장음표시 사용
261쪽
excitatum suis in eorum gratiam, qui inter I ustas, Clin. mi posteros, verum numen adorabant, ut hos ipsos hi rebus terrenis Regis instar regeret, & tanquam sacerdos in veri numinis cultu institueret . atque hae ratione ad veram salutem consequendam iis praeluceret. Λ Paulo autem Melahisedecus ex Λutoris sententia ideo tantum ἀπάτωρ, αμήτωρ mi αγρο νεαλογητω dicitur, quod ex sua similia in sacerdotio, quo unice respici arbitratur . nec antecessorem, nec successorein habuerit, uti nec Christus. Hebr. Vll, I 3, I 4. Ultima denique Epistola est elenchuea, ct graviter imvehitur in Separatistas, qui publicis ecclesiae Res armatae eo ventibus neglectis, tutiora ac siciliora unionis cum Deo meis dia in priv tis conventi lis inveniri posse iactitantes. cum Nadab α Abihu peregrinum ignem Deo offarentibus. Cominparantur. Atque hunc in finem ex Ezech. l privatos coa- ventus neutiquam probari posse evincit, ostenditque, dictuin hoc potius illustre immutabilis certitudinis promissionum di. vinarum testimonium. & evidentissunum decreti divini de temperamento justitiae ac misericordiae documentum esse. i demque Ezechieli, quod Eliae. I Reg. Xlia I 8, hoc loco demonstrari, dari scilieet in populo Iudaico ob abominanda scelera sua divinis eorripiendo judiciis, nonuullos adhue vere . deles, soli Deo cognitos. Recta igitur Deum colendi ratio ne paucis monstrata, Separatistas magis dignos esse judicat,
tuorum vices doleamus. quam quin refutemus; hoc tantumeri aegerrime . quod Orationis necessitatem turpiter negare haud vereantur.
VALERII FELICIS AZZOGUIDI, BONI.
aienses, ChronologicaWApologetica Dissertatio superqviestiones in sacram Genesis Historiam
Bononiae. typis Rossi &S . I 2o, 4. Plag. reas potissimum disseultates Chronologiae sacrae doctiss-mns Autor nova quadam ratione expedire eonatur. quarum Diuitiaco by Corale
262쪽
quarum una ad annum vocationis Abrahami, altera ad tempus commorationis Israelitarum in AEgypto spectati Ptior il-Ia dissieultas oritur ex comparatione Aef. Ull, , ubi Deus Abra. mum ex Charan, post mortem Patris ejus Grachi, seeundum Gen. XI, 32 anno aetatis 2os, mundi 2O8I, defuncti. trandi. Iisse dieitur in terram Cananaeam, & Gen. Xll, g, ubi Abram anno aetatis 7s e Charan exiisse dicitur, cum verbis Gen. Xl, etsi Draehus vixit 7o amnor, s genuit Aramum, Nachor.ci ran. Namsi 7s annos Abrami de et os annis Terachi detrahas, non Io tantum, sed I3o anni aetatis Teracti, qua genuit Abramum, relinquuntur. contra Gen. Xl, 26. Praeterea' Λbramum non deinum post mortem Patris sui, sed eo adhue superstite, a Deo Vocatum, re ex Charan egressiun fuisse, No- ser vel ex phrasi illa probat, qua a domo patris sui, h. e. apa tre suo, secundum Gen. XX, I 3. XL, 3o, 3I abiisse dicitur. Nam si pater non amplius superstes fuisset, Abram potius e sua, quam patris domo exiisset, cum praesertim e duobus fratribus ejus Charan iam ante patrem decesserit,alter Nachor, in Ur Chaldaeorum relictus fuerit . atque adeo Terachus non nisi cum uno filio Abrahamo, & Lotho, nepote, inde egressus, in Charan v nerit , Gen. XI, 3I. Hunc nodum alii aliter, Noster ita soLvere studet, ut verba Stephani, Aef. Vll, 4, μίω - αβον plaqην γῆν ταυlην , non de fibrami migratione in terram Canaan, Gen. Tl memorata . sed de aequisitione fundi in ea accipiat, quae facta est, cum emeret agrum ab Ephrone so siclis, post S
MIn, uxorem suam, mortuam, anno mundi 2 83, sec. Gen. XXlli, 34, atque adeo etiam post mortem patris sui. u. M. 2OSI. aet. 2os, defuncti. Utrum vero Stephanus Verba haec de acquisitione terrae propriae, & ejus quidem habitationi suae, quam ver huin μεkικιζειν insert. destinatae. intellecta voluerit, qui Λbra. mo nee vestigium pedis, ubi habitaret, in terra Canaan, ut proprium obtigisse, inquit, Λe . VI, F, amplius Nostro cogitandum relinquimus. Λlteram, quam diximus, dissicultatem afferunt anni illiso Aeh. Vll, 6 & Gen. XV, 13, five, ut Ex. Xll. numerantur. 43o, quibus Israelitae in terra aliena inquilini di servi fuisse di
263쪽
cuntur. Ex communi Chronologorum sententia, lsraelitae non nisi xis annis in IZgypto commorati sunt, &initiving. ill rum amrorum a vocatione Abrami deducitur. ut adeo hujus ipsius, pariter ac Isaaci ae Jacobi, peregrinationes eodem inter vallo comprehendantur: cui explicationi favet locus Gal. li I. I 6. Contra ea Noster illos 43o annos ad solam Israelitarum commorationem re servitutem AEgyptiamin restringendos putat . idque propterea. quod l. quinque Scriptiliae S. loca I tra litas ψω amplius annis in AEgypto commoratos suilli confir-inent, ni miri Gen. XV. I 3-I6. Ex. Xll, o, Jud illi V. 9, ΛαVll. 6&Xlli, r9.2O; 2. quod nequaquam probabile sit, undecim filios Israelis. CCXV annorum intervallo, procreasse eXercitum sexcentorum trium millium di quingentorum quinquaginta virorum bellatorum, ultra mulieres & parvulos, ct Mitra 22 OO Levitas. eorumque mulieres, qui eductus est per
Mosen e terra AEgypti. Non quidem ignorat Noster, sententiae suae potissimum opponi posse locum Gen. XLV l i. ubi inter posteros Jacobi, qui cuin eo in I gyptum descenderant. me
moratur Nahath, filius Levi, pater Amrami, anno aetat. I 33 defunctus, cujus ex Amramo. anno set. 37 mortuo, nepotes
fuerunt Moses ct Aaron, ille 8o, hie 8 3 annos natus. cum Isia litae ex AEgypto excederent. Nam etiamsi Κahathum ipso
primo aetatis anno cum Jacobo in AEgyptum venisse, Amramum pariter ac Mosen ultimis patrima suorum annis genitos esse ponas, tota tamen annorum. quibus Rahath. Anaram dc Moses ante exitum illum vixerunt, ibinina ad 4 3o non assiirgit.
Sed hane objectionem sub ipsum ingressum disputationis occupat, ct Gen. XLVi Jacobi nepotes, non minus post ingressum
ejus in AEgyptum, quam ante illum natos, recenseri monstrat, cad illos etiam Kahathum pertinere, contendit. cum nulli e filiis Jacobi, praetor Ruben, Iudam ct Iosephum. ante Patris sui migrationem in AEgyptum liberos suscepisse legantur. Itaque Rahathiam natum esse statuit anno mundi a 3 i 7, post 8 I an nos, quam Iacobus AEgyptum ingressiis erat: id quod saltum esse putat a. m. 2236, quia nimirum Abrami nativitatem LXllannis, quam plerique Chronologi, antiquiorom facit, ct ad a. in .
264쪽
r94s refert. Si igitur annis mundi 22 36 addas annos 43o. quibus Israelitas in AEgypto commoratos esse contendit, pedi venies ad a. m. 2666, quo secundum calculos Argoguidi Israelitae AEgyptum reliquerunt. His porro addit annos *8O. ab exitu illo usque ad templum Salomonis elapsos, annos 43O Regum Iudae, ab a. Salomonis usqne ad captivitatem Babylonieam, sive annum Regis Zedekiae XI, annos 7o ipsius captivitatis Babyloniis est anno XX Regis Artaxerxis finitae, &LXIX hebdomadas Prophetieas, a fine illo captivitatis Bab. usque ad mortem Christi Numerandas, sec. Dan. lX, 26, h. e. annos 48 3 ab his vicissim detrahit annos 3 3 vitae Christi, & hinc tandem concludit, Chri- sum natum esse anno mundi ΦO96, Olymp. I9ψ, a. V. C. 7s 2, cui ipsi anno etiam Martyrologiuin Rotaλ. Baronius, Riceiolus, aliique nativitatem Christi alligarint.
FO. FRIDERICI LEO POL D, M. D. RELA-tio Epistolica de itinere suo Soecico , I7o7 facto, ad
Londini, apud Timoth. Childe, J 72o, 8.
Plag. 9 tabb. aen. T. ni tria conscribere opuscula minerologica propositum esset Viro clarissimo, meodi pardo, quorum uno de fossilibus in eertas classes distribuendis, partiin historice partim
physice dissereret, altero structuram telluris, mineras metalliineas, earumdemque indicia & locos natales persequeretur, teristio artem ipsam metallicam, variosque modos, mineras remetalla parandi, fundendi, separandi ac depurandi, traderet; eum primis etiam nobilissimi Autoris nostri, quocum liteis raruin commercium habebat, efflagitare operam visum fuit. Is ad promovendum tam laudabile institutum promtissimus,
cum ea , quae eX autorum lectione in privatos usus conscripserat . fideliter communicavit, tum mineralia Germanica, pro
necesaria ill ,rum eum fingi icis comparatione inprimis quaefita. Ii iteratis
265쪽
itera is transmisit vicibus. Quo pacto eum officio suo nondum
esse satisfactum existimaret. constituit anno ITO6 ex Dania, ubi tum commorabatur, in Aeetam transire, re quae in itinere illo circa historialia naturalem, ae potissimum circa res mine- Tologicas, Obvenirent, calamo excipere, atque usibus celeb. modi Hrardi consecrare. Neque vero segnior i uit ad perficiendum id quod constituerat,quain ad constituendum.Itaque primovere anni proxime sequentis Aecicas peragrare terras alacridi parata mente coepit. Sed cum conatus ejus in principio quas sufflaminaret coeli inclementia, campos gramine iam viren tes live mali denuo obtegens nive, ac terrae Viscera perscruintanii constricta glaeie aditum praecludens, praetereaque doluesica negotia reditum accelerare juberent, sactum esse profitetur, ut quas pertransennam cuncta perspexerit, quae exquisitius non tantum oculis sed & animo contemplari decreverat.
Incertus igitur aliquamdiu quid agendiam esset, tandem anno I o9 dispersas schedas in ordinem redigere , scriptorum testinoniis illustrare, atque ita in Angliam transmittere non dubitavit. Haec de itineris &scripti occasione. Nunc quod ad rein ipsam attinet, ea utique laus debetur anctori, quod mineralia Merica , partim in ipsis terrae visceribus, parti in in mu- seis doctissimonui, hominum, magna diligentia exploraverit, eorumque species di characteres distincte atque accurate deseripserit. Quod si alias res, quae annotari vulgo a peregrinanti-tibus solent, parcius attigisse dc minus curiose persecutus videtur. idipli hautquaquam vitio vertendum , quandoquidem instituti rationem hujusmodi eum terminis circumscripsisse certum est.
P. 4. Discessit Ha a d. 26 Febr. I o , trajectoque ireto Orsoldensi
potium intravit Landescrona. Quam urbem Vix reliquerat, Malmogiam perrecturus, cum statim conspectum haut uno in loco subirent lapides molares, e saxo arenario duplicis generis consecti: alii enim ex flavo subalbescebant. ct digitis attriti
tu arenulas candieantes facile comminuebantur: alii vero duriores ιχ magis cinerei eoloris, ex maioribus & si ieis instar
micantibus arenis concreti. cultrorum aciem eludebant. Mai.
Useqq. m'gia donatus suit a Jo. De. Dub mo, per Scaniam Medico
266쪽
provinciali. tribus rarioribus conchis. saxo stetido, propter sartorem, quem ferro attritum exhalare solet, ita nominato. lapidibus succini. earbonibus sessilibus, granatis quibusdam mi .noribus atque impuris . prope arcem Hel Moburgum inventis . denique minera martis pisi forini, sive globulis serrugineis, qui ex profundo laeuum Smolandia extrahi solent. ΜaL P. I 2 mgia itineris sui cursuin direxit Londinum. Londino r stadiatim , & hine ad ossicinas aluminaria . non procul a pago Am x s. derum sitas. Quibus perlustratis Christianopolin venit, ubi varia rursus ab amicis aecepit in Scania producta. E Scania dela- a tus est in B Ungiam , dc transmisso flumine Urrhum, salin num captura inclyto. ad Caroli portum & Caroli coronam. Superatis deinde Calmariensibus & montosis asperae malan--Σιdia tractibus, descendit in planos Osro-Gothiae campos, ct per DLincipiam , Noricopiam , & Mcopiam. ad totius regni Sueeici o principem urbem, Holmiam, processit. Postea non ΟΡ-tiam modo vidit & Sahlam sive Sahlbergam, quarum altera 42 propter Academiam. altera propter amplissimam ditissimam. que argenti sed inam in celebritate est; sed & Fablunam usque spenetravit . ubi magnam illam & nobilissimam conspexit fodinam cuprimontanam, quam octavum Orbis miraculum nouinepte voeari posse, eum Olao Nauclero arbitratur. Describit ν eandem in libro suo satis copiose, non tamen propriis sed mu-chri verbis, cujus hac de re singularis atque eruditissima disertatio extat. Holmiae deinde per aliquot menses commoratus fisest Quo tempore id potissimuin sibi agendum existimavit.
ut orbis hujus primariae nobilissima nausea contemplaretur. Ο- missis autem quae recensere alienum putat. fossilia solum SM-
ciea . in mulio Illustr. Baronis Edmundi Gripenhielm obsec-vata, in medium profert, & consueta diligentia persequitur. Relicta Holmia Gothoburgum migravit, ubi ipsum praeter cete- 1 Oaras res ad se traxit inliseuin non ita pridem defuncti Oui Brom, hi, quippe multo labore collectum, dc plurimis refertum fossilibus Beria. a Leopoldo nostro antea nunquam visis. ob eamqne rem satis copiose explicatis. Gothoburgo excurrit ad soria. institia Babus & Mahoirand in confiniis Mi Negrae, atque itule I i et reversus
267쪽
reversus, per Hal radium, Labomium. Engelboimiam Husingoburgum , ad fietum Orfundense pervenit: quo rursus transnavigato, repetiit, unde suerat egrelIus, Hactiam, & paullo post Lubeceam, nobilissii num Ducatus Stesmieensis emporium , ubi artem Medieam summa cum laude exercet.' Quod reliquum est, ut eo facilius judicare lector de proposito libro queat. integrum illum locum huc transferre exempli causa placet. ubi cum describuntur officinae aluminariae Pastudienses sive Anderenses, tum ipsius aluminis parandi ratio traditur. sitae sesunt ossicinae, inquit clarissimus Autor, in loco declivi. adseradices collis elatioris: eaedemque operariorum casulis, adju-segi latera pendentibus. α fumo continuo assurgente, advenis sejucundum ac insolitum praebent speetaculum. Paratur autem
,,hic alumen Rochae sive Rupeum. ex lapidesiissili, umfluo .
,,manusque nigredine conspurcante, quem rupicidae ligonibus,,mucronatiS. aliisque instr umentis ferreis, e collis latere em cindunt, excisumque pueris tradunt, in frustula minora, pugnique magnitudinem raro excedentia, malleo contunden.
sedum. Deinde lapidis hujus semel ealcinati fragmenta, ad ulnae sequadrantis altitudinem. sarmentis humi stratis super imp isnunt, atque hoc iacto lignum subieetum accendunt. Quod cum flamma ferme consumtum videtur, lapidi, crudi frustula. Dabsque ligno intermedio. candentibus denuo superstruunt Dag- ,,mentis; & hunc laborem tam saepe repetunt, donec lapidum,Heervum igne satis tostum judicant. Postquam lapis etiam ,,hac ratione calcinatus, ejusque nigredo in rubicundum vel ',, rueum colorem mutata est, illum foveis amplis quadratis .
ARahren dictis. & asseribus undique munitis. iniiciunt, ibique Min aqua frigida, per canaliculos ligneos illuc derivata. tam
tu macerant, usque dum lixivium flavum ex eo prodeat. Hoc ,,lixivium per canaIes subterraneo,, itidem ligneos, ingentibus se cortinis plumbeis immittitur. & in illis magna ignis vi ulte- ,,rius castigatur, donec maxime esserueseat. Exinde aulem. Maliorum canalium ope, in receptacula lignea iterum dedueb. 'ur. ut in iis postmodum in crystallos, sive alumen minutum. luminariis Sa an nuncupatum , congelascat Quod cum impurum
268쪽
impurum adhuc existat, a receptaculorum parietibus ferreo,, instrumento deraditur, inque lixivio veteri, miter. BV er vo-cato, solutum. lebetibus inditur, ac denuo coquitur; tandein-,, que sinita coctione. ultimo liquatum, quod Lutten nominant, in amplas virique altitudinem superantes cupas persunditur, inriauibus immotum usque permanet, dum debitam acquirit spis-itudinem, vel in inassam candidam homogeneam condensa-,, tur. Quae, semotis postmodum dolii assulis, diffracta, in am-Abitu glaeiei pelliteidam soliditatem, in medio autem pyraml-,, des quadrilateras crystallinas. gradibus quasi distinctas osten-,,dit. Sedimentum, cortinarum plumbearum fundo adhaerens,,, lutei coloris, fornaci injectum, leni ignis calore permutaturis in Rubricam, pingendis aedibus aptam.,, Haec clarissimus Autor. Ex quo qui plura discere cupit, is ad ipsum amandandus librum est, cui hactenus recensendo α collaudando va
POLYCARPI LEYSERI, POES PROROR D.
in Acad. Helm d. Historia Poetarum s Poematum medii aevi decem, post annum a nato Christo CCCC, s
culorum. Centum G amplius Codd. MSS. ope Carmiana varia elegantia, ingeniosa, curiose evulgantur, emendantur, recensentur. Halae Magdela simila novi Bibliopolii, I72I, 8. Alph. 3 plag. IO. QVale eonsilium CI. Auctor in hac Hictoria concinnanda socutus sit, ipse enarraVit p. 2 sqq. Poetas nempe nou tan. tu in verborum elegantia, quae in hujus aetatis scriptoribus saepe nulla est sed etiam rerum sublimitate metitur. Quam- obtein inde a Seculo V ad XIV nullum, qui Poemata scripsit, 1e omisisse putat; cum tamen unus re alter nominari posset, quos frustra hie quaesiveris. ordine Chronologico illos locat: 1eri. pia eorum re editiones aliquas enumerat: specimina aliquotl i 3 elegantiae
269쪽
elegantiae adducit: inedita integra. si moles & loeus permittunt, evulsat: varias inprimis MM. liationes. & notas qua dam, ubi res exigit. adjicit. Sed vel Autores omnes hie en merare. Vel ea, quae Λutor attulit, eontrahere. supervacui l soris esset. Catalogum enim Catalogi , aut Indicem Indicia conficere, ingrata nimis res est. Indicis autem & Catalogi vi.
ees in propria parte sustinere poterit hic liber. Nam vitarem' deseriptionein. aut alia quae lector in tali seripto late extensa requirere posset, non invenio. Contracta sunt sere omnia, ubi Iatius excurrendum fuit: ιχ qtiae omnium manibus iam terunt di notissima sunt. pluribus pertractantur. Sit pro exemplo Ui
ta & Seripta prudentii p. 4. Claudiani p. I Dracontii p. φλα aliorum aliquot, quorum vel vulgatissima scripta plenam dant notitiam. At quam pauea de Amoeno p. l de Sylvio Bono P. I, Patricio p. 7o, innocentio iv p. 998 9 obseurioibus plerisque omnibus. qui tamen majorem ingenii exerrendi facultatem dedissent, quain illi. Verum haee veniam facile im- Ietrabunt. quoniam monumenta saepe deficiunt, ex quibus o curi isti viri illustrari potuissente di quoniam Cl. Autor ad Ba Dum. Piseum. Fabricium. Henries sum. Μiraeum alios inomnemn fide ablegat. Alia igitur potius memorabimus, quae ex re litteraria esse credimus. Pag. 36 obloquitur Q. Rutor Cl. Fabricio. posteriorem Claudiani editionem Barthi
ruram inter praestantissimas numerantie motus scilicet auctoriarate Illustris quondam Hestat, qui aliqua de illa in Praefatione ad Claudianum s in monuerat. At vero hi sint mores Critiacorum. ut alios libenter deprimant, quo ipsi sese extollant. Heinsitu vero ea solum de causa sucoeasuerat Barthio. quod ille sibi saepe materiam laudis praeripuerat. & vel ex conjectura vel ex libris sui a talia emendaverat, qualia Heinsus sibi relicta volitisset. Quae p. 7o de Turcio Rusio vireris c mala RQuae scribit. α alterum cognomen Aproniani omittit Irose tur, indubie omnia poni potuissent, si Emin. Norisii Dissere. IV decinot. Pisan. c. et evolvere voluisset . ubi simul ineditum aliquod Asterii huius Epigramma ex autographo de sumtum legitur, quod later haec scripsa omnino recensendum fuisset.
270쪽
pag. Ios integra Carmina Boethii de Consic Philoseph. cum uariis lectionibus ex tribus MM. Academia: Hel in stad. quas passini in textum recepit, interuntur. Pag. I 68 magis utiliter Carmen aliquId Fortunari derisone Christi ineditum ex perantiquo Λ tiphonario evulgatur. Pag. 2o7 Hegiam de G. evio adseribit Bedae; sed pag. 2I7 Λlcuino tribuere videtur.
Pag. 22o Carolus M. etiam inter Poetas numeratur, propter literas metricas ad Paulum Diaconum. Dedicationem ad Hadrianum Papam & Epitaphium eidem positum. Pag. 3Ia sqq. Opus quoddam Synonymorum ex MS. Guelphei bytano exhibuit,
quod nullo Autoris nomine Ioannis de Garundia scriptis junctum in illo Codice reperit. Lexicographis utile. imo necessarium judicat, & hoc ut appareret, collationetna inllituit cum Fabri Thesauro, ejusque explicationes vocum ae etymologias complures ex hisce commentis invadit. Verum non satis adsuetus nugis Grammaticorum videtur Clar. Leyseriis: quasqiii semper ubique audiverit, nae ille nihil certi nec sani relinquet. Eadem ratione ex Agroetio, Frontone, Beda & ceteris hujus farinae Λutoribus plures ejusmodi collationes institui possent, quos tamen raristi me audiendos esse, commune doctiorum est judicium. Pag. 39I IMI rti Episcopi Turonensis Carmen de Creatione Mundijoperibus sex dierum integrum apparet
ex MS. Bibliothecae nostrae Paullinae descriptum, ut re quod in eo Codice subnectitur Carmen da Excidio Troja, p. 398. Pag. 4s 3 H nridi Septimetis D Libri IV de diversitate fortunae so latione Philosophia itidem integri inseruntur . notatis si . inui variis lectionibus ex MS. Codice Heli ad. & Gnelphei botano, quem Olim possedit Marqu.Gudius, ct cum variis aliis Codicibus contulit. Idem pag. Ca usque ad 692 iactum cum m-gistri AE idii Corboiknsis Libris IV do virtutibus es lauditas
compstorum indicaminum, quorum insuper primus ejusdem Gudii doctis annotationibus stipatus est. Excipit hos p. 692 Petrus de Riga , qui insigne opus metricum in Scripturain S.
conseripsit. 'in ad Auroram pramotavit. Interpolavit eam
ADidius De hi Ur , Clericus Parisiensis, uti versus p. 693 adducti testantur: id quod multis erroribus ausam dedit, quos