장음표시 사용
441쪽
modi eolumnas apponerent. Sect. IV, ut illustraret arborem elumnae Bacehieae appositam, citavit Philonratum. qui Bacchum memorat in Nysa monte lauros in orbem plant asse, itemque dc hederas vitesque lauros complexas sevisse; intus antem statuam fiam erexisse, ut tempore coalesceret quasi amoenissinium templum. Sic Sect. VI pluribus locis Autorinu confirmat, Bacchi festum celebrantes imitatione comitatus ejus, Satyrorum, P
num, Baccharum habitu sacra persecisse. Sect X p. Gqq. vindicat Omopbagia Arnobii & Clementis Alexandrini, eontra Ba thii Ophiophagia : tum & Prudentii I Symmachi v. I 3o ebe I dros contra Reinesii choladiis, di ostendit, quomodo Ba
cliantes cum carnes crudas diviscera caprorum, vitulorum dce. discerpere tum serpentes dilaniare consueverint. Pag. 82 memtionem injicit, re ita admonente, Haereticorum Ophitarum, qui serpentem in templis adoraverint, quod impie docuerint, se
pentem illum Evae seductorem fuisse Christum. Sin. XII p. so
. quae Musis cum Baccho sit communio, latius disquirit. di stileniensium Agraria sacra, Plutarcho autore, docet eam ob causam instituta esse. ut ostenderent nter pocula sermone utendum esse, qui aliquid commentationis atque eruditionis habeati Capite IV, quod nune primum cum proxime insequenti editur, antiquum Marmor Pompam Baechantium reserens luculenter. ut solet, Cl. Autor explanavit. l elum sit schema ex Ber ardi Montiaueonii Antiquitate Explanatione es Sehemasibur ι prata: nam Admiranda Antiquitatum Romanarum, ubi primum ex hortis Burghesiis delineatum est, di unde petierat Mon faueonius, inspiciendi Cl. Autori nundum facta este ia. Vin lenius sane factam. Non modo has tabulas clarius expressas ac breves quasdam notas, sed etiam Liberaliorum, Baeeti is ML adna ciori alias figuras cognoscere potuisset, quae interdum imterpretationes eius adiuvassent. Interiin rem suam nihilominus Brenue egit di Sectione, ut voeare consuevit. II de diversis riti. bus ceremoniisque Bacchanaliorum prius disserit, quam inu. ras marmoris explicandas ingrediatur: Postea de Bacchi duplici se a mnliebri ac virili,deque ejus Thyrso dc comite Musa, c, tharam pulsant multis verbis disputat. Baechantem vehemen.
442쪽
ti eorporis motu pro adolescente habet, & vestitum elux ita explanat, ut leonum quidem, pantherarum, tigridum oc vulpium pellibus hos homines incinet os fuisse; usitatis sinas tamen pelles hinnulorum oc damarum fuisse, hasque inprimis Nebridas dictas, ostendat. Sequitur figura n. 4 ct s notata, quae in Aimirandis ita explicatur: Alter juvenis Silenus) Epipatam Pappo Sileaeum ebrium fustinet. Neque aliter multo Montiauconius, neque Noster initio. Post vero suspicatur, ipsum Baeelium. barbatum, senem & temulentum exprimi, quia non insolens sit eundem variis formis repraesentati. Resutat silia ut illos, qui Bacchum nunquam senem. semper ephebum atque imberbem pingi sibi perluaserunt. Figurae illius Bacchantis, qui geminar multibias instat, multo plures similes laudari potuissent non inodo ex Sponio, sed etiam Gruteri Thesauro Inseri ionum, Bartholini de Tibiis Veteritin Lib. II. maxime e. VII ed VIII,&Admirandis Antiquit. Rona u. S . Ss, s 6, s 7, quae sorte plura hic commentandi occasionem dare potuissent. Neque certe Cl. Autor Nympham illam aut quamcunque Remina in Lyra Iudentem pro foemina librum tenente habuist et p. I I 4. nisi illum Chalcographus Montiauconii abstraxisset. In Admirandia enim nemo facile librum agnoverit, quin potius bram sibi videre videatur. Denique Seiff. XI p. II s sqq. eruditam Digressi. onem de tympanis & ἡόπτροις veterum adjecit. De Cap V pauca tantum dicere possumus, cum nil nisi exemplum Metii meo. nii oratiunculae ex MS. quem ex Bibliotheca T. R venerandi quondam Nor imbergentium Antistitis haud ita pridem sibi
comparavit) cum Editis collatum, et praeterea pei breves ob. servationes Cl. Autor attulerit. Plut a habebimus, quo tempore exponet, quantum ille Codex ad Panegyricos Veteres, quos
comprehendit . illustrandos dc permultis locis rectius legendos conserat. Ad quod perficiendum a Viro celeberrimo Jo. Alb. Fabricio. communicatis Gudianis duobus libris, valde sese adjutum esse profitetur.
10. ALBERTI FABRICII, S. S. THEOL. D.
443쪽
Volumen Xme reliqua partis vltimae
Hamburgi, sumtu Viduae Liebere itii &Theod. Christoph.
Felginer. I 72I, 4. Alph. pl. 6. cimum hoc volumen complectitur reliqua Partis ultimae libri quinii Bibliothecae Graecae, quam compluribus abhinc annis Cl. Fabricius colligere coepit, re non siue laude erudit rum permisit usibus. Inpi imis autem hac B bliothecae parte ex. hibentur Scriptores, qui aliquot annis ante captam a Turcis Constantinopolin. & paulo post miseram illam Imperii Graecitata strophen floruerunt. Initio tamen, ct quidem C. XL, quod
cum priore antecedentis Voluminis connectitur,praeter indicem scriptoriam a viris do stis in Suida, ubi 'ille. rum praeterit no. mina, sollicite investigatorum, luculenta de Binmologico magno reperitur tractatio, cujus Autor neque Megalias, ut Goldano in mentem Venit, neque Nicas, ut Politiani fuit sententia, neque Suidas, aut Masurus, aut Culli ergus', ut aliis quibusdam placuit, fuisse ostenditur, di variae hujus Etymologici editio. nes , ut solemne est Cl. Fabricio. satis accurate recenientur. Etheie sibi El. Autor occasionem datam arbitratus est, ut de aliis Elymologicis Graecis deperditis pariter atque ineditis tractaret, ct recentiorum simul commemoraret scripta, quae ad Graeca-ruin vocum originem emendam faciunt. In Lexicis autem Graecis ineditis. nec non Glossariis variis editis, ct nondum editis recensendis summa elucet industria, quandoquidem Oiunia, quae Henricus Stephanus, Ilonaventura Vulcanius, ct Carolus Labbeus ea in re praestiterunt, quam dyigentissime expendumtur. Inter Glossaria typis hucusque non exscripta inprimis me morari fas est Glossiaritim illud biblicum,quod CLAutor in membrana exaratum ex Bibliotheca Hinckel manniana accepi utpote ex quo Hesychii Lexicon, ct Onomasticon Dionysianum Balthasaris Corderit emendat i , ct aliqua ex parte locupletari poterit. Quae de Varino Phavorino amerte,Autore Lexici Graeci. reseruntur, de senita sunt poti stimum ex Diarii Veneti Gio ais
ti destiterati s Italia) Tom. XIX p. 9o K eum fuisse Io.
444쪽
Lascaris & Angeli Politiani discipulum, docent, qui monachus ordinis S. Renedicti ex congregatione Sylvestrinorum, i cJoannis de Medicis, postmodo Pontificis Romani, prκceptor suit, ct anno Is 23 Romae apud Lachariam Calliergum exeu.dendum curavit Lexicon . in quod omnem quas Graeciam coli. jicere voluisse videtur, quia . quicquid in Suida, Etymologo, Phrynicho, Helychio , Harpocrate aliisque Lexicorum Scriptoribus , Et praeter eos, in Eustathio & Scholiastis veteribus advocabulorum explicationem pertinet, id sere omne in siluin Lexi contransserie voluit. Post haec Lexica Graeco - Latina recentiorum excutiuntur, & speciatilia Guillelini Bildaei, Roberti Constantini, & Stephanorum opera in concinnandis ejusmodi Lexies commemoratur. Nam Stephanis ea quasi propria laus sitis te eonspicitur, ut in communes literatorum usus thesauros linguarum collegerint, siquidem Ciceronianum thesaurum Caiolo, Latinum Roberto, & Graeciam Henrico Stephanis debemus. Jo. Scapulae Lexicon, ex Henrici thesauro excerptum lucem primum vidit Basileae anno I s I9,ut proinde deceptui suerit Mich. Maittaire, in Historia Stephanorum, qui annum I o ejusdem editioni ad lignat. Quod ad Lexica minora Graeco. Latina attinet, etiarnsi non omnia unius eiusdemque sunt pretii, accurate tamen heic recensentur, ut habeant literarum Graecarum studiosi, quae ex tam magna illorum copia eligere, & in suos usus comparare queant. Nam Lexica, Ut vocantur, specialia, & indices Graecarum vocum in Scriptorea quosdam Graecos, qui ligata iuxta ct soluta scripserunt oratione. non modo adducuntur in conspectum, sed & Lexica Biblica, dc libri, qui Graeca synonyma. epitheta, phrases, particulas, o thographiam . di prosodiam Graecorum, tum & Graecae linguaeresin aliis amnitatem docuerunt , longa serie enarrantur. Quemadmodum nec illi praetereuntur flentio, qui Graeco. Barbara & Lexica ad voces mediae ct infimae Graecitatis pertinentia eonscripserunt. Quibus omnibus index Lexicographorum Graecorum editorum, in editorum, perditorum . quotquot eo. rum in omni Bibliotheca Graeca occurrunt, finem imponit, α ita Historiam Lexieorum Graecorum egregie locupletat. C p.
445쪽
Xl .l afit demsephi Chrisiani Hypomnsico, quod Theodorus
Cantuarietis, a. c. 69o vita destinctus in Angliam primum advexisse perhibetur. Hic Iosephus a. c. 4ro floruit, ct opus iaquinque libr. s divisum, in quo res varias saeras trami, illo tempore scripsit. Adservatur illud manu exaratum in Biblio. heca Can abrigiensi, ex quonamis est inscriptiones capitum Cl. Jo. Christoph. Wolfius, quas heic Fabricius cum eruditis communicat. Hunc Iosephum sequitur Andreas Cretensis, inter cuius icripta praecipue recensentur, quae junctim cum M. Amphilochii dc Methodii lucubrationibus Graece & Latine Franeiseu Combefisius Parisiis anno I 6 4 in fol. promulgavit. Et cum inter hymnorum Autores, quibus Ecclesia Graeca utitur. illustre fuerit nomen huius Andreae Cretensis, Melodi Graecorum paullo locupletiore catalogo, quam olim in fine libri V huius Bibliothecae factim erat, exhibentur. Ex undeviginti homilii, Andreae, quas ex MSto codice Bodlejano descripserat iam memoratus Wolfius, speciminis loeo adsertur λε- νος παραινετικος de publicano ct pharisaeo. qui Latina ornutu, versione nunc primum publicam lucem subit. Quae de C rillo SIthopolitano, Joanne Canadoce, Patriareba Consavii nopolitano antiquiore juniore Nesenta, de Ioanne Antiscio, Patriarcha itidem Constantinopolitano, Gregorio Antiocheno
Discopo, de Dorotheo abbate , Thalassione, Isaaco Presb-tero Antiocheno , eorumque scriptis asseruntur . lectu digna sunt. di lectoribus rerum Graecarum amantibus se valde
commendabunt. Quemadmodum & illi, qui de Seriptoribus homonymis sunt solliciti, varios Andreas, Thalassior, & enm
Avior de Isaaco Presbtero Antiocheno, tribus tarmamis conflanti politanis , D. Carpathio, Cosma Hierosodimitano, Ta- rasio Patriarcha, oc Michatae buciato ut, varios quoque re perierit Isaacios, Germanos, Cosmas, ct Michaeles, quibus suos loculos explere poterunt, ut alios scriptorum catalogos. videli- licet scriptorum, , qui ab Isaacio Catholico in invectivis contra Armenios citantur, dc scriptorum epistolarumque, quae rese runtur di allegantur in actis Concilii quinti Constantinopolitani a. e. SI 3 habiti, silentio pnaetermittamus. Cap. LXII de aliis Diqitigod by Corale
446쪽
MENfIs OCTOBRIS A. MDCCXXI. 429
i, seriptoribus Seculi X, XI, XII Theophane Cerames, Io. δε-n ira , D. Here, ejusquefratre Isaaco, Constantino Harmeno. pulo, Nicone monacho s archimandrita , Andronico Caniat ero , Samone Gazensi, σ Theoriano , G athio Thessalonicensi Arehi - Episcopo. Nicolas Grammatico , variis Simeonibus, s Simonιbus, miro Diacono, Luca Chr)sberge. Nevbio monacho, Iohanne Curi Episcopo, eorunaque scriptis tragita habentur, ct statui recensetur hymniauia Aldi mniarii, quam Veneriis anno IsoI in edidit, in qua praeter Prudent ii, S. Prosperi & aliorum sacra carmina, varii Jo Damasceni ocCosmae Hierosolyinitant hymni Graece & Latine inveniuntur. Antequam autem huic capiti finem imponit Cl. Fabricius, debui a Persa & Dasio observat quod illi liber argumenti moralis, ex Syriaco. ut alunt, Graece, & alius ex Graeco Latina verius, de septem Philosophis sapientia sua filium regis ab ille.
cebris S calumniis novercae immunem servantibus, attribuatur: hule ex Graeco verso titulus est : de Eraso silio Imperatoris Discletiani , novercae Aphrodisiae amoribus repugnante ejusque odiiss insidiis sub tacto, per septem sapientia in gnes philosophos Euphradigorum, Demiurgum, Ternum, Enoscopum. Philanthropum . agathum s Leucum. Hic in variis linguis, diverso tamen titulo legitur; Germanice inscribitur: Di seben mesen M iser; Gallice: Hipolredia Prinea Dasus, sis de I' Empereur Dioci tien, item: Iessept Sages de Rome oti histoire de Pontianus ει- pereur. Ex scriptoribus homonymis hoc capite Theophanes. Constantini, Camateri, Nicolai, Simeones. Petri. α Neo phyti proseruntur. Cap. XLIII Scriptores numero XLIV adduiscuntur, qui RotDanae faverunt ecclefiae, & eam cum Graeca conciliare adnisi sunt. Agmen ducitJohannes Vereo sive Beceo, ct Gennadius, de quo polleriore integra heic legitur disertatio Eusebii Renaudoti, quae desunt a est ex illius obsei vationibus ad Gennadii homilias de S. S. Eucharistia, quae prodierunt Parisi o9, . His adductis, scripta exeul iuntur de Graecis, aut contra Graecos. a Latinis Romanae Ecclesiae sociis natione haud . Graecis confignata. ubi di de Statu Ecclesae Graecae, de dogma. tibiis, ct ritibus ecclesiasticis Graeconiin euarrantur, quae par-
447쪽
tim ex Lumeranis, partim ex Resormatis eam in rein suere seripta. Et postquam de variis Demetriis, tribus Chiostoris & duo-hus Meletiis disputatum est, farrago testimoniorum , quae mGraecis adversus fabulam de Johanna Papissa stare videntur, o Blondello subjungitur. Cap. XLIV de Gregcrio Palanta eju que sei iptis oc adversariis, de Gregorio Acin Fno, Iohanne Cyparis Sota, Palamae propugnatoribus, de Nilotheo Patriarcha Constaurinopolitano, Nilo Modio, & Iobanne Glyce tractatur. Cap. LXU Notitia, ut dicitur, alphabetica Scriptorum Graeco.
rum magna ex parte nondum editorum, α quorum aetas incerta est suppeditatur. Plerique ex illorum conspicuntur esse numero , qui scriptis Romanam impugnaverunt Ecclesiam. Ultimo autem loco spectatur Leouis stlatii catribe de Georgiis cinm no. tis a Cl. Fabricio denuo edita, quae huic volumini colophonem imponit.
ATHENARUM LUBECENSIUM PARS ILevius Sectio I Viros Illustres, Congillarios olendidis
muneribus insignes , Sectio II Theologos exhibet; Autore
Lubecae, as ud Petr. Baechmann. 172o, 8. Alph. I plagul. . PArs haee secunda finem imponeret labori Cl. Autoris, quem in recensendis doctis viris, qui Olim in Gumnasio Lubecens literis operam dederunt, suscepit, nisi animo mutato duabus his Partibus totidem addere constituisset. Eo factum est, ut
nune non nisi Viros aliquot illustres tuet Theologos memoraverit, ceteros proximis narrationibus reservans. Sectione igitur I laudatur p. I Petrus Brandis. P. 3 DavidJoannes Don Braun- schiel, ubi de Visculorum gente antiquistima, ut ct Duperbipi. ana. quae per connubia Briιnsiuigiis mixtae sunt, in medium quaedam proseruntur. P. 8 Ioachimus van Dale, cuius majores a stirpe Itali in Brabantiain aliquando & Marehionatum Ant-
.erpiculetu delati sunt, qui tandem Ducis de Alba crudelitate e pulsi Distrigod by Coo
448쪽
expulsi in Belgium primum, mox in Saxonia in inferiorem de-
venere. Quo casu cum Dociamenta nobilitatis a milia essent,
Leopoldus Imperator publicis literis eam res Miravit huic Joachimo si atrique Dieterico, quae p. I 6 legi possitiit. Ex hac sa- milia unus nobile Collegium van Dale Lovanti instituit dc redi. t bus adeo amplis ditavit, qui viginti studiosis alendis sussiet.
aIV, p. l 3. P. 29 Hemicus Loch, p. 38Joannes Franckius, Parens
Theologi & Prosessoris Halensis Aug. Herm. Fran kii,ct Ducis Saxo Gothani Consiliarius. Ultimus ille Collegii Canonicorum Ralzeburgensium per de rem amplius annos Syndicus fuit. Additae sunt ejusdem Epistola dc Carmen p. 47, quibus Henrico. Ban perto munus Rector gratulatus est , quae quas scholarum Vindiciae esse possunt l'. s9 A ustus Fridi ricus de Iohn cumstatre Christiano Alberto. P rarisophorus Fridericus Ri nius, Poeta elegantissimus, i ut etiam tum adolescenti Dux Mecklenburgicus Prosellionein Poes eos publicam in Rostochiensi Academia conserre voluerit, quia magnum illius urbis incendium carmine Germanico conatis sino deploraverat, p. 63. Aulam nunc Suerinensem, in quam A. ic93 adsumtus est, evornat: nec tamen deliit poesin exercere, ut pnte qui nunc quo que Volumen Poematum Latinorum S Germani eorum ad prelum habet paratum. P 6 excipit illum literarum ordine:D. Ludovicus Lib. Baro de Xaenustein , patre Ludovico Pineter Ra- tus, ct a Rege Succorum ad splendidissutauin Liberi Baronis gradum eve frias. P73 Theodorus Marcus Lenten ; p. 77 Mcο- Lius Henricus et u der Maias; p. 83 Gathardus Iohanner de Marquari; p. 8 3 Fraudiscus bHenricus Matthiassen von Greu-b. N, ob raras animi dotes in ordinem nobilium cooptati. P. 9 Iomines Molphur ovent, cui a pag. 9s proximi sunt Ludovicusae Derlefus Hemicus acJoachimus Chrisianus Pincierit, singuli maguis Lube, honoribus usi. Sequitur p. I Joachimus Rau-zovius, ct p. ros Acb Aer Fridericus Schomerus, Ducis Mecklenishurgi et Cancellariae, ut vocant, Vice-Di rector, qui fratris sui Iusti Christophori Theologiam Moralem cum sua Praefatione
edendam curavit. P. I 27Joannes Vermehren laudatur non magis Principutu gratia, quam Doelonitu Virorum amicitia feli
449쪽
cem fuisse. Inter hos suit Hornius, qui in benevolentiae ae sngularis affectus documentum libros a se conse flos ac propria manu scr. ptos, Orbem nempe Politicum S Hisoriam motuum ac mutatio uum in Britannia, antequam publice ederentur, ipsi deseribendos communicavit. p. HO. P. II Paulus Vermehren praedicandus venit, qui civilibus etsi muneribus passim ae deni.
que in nostra Saxcinia fianestis. raro tamen exemplo elegantio.
ribus etiam literis, Poes Sanctiori disciplinae ledulo incubuit. quod seripta eius elegam illima testantur, quae vide p. I 16 αI ro. I'. 72 Magnus de Neddor F, ex Prosessore Hesdeiber. genii ct Kiloniensi in Praesidem Consilii intimioris Stesvico. Hollatici evectus, anno I O9 cuin adversa sortiana conflictari coepit & carcerem intravit, ex quo an . l7I hoste eius insensissmoe vivis sublato,magno cuint 're egressiis. Ipse variis politis scriptis et miseo jam labora ait Christophori Forsineri DLFolae in lucem protrahantur. p. I 3O; nisi hos conatus mors eius. quae nuper consecuta est, interceperit. Claudit agmen p. I 3IIoachimus ποθιrs, Archivi vivi, ut Sibbernii verba habent p. 33, x Cancellariae ambulantis nominibus . laudibus praeterea insudatae probitatis & eximiae religionis insignitus. De Theologis Seist. II laudatis pauca dicemus. Cum enim
numerus eorum ad septuaginta quatitor excreverit: ne nomina
quidem omnium per ituli tuti rationes afferre possumus. Memoratur p. I 7 Christantιs Funck. Ecelasiae, quae Amici est, Pastor Senior, filia praesiantissimae indolis fortunatus, quae cum alias artes ac scientias, tum maxi)ne Ebraeam linguam egregie callens praematuro salo extimsta est. Meditatur ipse inter alia
Chronicon urbis Aurici, vasturn opus. ct sere absolutum p I3 . P. I 6 Stephanus Iebsen, cui vernacula lingua Harn euiam Chronologicam IV Evangelistarum scripsit, qualia Cl. Autor harum Athenarum Latine reddidit & propediem evulgabit p. lsa. P. I 66 Adamus Laurentius Nicolai, qui adolescens in Obitum Praeeeptoris sui Amieri duo Epicedia loripsit, quorum alterum Carmen Bucolicon, Myrtibus uerTmans , p. I 67 inseritur. P. 18 Ioannes Tilhelmus Petersen se te offert, ut ut Autor Fanati.
450쪽
Lubem se gessit, quod jam in vita sua perscripsit. Ex qua cum aliqua Λutor attulisset, subdidit: tativam re uastam praecLra in Ecclesia gessi et, quam in Schola egit. P. I93 Joannes Potiritis laudatur, ex cujus rebus ordine optimo tractatis Methodus quaedam bene literis studendi sumi posset, Ipse certe sua via ita prosecit, ut anno aetatis decimo sexto restoritam quandam Sebs.larum a condito mundo ad Nativitatem Christi conteriberet. quam Pomarius dignam judicavit. quae publice prodiret. P. zo Hermannus Rathmann, notissimus Ecclesiae Dantis anae Pastor. se Osfert. Pag. vero 2 3I Caspar Sagittarius, magnum illud nomen, de quo latins, ut meruit, Autor egit. occasione libri Sagittariam de Ianuis Veterum refert, quod Andrea, Plantecovi-us,Mediens & Philosophus Lubecensis .Librum meditetur eius. dem argumenti. qui ea sistat, quae Sagittarii diligentiam effugerunt, p. 246. Ceterorum etiam Librorum indicio talia sub inde inspergit autor, quae notitiae librorum non sunt inutilia. Pag. 277 Henricui Scharbau in scenam prodit, qui hic Tractatiun suum de Parallelismo eum Haereticis insituro contra judicia Trevoltiensium epistola defendit a pag. 28 O. Pag. 298ytisus Christophorus Schomerus sistitur ut Theologus magni nominis, Iuris tamen etiam eognitione ita imbutus, ut multis adis mirationi fuerit, cum publice JCtorum displitationibus intereLkt. p. 3o2. P. 3is Christianus Scriverius laudatur. & quod Rensburgi , non ut alii tradidere. Flensburgi natus sit. notatur. Dein singularia ejus sata, cum utero adhuedum essetiinclusus,aliaqtie vitae pericula e Calvisio narrantur. P. 3 2 8 Caspar Henricus Starchius visitur. de quo Cl. Autor refert, quod Additamenta eius ad Plaecii Theatrum Anon morum aucta magis αcorrecta sint proditura. Quae vero alia diligentiae & do minae monumenta exspectari ab illo queant, p. 3 3 s indicatur. P. 3 s 9 Iannes Tarnovius, interpres lacrarii in literarum dexterrimus. st p. s 63 Adamus Trocchodius meritissimis elogiis mactantur. Pag. 4Iχ ubi ad Franciscum Taeeterum devenit, Thomae Cr nil triga epistolarum adsertur, in quibus Woergeri laudes di Bibliopolarum quorundam probra leguntur. Igitur non uno noωmine commendandam esse Cl. Autoris operam apparet. Sive