eorum ope novam quandam Algebrae speciem eruit. per quam problemata ad combinationes spectantia subinde iacilius solvuntur. Utitur novo quodam notationis genere, nempe - - denotat pro. babilitatem, quod a futurum sit in primo loco. -a probabili. ratem, quod a non suturum si in primo loeo. Similiter φ b denotat probabilitatem, quod b suturum sit in seeundo loco. de probabilitatem, quod b non futurum sit in secundo. χ ita porro. Hinc in compositis a' - b' exprimit probabilitatem. quod a in primo S b in secundo loco sutura sint: eontra a M'probabilitatem, quod, dum afuturum est in loco primo,bnon sit una suturum in secundo. Similiter a FVΦe a 'de. notat probabilitatem, quod, dum a futurum est in loco primo, bin secundo, e in tertio, d non sit una suturum in quarto, nec e in quinto & ita porro. Ad instituendum calculum sumit hoc axi ma. quod numerus seritum, quod a futurum sit in primo loco. contineat numerum sortium, quod idem suturum sit in primo loco& b una in secundo. Unde inseri I. si a numero sortium. quod a suturum sit i*primo loeo. subtrahatur numerus foristium, quod a futurum sit in loco primo & b una in secundo. residuum fore numerum sortium, quod a futurum si in primo. b autem non una in secundo. 2. Si a nnmero sortium,quod a futurum si in loco primo, b in secundo, subtrahatur uum rus sortium, quod a suturuin sit in primo, b in seeundo cte in tertio, residuum fore numerum sortium,quod a suturum sit in primo, b in secundo, e autem minime in tertio.atque se posero. Quodsi iam brevitatis causa dicatur- r,--- -
149쪽
Problemate 3o meth do utitur singulari progressionem arith. meticam convertendi in geometricam, cujus ideam sibi venis. se ab Hatruo fatetur, quo ab annis 2 amido utatur. Singularia etiam artificia oceurrunt problemate 3l, tum alibi ; sed quaesiistula sigillatim commemorari nimis prolixum foret. Operae pretium faceret Cl. Autor, si librum in exterorum gratias nidiomate I .atino recudi curaret, cum in eo contineantur,quae ad incrementum Analyseos faciunt. Sequuntur deinde problemata de duratione ludorum, ibi una dexteri alis collusorum habetur ratio, veluti si Adc B, quo. rum dexteritates sunt ut a ad b, ea conditione ludant, ut, quoties a ludum unum vicerit, B tradat ipsi numuim unum quo-- tim Duiligod by Cooste
150쪽
ties vero B vicerit, ipsi tradat nummum unum. dc non prius ludo desistant, quam eorum alter nummos omnes alterius luiseratus suerit. deterininarique jubeatur expellatio spectatorum Rix S, quorum ille affirmet, hic neget, certamen intra datum ludorum numerum finitum iri. Sit e. gr. numerus nummo. rum, quos uterque collusorum habeat. 2; sit etiam numerus. de quo Rct S contendant, a. Quia a numerus ludorum, de quo contenditur, iubet alb elevari ad potestatem seeundamaa et ablu. Cum terminus 2 ab ipsi Siaveat, reliqui adversentur, expectationem ipsius esse concludit et ab: aΦbὶ . Haec adjicere libuit, ut quandam doctrinae hujus ideam animo concipiant lectores. . Tandem in appendice seu colophonis loco ad melius exercendam artem exhibet solutionem nonnullorum problema. tum eos ludos concernentium. qui hodie maxime in usu sunt. Ceterum cum Nicolaus Bernoulli in praelatione ad Artem conjectandi, opus posthinauin Jacobi Bernoum, nostriam invitaverit ad mensuram sortis problematibus oeconomicis atque politicis applicandi; ipse hunc laborem Dominis Bernoullus, praesertim Ioanni, commendat.
ANALYSIS SPECIOSA TRIGONO ME TR IAE
Spheracae,primo mobili, triangulis recti lineis, progressis-ni arithmeticae ogeometricie, aliisque variis problem ris applicata a R. P. ACO B O K R E S A , e Societate Iesu. Opus posthumum.
Pragae, typis Universitatis Carolo Ferdinandeae. in Collegio Societatis Iesu ad S. Clementem, I72o, Alph. 2 Tab. aen. r. D qua Meobus Kresa, gente Moravus n Brunensi Gymna. L fio literis politioribus animum excoluisset, Societati Iesu nomen dedit, in qua, consecto seVeriorum disciplinarum cur riculo, I hilosophiam primum, tum Mathesin, denique re The logiam universam publice , nee sine maxima dolirinae atque ingenii eommendatione, defendit. His ille gravioribus euriss linin