장음표시 사용
161쪽
tonus & Conringius. Primo loco hic comparet excerptum ex epistola Pelueti ad Carcavium d. 27 Martii Λ. I 667 seripta, ubi experimenta recensentur, qtiae Pecquetur cum Perrastis ocGadiantio instituit ad detegendam communicationem ductis thoracici cum vena emulgente. Sequitur deinde deseriptio communicationis duehis thoracici cum vena cava inferiore ab ipso Perrastio concepta. Subjiciuntur Mectami, Angli animadversiones in eandem,qui eam tribuerat mequeto ex Transacti nibus Anglicanis huc translatae. Λdditur tandem Perraitii ad eas responsio. Ductus biliarii, quos in ultima dissertatiuneula deseribit, sunt isti, quos Anatomici nunc ramulos, nunc radices sollieuli. nunc ductus hepatico-cysticos Vocant, ac praeter I rastium observarunt etiam Glissonius, Biduo, Verheyenius. Ipse Perrastius vocat dumim, quem in bove detexerat & in omnibus animantibus adesse debere rationibus probat, cynhepa
Tomus secundus Tentaminum de Sono & Musea veterum agit. Maximam partem constituit Tra status de Sono intres partes divisus, quarum prima explicatur aeris agitatio qua sonus producitur; secunda modus, quo sonus ex percussione eorporum oritur ue tertia denique, quomodo sonus mediante Or Iano auditus percipitur. Agitationis aeris, in qua sonus consi it. sex phaenomena propria recenset, nimirum I quod ceterae
aeris agitationes non perinde ae sonus aurem feriant. 2 quod agitationes aeris ordinariae se mutuo impediant, cum sonoce
terae non obstent, 3 quod agitationes diversae junctae ae inter se consula exhibeant sonum unicum , 4 quod soni a diversis obiectis producti se mutuo non impediant, s quod sonus prinpagetur quaquaVersum, cum ceterae agitationes aeris sequam
tur directionem impellentis , 6 quod lonus semper propage tur eadem celeritate. His phaenomenis utitur ad stabiliendam hypothesin de aeris agitatione in productione soni. Statuit autem,moleculas aeris singulas per exiguum admodum intervat tum moveri, sed celeritate axima. Atque haec lassicere arbitratur ad reddendas illorum' rationes, quas etiam inde reddere conatur. Motum in corporibus sonoris, quo sonus producitur,
162쪽
MENSIS APRILIS A. MDco XXI. τ ρ
feri in particulis imperceptibilibus, adeoque inobservabilem
esse: propagari autem per aerem crassiorem, atque hine celeri. talem minui. Distinguit autem sonum in simplicem & eom, positum. Simplicem vocat, qui ex ictu unico; compositum vero, qui ex ictu diuturno vel repetito oritur. Distinguit etiam sonum in sonum ex percussione, qui ex collisone duorum corporum solidorum ortum trahit, ct in sonum verberationis,qui ex collisione corporis solidi cum aere ortum ducit. Atque has species sngulas ligillatim expendit. Inter soni modificationes refertur a Nostro primum Echo; deinde resonantia,quam VO-cat soni intensionem, vel per reflexionem, vel per impulsum externum iacta; tandem tonus, quem in gravem atque acutum dividi in vulgus notum ς'. Docet deinceps Cl. Autor,quomo' do sonus varietur in diversis instrumentis inusicis, atque his sinitis ad auditum progreditur. Initium hic facit a structura auris, auditus organo, atque singulas partes figuris aeri incisis repraesentat, enumque usum commonstrat. Hinc prolixe disquirit, quomodo animal cognoscat impressionem ab objectis in organum auditus factain,& tandem judicia explicat, quibus animal utitur ad errores circa auditum declinandos. Tractatus de Musica veterum non physicus est, sed historieus: ob assinitatem tamen materiae locum hic meruit. Apparet inde, Muscam veterum, si presertim cum nostra conseratur, admodum imperfectam fuisse. Ceterum hic idem Tractatus satis superque ostendit, quantum Noster in lectioue Autorum veterum fuerit
minus tertius Tentam um comprectitur Mechanicam animalium. Dividit eandem Autor in tre; partes, quarum prima de organis sensuuin, secunda de Organis motus. tertia de organis nutritionis tractat. Ceterum Noster non tantum quod vulgo fieri solet) rationem habet corporis Immant, verum et-tiam brutorum cujusvis speciei, atque hinc ejus Mechanica animalium multas continet observationes curiosas. Exponit differentias organorum in divei sis animalibus, ut sapientia Numi. nis admiranda inde innotescat Ubi organa sensuum deseri. Ut, primum observat, dari animantia nonnulla, quae praeter ta-
163쪽
ctum alio sensu non videntur gaudere. Iu eorum numerum refert ostreas, muscas, pulices. erucas, limaces,cancros,& insectaeornibus praedita, quibus tangendo examinant. quae alia antis
mantia oculis dignoseunt. Explicat deinde sinem sensuum atque docet, quomodo natura per striieturam eos defendat. I'omquam artificium in structura eorundem obvium exposuit. diversos sensuum usus recenset, pro diversitate animantium. Inis strumenta motus eum sint musculi, de motu musculorum ex
proseo tractat. ubi inprimis inquirit, quomodo fibrae abbrevientur. Considerat deinde species motus lx primum quidem motum progressivum, pro diversis viventium generibus diverissum ; hine motum offensivum & de sensivum, ubi organa de.
scribit, quae animantibus pro armis data sunt; porro motum partium voci formandae inservientiu in; tandem motum paristium nutritioni destinatarum. Postremo loco cerebrum exambuat, quod primum motus animalis principium appellat. Inter organa nutritionis primo loco conliderat dentes & cetera ni, sieationis instrumenta; addit ventriculum & cetera digestionis instrumenta: subnectit cor, pulmones cum ceteris respirationis instrumentis,organa transpirationi inservientia, & hac data oe- easione simul declarat . quae nutritionem animantium conis
Misso Tomo quarto, de quo alibi diximus, ad quintum accedimus, quo continentur varia collectanea supra commemorata. In epistola ad Mariotium contra eundem disputat, quod praeeipuuin visus Organon eboroidem statuat, non retinam.
Fructus monstrosi, quos describit, sunt pira, quorum unum protrusit aliud minus in parte superiori: quod phaenomenon extraordinarium in Vegetabilium numero sistit, quod Barabolinus
Hist. Ioo cent. 6 in hominum genere annotavit, cujus fide constet, in Dania natam fuisse puellam insante gravidam. Maelii- nam ad observandum aestum maris ideo proponit, quod non ante hypossiesin ad explicandas ejus circumstantias condi posse arbitretur, quam historia exacta prostet. Relationes de ver. mibus in intestinis & de ovo minore in majore ines uso paueis lineis terminautiar. In epist alis ad Hugenium agitur de machi. Dissiliaco by Cooste
164쪽
MENSIS APRILIS A. MDCCXXI. Is I
nis ad sidera per tubos observanda occasone Afirocopiae comispendiariae ab Hugenis editae. Quae in collectione machinariam singularia habentur, eadem alibi recensuimus, mi paulo ante monuimus. Quod autem Tractatum de sontium origine attinet, qui Petrum Perrastium Autorem habet, in eo tam Veterum, quam recentiorum Philosophorum, nempe Platon s. sotelis, Epicuri, Vitrudii, Seneca, Plinii. S. Thomae, Scaligeri . tardani. Dobrezenethi de Nigro ponte, mimontii, Lodiati Angli,'tri Davit , Canesti, Nicolai Papini, Gassenia, Jo. Saptista δε Hamel, Sehorti, Rohalti.Joannis Francisci. Bιrnhardi Palu F. placita examinat di omnibus excussis fontium ex aquis pluvialibus ac nivalibus originem defendit. Ait autem in praefatione, se imi latum esse Scholium, qui, cum de origine iantium commentaretur, ante Autorum anteriorum hypotheses resutavit, quam suam proponeret. Illud adhuc notandum, editorem tabulas inneas jussu Perrastii in Gallia a cierito aeri incitas nou exiguo pretio redemisse, ne quid deesset, quod ad praestantiam editionis praesentis pertinere iudicabunt intelligentes aestimatores. Facile nimirum quivis videt, quantum momenti situm sit in si . Iuris accuratis, quibus organa animantium depinguntur.
tatu erfundine ELEMENTAR. MACHI
MAC VINA NOVA ELEMENTARIS IMuenta a FOANNE AACOBO BRUCKMAE N
Architecto militari s Magnae Britanniae Regis ac EI Eoris Brunsvicensis Praefecto rei tormentariae Harbum
Architecto itidem militariσHassiae Lan r vis Praefectores tormentariae Caspellis.
ο serunt pro eerni peemiae vi principibus hono publieo
natis inventores machioaF, quam HementaFem vocant,
165쪽
quod elementis Aristotelis igne, aqua, aere atque terra ad eam animandam utantur. Insignem eorum usum praesertim in metalli fodinis praedicant,& in quovis machinarum genere potentiae huic motrici cum praerogativa esse locum gloriantur. Dquidem inventum celant: cum tamen sateantur . machina in elementis Aristotelicis animari, sed absque vento, absque fluminthus . absque hominum ac brutorum viribus . haud obscure colligitur, motum fieri debere ab aqua mediante aere vi ignis expanso propulsa, cujus etiam ideam quandam dedere in Anglia Thomas Saveis, in Gallia Amoueton in Germania Papinus eis Gallus, sed ab horum inventis prorsus disserentem ac sin-plieitate sua commendabilem nobiscum communicavit Leuis poldus noster. Videantur Acta A. II p. 29, A. IIO4 P. IST. c Λ. i7O7 p. 42O.
URANIES NORICAE BASIS ASTRONO-
micaolae Rationes motus annui ex observationibus in So
lem hoc nostro seculo abhinc tertio Norimbergae sub eodem Meridiano habitis quam plurimis de δισae ampliter demonstratae ct c. editae a FOR
Hiis iam A. I 697 Celeberrimus aservator murteteuaue eis Trarutum de situ Geographico secundum latitudinem A longitudinem Civitatis N imbergae sub titulo Uranier Nortia Basin,quem in Actis A. I 698 p. I 38 α seqq. recensuimus. Cum postea observationes continuaret,atque latitudinem, longitudinem re refractiones solares ibi eonstitutas ulterius examinaret. latitudinem iisdem constanter consentientem deprehendit; in longitudine tamen ac refractionibus aliquid1m. mutandum esse reperit. Edidit eum in finem Supplementam quoddam sub titulor Stabilimentum Baseos Uranies Norica spronomieo - Geographica pro deducta antehae incktae urbis Imritudine es eorrigendis longitudinum Geographicarum numD
166쪽
MENSIS APRILIS A. MDCCXXI. Is 3
te 49ρ 28 ct paucorum secundorum stabi litam novis ob. servationi bas constrinat. Usus est cum Hevesio in observatio.
nibus pinnaeidiis Tychonicis, sed nec dic piris teles opicis obis
servaticines accuratiores fieri p=sse, cum eodem Hevelio propria experientia fietus et evarat. Longitudinem c. et ex variis observationibus tum es ipsium limarium. tum Mercurii in So. te vili, tum eclipsium circumjovialimn determinat, observationiblis nimirum domesticis collatis cum Paris ni a Cossui αPhilippi de la Hire, a que Argentoratensibus si sensihmidii. Statuit autem ibidem disserentiam horariam Meridianorum No-rimbergensis atque Parisiai 3. 4o' istius atque Argentoratens, i 1 r o ipsain longitudinem Norimbergae 3 i Io , primo Meridiano, ex mente Casiui, ab observatorio Pariliensi dedimas exta circuli parte distante. Ceterum obiter hic notamus, Cassinum in epistola quadam. ex qua excerptum communicat Noster, Mei curiuili in Sole valuin praeferi u ceteris phaenomenis in determinandis longitudinibus. C. 3 immutabilitatem obliquitatis eclipti eae defendit i5c ex triginta annorum observ/tionibus eam 23 29 sa' determinat. C. 4 refractionem horiλontalem, quam 3o 18' flariurat. duobus serupulis secundis auget: in ceteris nihil immulandum censet. Mantistae loco accedunt parallelorum ab assiquatore ad polos gradatim ascendentium rationes in singulos circulorum minorum gradus supputatae. Sumit autem cum Paris 'sibus Astronomis, uni Telluris praditi convenire' 6O hex. pcdas Parisienses. Plaeuit haec de stabilimento Baseos Uraniea Norica: in medium asserre. tum quod
de eo nondi uia diximus in his Actia, tum quod cum Tracti tu de situ Geographico Norimbergae Motuum Solarium operi. quod hie recensere saluiuuar, ab Autore adjicitur. ut adeo opus integrum. prout in bibliopoliis nutia prost. it. constet et Alph. 9s g. s Tabb. 2 n. Quid circa motum Solis praefiiterit Noster.in dedicatione ad Augustissimum Caesarem recenset. Uius nimirum & ictem vationibus tertio abbine sectilo a conterraneo suo Mohardo
167쪽
Valibero, magni illius Regiomontani discipulo. in eodem Me. ridiano Norimbergensi celebratis, quas cum domesticis per triginta sex annos allidue continuatis solertissime contulit, eum aliquot millia observationum Solis meridianarum collegerit. Λtque ita Tabulas suas condidit ex meris observationibus sub eodem Meridiano habitis, & revisione vel decies iterata correxit , donec tandem observationibus postea iustitiitis comprobarentur. Quantitatem anni ex aequinoctiis tam vernalibus. quam autumnalibus , parti in a Talthero ab A. I 76 u,que ad Λ. I 96, partim a se ab A. I 688 usque ad A. I i8 oh servatis determinat dierum 36 s h. s 48 s1'. atque hinc more communi Tabulas mediorum motuum condit, Epocha A. I Oo styli novi fixa in s S. 9 si 26' ad diem ultimum Decembris p cedentis & Meridianum Norimbergensem. Forsan non ingratum erit Astrophilis in usum similem aequinoctia Taltheriana sequenti Tabula comprehensa exhibere.
l An. Christit AEquincinia Vernalia lΑ. Chr. AEquinoctia autumnalia
Ex aequinoisitorum vernalium & autumnalium comparatione deducit intervallum eorundem aestivum d. I 86 h. I3 hibernum ae I 7s h. I6 33' 33', ita ut mora aestiva hibernam
superet diebus 7 h. ao 4c 49'. Ex tabula motuum mediorum Solis assignat intervallo aestivo i 83q s1' χ9' 9 hi mo i 6 go' si' ita ut arcus eclipticae aestivus superet hibernum τε 4M s 8' 38'. Εecentricitatem investigat per duo aequinoctia de loeum Solis inter aequinoctium & solstitium sere medium meis Diuiligod by Corale
168쪽
thodo Arraebelis a Riceiolo perfecta seu ad Trigonometriam imgarithmicain aptata. Pluribus calculis institutis,eam tandem de terminat 3 IO partium, qualium radius orbis annui Ioco ocontinet. Notandum vero est, obtervallones Waltheriauas eandem exhibere sere 2o partibus minorem. ut adeo Noster e centricitatem mutabilem statuat, nempe spatio 2 Oo annorum partibus 2o auctam. Notum est . eadem methodo. qua eccentricitas determinatur, reperiri quoque locum Apogaei. Quamobrem Noster inde simul motum Apogaei annuum determinat 44' I di Epocham Christi pro Apogaeo Solis ab aequinoctio vernali 2 S. I 6 46 3I seu ad A. I oo sl n. 3 S. ' 39' 3 'Tabulas aequationum construere docet in Ellipsi methωdo
Sethi Tardi atque Comitis de Pagan, terra in soco uno, centro mediorum motuum in altero constituto , quia haec facilior Xepleriana atque Bullialdina. Ostendit autem , Ellipsin Solisa circulo parum differre, cum semidiameter minor 99 8 sa majore IOCOOo nonuisi is particulis centi millesimis dille. rat. Quamobrem eii qm ipse Tabulas aequationum cum Riccio- Io in hypothesi circulari condidit, sed ita ut sing ilis quinquaginta annis eccentricitatem augeat quinque partibus, adeoque Tabulae varientur intra seculi dimidium. Has Tabulas habitis aliorum atque suis observationibus Solis meridianis antiquis αreeentibus contulit. nec dissensum alicubi notabilem deprehendere potuit. Inter Tabulas Solares Noricas praeter Tabulas Epocharum, mediorum motuum & proslhaphaeresuin compa, rent etiam Tabulae distantiarum Solis a Terra ad eccentricitatem 3 Io, declinationum eclipticae, supposita maxima 23 8 29 se, ascensionum rediarum , ct obliquarum cum disserentiis ascensionalibus atque amplitudinibus ortivis itemque angulo Horizontis & Eclipticae pro elevatione poli 49 28 '; angulorum eclipticae & Meridiani; motuum Solis verorum pro singulis anomaliae mediae gradibus tam diurnorum, quain horariorum I aequationum quoque temporis & conversionis partium aequatoris in horas dc vicissim.
169쪽
rs 6 AcΤA ERUDITORUM SOLUTIO PROBLEMATIS A NICOLA OBERNO ULLI, FO ANNIS Filio propositi de cvr-
' vis motis secundum axem esse mutuo constanter ad angulos rectosscantibus, missa ex Anglia
in literis d. 7 Febr. R. i7aioli
veteris datis. Tomo VII SeeL VIII p. as et Supplem. ad Acta EL Nicol. Be noulli, Joh. filius, Problema Geometricum proposuit his
vel bis: Inter duos axes parallelos positione datos invenire s con- ruere curvam . eandemque adhuc invers tu positam, ita ut alterutra DeI utraque mora secundum axem sui motu Abisemper parallelo curvae sicent constanter se mutuo ad anguis; rector, loc est, ut secanda uescanter At curva eadem. SoIntit . - Exhibentur huiusmodi curvae ratione sequenti. Siut FG. Μ N parallelae datae. Ducatur a B quae miniis angulos constituat F A B, NBs aequales angulo, quo curvae se mutuo secare ponuntur, sive rectus sit, sive obliquus. In duas partes aequales dividatur linea n B in e,oc sumatur in ea pro arbitrio puncti in D, sducaturque D si rectis FG, Μ Ν parallela. Literae autem a, e. d deno. tent quantitates Plaςcunque datas, R quantitatem non datam, n, n numeros quosvis
va quaesita. Erit autem irrati alis sire, ut appellant transscendensa Disitigod by Corale