장음표시 사용
181쪽
que Romanorum insana ambitione. Pag. 4o8 seq. de more gentilium simulacra & imagines membrorum morbo adfectorum appendendi statuis Deorum tutelarium, quae votorum ratio etiam ad Christianos transiit: pag. 4 9 de somniis vetularum : pag. *s 7 de Dusiis & concubitu daemonum cum mulieribus: pag. *6 I de literis Runicis re incantationibus veterum septentrionalium; de Bructerorum, Finonum & Marsorum de nominationibus pag. 473 seq. de jure Cunnagii ct Marcheta p. 48 3 seq. Illud hoe loeo notandum censemus, Antiquitates Galbliae Manuscriptas, quae pag. 38Ocitantur, non Dageralitum autorem agnoscere, uti ibi habetur, sed Gudium. Extant nune eae in Bibliotheca releberrimi & de patriae Antiquitatibus praeclare meriti Iob. Georgii siccardi, qui eas Autori communicaverat. Finem imponit opusculis hisce descriptio urnae sepulchralis in agro Neil ingensi veteris Marchiae mense Septemb. I 7 I9 erutae, cujus etiam figura aeri incita addita est. Acceptam eam fert Autor Davidi MAAgio Regiae Maiestatis Prusseae in Diae. ee si Mehusana Inspectori, constatque totus apparatus diversis vasis & varia supellectile partim aenea partim argentea, quae equorum Ornatui inseruiit, ut putat Autor. Fuluin est opus multaque figurarum serie insigne. pondere 6 librarum Brum sescensium. Accedunt tandem indices locupletii simi tum seriptorum tum rerum, cum addendis, quae poliquam jam sub pre- Io sudaverat liber, succurrerant.
IOURNAL DES CHOS ES MEMOR ABLES AD
venues durant te Regne de Henry III Roy de Frauee α de Pologne
regnante Henriso III Rege Galbae Poloniae gestarum. Tomi II.
182쪽
Nota est Satyrarum Collectio,quae iam pridem A. I 6s 3 gerursus additi inibus dc commentario aucta A. I 664 in Φ. demumque sub titulo Recurii de diversi pieces servant a Phristoire de Heu III se. Coloniae apud Petrum Marteau I 693
unico volumine in Ia prodiit. At cum nondum omnia liquere viderentur, quod dc nomina saepe eon1icta & res sollieite velatae deprehenderentur, rem iacit historiarum cupidis oppido eraoptatam doctissinus Duchat, Curiae supremae Gallorum Bero. tinensis Consiliarius, qui Ec notulas subinde ad marginem adi vit, ct scripta integra ceteris inseruit, ct animadversiones ultimo imprimis scripto longe plurimas adjecit. Exhibetur ita. que hic primo loco Diarium, quod soluin in titulo operis memoratur, dc a mense MajoΛ. Is 74 ad Majum A. I 9 pertingit : cuius Autorem cum alii crediderint Servinum Λdvoc tum generalem Partiamenti Parisiensis, Noster nunc potius opus illud Viro arguto , L' Dioile, Pelitanio in Historia Academiae Gallicae commendato, tribuendum, dc Servini in opere edendo partes alias non fuisse judicat quam quod hujus lucubrationibus, quae latius, ut paulo infra docebimus, excurrunt, ea detraxit, quae ad Henricum III spectant. Sequuntur Divortium stri- eum amorum Regina Murgarita Ac Historia amorum magni ALeandri, cum clave dc notis pereruditis; quantum vero conject ri licuit, utrumque scriptum Actori Castetano debetur. Succ dunt, quae in ultima editione Coloniensi non comparebant. Epistola nempe amatoriae Henrici mad Bellofortiam Ducem Additiones item ad Diarium Henriei III & Ineantationes Henrici Valesii ct sacrificia daemoni facta in luco Vindocinensi. Quae deinde excipiunt antea quoque huic collectioni insertar Apsis Iogia Henrici IV, vulgo Rohaniae Viduae, a nonnullis tamen Cain jetano adscripta, ct inra narratis de vita citharinae Mediceae. de euius Antore etsi nihil constet, certum tamen est, eam ante
Henrici III tempora suis e compolitam , quippe jam tum A. an Collectioni scriptoruin ad Carolum IX spectantium in. 1ertam. Clauditurque hic Tomus vera Faralitate fani Clod alui seri narratione de caede Henrici Tertii, quae loco Parisiis
vicino S.CIoud dicto contigit, senili seripto, quod in Tomo II
183쪽
Satyrae Menippeae I 72O recusae comparet, opposita . di nune primum pariter huic operi inserta. Qua qui leni occasione N her monet in praefatione, latuisse Autorem , quod Clioquetus Dominicanus in libro de Sanctis Belgii ordinis Praedictitorum Timmerinannum ob sauciatum Guillelmitin Arausionensem morti damnatum inter sanctos Ordinis Martyres retulerit. Tomus secundus totus sere destinatus est Confessioni Sancit antea quoque editae, cujus singulis capitibus curiosae ac prolixae subjiciuntur annotationes, ut correctiones & Λdditiones ad finem relectas taceamus. Et si vero haec consessio nomen praeserat Harlaei San , cave tamen putes ab ipso compostam . quin potius ab sub meo aut, ut alii putant, a Chamierio aut Cavet auo Harlaeo suppositam fuisse, compertum est.
co MMENTARII HISTORIAE GALLICAE
anservientes, quibus ea quae in Gallia ab A. Isis ad 16umemoratu dignagesia seunt,continentur. Tomi II.
Coloniae, apud haeredes Hermanni Demia, I7I9, 3. Alph. 2 pl. 7 fig. aen. 3O. Oportune hunc librum iungimus praecedenti, quippe uniis versum illud Petri de I'Εtolle opus complexum, ex quo particulam quae ad Hemicum III spectat, jam olim detra.ctam ct sub Diarii nomine aliquoties vulgatam diximus. Quare di noster Editor dum cetera inde ab Λ. Is Is usque ad Isu. qui Λtitori emortualis exstitit. publici iuris Deit, totum illud Diarium non uno quidem loco emendatum ct auctum Tomo I a pag. 3s usque ad finem hujus Tomi, repetere non grava. tus est. Ut itaque nunc quoque Diarium, quod in omnium manibus est . praetermittamus. e reliquis. in quibus tamen hiatum deprehendimus T. II p. 2 29, ubi Editor dolet, volumen res ab Λ. IS9s
184쪽
i MENSIS APRILIS A. MDCCXXI. 169
Λ. I 6o6 gestas complexum frustra hactenus quaesitum, praemiumque inventori spondet,) pauca quaedam hoc loco communicabimus. De Francisco I refertur quod cum suasu Cancellarii paelium quod Concordatum vocant, sancivisset cum Pontifice Leone X, reducem Bononia Cancellarium his verbis compellaverit: magnopere vereor, ne hoc pactum utrique nostrum, tibν aeque ae mihi, inferno luendum At. Carolum Borbonium,in oppugnatione Romae glande trajectum, jamjam exspirabunduna,proximo militi dixisse traditur: Disce mihi oc us pallium, ne caeria cum me mortuum viderint, animo dejiciantur. additurque distichon : Unum Borbonio votum suit arma ferenti, Vincere vel morier, dedit utrumque Deus. Stephanus Iodellus. Poeta Parisiensis, promptus S ingeniosus. sed omnibus voluptatibus dissiuens, Numinisque contemptor.
cum inter maximos cruciatus. ut divinam opem imploraret, admoneretur, nec agniturum se Deum nec invocaturum respondit, quoad ille sibi tantum inserat mali, atque desperabundus exspiravit A. Is 3. Cum Franciscus Belle restus Historiam novemCarolorum Galliae Regum edidisset, quo illos magnopere
commendaverat, his non nemo versibus lunt: Nostrorum evolvar annosa volumina Regum.
Et quae sum illis diata vel acta legas ;Regibus e Cartis dabitur cui tertia sedes. In visis fatuus vel furiosus agit.
A magno incipias s tertius ordine simplex, Tertius tune sequitur. quem furor exagitar. A sexto hine numeres, est Carolus ordine nonus, In eades hujus mens male sana ruit. Cosmographus Thevet, A. Is9O mortuus, mendacissimus atque rerum omnium adeo ignarus fuisse perhibetur,ut sibi persuaderipateretur, Anacreontem ipsuin scripto testatum, quod uvae acino petierit. Ad A. Is 9 observatur , Maynium Ducem nummum Parisi, distribuisse. qui ipsum repraesentabat, gladium manu i nentem , cum epigraphe: car o Lotharingio clavum Regni te-Y nente, T. I.
185쪽
nente, in aversa vero insignia Galliae & Lotha ingiae , enm Iem mare : Vaeante Lilio Dux me regit optimur. Cum Λ. IS94 eodem die, quo Rex Henricus IV Lutetiam ingressus erat Hispani impetrata venia discederent, Rex deporta S. Dionusii despiciens
praetereuntes Duces blande salutabat , additis verbis: eommendate me Domino vestro, at nunquam revertimini. Libri cui trutui us Les amours tragi ques de ce temps Autorem vocari Lasse- mar . sartorem primum ae postea causarum patronum,
assirmatur . quem S alium librum politicum scripsisse com fiat, quem cum Henrico IV alserret cujus hic varia pulcredicta memorantur) respondisse fertur: quoniam furtores de flatu politico libros scribunt, posthae Cancellariis braceas conficiendas
credam. quod paulo quidem aliter Perefixius in vita Regis ena rat. Ubi pacem inter Paulum V ct Venetos A. I 6O7 conciliat re Henrico IV factam reseri, observat Cl. Editor,interdictum a Pontifice fuisse revocatum, nec ullo modo illi a Venetis satis factum, nec petitam absolutionem, nec receptam solenniter,aut ulla ab illis laetitiae signa edita: imo nec literis mandatum p eificationis tractatum,eoque spurios & a Cardinali Caietano suppositos esse articulosa Romana curia vulgatos. De Renat Rapino, celebri Poeta, quem monachi filium creditum Εditor putat, die Is Febr. I 6O8 Caesaroduni mortuo, narratur, quin tribus ante obitum horis a filio de valetudine interrogatus,calamum arripere jusserit re nihil haditans versiculos inuales multi passim in opere occurrunt dictaverit:
sint digitis soccos legor, re siua eo Reat in se
Lintea, miraturque manus spectator ocellis;
Cui βmmi digiti frigent, manibus, pedibusve .
Et nasi supremus apex; cui rempora pauco Tempore taluuntur, nares fimaeque, s apertae, Dirigiturque pilur velut horrens, lumina sensim Hebescunt,*singultu vox haeret acuto staui matulae oblitus, laesi dat signa errestri, Et linguae titubans non se regit ordine frmo :Iui sper nulla est, animumque ridis 1 ovantem
186쪽
Meminit mox Autor nummi, a Petrescio sibi oblati, elim icone p. et m& inseriptione: Diana Dux Valentiturum clarisma,ct. in aversa: Omnium victorem vici. Ubi Lancelotiim dii Uoesin de laPopeliniere, hominem elegantem & eruditum, inedia demum oppressem Parisiis Iso8 obiisse memorat, addit, eum in Historia turbarum Galliae civilium describenda principem diei pota se, si posteriores libri responderent prioribus , certe tam vere tamque libere scripsisse, ut ideo mortis periculum incurrerit, quippe Rupellis aliquando corpus gladio trajeiaus. Praesideiri 276. Janninum Legatum Gallicum, qui inductas Λ. I 729 inter Hispanos Belgasque felicitet conciliaverat, in eruditos imprimis filisse admodum liberalem docetur, simulque notatur. Justum Maligerum marsupium mille thaleris plenum, iterum iterum. que ab eo oblatum, constanter detre nasse. Georgitis Critton, 3 s. Ptosessor Regius d. 8 Apr. Isti, hisce verbis Latinis adstantes affatus : valete amici, valetesupersites, mortalitatis immemores, exspirasse fertur. Denique de Roberto Constantino . Lexiei Graeco Latini Autore,notamus.eum a NostroΛ. 36II centum &decem annis maiorem Montalbani defunctum memorari,quem alii quidein A. I 6os aetatis centesimo tertio obiisse testati sunt.
LA VIE DE MADAM E IE ANNE MARI E BOU.
vieres de la Mothe Guion. hoc est.
VITA GUIONIAE, AB IPSAMET CONSCRIPTA
Partes III. Coloniae, apud Ioan . de la Pierre, I 722, 3. Alph. 2 pl. I 3 i Praefationem huic operi praefixit. postquam commeis
morasset, Guioniae adversarios & doctrinam ct mores ipsius plurimis onerasse calumniis. haud paucos resert veriora esse edoetos, quibus ea post mortem maximi sui adversarii in libertatem vindicata sui conveniendi potestatem secerit. Γ-dem ex ipsa cognoverunt. se suam ipsus vitam oviose de-Υ ser, Diuilirco des M,OOste
187쪽
seripsisse, imo Anglo cuidam, viro suae nationis primario, ea M. no dedit MStum vitae suae codicem. rogans, ut ipsa defuncta publici eum juris saceret. Exstincta igitur Gesonia Blaesis A.1 i d. 9 Junii, statim typis suit mandata, quae hie exhibetur, tripartita Vita Guioniae. Praefationi huic, in cujus exitu etiam docetur, quo ordine sint Guioniae libri legendi, subjicitur primo Epistola d. i6 Junii A. i7I7 Blaesis scripta a quodam, qui mori. enti Guioniae adsuerat, deinde Catalogus librorum ejus. Ex priore discimus, Guioniae mortem praecessisse gravissimum trium mensium morbum: aperto mortuae corpore, nullam partem
deprehensam fuisse sanam, excepto corde, quod tamen flaccidum fuerit, ct cerebro, quod & iplum solito fuerit humidius: caeteras partes corporis & intestina suisse vel putredine corrupta vel ardore correpta, set vero petrificatum, ut cum physicis loquamur. Catalogus librorum a Guionia Gallice conscriptoruin hic est: Vetus Testamentum una cum explicationibus es meditationibus vitam interiorem spectantibus. Tomi XII. Novum Testamentum una eum explicationibus ET meditationibus vitam interiorem spectantibus. Tomi VIII. Sermones Christiani V spirituales de variis argumentis ad viatam interiorem spectantibus. Tomi II. Epipola Chrisianae s spirituales ejusdem argumenti. Tomi M. Anima Deisui amans, repraesentata in Herm. Hugonis emblema tibus de Piis desideriis, in Oth. Vaenii emblematibus de amore divino, una cum Aguris novir, quibus sunt subjuncti versus ad vitam interiorem viam demons rantes.
Vita ipsius, ab ipsemet confripta. Tomi III Ous opuscula spiritualia, hoe est. via brevis E acilis ad recte
orandum, Torrentes spirituales, G. Nova editio.
6us Apolinia, s Cantica spiritualia, nondum sunt in lucem emi a. Venimus ad Biographiam Gesoniae, In qua non simplici brevitate hissoria ejus exponitur, sed muliebri facundia crebrae in. terseruntur digressiones, quibus modo DEUM . cujus miram providentiam ubique agnoscit re praedicat, exemplo Λugustini
188쪽
MENSIS APRILIS A. MDCC XXI. 1 3
alloquitur. modo casus vitae suae, qui curiosissime describuntur, in pias allegorias convertit piasque iis adjungit meditationes. Nata est, ut e Cap. a discimus, d. 23 Apr. A. I 648 piissimis parentibu , ct nata quidem est partu Oelimestri, tamque debilis, ut diu haberetur pro vitae experti. Adhuc insans quatuor annorum per seinnum vidit infernum terribili specie. quem oblivisci nunquam potuit. Eodem tempore jam sensit cupiditatem martyrii. Λb insantia usque semper versata est in monasteriis virginum . ibique a propria sorore instituta eum ad octavum vitae annum pervenisset, tam docte ad quaestiones theologicas respondere valuit, ut omnibus esset admirationi. Vix duodecennem incessit cupido monasticis se constringendi votis. Sed obstitit aetatis ratio, quo minus inter moniales reciperetur. Ipsa Vero libenter & assidue iam tenera illa aetate legebat sacram Seripturam, & alios pios libros, interque eos maxime opera S. Francisei Salesii. Singulari exarsit amore erga pauperes,ac ad igno
scendum injuriis jam puella se praebuit facillimam. Λdultior tamen saeta coepit preces negligentius obire, sibi ipsi ob corporis sui pulchritudinem impensius placere , sabulas Milesias
lectitare. Nec nuptias aversata. Aia Is6 marito se junxit, in se lici tamen implicita conjugio, quippe cum a socru, tum a ma vito, quibus nec sermones Suioniae nee mores probabantur, adeo male habita, ut aliquando cultrum arriperet, excisura sibi
linguam. qua nihil socrui placens proferre possit. Agnoscit vero statim calamitatis hujus utilitatem, qua quippe opus ipsi
fuerit ad opprimenda vitia muliebria. Dabat enim tum maximam operam Vincendis animi fravitatibus, ct lectitandis piis libris. Gravida hoc tempore eum esset, quas corporis infirmitates tum senserit, persequitur, ac mistis redit ad incommodos mariti sui mores, quem fuisse dicit melancholicum, & uxoris quidem amantissimum, at simul gravissima suspicione metu.entem, ne ipsa majori flagraret amore aliorum. Hinc narrat, quomodo pugnare perr erit cum pravis animi propensionibus. & orare, & pauperibus ossicia cultatis praestare, largiendo eleemosynas, ix aegrotos pauperes visitando. Hoc ipso temporis tractu undeviginti annos nata edoeta suit a monacho quo-
189쪽
dam orationem interiorem, qui monachus, ab ipsa rogatus, in Ulius directionem spiritualem susciperet. cum primum nolis isset, tandem dicente ad ipsum DEO: Ne timeaae hujiu semina curam suscipere, es enim j ponsa mea, id fecit. Donum illud interioris orationis se divinitus accepisse, vehementer gaudet. iuiudque donum praesuntius esse judicat dono ecflasium& visi num. Visiones enim ait illusioni obnoxias esse . ae DEUM ipsum nunquam apparere . ut quidem homines sibi persua. deant, imo vix unquam JEsum Christum, sed Angelum quemdam lucis: id quod probare conatur ex a Con XI, 14. Ecflases etiam obnoxias esse credit illusioni, itemque alloquia interna, quae & ipsa statuit nunquam fieri ab ipso Deo , sed ab Angelo quodam . Revelationes quoque docet esse periculosas cum proficisci possint a Diabolo, A. si vel maxime ab Angelo quaedam
proficiscantur, tamen mentem impediant, quominus totam sese permittat providentiae divinae. Illud vero ecllast os genus siιinmopere probat, quo anima a DEO attrahitur , ct a rebus mundanis penitus abstrahitur, in Deumque quasi in centrum s um deducitur. Hoc loco adjicit Guionia, se DEI gratia deductam fuisse in statum istum purissimum beatissimumque.
Hinc exponit, quomodo corpus suum excarnificaverit ipsa omnis genetis cruciatibus, e. g. atanthium gerens iu ore, colin cynthida miscens cibis, spinis cutem dispungens, scrupulos ii jisiens calceis. &c. Quo tempore ait se tam ardenter amasse Deum, ut solum in Dei uia eius ferretur omnis cogitatio , ct ut nemo virGalateam suam dulcius teneriusque amare possit: se vieissim absorptam fuisse ininum, ut toti mundo in univerissum valedixerit, re acerbissima quaeque pro Deo pati gestierit: ac tum Deum sibi semper praesentissimum fuisse per divinam
quandam infusionem di per unionem voluptatis plenistimam. Libet hie abrupto narrationis filo subsistere. Nam caetera, quae sequuntur . ejusdem generis sunt, tamque multa narrat Guionia de resignatione sui totali de divinis tentationibus et exercitationibus, de bonis suis operibus, de calamitatibus suis, 'de miris divini amoris influxibus, ut compendium quoddain Theologiae Mysticae hic reperire liceat. Excerpemus tamen
190쪽
MEus Is APRILIS A. MDCCXXI. I g
nonnulla plane singularia. Tale .in, quod Cap. yyy Vae narran Scilicet A. I 672,postquam pridie jej inasset, ct largius erogasset eleemosynas, Dominicae coenae interfuit annullina gestans in digito. Domum hinc reversa suum se contulit in sacrarium, &imagini Christi infantis forinulam contractus nuptialis praelegit, signauri, & ei annui uni suum dedit. En formulam illius contractus: Ego promitto , quod sponsum mihi sumam JG SVM infantem, is me ipsi, quamvis indignam, tradam sponsam. o ab uso pro dote spiritualium harum nuptiarum exigo crucem omuis generis, contemtum, confvssones, oppWobria, s ignominias . V ipsum rogo, ut mihi dignetur infundere humilitatem fuam abmgationem universalem. Cay. aa p. 2ri refert, se singulis diebus Dominica cama usam ecth. P. 29 docet, anno
I 676 maritum sibi inorte ereptum fuisse, quocuin duodecim annos in matrimonio civisim serat : nec diti post ejus mortem p. a D ipsi fuisse revelatum . quod defunctus maritus jam si liberatus e purgatorio, ct evectus in sedes illas beatissimas. Cap. π p. arx tradit, se sonavia subinde habuisse- mysteriosa, tuae vomcat, quorum unum hoc ipso loco exponiti Accedimus ad secundam hujus vitae partem, qua haec singiselaris exempli cimiter exponit, quid ipsi extra Galliam versantire. Varia loca perlustranti contigerit. Scilicet A. i6yr abiit ex Gallia relictis omnibus suis boni , paupertatem Christi imitai di cupida. Refert hic Cap. ρ, se quotannis renovasse suum cum Christo matrimonium. Cap. a memorat unionem stam spiritualissimam cum P. la Combe, qui deinceps ipsius director fi.it in spiritualibus. Cap. s s 6 refert, Episcopum Genevensem sibi actum esse inimicum . & hostili odio persecutum esse tum ipsam, tum etiam Combium. Cap. lσp. ι7δ enarrat somni uin mysteriosum, quod inter omnia hujus generis somnia, quae habuerit,plane singulare & eximium judicat. Iu hoc Christiis Guioniam introduxit in cameram, ubi erant duo lecti. Rogaius
ab ipsa, quid duo hi lecti sibi velint, respondit Christus hune
in modum : Alter mea matri paratur est, alter tibi, o meas omset. Cap. at reseri, se scripturam S. legisse, ct inter legendum divino iactiactu excitatam fuisse ad scribendos in eam com-