장음표시 사용
451쪽
enim quod singularia eruditorum sata perseribat, sive quod non
raro alios Vitarum scriptores corrigat, sive quod scripta maxime iniuustula& fugitiva ab interitu vindicet. & inedita acata secta indicet, respexeris, talem laborem Reip. literariae non imutilem esse deprehendes.
versitatis Cantabrigiensis, Panibus
duabus. Londini, apud I. Bateinann, J. Nichs, ct M. Boreham, I7M,
V Ir Clarissimus, ct in emendis Angliae Antiquitatibus perim
dustrius, Thomas Hearne, anno superiori Thomae Sproditi Chroni eis, ab ipso editis, libellum ineolai Cantalupi de A liquitate & Origine Universitatis Cantabrigiensis, & Λ. I is Collectaneis Lelandi de rebus Britannicis Deseriptionem Col. legiorum eiusdem Universitatis, Autore Ricbardo Par ero, S. Theol. Baccalaureo, scriptam, adjunxerat. Hosce igitur duos libellos, Latine primum exaratos, Anonymus noster in gratiam eoriam, qui vel Latinae linguae ignari sunt, vel a dic hiona Canta lupi barbara abhorrent, Anglice translatos sub titulo. quem exhibuimus, edidit; praesertim cum libri. quibus ad . juncti sunt, ob pauca, quae impressa sunt. exempla iam sint rurissimi. Illis vero ex Rymeri Assis publieis addidit diplomata quaedam Collegiis dictae Universitatis concessa. & ex MSto Bi. bliothecae Cottonianae Catalogum Rectorum ct Cancellariorum ejus ab anno 289 ad annum l6O3, ct summam Privilegi rum , quae ab Angliae Regibus accepit. Canta lupo etiam Prassationem praemisit, qua .raiione instituti reddita, primo qui. P. I. II. dem in compendio exhibet illa,quae de hoc Autore a Cl. Hearnio apud Sprotium ex variis scriptoribus collecta sunt. Unde disei. mus, quod ille natione Cambro Britaniaus, ex eadem, qua S. γ Thomas Diuiti rod by Gorale
452쪽
Thomas Cantalupus, familia oriundus, ordine Carmelita, subque ordinis Cantabristiae, Bristoliae, Glocestriae. dc tandem Northam pioniae Praeseditis, praeter brevem Catabrigiae historbana, R alia, seripserit in lib. I Sententiarum, Encomtum sui ordinis, Epit omen Chronicorum, Appendices ad Historiain , Se mones vernales, diemque situm obierit d. 27 Sept. A. I I. Deinde ulterius vestigia Hearnii legens, orationem profert de Antiquitate Cantabrigiae a Simone d'Expes in Partia mento di. P. III. fiam , qua hic probare annititur, Cantabrigiam , sive civitatem. sive Academiam spe flemus, Oxonio antiquitarem esse. Deni- . que subjungit incerti Autoris Relationem de tumultu incolarum urbis Cantabrigiae adversus Academiam, a Hearnio pariter VII sqq. apud Sprotium ex antiquo MSto Latine evulgatam. Jam ipsum Cantalupi libellum quod attinet, sequentia in illo de Cantabrigia, ejusque Academia reperimus. Gurguntius. P. Belini filius, Rex Britonum, Sullaeo Danorum Rege sub pri- sinum , quod excutere voluerat. jugum reda sto, classe redux prope oreades insulas conspexit triginta naves, viris & scemi. nis onustas. Cum vero de illis inquireret, dux eorum Parth laymus cum fratre Cantebro. Cantebrae Hispaniae urbis herede.
Regem accessu, seque ex Hispania pulsos, ct jam per octode.
cim menses in mari oberrantes narrans, exiguam Britanniae partem incolendam petens, Hiberniam, tum temporis incolis vacuam, ea lege obtinuit, & annuum tributum penderet.
Sed frater ejus Canteber, vir prudens tk eruditus, quem Rex se cum retinuit, postea filiam ejus Guenolenam in matrimonium accepit. & cum illa orientalem Britanniae partem. In illa ad fluvium Cante urbem condidit, Ec Astronomis & Philosophis ad eam vocatis stipendia assignavit. Ex hoc tempore urbs illa, Britonum lingua Gergrant diista a filio Caniebri Grantino, qui pontem ibi aedis eavit, vel a multitudine Philosophorum , sed lingua Latina urbs Cante a Cantebro conditore ejus, tandem Cantabrigia Cambri e) appellata est. Rex Guttetimus, filius Gurguntii. aedificiis ix muris illam adornavit, ejusque coniux Marcia, in omnibus scientiis bene versata, legem ibi sancivit. quae Marcia Britonibus vocata est. Inter illos, qui olim ibi d Iii a cum
453쪽
cuerunt, Anaximander ivit, discipulus Thaletis , Ic Anaxag
tas. Rex Cals betanus tantam illi praerogativam concessit , ut ii vis sugitivus vel criminis rem, si discendi gratia eo sese recep lle, tutus plane evaserit. Propter hanc & alias causas multi ex omni terra eo commearunt, quorum aliquos Iulius Caesar. victo Callibet ano, Romam transportavit, ibi postmodum si rentes. Rex Maurius illa in ulterius & muris i c turribus praeci re munivit. Cum Rex l.ucius ibi de fide Christiana audivisset . a Fagano dc Damiano, ab Eleutherio Papa ad desiderium ipsius in Angliam missis, conversus de baptizatus est. Atque ab illis ebiam Cantabrigiae tria millia Philolophorum uno die regener tionis lavacrum acceperunt. Sed urbs iam bene munita a Maxumiano Herculeo, Diocletiani filio, flammis tradita, ct desedita reli sta est usque ad tempora Regis octa viani. qui opera Cara doci, Cornubiae Dueis, aedificia pro Studiosis denuo ibi ex trirenda curavit, illisque Mauritium. omni liberali doctrina instruetum, praefecit. Postea a Saxonibus, ct cum Pelagius, Doctor quidam Academiae ejus praecipuus, in haeresin incideret, aliique contra illum insurgerent ab asseclis ejus multiam infestata est. Cumque omnes sere eius incolae periissent, Vortu merus scholae addictos armata manu defendit. A. ς 29 Rex Arthitrus Academiae ct Rectorem dedit Κynotum, dc immunitates singulai es. Sed post mortem eius Ambrones. Picti ix Saxones igne et gladio rursus valde desolatam illam reddiderunt. Cujus rei Λugustinus, cum in Anglia Saxonibias verbum Dei praedicaret, mi tertias, A. sar gratia Regis Ethelherii Cantuaria ohtinuit virtis quociam omnibus ingenuis amibus instructos, quos in si- de Christi uia diligenter erudivit. S. Rex postea, consilio ejus d mandato Gregorii, Ponti scis Romani, Cantabrigiam abi gavit. Cum Penda. Rex Marcianorum, Academia in urbe C, Diade erecta , multos Cantabrigia Hebraeae Ec Latinae linguae peritilliinos eo perduxisset, Cad alitus, Britonum Rex, iis . qui Cantabrigia permanserunt, novum privilegium concessit. Cc si in te Britonum potestate, dc Anglis Orientalibus regnare
incipientibus. Egbcrtus. Paulini in Episcopatu Eboracensi se cesilai, Rector Cantabrigiae extitit, oc post illum Alcaenus, variis
454쪽
His scriptis clarus. A. 68 2Beda eo pervenit, ibique S docuit. p. Is reseripsit, dc effecit, ut Academia varia a Sergio Papa privile- 12.gia impetraverit. Ex ejus disciplina ibi egressus Io. Seotus. Cambro Britannus, qui praeter librum de divisi me naturae, verinsionein Hierarchiae Dionysii Areopagitae, deliderame R ge Franciae, confecit. A. 84 potestatem docendi hic obtinuit Rabanus. Abbas postea Fialdensis, &Episcopus Moguntinxi Cum A. 869 Rex Edmundus eum innumerabili Christianorum multitudine ab Hyngaro ct Hubba trucidatus esset. Cantabrigia etiam rursus est vastata; ubi tamen postmodum doctores quidam , qui antea ibi literas hau lerant, scholas publicas. variis privilegiis a Sedmalo Rege ornatas, resuscitarunt. Λ. 9l s 3 S
Rex Edwardus, Alsredi filius, omnia Universitatis privilegia confirmavit. Huc usque Cantalupi Historia, cui privilegia quaedam Regum Universitati concessa, cum Bullis Pontiscum, I 6 sqq. adjecta sunt. Quantum ad Parheri Descriptionem, quae iam sequitur, Colleg orum Cantabrigiae, permittuntur illi nonnulla de hoc Partaro ex Fulteri Historia de Viris Prestantioribus Λngliae; unde patet, quod ille Archidecant Eliensis filius . Socius Eolim asgii Caji Cantabrigiensis. in heraldicis, hi floria, antiquitate inbnime hospes, at melancholici temperamenti fuerit, publicorum propterea munerum negligens, ct moimus Heliae in patria circa annum i 614. in ipsa autem Descriptione Autor hic . a I
imo quidem recenset domus, hospitia &monasteria, inquias oli in doctores & shidiosi hujus Universitatis, antequam Collegia extructa essent, vixerunt, notato simul situ earum, quantum quidem ex Matthaei Par eri, Λrchiepiscopi Cantuariis
ensis Tabula Chorographica jam A. is a publicata, colligere 3 potuit. Deinde sedecim Colli gloriam, nempe Donatis 3. Petti Λulae Clarensis. Aulae Pembrocianae, Collegii Corporis Chri-
si vulgo Benedicti, Aulae Trinitatis. Collegii Caji, Collegii Regis. Collegii Reginae. Aulae Catharinae. Collegii Iesu, COLIegii Christi. Collegii S. Ioharmis, Collegii Mariae Magdal nae, Collegii Trinitatis, Collegii Emanuelis, Collegii Sidne Sulliessensi, historiam ordine ita persequitur, ut quomodo sun-
455쪽
. : sundata, quae beneficia in illa collata sint, & quinam Rectores p. Iss sqq. illis praefuerint. recenseat. Tandem his Catalogum Episcopo-ruin, qui ab A. Is OO ad Λ. I 62 2 in illis educati sunt, subjungit. In Catalogo Rectorum & Cancellariorum hujus Academiae. suem ex MSto Cottoniano addidit Editor noster, non nuda
emper eorum nomina. & anni, quibus Vixerunt, comparent. sed aliquando etiam memorabilia quaedam, quae temporis illois I9 rum in Academia aeciderunt, narrantur. E. c. quod A. I os
Erasino Roterodamo concessa sit facultas incipiendi in Theolo. 193- gia; quod A. Is et o libri Martini Lutheri & aliorum combusti sint; quod A. IsΠ d. 22 Jun. Jo. Fisherus. qui A. Is 4 perpetuus Academiae Cancellarius iactus erat, eapite plexus sit . quod noluerit jurare in verba Regis, qui se caput Ecclesiae Anglieanae xyy. praefecerat: quod A. I d. 6 Febr. ossa Martini Buceri, quii Λ. Isso Cantabrigiae moribus, ct in Choro B. Mariae Magnae sepultus suerat, effossa & in foro publico combusta snt. In Summa Pi ivilegioruin, quae ultimo loco sese offert. inter alia legitur, quod Elisabeth a Regina aleas nullo tempore. pictas autem cartas tempore Nativitatis Christi studiosis coneesseriti
DANIELIS MAICHELII INTRODUCTIO
ad Historiam Literariam de praecipuis Bibliothecis min ensibus ocupletata annotationibus atque methodo es. in duas Partes divisa.
i Cantabrigiae, impensis Cornelii Cromnfield. IIII. 8 nua,
HElvetiam . Galliam. α ubi nune moratur, Angliam. λά- tor curiose perlustrans, nihil reperit, quod magis ani mum caperet, quam passim inventi & in Bibliothecis abscondi. ii thesauri. ex quibus ungulis aliquid eollegisse in usus suos non immerito in magna selieitatis parte ponit. Multitudine vero hibliothecarum insigniorum ita abundare Parisenses. ut nulla urbium illustrium cum illa eontendere queat, non ibimus insidias
456쪽
sicias, at unam illam urbem plus divitiarum servare quam
gentes Omnes reliquas, jactantius asserunt nonnulli. Dignae
eerte Ribliotheeae Parisienses doctissimo Λutoli habitae sent, in quibus novem mensium spatio perlustrandis deseribendisque
industriam exerceret suam, maxime cum ante eum nenio exibtisset qui Bibliotheearum Parisientium descriptionein edide
rit satis accuratam. Considerat Vero earum origines, progres sum, statumque praesentem, simulque quae ad intimam earum cognitionem iaciunt, in prima imprimis libri parte exponit, admixtis eruditorum, quos benevolos expertus est. elogiis. Iualtera vero de usu bibliothecarum, di recta studiorum methodo agitur. Primo loco Bibliotheca regia, reliquis omnino prae stantior, comparet: cujus origines nonnulli a Carolo M. re petunt, at minus recte, quod Cl. Malchelius lueuientius de
monstrat. Carolo V ct Carolo VI Regibus initia & Ludovico XI potissima ejus incrementa vindieat, quorum exempla secuti sint Carolus VIII & Ludovieus XIII, qui Roberti Ganguini ix Jo. Lascaris opera usi, Bibliothecam hane insigniter locupletarunt. Tandem vero Franciscus I singulari in literas ct doctos amore ductus,eonstituta et ornata bibliotheca in fonte Bellaqueo, regiis impensis misit eruditos speculatores Gil. Postellum, Iustum Penellum & Petrum Gillium, qui ex dissitis orbis partibus, qui quid praeclarum invenissent, consarcinarent, domi vero illi praefecit Guil. Budaeuin & postea Petrum Castellanum. Nec eam Ornare desierunt, Henrieus II qui sevi typographiae nudium, collatis h moribus. promtivit, ita di bibliothecam mul
tum auxit lege data, ut potissimi libri ex typo thetarum ossicinis ei in serrentur; Carolus IX. qui Ranconeti MS eam auxit, Jae. Λmioti& Jae. Aug. Thuani , Bibliothecariorum, consiliis usus ἔtum &Henrici Reges III ct IV,quorum hic Catharinae Medicatae insignes Codices manu exaratos, privatorum consito supprimendos, regiae inseruit. Ludovicus XIII non modo typogra
phiam regiam in palatio suo condidit, sed & Philippi Huralii libros emit . di Petri Puteani atque Nic. Rigallii cura in regiam Bibliothecam inferri jussit. Praefuit tunc illi Hieron. Bignonius, oc suo merito illustris, dc nepotis, Io. Pauli Bignonii
457쪽
in euius viri laudibus evehendis Galli pariter. & exteri. inllisonem eius comitatem experti, merito decertant , quique nunciesdein Bibliothecae praeli. nomine clarior. Verum nemo rei
magnitudini par fuisse videtur ante Ludovicum XIV . cujus au . spiciis ex omnibus orbis regionibus libri selecti comportati sunt, in quo negotio magnam otii sui partem Mabillonius p suu nee minus auspirata initia praebet Ludovicus XV, qui pupillus tutoris, summi literarum Mincenatis. autoritate. Cele berr. Balugii MSCtos codices in regiam intulit. His incrememtis aiusta & persecta Bibliotheca regia. nunc sedecim mille coisdiee; MS. dc octoginta mille impressos adlervat. Ex his quos. dam recenset Autor plenius, & ex suo penu addit . quae ad ia-timam Codicum manuscriptoruin cognitionem & usum peristinent. Partem Bibliothecae regiae antea constituit thesaurus antiquorum numisma n. qui quidem ab eadem jussu Regis hodie regnantis separatus est, propediem tamen eum illa ite. meonjungendus. Curam libronim in toruin do 'issimus Io. Boivinius, regius Pro sessor Graecae linguae & Academiae I scriptionum Socius. gerit; impressos servant Fourmondiu. Proclinguae Arabicae ix ejusdem Academiae membrum . atque De Dir. viii doeli ; cuncta vero moderatur illustris, quem dixi inus, Bunonius. Abbas S. Quintini. Comes Consistorianus. utriusque Academiae, Insetiptionum atque Scientiarum. P ses ; nec nullae sunt in administranda Bibliotheca partes Doct ris Sorbonici Tarnis. Catalogus Bibliothecae, quem Nie. Clemens promiserat, nondum prodiit. Regiam Bibliothecam proxime Coibertina sequitur, si non numero manuscriptorum. qui ad i8o accedit. horum praestantia tamen cum illa commparanda. Origines debet Illustri Colberto. Status administro supremo, operam silain conserente Steph. Baliario. Exstat hic inter MSptos unicus, qui hodie. quantum conflat, superest , codex de mortibus persecutorum, vulgo Lactantii creditus, quod Nicol. Nourrius negare ausus fuit, cui Autor noster integram Dissertationem Criticam, parti secundae hujus introductionis insertam. opposuit. Possidet nune Bibliothecam , tr Illustris de Mignelay . Filius tanto Patre dignus, qui ιχ in ea ornanda
458쪽
Bibliotheca,strenue pergit. Proxima inter illus res est San-Germaniana, ordinis Benedicti norum ex Congregatione S. Mauri . quae instructa primum a P. Dubrevit ejusdem ordinis. desun.cto anno i6I . aucta iude est cura sociorum, in eceles assicos sci iptores imprimis propensa,persecta demum donationibus Uirorum illustrium Darrhii JCti,Valliantii Medici,flauorantii Ge. ographi, & praecipue Etrei, qui ex Abbate factus Archiepiseopus anuo I i 8 fatis functus est ,& bibliothecam privatam suam locupletem Bibliothecae huic legavit. Praeterea dc horum monachorum fidei commilla est Bibliotheca eoistiniana, lim Seguleria. na cujus catalogum Montiaticonius dedit. Praesunt illi Viri docti di ad officia prompti, Antonius lanari. 3c Fr.Martinus Bou. quet, qui in edendo Iosepho occupatur. Magariniana Bibliotheca , Magarini Card. sumptibus ac opera potissimum Naudaei collecta, variamque fortunam experta, olitia dispersa re ite.
rum restaurata, nunc etiam praestantioribus accentetur; exhibet illa triginta et septem millia librorum impretarinn, manu scriptos nullos : qua occasione Autor ad seri testimonia non ubivis obvia pro artis typographicae inventione Moguntiae a
serenda. Patet haec bibliotheca biq in septimana,unde a Cl. Struvio in privatis poni non debuit. Curam vero ejus gerit siuinaLtus, Doctor Sorbonicus. Recensetur inde Bibliotheea Faculta. tis Theologicae Sorbonicae. inter antiquillimas habenda, quippe jam inde ab A. I 289 illultris. Potissinam vero sui partem habet ex dono Cardinalis Richelii, cuj iis oc liberalitati ipsae debentur aedes. Sed publica illa bibliotheea non est, nec laudibus
par, qtiae ei vulgo tributae sunt: qua occasione iterum de typographiae origine, maxime in Gallia , Cl. Autor disserit. Catalogum ejus adornat Franciscus Salomon, ex sodalibus. Sanctae
Genoveta Bibliotheca inter Parisienses haud infimum locum obtinet.quae accessione Tellerianae insigniter crevit,ut deMuseo, quod Cl. Molinetus luculentius descripsit, nihil addamus. Bibliothecam munere langitur Gurvertar. Jesultarum Bibliothecae Parisiis duae sunt, in quibus eminet quae in Ludoviciano
Collegio visitur. Infrui illa coepit post reditum ab exilio satali sodalium in Galliam, di variorum liberalitate succrevit. Praeter
459쪽
M Sptos enim, in quibus Graeci sunt trecenti ct quinquaginta,
hia preissos continet 47COO, quorum omnium curam nunc habet Rev. P. Thoubecu. Altera, Collegii domus prosesiae Bibli theca, ad tantam claritatem nondum pertingit, Verum eXpe istat opimam haereditatem librariam ab illustri Huetio, qui perplures annos in hoc Collegio delitescit: interim Bibliothecae magna cum laude praeest Vir doctus Toum inius. Bibliothe. ca Canonicorum Abbatiae S. Vietoris originem resert ad AIII 3, quo domus condita est, publico vero usui destinata d, mum A. I 6 O, ct nunc ter per septimanam patet; maxima pars librorum ad Theologicos pertinet, insignisque praeterea apparatus adest manu scriptorum ecclesiasticorum. Λ. I 6 II Patres oratorii nati sunt Parisiis. & simul Bibliotheca eorum coepit colligi, quae nunc libris conflat duo & viginti millibus . in quibus eminent ex Oriente adueeli. Εjus tegendae munus tenet Celeberr. P.Loneus,ejusdem ordinis. Claret hinc PP. Praedicatorum Bibliotheca , cujus origines pariter ad principium Sec.XVII
reseruntur: ea liberalitate aliorum audia, libros nunc comple- 'itur 2sO o, tum G manuscripta quaedam, praeserturi orien
talia, quae omnia demandata sunt curae P. Le quien. Augustinia norum discalceatorum, prope viam Victoriarum, qui vulgo Petits Peres dicuntur, Bibliotheca est recentior, ct inde plurimum laudis habet, quod ab inopibus condi coepta, ad minime contemnendum numeriam ad scendit, cujus hodie Custos est Rev. P. FU ichini. Minimorum Bibliotheca i liud peculiare habet, quod abundat liturgiis manuscriptis. quae Cel. Lau- noti donatione eo pervenerunt. Fratres Coelesini quoquelli' bliothera sua gaudent, instruisti nimis ab Autole annumerata, cui P. Becquetus praenetus est. Hi ne ad secundam Introduistio nis suae partem procedit Cl. Autor, in cujus primo capi te de usu bibliot Leearum Parisiensium ita agit, ut di ad aliarum usum applicari pleraque queant, quamvis non tam ad tirones, quam subactos ingenio eruditos respiciat. Caput secunduin notitiam historiae literariae exhibet, atque ejus indolem, naturam ct prae flantiam tradit; cujus quidem imperitos in Bibliothecarum sacra non admittit. Artem criticam inter ea refert Autor, quae ad
460쪽
verum Bibliothecarum usum faciunt, hine de ejus natura αpraestantia Cap. III luculentius agit,cumque praecipua Criticae ata in eo versetur. ut genuina veterum scripta a falsis disternantur artis ejus porro specimen exhibet C. IU, ubi de Libro de mortibus
persecti torum agens quem ad inodum supra jam indicavimus Lactantio eum vindicat contra Clarillimum Nourrium. C.V fontes
historiae literariae eruit, re ejus ideam quasi exhibet in historialiteraria ecclesiastiea. Proximum caput sigillatim Bibliothecarios recenset Parisienses, quodque adeo propius jungi primae
libri parti debet. Omnes non a doctrinae modo excellentia, sed, quae praecipua Bibliothecarii virtus est, morum singulari elegantia & facilitate Autor dilaudat impensitis, imprimis autem favem res se habuisse Quirialium & Longum, gratus testatur. Praeterea aliquot ex pluribus eruditis Parisiensibus selegit claros Viros quorum nomen in primis commendat lectori. Latinae linguae prae aliis peritiam tribuit Pol reto Jesultae; Giaecae vero Boivinio Sc Montiauetonio; Orientalium Longoritaeo & Renaudo. to; Arabicae Fourmondo ; Syriacae denique Henrionio. Λb Antiquitatum quoque Ecclesiastica ruin ampla scientia atque in genii dc memoriae felicitate laudari vulgo Parisis Longomaeum monet Autor,& ex ejus commercio mulium se profecisse nictur. Nemini vero concedere in Antiquitatum & Criticae vasta scientia Montiauconiiun,inter omnes constat,cui tamen jungitur CebHai duinus, ad ostentatione in contemtor artis, in qiua ipse eminet. In Historialiteraria Longus, in civili, Gallica prae se tim, Daniel ct Toumeminius. Militae, inter Theologos Sorbonicos Quinaltus eminent. Dagumerius Philosophus& Dil puta. tor subtilis est.liuer plures Academiae Scientiarum insignes Mathematicos elucet maxime Varignonius. Denique, cum Bibli thecarium vagum & incertum esse haud deceat. Autor Capite
ultimo de studiorum scopo recte instituendo accurate agit di ,
HISTORIAE BIBLIOTHECAE FABRICI-anae, Autore IOANNE FABRICIO,