장음표시 사용
511쪽
temporis: quod serre nunquam potuere adversarii. Verum est, anteriora verba loqui de flatu primae aetatis, ct ex abrupto veluti deletis quibusdam, transiri ad tempora Hieronymi. Sed hie rein vivistit vetus illa censura Erasmi, nimium quantum passum fuisse hune Patrem a sitis pridem Indicibus purgatoriis,neque ad nos pervenisse integrum. Nee tamen repugnat, hane mentem iussisse Nostri, adhuc hodie non amissa esse omnia axiomata presbyterorum, qualia erant olim excepta ordinatione. Quo temporellaec amissa sit, non definiam. Video allegari canonem XIX Coa.eilii Arelatensis I sub Constantino M. anno CCCXIV adeoque ante natum adhuc Hieronymum; cujus natalem referunt ad a num CCCXXIX rectius ad CCCXXXI. Eoque legendus est Mi. Pagi, Tomi a f. ιγε ad Baronium. Dicunt tamen, canone illo id tantum presbyteris ademptum, ut nihil faciant sine conscientia episcoporum, vel iis contemptis, qui sunt ordinarii. Henrient Spei mannus autem, de ConciLBrita . t iacit Canonem XVIII ct eum plane aliter recitat, diaconi urbici non praesumanis i tam xum, sed presbieris honorem reservent, ut e conscientia eo in nihil tale faciant. I erum hio Abr. Ecchellensis e. I U P. γο, upertendit, exceptionem istam de ipsissimis illis ac solis presbyteriris Aloxandrinis, ct non de aliis aliarum ecclesiarum intelligenis dana. Nam multa licuisse illis, praeter ordinationem, quae aliis . minime fas fit obire. Esto etiam et succurrunt loca Hieronymi non pauca, quae hic erun de sui seculi moribus loqui omnino comprobant. Sie in Epist. LXXXIII ad Oceanum: Apud veteret sedem Episcopi spreliseerifuerunt. Debebat opinor denuo dia' re, excepta ordinatione. J Ideo in utraque epipola ad Timotheum s Titum jubentur monogami in elerum eligi, e Discopi Acires,teri, quanquam iidem fuerint. Ad Titum c. I .Haec opterea, ut ostenderemus, apud Ueteres, eosdemfuisse presbrems .quores Discopos paulatim vero, ut dissensionum semina evrigerentur, ad unum omnem sollicitudinem esse delatam. Bis ecce, APUD VETERES. Ergo tempora sua opponit pris eis: cen valde dis laci. tibus, ct post longam aeram. qua heterant, nune elapsis. Perpetita est ista oppositio apud omne genus scriptorum. Alias falsum usiet. presbyteros ex ecclesiae consuetudine di coata a pri
512쪽
mam rerum dispositionem subjectos esse iis, qui ipsis prepofissiaeque esset falsum, Episcopos magis consuetudine quam disposi-
tionis Dominicae veritate presbyteris majores. Utrumque tam assirmavit cordate Hieronymus, eodem loco. Partem illius
. loci etiam Gratianus recitat e. s di in os, sed ob id censuram . passiis Antonii Augustini, lib. I Dial. m. auadam quamvis ita flat in veteribus libris, ut Gratianus refert, tamen aut male is interpretasur,aut non debuerunt ab eo edi: utpote qua magis noceant, quam prosint. - - - Hoc nolo differre, quod Gratianus
refert ex Hieronmmo in Epist. ad Titum, e. r. Olim idem erat Pr sbyter, qui Episcopus, s quae sequuntur. Apud veteres, scilicet: Totus ille Hieronymi locus, nisipontusscribatur, dc cum aliis Hieronymi scriptis conferatur, nocere magis quam prodesso potest. Nunquam nocet sibi ipsi candor & veritas: nocent autem interpolationes, ct adimunt suis autoribus omnem viri boni characterem. Dabo plura ejusdem: Presbteri ab initio ieece iterum, apud Veteres, ut legimus, negotiorumjudices esse mandat sunt, prerbieri interesse sacerdotum concilio, quoniam s i presbyteri, ut legimus apud veteres nimirum) Episcopi nuncupantur, secundum quo criptum est ad episcopum,s alibi ad maiores natu. Sed oderunt hoc Iacerdotes Iuperbi nostri scit. seeuti temporibus recentioribus in presbyteris nomen. Propterea haec scribo, ut praeteriti temporis error non potest jam nostro inquit. i. e. suo seculo revocari, vel adpraesens in ecclesiisservetur hu-titas. Ut presbyteri hoc in ecclesiis fluis faciant, non quod Romae
ita lego sed quod in Oriente, quod in Italia, quod in Creta, quod in CApro, quod in Africa, quod in ta sto, quod in Hispania,quod
in Britannia,quod etiam ea parte perGallias, quod in omnibus locis fit, ubi humilitas perseverat,W quod majus est in caelis. Qui poterat tempora Veterum ciun suis comparare elegantius 'Cur exparte tantum laudet Gallias, non adeo liquet. Britannia seculo quarto Hieronymi nondum tota erat Christiana, sed maxima ex parte. Nam Edrinus, Nord Humbrorum Rex, converissus est demum circa annum DCXXIII. Beda in p. Res. Angi. cae. ἔ . Forte dicere voluit, quod etiam exparte per Britanniam. Romam autem opponit toti Ecclesiae. Sic enim nati in etiam in nostra ad Evagrium: nec altera Romana urbis ecclesia, altera t/
513쪽
tiis Orbis existimanias. Non sunt ideo duae Ecclesiae, etsi discrepet unius Urbis consuetudo a regula communis veritatis. Si hune sensum in mente non habuit Hieronymus, dic quaeso meliorem. Loquebatur abruptius subinde, ct caute. Stant autem
pro ipso, quae sequuntur verba prorsus clara : Et Galliae es Briatanniae s Africa α Perss, α Oriens oc India dc omnes barbararnationes, unum Gripum adistrant, unam observant regulam verioratis Editio Lugdun. Is Io. Nam is Africa. nam illud mutavit sedem. Scribe igitur: Nam s Galliae. T Britanniae, es Africa. Magna selicitas temporum. Rursus in Dialogo adversus Lia . eis Gratulor interim tibi, Scirso, Dm meo, gratias ago, quia animo bono a falsitatis ardore ad totius orbis te saporem contulisti. Allocutio Patris impleta est: postula a me,n dabo tibi gentes hereditatem tuam, & possessionein tuam terminos terrae. - - - auo
modo destructis Aunt diaboli civitates, T in e, h. e. insecutorum
consummatione, idola corruerunt.. Si ecclesiam non habet Christus, adit si in Sardinia tantum Fabet, nimium pauperfactus est. Nonne hie iterum tectius loquitur Z dc patet tamen, quos stringat. En s Britannias, Gallias, Orientem, Indorum populos, Barbaraae natis. ones, triorum semia mundumpossidet Satanas, quomodo ad angulum universa terra crucis trophaea eollat unt ρ Dicebant ad Hieronymum objicientes, plurer synagogas tunc esse quam Eccleia fias. Respondet, nondum extinctam Ecclesiam per totum mundum. . Nimirum adversarius porans contufit Chriso Hibariam sCeltiberos, luridos bomines, AEthiopumque provinciam dedignarures possidere.. Hoc est, meliores etiam ac cultiores gentes Chrisso adhaerent. quae olim, tenebris obsessae: Alibi. magis per leue: Neque enim olim Britannia, fertilis provincia tu annorum. Seo. tDaegentes, omnesquead O ceanum usque per circuitum bartara nationes, Mopsen Propsiuarque cognoverant, sed nunc Christum cognoscunt. Adversus Pelagium ad Ctesiphontem. Iam concludin, ad Evagriumr: Si autoritas quaeritur, orbis major es urbe.
Ubicunque igitur fuerit Episcopus, sive Romae e Fugubii sanguloumbo Me Rbegii Neapoli) se Alexandriae, a Tanil in gypto) ejusdem meriti, ejusdem es e sacerdotii. Nemo non Het, pungi superbiam quorundam. Pro Tanis scriptum erat
514쪽
MENSIS NOUEMBRIS A. MDCCXVII. 49ς
m Edit. I s i osve raebis, ct tunc sequitur,flis Guarmatiae. Recte
deleverunt ultima, alterum emendarunt. Quis enim credat, Sase
matiam, sive Europaeam sive Asianam, a nostro intelli . Agit de urbibus hic, non de regnis nec populis.. Tanis est oppidum AEgypti, Tanais autem di urbs & fluvius Sarmatiae. Fieri potuit itaque, ut in pso textu scriberetur, Me Sarmatia. Sauromatas Iuscepisse τῶ ταυροθεντος τους νον ιους, leges eruet i, testis est sui temporis Theodoretus, Ser sde curanae Graeca=EL sedis culo quinto, diu post Hieronymum. Origenes autem seculo adhuc tertio, Momit. XXVIIIin Math. a , t .ssi b Paris. συ. st enim nonsolum barbararumsed etiam nos rarum gentium μεqμς mune non audierunt Chrisianitatis verbum. -- Non enim fertur praedicatum esse Evangelium apud omnes AEthiopas, marimc ση eos, qui sunt ultra flumen,sed nee apud Sores, nee Uud 0runtem. Quid autem dicamur de Britannia, istie Germanis, qui SUNT CIRCA OCEANUM: NI apud Barbaro Daeos.S RIIAS, O Sythar,quorum plurimi nondum audierunt Evangelii verbum, auditur sunt autem ει ipsa Seculi consummatione. Sarmatiae cer te & regnum, di fidei professionem ipsiinet Gentis Historicia seculo demum quinto derivanr . Noster: potentia divitiarum σpaupertatis humilitar, vel Aublimiorem velinferiorem Episcopum non facit: ceterum omnes Apostolorum successores sunt. Editio Numbergensis I 49s omittir negativam , quod placuit etiai Salmasio, de Primatu, yys Tota structura orationis comparat moderna eum pristis; etiam ii, qui , qui nunc vivunt presbyterict Episcopi, pauperes pariter & divite si successores sunt Apostolorum, vitainsi iis adempta sit ordinatio. Eo pertinet, quod
Gratianus iterum affert ex Nostro: Nunc, ex quo in ecclesiis, AcutinRomano Imperio, crevit avaritialeriit lex de Sacerdote,s visio de Propheta. c. 23 dis.H.. Acerbius adhuc Hilarius Diaconus, . D. Iol: quia ecclesiae Romana mini risunt idcirco Fonorabiliores putantur, quam apud ceteras et Hestah; propter magnificentiam' urbis Romanae, qua caput esse videtur omnium civitatum. Retinuit haee Salmasius etiam, sed non annotavit, cohaerere quaestionem illam cum Epistola nostra ad Evagritim, & utrobique responderi Falcidio. Redit autem Hieronymus nunc ad hunc
515쪽
Paleidium: Sed dicis, quomodo Rome ad testimonium Diaconlpra bter ordinaturi Ergo in iis, quae antecedunt, utroque Oculoantuebatur Noster Romam. Respondet: quid mihi profers unius Urbis consuetκdinem y Largitur, aliter Romae, aliter alabi confid rari presbyteros: consuetudinem & mores non esse supra praeceptum. Firmiliantis, de quo infra, in epist. ad Cyprianum: II, qui Romaesunt, non ea in omnibus observant, quasiunt ab restino tradita, rusra Aristolorum autoritatempratendunt, nec obstriniant amnis aqualiter, qua Hierosostmis observantur. Et Gregorius M. notabiliter: mihi placet, ut Isse in Romanasive in Galgiarum, sevo qualibet ecclesia, aliquidinvenisti, quod DEO plus plac ax, sollicite eligas. singulis ergo avibusque ecclesiis, qua pia. qua reli Ua, quae recta sum, elige hae quasi infasci dum coli cta apud Anglorum mentes in consuetudinem depone. Apud Bedam Lib. Ic. 27. in Spelmann. Cincia. Ang f .Quid sit autem,ad testimonium diacom proabνterum ordinari, tradit Hilarius ibidem. Legimus ad plebem dixisse Petrum, eligite ex iobis, A mEcce Laicorum testimoniis creatisunt Diaconi. Nec lainen ideo Laici iis anteferendi. Et Apostolus eum, qui ordinandus Tritur Oscopus, etiam resimonium vult habere Gentilium. 1 Tina III. Omnium ergo est, testimonium dare. Iudicare enim omnespossunt, V non tamen omnes possunt esse, quod iudicant. - - - Diaconi creandis presb teris in obsequium mittuntur, ut dunos eos feri sacerdotes, omne anteibeant.Hieronymus parcius respondi paucitas diaconorum
occasionem dedit supercilio: nec tamen ideo in vim legis & c9ntra leges Ecelesiae debere allegari.Septem diaconi erant in quavis civitate, etiam magna: Presbyteri plurimi.Dallaeus de cultuat.NIl.L.4e.Tp.4yo.DOd os Diff. pr. XL XII. M.quid paucitatem
pergit Noster, in leges ecclesiae vindicas 'Turba horum, presbytero rum contemptibiles eos facit. Etiam in Ecclesia Romae presbter edent, et stant diaconi Idem dixit Hilarius quanquamRomana cccle Fae diaconi modico inverecundiores videantur, sedendi tamen digni talem in ecclesia non praesumuntadd. c. I , I s Disi. 93. Nec tamen dissimulat Hieronymuri increbrescentibus paulatim vitiis vidisse se sedere diaconum inter presbteros absivte episcopo. Vidisse et iam, in domesicis conviviis benedictiones presbieris dare. Alibi, coram presisteris. Clarius Hilarius: nunc enim videmus diaconos temere, quo facerdotum es, agerepre convivia, s in oratione haec
516쪽
est sorte benedictio, id velle, ut respondeatur illis; cum istud soli, Liceat acerdotibus. Diaconi ergo ordo si aec pere Macerdote, σμ dare plebi. Vider, quid pariat vana prae ιmptio. Guilelmus Beyerus de iserarch. Eccles . b. ἔ- sis p. 66o. tvv. 16 . tres as. fert expositiones horum verborum Hilarii. MAmbigua inquit, haec sunt, variaque significant: Forte, quod sibi corpus Christi aerogandi potestatem concedi vellent, di fibi responderi, Amen εδ eommunieantibus, ex antiqua formula. Forte, quod benedietiones publicas vellent super populum fundere. eisque bene precari, ita ut responderet populus, s eum si ritu tuo, quod so- iis presbyteris tune esset proprium. Forte,quod orationes pu- εblicas vellent dicere, & sibi populum respondere. Atqui de domesticis conviviis potius loquitur re Hieronymus & Hilarius. Et cogitent de his alii ulterius. Jam circa finem epistolae noscie repetit, quod dixerat, in Episcoso contineri re presbtervm : quia aliud aetatis, aliud dignitatis est nomen. De ordinatione episcopi dicitur,depres,teris omnino reticetur; ad Tit.& Tim.Alibi Noster, putet aliquis, non scripturam eansram essestententiam, episcopumqpresbterum unum esse, T adiud aetat3s, aliud esse nomen . o sit relegat Apostoli ad Philippenses Verba: oomnibus Sanetis, qui sunt Philippis, cum Episcopis. Philippi una est urbs V Macedoniae: & certe in una ciVitate plures, ut nuncupantur φέlege, ut nune nuneupantur, duplicantur enim lite Episeopi esse non poterant. Sed quia illo tempore eosdem Episcopos quos & presbyteros appellarunt, propterea indifferenter de REpiscopis, quasi de presbyteris, est locutus. Eadem mens Petavit, de eeeles Hierarch. L.F c. F g. 4e Episcopi tunc esse plures non:
poterant in una civitate, cujusmodi eo, quo stribebat Hieron us tempore nuncupabanturi Tunc enim per consuetudinem jam alia, rerum crat facies. Ipse Hieronymus alibi : audiant Episcopi, ut numsunta e. ut nuncupantur. Sed reliqua cum prolixiora lint, proximo Mensi servamus.
517쪽
Ηtricatain omnino de Dominio ejusque origine esse materi. am inter cordatiores Theologos pariter ae Moralistas eonnati Elegantem hae de re conseripsit Dissertationem pl. Rev. & d ctissimus Tollius, Ecclesastes Lopicensis, cujus in Parte priore potitumum agit de Dominio ante Lamum; in Parte vero post riore de Dominνο post Lysim, ac in specie de Dominio Mariti iacap. I S. et uxorem.& Parontum in liberos disserit. . Ubi sub initium nauta curiosam proposuit quaestionem: num stilicet Λ damus, s nullo se unquam scelere maculasset, verum in statu integritatis per. mansisset, cum posteri suis gemmis di margaritis ornat in tam Met, an aedes x urbes extr isset yΛd quam negandorespondet: Moniam his xebus. omnibus carere facile poterat Λdamus, pariun ob liquidumst tenuem aerem, qui sanctos mulcebat ho 'mines in Paradiso, horto amoenissimo ; partim quia innocentiam tegere opus non erat , siquidem hominum integrorum nullus erat pudor, nullaque turpitudo 3 ipsi insuper imagine Dei satis
ornati atque vestiti in debant. Meque tamen eo nilnus homo diei poterat dominari in terram, licet vestibus ιχ aedibus non indigens nudus Viveret 3 dominium enim te me non tam confia bat in pecudibus mactandis aedificiis e viruendis arboribusque caedendis, qu*m potius in summa omnium rerum expletione qua omnia elementa homini, si integer mansisset, certatim
gulis diebus almentis indigeat ad vitam tuendam, hine in stamquoque integritatis terram fodere, arare & plurimaman agris
deinceps non nisi laboranti quoti)ianu auemzre eerevet
. h 40xς tuβ Rgonos nunc colere, vecum etiam Demi flavescciues segetes iaciebant, variis injuriis caeli interce-
518쪽
ptam saepe dolere, agros quoque nunc frequentius exigere quietem & cessationem. Animantia porro mite ingenium exuisse; pleraque hominum consortium fugere, alia nocere dc VeXare, multa quoque homines dilaniare ac devorare; imo totam hujus universi machinam cruciare nunc peccatorem & sollicitum hahere. De Dominio Mariti in uxorem ita statuit Λutor, ante
Lapsum uxorem non tam mariti imperio subsuisse, quam potius obsequium ultro praestitisse; ast vero lapsu insecuto, durissimo mariti dominio eam fuisse subditam,adeo ut mariti molestam desupercilii plenam morositatem, denique importunitatem qua lemcunque perferre patienter teneatur. Indignum proinde eL se homine liberaliter educato, usque eo descendere atque se ta- tum ita conformare ad voluntatem puellae, ut ipsi servire tur Piter non gravetur. Indignum quoque videri, ut scemina re- gni alieujus habenas administret & leges det aliis, quae parere debebat. Denique de Dominio Parentum ita philosophatur Autor pl. Rev. scilieet illud jam ante lapsum competiisse Parentibus, quatenus modicam castigationem re justam morum correctio. nem contineat,ut crescant liberi in disciplina ct admonitione do. mini, eoque a parte liberorum requiri obsequium re obedientiisam in omnibus; quam primum Vero liberi ad tempus perseeti
iudicii pervenerint, cessare istud imperium ; ubi simul respondetur ad exempla contraria Isaaci Gen. XXII, 6, Iosephi Gen. XXXVII, 13, 14, Filiae Iephthae Iud. XI, Samuelis I Sam. I, II, imo ipsius Servatoris nostri Lue. II, sI,aliorumque. Matrimonii igitur ineundi facultatem habere liberos .ignorantibus imo invitis etiam parentibus f licet prudenter utique faciant, si in tali negotio periculi & timoris pleno in consilium advocent ipsos Parentes. Ceterum quae in praesenti Autor pl. Rev. disseruit, alio tempore ad limam se revocaturum, eaque quae de Dominio primogenitorum & statu rerum ante diluvium jam dudum adnotta vit,simul subjuncturuinpollicetur.
Bentibi errores βιper Horatii odarum libro primo, item XC ejus in Latinitate lapsus foedi mos semens; Aurore
519쪽
ACTA ERUDITORUM RICHARDO FOHNSON, Ludimagistrω
Postquam novus' hic Aristarchus vinitaten eeessitatemque
artis criticae contra imperitum Vulgus vindicavit in Praefatio.
ne , ad Benti um, virum clarissimum, se convertit, eumque Grammaticae, quae tamen Critices prora re puppis sit, imperitum esse arguit, ejus imperitiae plurima documenta in Horatio Bentis vjano reperiri assirmans. Ceterum cum praevideat, a multis uitio sibi datum iri, quod tantum virum tam inclementer tractet, hoc in acerbitatis suae excusationem assere, quod ipse Benuejus nimis de se magnifice sentiens ceteros viros cio strina ingenio
illustrea habeat vilissimos, eosque excipiat modis indignissimis. Exhibet etiam Catalogum locorum, in quibus aut de te glorio sius praedicasse, aut alios injuriosius tractasse ipsi videtur Bentis
Ieius. Nos a periorum Verborum repetitione merito supersedentes, rem ipIam contemplabimur, ac nonnulla asseremus, in
auibus a Beruleji sententia discedendum sibi fuisse Joh onus
aluit. Statim primam Horatii odam a critica Bentieti Jo-- sonus defendit, eumque insensum eam exponit, nulla ut emendatione sit opus. M sane facilius videtur hic Aristarchus suam interpretationem lectori persuasurus esse,. quamemendationem suam Benileius: quanquam fortasse non ineptum fuerit, fi Palae,mon quispiam interveniat, re, quod multis aliorum scriptorum exemplis constat, Horatium quoque hoc loco grammaticae fructurae oblitum fuisse statuat. Ub. Ioaei v. io per columbas significari palumbes, evincit Johnsonus e Virgilio ae Suetonio. Od. contra Muretum ac Benti um defendit, servandum esse quam rem cunque, & ita explicat Poetae verba, ut manifessissimum fit, vulgatam lectionem recte se habere. Et hoc modo totum pii. mum odarum librum persequatur Ioh onus, compluriumque locorum vulgatam lectionem tuetur docta sane ac probabili x tione,majorem haud dubie ab humanitatis studiosis initurus gra-
contumeliis absumiisset. Accedimus ad Partem istarchi
520쪽
seeundam, visuri, quae peccata in Latinitatem admissa Benileiore quo jure objiciat. Λbhorrere igitur a consuetudine Latine loquentium p. 2 existimat illud Benti i: Metuendum erat, nequis Pompeispersuaserit. Persuaderet dicendum fuisse, adductis plurimis veterum ocis contendit. P. Ia observat, Bentia uin malo navis adjunxisse epitheton seminini generis. P. 29 sqq. ostendit senileio, eredere se alteri, id est, committere, Latinim- me diei. P. 4o notat illam dicendi formulam, qua Bentirius usus fuerat: istud tantinuo praeesserat, proque cominuo dici oportuisi se censet proxime. P. 63 reprehendit hanc Bentleji phrasin: in alicujussententiam accedere. P. rejicit Bentlejanum nuperausi α p. 7I Vocabulum alliterationis. α p. 89 vocem abitur ire. Ce tera mittimus, agnoscentes, Iohnsonum esse doctum grammaticum ιχ in veterum Latinorum Λutorum lectione non persun- istorie versatum. An tanta fuerit acerbitate opus in notandis Bentleji, Critici nihilominus summi, peccatis, aliorum esto ju dictuma
NISTORIA SEPTEM SAPIENTUM GRAE , Autore LMRAEO, Regis Borussiae Considiario.
Roterodami, apud Mich. Bohmium, ITI 6, 8. Alph. I pl. Is PMotem hujus operis elegantissimi Partem 'A. l I3 p. 4s
recensuimus. In praesenti eadem, qua ante, usus methodo . Autor, septem sapientes fama notissimos inducit peregrina. tionem suam continuantes, ct in celeberrimas urbes, laudatissima templa, magnificentissimas aulas delatos, dataque oecatione de historicis, physicis, moralibus, ac politicia materiis praeclare disserentes. Non est igitur, quod Lector veram hic historiam septem Sophorum quaerat. Omnes enim sermones, qui hic occurrunt, philosophici, non Solonis aut Thaletis ceterorumque