장음표시 사용
541쪽
s1o ΛCTA ERUD. M. NOVEMBR. Λ. MDCCXVII.
Anehise venit in Λrcadiam, ct Anchises mortuus hic sepultus est.'Post Hippothoum situs 2Epytus Arcadibus imperavit, & ejus ae late in Areadiam orestes ab Apolline ire iussus est .POR AEpytum Cypselus regnavit: quando Heraclidae in Peloponesum redeunt Cypselus Eleusiniae Cereri festum innituit,in quo de forma mulieres χρυσοφοροι inter se certarent. Cypseli filius et sueeessor Olaeus fuit, qui Arcadiae reliquit filium Bucolion, qui Phialum genuit, post se Regem Lictum, qui inde simum filium successsis
rem habuit, quem Pompus filius excepit, ct hune reginetes ex eo genitus Hinc Polymestore Aginetae filio regnum administrante. hella cum Laconibus gesserunt Arcades & Charillum ducem e ptivum retulerunt. Polymestor filium non habuit atque ad Nepotem ex fratre Briaea Iahmin devolutum est imperium, qui
eum Messeniis societate inita Lacedaemoniorum potentiam atteotuit. Aristoerates Λechmidis filius in tyrannidein convertit imis
perium, & propter facinora nefanda & vim illatam Dianae Hylamniae sacerdoti, lapidibus a subditis obrutus, ct filio Hieetae
eoncedere regnum coactus est. Hicetam vero pariter Aristo-erates filius secutus, qui a Lacedaemoniis pecunia corruptus,
Messenios socios tossibus bis prodidit, ct in plenam ab Arca
dibus .lapidibus necatus .est et atque inde Arcades Regum imperium amplius serre noluerunt.Stetit vero per annos CMXL est doctissimi Λdami rationibus,a Pelasgo una aetate Cecrope majore, ad Aristocratem, qui Ira anno l. olymp. XXVIII capta neci .datus est. Inter Reges Arcadiae, praeter heic in serie exhibitos, nominari alios ab antiquis soriptoribus Λutor non abnegat, Ve- tum pro singularium Arcadiae civitatum ducibus inagis, quam pro universi imperii Regibus esse habendos, autumat. In terim minime dubitandum est, in tanta obseuritate temporum, cx hiis florieorum vel deficiente fide, vel manifesta confusione, multa relinqui incerta & suspecta. Sicut vero haec satis tenantur de Au toris ingenio ct industria, ita non levem in nobis excitavit spem,
fore, ut eadem diligentia perficiat reliqua, quae jam exortum so esse in his professus est. Libanii Sophistae opera auctiora ct emendatiora, quae quam primum editum iri pollicetur in horum prae. fatione; Miscellanea Arcadicas Argolica; & Messenica. quorum passim in his Arcadicis mentionem injicit.
542쪽
Calendis Decembris Anno M D CCXVIL CASP. THEOD. SUMMERMANNI, FC. ET anteeessoris Duisburgensis Primarii IIPΩTΛ, seu prima
Pandectarum Pari,in qua non filum vera se genuina 'Furis Romani praxis insummo Camerae Imperialis Audicio, cete risque Germanicis praecipue autem Gisiensibus is Marca.nis foris ostenditur, verum etiam disserentiae Auris Romanio Cameralis, itemquepatriiperspicue demonstrantur. , Cum Indice rerum 9 verborum locupletissimo. Hinsteiod. impensis Midli. Frid. FGrmanu. Bibliop. Osnabrug.
In Ono sidere Commentarium celeberrimi ICti, Gerardie Noodi, ad priores quatuor libros Pandectarum, proXira me a nobis recensitum, statim nunc excipit V. Cl. Casp. - Theod. Summerman ni Commentarius ad eosdem illos similiter. Certant enim .quodammodo inter se ; non eadem quidem via incedentes per omnia, sed eandem tamen indum iam sectantes.Uterque enim eo annisus est laudabiliter ut Iuri prudentia non sit amplius parum .amoena ac tristis vel austera subtilitas, sed pulchra & elegans historia rerum civilium, cum omni cultura sapientiae conjuncta. Statim descriptio Justitiae Ulpiani L. io pr. de JU. sjur. ex observatione Nostri, atque si L. I Toriginem ejus spectes, Deam Gentilium Graecorum proponit. p. 8 αHos enim Themidi tres tribuere filias, Eunomiam, Dicen, Ire-seq.nen. Dicen euucta ex justa rauone distribUre; seu, quod idem, jus suum cuique. Et quamvis Iustinianus non fuerit Gentilis, etinuisse eum tamen hunc Ulpiani,JCti Gentilis,descriptionem, Ultu igna-
543쪽
ignarum siue dubio verae hac in re antiquitatis. Reliqua etiam verba Ulpiani de separatis tribus praeceptis, ex iisdem Graecorum tribus Horis seu filiabus Themidis provenire. Eunomiam enim per omnia se dissundere, cunctaque boni vis tu'e copservare equod sit honestatis. Dicen rectum eonstituere re ordinem rct hinc alterum praeceptum. Irenes attributum esse pacem, concordiam atque dilectionem; inde tertium de nemine laedendo. Horas illas apud Homerum ipsum, ex eoque apud Lucianum et Pausaniam oecurrere. In idem commentum concessisse ovi. dium: praefideo Gmus caeli portis cum mitibur Horis. Horatium etiam: qui res hominum ac Deorum, qui maros terras varii que mundum temperat Horis. Ubi Joannes Bondius quatuor an- p. 38. ni tempora perperam intelligat. Docuerat Noster, ex converissatione eum aliis pervenisse quaedam ad gentiles, quae vulgo ex ratione intelligi postea credantur, initio tamen solis Judaeis levelata sint;& hio incidit Noster in eclogam quartam Uugudi,ultima naisc. putatque,ΡOetam e quae de Servatore generis huma. ni duntaxat loquuntur, ignarum hujus rei,ad filium Pollionina. tum applicare. Perhibere enim quosdam, Virgilimn permittente
Augusto libros Sibyllinos inspexisse,& quae ibi Sibylla de Christor dixerat, legisse: Vera ratio, quare Codies Iustinianeo eorum Impp. constitutiones, qui ante edictum perpetuum,Vel ante Hadrianum regnarunt, insertae non sint, haec Nostro esse videtur.
quod aSalvio Juliano jam tum insertae fuerint Edicto eidem,atq; hinc capita quaedam illarum adhuc in Pandectis deprehendi. Vulgo Ochridam urbem, patriam Justiniani appellari, et collocari in ea Pannoniae parte, quae hodie Bulgaria.Cl. Maseampium, vero indiss de patria Imp. ostendere, urbem illam caput fuisse Daciae mediterraneae. Favere huic opinioni vel solam Novel-lam XI. Cujus haec summa: sub ustinianae istus primae antistite non modo Daciam mediterraneam, sed & Ripensem fore &provineias alias. Porro ad hissoriam Iustiniani pertinere reba. tur Noster etiam duo illa acerbissima testimonia, Evagrii, tam Eccles L 3 e. ια Procopii, in Me anecdot. Confutasse quidem alios, ct potissimum qichelium historiam illam area nam ; sedeontemnenda non esse,qyae hic T. Thomasius in navis Iurispr. pr .
544쪽
g. 3 monuerit. In doctrina de statu hominum dividuntur foeminae in virgines & non virgines. Apud Hebraeos colligere T. s. p.ra sentis illius scriptores ex Deut.XXII, 9sqq.in usu fuisse,ut para- sese nymphi linteum ex primo concubitu cruore aspersum, asservarent.Et hos amicos sponsi, postquam neo eonjuges in thalamum introducti, foris interim stetisse ceu observatoresae testes, d inde intrasse,vestemque sublatam nominasse pannum sudarium.
Quod si ita est, facile, inquit. crediderim, sponsum voce quadam hilari repertum a se virginitatis signum significasse paranymphis : di ad hune morem raspexisse verisimiliter Ioannem Baptisam Joh. III, 29, qui habet stonsam, sponsis es. Amicus autem sponsiqui state1 audit. um saudio gaudetpropter voce pons. pud Alexandrinos ejusmodi lintea φυλαιεἰή eustodita fuisse a Pontificibus, si Isidoro Philosopho apud Photium credamus.
Botium ea dicta velle τρι εκμαγῶοι τῶν γυναμώ- μολυσμουν.
Sed illud nequeo capere, pergit, quomodo ex oculis foeminarum certum incorrupti status criterium desumi valeat, de quo IEschyli versus a Salmasio in notis ad Solinum rectituti ita ineupiunt: Ritu puellis nuptiali experitibus,
Immotus oculus in terram defigitur.
Λ statu libertatis exeluditur, etiam ipso Iure Romano, major, IADqui ad pretium participandum, snarus conditionis suae, ignoranti enatori libertatem dolose vendidit, & partem pretii, ipsius decipiendi gratia, vere accepit. Non licebat enim in ea Republica civi per privatam conventionem libertatem vendere: hinc, si passus quis esset venum se dari, vel in servitutem quaqua ration. deduci, nihil ei oberat, quo minus posset iterum libertatem proclamare; nisi participasset pretium, ct illius gratia consensum servituti dedisse probaretur. L. 7 pr. D. L. 1 C. de lib. eausa. Similiter excluditur libertus a statu suo, qui ob ingratitudinem patrono in servitutem iterum per sententiam judicis traditur. Si autem mulier libera se servo alieno junxerit, beneficio Iustiniani
nec libertatem amittit, nec substantiam; sicut ante ipsum: put bat enim hoc temporibus suis indignum. L. un. C. de SC. Claud. ro I. Sed α servitutem poenae is plane abrogavit non Qinante a Uuu et uoci.
545쪽
troeitate sententiae Nov. aa c. I. Auth. sed hodie. C. de donat. λαιir. s ux. Ibi: neque enim mutamus formam liberam in semilem statum, aut in servilem conditioncm mpaena qualitate deducimur. pr I 48. L. a . C. d. t. Hb die se itutem inter Germanos non esse abroga. seqq. . tam, sed revera obtinere: ct fieri servos per privatqm conventionem, vulgoque dici homines proprios. . Disserre eos tamen a servis Romanorum multis modis, V. g. competere illis jura comnubiorum, uontractuum de testamentorum, quae in Rep. Roma.na denogabantur: sed & hac in re statuta Aconsuetudines loeo. rum iterum discrepare inter se, ex quibus cognoscendum sit, utrum haheant tantummodo facultatem disponendi inter vivos, an etiam per ultimas Voluntatesὶ certe di hominem proprium αservum , manumissione demum libertatem accipere. In Flan.
dria obtinere singularem servitutis speciei , quae appelletur jus optimi Catalli. Λ civibus Romanorum distinguuntur peregrini, Imperio Romano sitbjecti quidem,sed jus civitatis non habentes; nisi id impetretur a Principe. Omnes autem, qui in orbe Romano sunt, per Antonium Caracallam effectos cives Romanos, te. stante Dione in excerptis Valesianis, libro ; cui magis fidendum sit quam Nov. H c. An. Effectos autem etiam libertinos . specie quidem honoris, revera ut fiscum augςrent, alias enim iniimnune fuissent ab his vectigalibus, quorum causa tamen civitas dabaturi Verba L in. 3 delibertis. ex ς Caji institutionibus sumpta esse, longς autem aliam faciem accepisse per Antoninum Caraealtam. Quando itaque in legibus Romanis talia Iustiniaco adscribuntur, quae diu ante obtinuerunt, ct constituta sunt, ea eum g ano salis debere intelligi. satis ad hederam. .
x Liud argumentum contra Falcidimu :' qui provehitur, dec minori ad mavus provehitur. . Aut igitur ex presbytero ordinetur Diaconus .ut presbter minor Diacono cst robetur, in quem crescit ex parvo: aut flex; Diacono ordinatrix profore noveris,se lauris maDrom,sacerdotibus esse minorem.' Ita editur hactenus.
546쪽
MENSIS DECEMBRIS Λ. MDCCXVII. s 2
Sed cum Stephano Balugio retinebimus, quod est in originali: noverit, se lucris minorem .cerdotio esse majorem. Notis ad Anti august. p. 70. Etiam haec Hilarius noster tetigit: Sic autem diaconos defendit Fastidius, quasi ex presisteris diaconi, ta non ex
diaconis presburi ordinenturi. Explicit Gratianus. Nobis autem addenda etiam sunt postrema verba epistolae: D usiamur, traditiones Apostolicassumptas esse de V2 concludo,quod Aarone ut ejus atque Levita in templosuerunt hoe bi Episcopi seresbyteris Diaconi vendicent in ecclesia..Haeserunt hic Blondellusci Salmasius. Utique enim Hierarchia Mosaicae nullum am-- plius exemplum habet. . Et a typica ratione illius recte quidem concludo ad Messiam, non autem antitypum quaeras cum Dod vvello in oeeonomia' ecclesiae N: T. Merus est flos comparatio . nis, in uno Vel altero capite, non per omnia. . Cessat in pusbyteris jus familiae, neque in filiis Aaronis omnia nostrorum presbyterorum axiomata' deprehenduntur. Alibi Noster, noverim
Episcopi e in commune debere Ecclesiam regere mitantes m n,
qui cum haberet serus praeesse populo, L elegit, cum quibus populum judicaret. Λd Titum . Hic neutet obhaesit: nee Hierar chiam N. T. quaesivit in locutione quodammodo populari. Lucas tamen Holflenius, in Apologia pro Λrcudio Dus 1 de ministro confirmationis apud.Graecos; adc. rp. Io sc.3 p. U. Romaria , in ad versario suo ne hoe quidem ferre potuit, eum a Philippo diacono absolute argumentari ad LXX discipulos N. T. vel etiam presbyteris eos aequiparare. . Nam LXX illos ipsius Christi electione XII Apossolis ad praedicandum Evangelium fuisse suc-eenturiatos, neque adeo ab Apostolis iterum degradandos.Fuisse illos LXX revera Λpostoloruin collegas. licet gradu inseriores; non ergo meros presbyteros; neque tamen aequalea ceteris discipulis Apostolorum, ita ut in presbyterorum ordinem redigi de- ineeps possent. Neque Philippum, qui Samaritanos bapti Zave. . rat, ex LXX istorum numero tu,se. Simpliciter Noster in epist/u ad Nepotianum: ,,illud etiam dico,qRod Episcopi sacerdotes μse esse noverint, non dominos: honorent clericos, quasi eleri- eos, ut a ipsis a clericis, quasi Episcopis, honor deseratur.Quod Aaron .c filii ejus, hoc episcopum & presbyterum esse nova- Uuu 3 Timus ..
547쪽
rimus. Unus dominus, unum templum, unum sit etiam mi nisterium. Ecce plane aliud tertium comparandi. Pessimae consuetudinis est in quibusdam ecclesiis, tacere presbyteros, ct spiaesentibus Episcopis uua loqui e suggestu:quasi aut invideant. aut non dignentur audire. Et ad c. 3 Esa. inter saries strincipes Mefuisse reor in vorari populo, quod num es inter presisteros s isoposcit cetera sint paria. Ad priorem locum Vid.Math. Laris
roquan. Adversari Sacr. L. a c. δι p. se q. Nec apparet hie ἀσυτατον aliquid,quod solvi.nequeat, ceu putabat Hammondus, contra Bonasiump.ra . Major paulo dubitandi ansa nasci pω,derat eac Serbis Hieronymi,in Commeucad Itiumrantequam diis Meeretur in populis, ego sum Pauli, communi presbyterorum siconsilio ecclesiae gubernabantur. Postquam Vero unusquis in riquisos, quos baptizarat, suos putabat osse, non Christi, in totosiorbe decretum est, ut unus de presbyteris electus superpone- , etur ceteris, ad quem Omnis ecclesiae cura pertineret re schusismatum semina tollerentur. Nihil haec ad Ecclesiam Alexandrinam. Dicunt ergo hic adversarii: atqui nullum jam Concilium oecumenicum ad id congregatum fuerati Ergo ab ipsis Λpo-kolis, cum iidemoto orbe promulgarent, haec forma regendi
ecclesiam, statim constituta est. Sed credo nihil hie seqvi Cum dicebatur in civitate aliqua, ego sium Parali, nondum id dicebatur in populis. Semina illa extirpabantur subito, neque vivente & vis dente Apostolo fortasse repullularunt. Si cum ipsa illico pro mulgatione fidei introducta subito esset ista regiminis forma nopotuisset quidem quisquam dicere, ego flum Pauli,ego Apollo P
gnasset enim cum introducta ista forma, abire ab eo, cui eras jam adstrictus. Sed cum, adulta jam quodammodo ecclesia, nec tamen ad regulas recentiores adhuc alligata, libertas illa coepisset de novo semina spargere schismatum, vigilavit iterum divina pronoea, monstraVitque modum gubernationis optimae, et quid
jam lateat in vocabulis pridem adhibitis. Quid est ergo, in popti.
Iis r idem quod sequitur, in toto orbe. Incrementa Ecclesiae tra. ctum temporum postulabant idoneum ut eo modo liceret lo. qui. Nec poterat Hieronymus proVocare ad Veteres, si nusquam fuere veteres, Pi recentiorem gubemandi modum adhue
548쪽
, MENSIS DECEMBRIS A. MDee X v II. 6ν
Eue non viderant. Sic igitur divino consilio in toto deinceps octo potuit esse decretum, quod nullo congressu vel conventu eccleo fiammeonelusum, sed communi contensu successive receptum. Divinae viae moram non semper patiuntur.Εxemplum solius E elesiae Alexandrinae pera gyptum coruscabat reper plurimas o his partes usq; ad' tertium seculum, poteratq; multorum maturo oculos in se convertero: Sed de illa hie non loquimur. Etiam do
Scotis suis eirea an. DCCCXLrefert Spe annus, cinctore fi 4a,nondum in mares divisam tum fuisse Ecclesiamsed quemvir Episcoporum, quocunq;fuisset loto,sine discrimine unera ponti
eis obiisse. Ceterum Abrah. Ecchellensem afflixere alia adhue Hieronymi verba, contra refer Si quaeris,quate inEcclesia baptizatus non accipiat Spiritum S. nisi per manus Episeopi p Di- ste, hanc observationem ex ea autoritate descendere, quod postaseensum Domini Spiritus S. ad Λpostolos descendit. Loquitur de prima occasione ritus. Sic autem ille ait: si solam Hieronymus ordinationem excipit, qua veritate affirmavit,Alexandrinos presbyteros potuisse etiam chrismationem conferre. Atqui nihil de hac apud Nostrum ceu Sacramentopulativo. Inverto etiam argumentum. Adeintio solius ordinationis firmat regulam in
non ademptis. Deinde totum illud eaput Hieronymi legendum est. Incipit, non quidem abnuo, hanc esse eccissarum csinuetudi nem. Et repugnat, observationi illi mere rituali praetendi essu.sionem Spiritus Sancti, in Apostolos semel fictain. n factita, m es illud utEpiscopus baptizatis a presbytero, postea manum imponeret, multis in laris, ad honorem potius Iaceridorii quam ad Iegis necessitatem. Alioquin Iugendi fiunt; qui ante dormierunt, quam ab Dise opis inviserentur. S: sine chrisinate & Episeopi jussione, neque presbyter neque diamnus habuisset jus baptizanis S, eerte haec potessas Episcopi nimium fuisset exors, ae nimium
eminens.Neque tamen omnino legit hie Grotius in verbis Hier
nymi, eminen ed,exors quadam cT ab omnibus detur potestas. Iamargine adscripsit praeterea, Donsenus ipse legit, HowMBUS
de Imper. Summ.potest. circa Sacra c. IIp. IV. Volebat Grotiua opinor disterni jus eminens/supremae potestatis a potestate cle. ricali nondum ita eminente. Jam &, Hieronymus ibidem,
549쪽
baptizatisunt vero re legitimo ecclesia baptismate AF Spiritum S.
ἐta consecutisunt, I tu Apostolorum sequere auroritatem, es baptiza eor,qpoteris invocare Sp. sanctum. Replicabat Lueiseria. nus: baptizatis manus postea imponuntur, ρο ita invocatur Sp. Sanctus. Respondet Noster: Sed nos asserimus, Sp. Sanctum in ipse baptismare vero tribui; non ergo ad Episcopi . tantum impre. eationem defuit. Pridem Ignatius, epist. ad S mens. jussis, pi bem sequi presbterum cui φώolor: non ergo adimere illi m. luit jus dandi Baptissimum plebi, quam alloquitur. Meretur. que hie legi tota illa Dissertatio I M II Lucae Holitenti, certe κατ ανθρωπον. De Graeca Ecclesia ait, omi sisse eam impositionem manuum, dum virtutum di linguarum donum desiit, usum autem dc administrationem confirmationis per chrisma permi. sita Episcopis promiscue dc sacerdotibus: quod obsignatio illa, quam baptismo semper adjungunt. episcopalem dignitatem haud quaquam requirere absolute videatur z. ante schisma, dc post schisma obtinuisse constantem hunc usum Orientalis eccle fiete, quem nulla lege ecclesiastica vetitum assi ent. Seio, inquit ad C. IVp. st in libro quaestionum Hilarii V. & N. T. inter Augus ini opera delite sente,pro eonsignat, legi consecrat. Ibi: nam in
Alexandria s per totam ZEraptum, Ad ι D BFur, conlecrat presbyter. Seo utrumque locum qu. I o I in Epist.ad Ephes inspexisset aaversarius,contulissetque cum judicio, facile perspexisset, hunc locum ex altero emendandum ; quod Arcurius, Sir-mondus aliique fecere; non illum ex hoc itidem corrumpendum se rota enimalia disputatio.Hilarii vana frit re inanis, nisi pres-hyteris Ductio μliqua episcopalis tribuatur. Expositio autem Mista consecrationis, ex recentiori usu loquendi petita, plane ali-hena est ab ea loco imo manifeste absurda. Quod enim alibi ,,non nisi iubente Episcopo licebat presbyteris, id Λlexandrini siquasi ordinario jure sibi licitum exercebant. Tum vero subjicit Holstentus p. 33 verba ipsius Hieronymi ex epistola nostra,
additque, nou omnes ecclesias istorum temporum ex usu conseiae . tudine Romana metiri decet; ubi multo minus honoris N aucta.
ritatis relictum fuit presbieris, quam in aliis provinciis. Gemi. na reor sunt haec iis, quae supra adduximus. Verba Dion e
550쪽
MENfIs DECEMBRIS A. MDCCXVII. sis
Areopagita, inquit p. 34, de functionibus reservatis Episcopo
mοέως h. e. uni oli exclusis ceteris omnibus, valde flunt clara Hier. Dcce. . ras. obiter hoc pluribus tangendum nobis est. Nam reliqua loca Dionysii fortassis non inspexit Holstentus: aut tota ista Dissertatio affecta magis quam perfecta a moribundo commendata est Editori. Sermo ibi est deάγατεια sacerdotis vel presbyteri,de consectione ει Θειου μυρου, oc de consecratione altaris. Dieit : functiones has tres πια ως gulari munere spectare ad Episcopum. Primus interpres Latinus scriptoris istius. Ioannes Erigena, Scotus, omissus videtur in Editione Parisiensi MDCXU.Graecus autem Scholiastes Maximus, floruit seculo septimo, Ioannes nono. MaXimus Κνα ως, eXponit, μονομερῶς.Sed non perpetuo & ubique hoc vocabulo usus eo sensu est icriis pior iste. Nam C. y sicci . Hierarch.f. I de nomine communionis et synaxeos ait, L ἰτως κ- ενιοέως attribui 'sacrpmento Coenae, non ergo uni dc soli, sed peculiariter vi specialiter. Simi. liter conjungit duo ista c. F.f. ras. Sic fso de primo illo Saera mento, τας νοερας ἡ κων oψεις ἐνια ου φο- αποπλNνωσον , o securos mentis nostra oculos gulari luce imple. C. V. 9 ἔνια αν ζωήν tribuit monachis, ct f. 67 ipsos monachos appellat ἔνια ους, singulares. Denique c. ff. υι εγηροιτον usurpat pro ἐνια ω plane. Iudicandum est de mente scriptoris secundum eam aetatem, de qua loquitur. Certum est autem hactenus, ante putativum
hunc Dionysium neminem aeque diserte scripsese de Theologia
mystica. Stante igitur hoc, promptum etiam est, eum non scripsisse ista seculo quarto, sed quinto, aut initio sexti. Accessit enim sexto seculo Collatio Hypatiana cum Severianis, ubi primum ommuin solanniter allegata sunt ab Haereticis scripta halemystiea, quae antea latuerant; sed ita, ut ipsis natim contradi. eeretur a Catholicis. Nulla potest afferri stringens ratio, Apollinarium, vel patrem vel filium illorum autorem esse. Uterque vixit Reulo quarto & neuter fuit mysticus. Neque eo tempore Theologia Platonica tantas jam radices jecerat in Ecclesia,led tecte adhuc serpebat, quod Holflenius ipse fusus exequitur in Dissertat. de vita oscriptis Porphyrii, c. v. aff. Ergo anonymus ille vel pseudonymus omnino non loquitur de prima aetate X x x Eccle-