Scripta quae manscrunt omnia.

151쪽

Scr. in castris circ. K. Sept. a. o 65I).M. CICERO S. D. ΑΡΡΙO PULCHRO. Cum meum factum eum tuo comparo, etsi nonos magis missi faveo in nostra amicitia tuenda quam tibi, tamΘn multo magis me facto delector quam tuo. Ego snim Brundisi quaesivi x mania, cuius mihi vitabaro fidesitatori erga te perspexisse et nosse locum, quem apud te is teneret, quam in partem provinciae maxime

io putaret to velle ut in Euccedendo primum Venirem.

Cum illo mihi respondisso nihil mo tibi gratius facere

posse, quam si ad Sidam navigamem, etsi minus dignitatis habebat illo adventus et ad multas res mihi minus erat aptus, tamen ita me dixi esse facturum. Idem Mego cum L. Clodium Corcyrae convenissem, hominem ita tibi coniunctum, ut mihi, cum illo cum loquere locum loqui idoror, dixi ei me ita facturum esse, ut in eam partem, quam hania rogasset, primum eni-rsm Tune ille, mihi cum gratias egisset, magnoperes a me petivit, ut Laodiceam protinus irem is in prima

provincia velle esse, ut quam primum decederes; quin, nisi ego successor essem, quem tu cuperes ridere, te antea, quam tibi successum esset, decessurum fuisse; quod quidem erat consentaneum cum iis litteris, quasa ego Romae acceperam, ex quibus perspexisso mihi Videbar, quam sestinares decedere. Respondi Clodio insita osse facturum, ac multo quidem libentius, quam si illud esso laciendum, quod promiseram haniae. Itaquo ot consilium mutavi ot ad is statim mea manuae scriptas litteras misi quas quidem ex tuis littoris intinori satis mature ad te esse perlatas. Hoc go meo facto valdo dolector nihil enim potuit fieri amantius Considera nunc Vicissim tuum. Non modo ibi non fuisti, ubi, quam primum Videre β posses, sed eo discessisti, quo ego te ne persequi qui-

152쪽

60 EPISTULARUM dsm possem triginta diebus, qui tibi ad keodondum

lege, ut opinor, Comelia constituti Asses, ut tuum factum, qui, quo animo inter nos simus, ignorent, alieni hominis, ut levissime dicam, et fugientis congressum, meum Vero coniunctissimi et amicissimi esse videatur. 54 Ac mihi tamen, ante quam in proVinciam Veni, res dita sunt a te litterae, quibus etsi te Tarsum proficisci demonstrabas, tamen mihi non dubiam spem mei conveniendi adferebas, cum interea, credo equidem,miasvoli hominos late enim pato hoc vitium et ostrio in multis), sed tamen probabilem materiem nacti as monis ignari meae constantiae conabantur alienare a te voluntatem meam; qui forum ars agere, si tuere multa, decemere, iudicare dicerent, cum posses iam suspicari tibi esse successum, quae ne ab iis qui-15dem fieri solorent, qui brevi tempor sibi succedi pu- tarent. Morum ego sermone non moVebar, quin etium, credas mi velim, si quid tu ageres, levari me putabam molestia et ex annua provincia, quae mihi longa videretur, prope iam rundecim mensuum provinciam 20 factam esse gaudebam, si apsenti mihi unius mensis labor detractus essot illud Vere dicam, me movet, in tanta militum paucitate abesse tris cohortis, quae sint plenissimae, nec me scire, ubi sint moleatissime autem fero, quod te ubi Visurus sim, nescio eoque ad te 25 tardius scripsi, quod cotidie te ipsum expectabam, cum intorea n litteras quidem ullus accepi, quae me docerent, quid ageres, aut ubi te visurus essem. Itaque virum sortem mihique in primis probatum, D. Antonium, praesectum Vocatorum, misi ad te, cui, si tibi sorideretur, cohortis traderes, ut, dum tempus anni saetidonsum, aliquid negotii gerere possem in quo tuo consilio ut me sperarem esse usurum, et amicitia nostras littoras tuae fecerant, quod ne nunc quidem despero. Sed plane, quando aut ubi te visurus sim, nisi 85 ad me scripseris, ne suspicari quidem possum.

Ego, ut mo tibi amicissimum ess et aequi et iniqui

153쪽

LIBER III 6, 7. 61 intellegant, curabo de tuo in m animo iniquis secus existimandi idoris non nihil loci dedisse. Id si eo rexeris, mihi valdo gratum est. Et ut haboro rationem possis, quo loco me salva lege Comelia conve nias, ego in provinciam veni pridis . Sextiles, iter in Ciliciari facio per Cappadociam, castra mori ab Iconio pridie K. Sopis ros. Nunc tu et ex diebus et ex ratione itineris, si putabis me esse OnVeniendum, constitues, quo loco id commodissime fieri possitu et quo die. o.

Ser. Laodiceae circiter Id. Febr. a. 704 509.

CICERO S. D. APPIO PULCHRO muribus verbis ad te scribam, cum plus otii nae 1 ratus ero haec scripsi subito, cum Bruti pueri Laudiceae me convenissent et se Romam properaro dixissent.

Itaque nullas iis praeterquam adris ot ad Brutum dedi

Logati Appiani mihi volumen a te plenum querin t las iniquissima roddiderunt, quod eorum aedificationem littoris mois impedissem. Eadem autem epistola petebas, ut eos quium primum, ne in hiemem inciderent, ad facultatori ossificandi liberarem, o simul peracute querebare quod eos tributa exigere Vetarem, prius

4 quam ego re cognita permisissem; genus enim quoddam fuisse impediendi, cum ego cognoscere non OMsem, nisi cum ad hiemem me ex Cilicia recepissem. Ad omnia accips et cognosce aequitatem expostula 3tionis tuas trimum, cum ad in aditum esset ab iis, a qui dicerent a se insolorabilia tributa exigi, quid habuit iniquitatis me scribere, ne facerent, Me qum

ego rem causamque cognossem Non poteram, credo,

ante hiemsm; sic enim scribis. Quasi Vero ad cognoscendum ego ad illos, non illi ad me Ventro debuorint.

'Τam longe γ' inquis Quid cum dabas iis littoras,

154쪽

62 MISTULARUM

per quas mecum agebas, ne eos impedirem, quo minus ante hiemem aedificarent, non eos ad me Venturos

arbitrabaro Tamstsi id quidem fecerunt ridicule quaa

enim littora adferebant, ut Opus aestate facere P sent, ea mihi post brumam reddiderunt. Sed scito sol multo pluris esse, qui de tributis recusent, quam qui exigi velint, et me tamen, quod te velle existimem, esse facturum. me Appianis hactenus. Α ausania, Lentus liberto, accenso meo, audiri, cum diceret to secum esse questum, quod tibi obviam onon prodissem. Scilicet contempsi is, no potest fieri me quicquam superbius Cum puer tuus ad me a cunda fere vigilia snisset, isque te ante lucem Ic nium mihi Venturum nuntiasset, incertumque, utris Vi cum essent duae, altera Varronem tuum familiarissi-15mum, altera Q. Leptam, praefectum fabrum meum, tibi obviam misi. andavi utrique eorum, ut ' ante ad me excurrerent, ut tibi obviam prodire possem. Cum rens Lepta venit mihique nuntiavit te iam castra praetergressum esse. Confestim Iconium veni Cotera solam tibi nota sunt. An ego tibi obviam non prodirem, primum Ap. Claudio, deinde imperatori, deinde more maiorum, deinde, quod caput est, amico, cum in isto genere multo etiam ambitiosius facere soleam, quam honos meus et dignitas postulat Sed haec hac 25

tonus. Illud idemia anta dicebatris dixisso: Quidni 2 Appius Lentulo, Lentulus Ampio processit ob viam, Cicero Appio noluit 2 Quaeso, otiam tu

has inoptias, homo mea sententia simina prudentia, multa etiam doctrina, plurimo erim usu, addo urba Mnitatem, quae est Virius, ut Stoici rectissimo putant2 ullam Appietatem aut Lentulitatem Valere apud me plus quam mamenta virtutis existimas Cum ea con-Secutus nondum eram, quae sunt hominum opinionibus amplissima, tamen ista Vestra nomina numquam sum Madmiratus viros eos, qui a Vobis reliquissent, magnos arbitrabar lostea vero suam cita et copi et gessi

155쪽

maxima imperia, ut mihi nihil nequo ad honorem neque ad gloriam adquirendum putarem, Superiorem quidem numquium, sed parem Vobis me sperari esse factum Noe meherculo litor vidi existimaro vel Cn. Ρompeium, quem omnibus, qui umquam fuerunt, Vel

Ρ. Lentulum, quem mihi ipsi antepono tu si aliter existimas, nihil errabis, si paulo diligentius, ut, quid sit εὐγένεια, quid sit nobilitas, intellogas, Athenodorus, Sandonis filius, quid de his rebus dicat, 'M

tenderis. Sod ut ad rem redeam, me tibi non amicum modo, Verum etiam amicissimum existimo velim trosocio omnibus ossiciis meis emciam, ut ita esse Vere possis iudicaro. I autom si id agis, ut minus mea causa, dum ego apsim debere videaris, quam ego tua laborarim, libero te ista cura; πάρ ἔμοιγε καὶ αλλοι, οὐ κε Ity τιμησουσι, μάλιστά δε μητιετα etεές. Si autem natura es φιλαμιος, illud non perficies, quo minus tua causa Velim hoc adsequere, ut, quam in partem tu accipias, minus laborem. Haec adris scripsi liborius fretus conscientia ossicii mei benivolentiaeque, quam a me certo iudicio susceptam, quoad tu oles,

Ser. in astris in agro Mopsuhestiae a. d. VIII Id. Oct. a. 703 5D

CICERO S. D. ΑΡΡIO PULCHRO. Etsi, quantum ex tuis litteris intellegere potui, Vi 1 dobam to hanc epistolam, cum ad urbem SSOS, SSΘ1octurum refrigorato iam levissimo sermon hominum proVincialium, tamen, cum tu tam multis orbis ad me de improborum oratione scripsisses, faciendum mihi putavi, ut tuis litteris brevi responderem Sed prima 'by OOs

156쪽

64 EPISTULAR duo capita epistolas tua tacita mihi quodam modo relinquenda sunt; nihil enim habint, quod ofinitum sit aut certum, nisi me vultu, taciturnitate significasse tibi non esse amicum, idque, pro tribunali cum aliquid ageretur, et non nullis in conviviis intellegi potuisso. Hoc totum nihil esse possum intellegere; sed, cum sit nihil, ne quid dicatur quidem, intellego illud

quidem scio, meos multos ot inlustris et ex superioro et ex aequo loco sermones habitos cum tua summa

laudo et eum magna sollicitudine significatione no 10strae familiaritatis ad te vero potuisso deserti. Nam

quod ad legatos attinet, quid a me ori potuit aut

elegantius aut iustius, quam ut sumptus egentissim rum civitatum minuerem sine ulla imminutions dignitatis tuae, praesertim ipsis civitatibus postulantibus 7 15 nam mihi totum genus legationum tuo nomine proficiscentium notum non erat. Apameae cum essem,

multarum civitatum principes ad me detulerunt sumptus decem legatis nimis magnos, cum solvendo civi tates non essent. Hic ego multa simul cogitavi. rimum se te hominem non solum sapientem, Verum etiam, ut nunc loquimur, urbanum, non arbitrabar genere istologationum delectari, idque m arbitror Synnadis pro tribunali multis orbis disputavisse, primum Ap. Claudium senatui populoque Romano non idaeensium stostimonio in ea iam civitate mentio facta est), sed

sua sponte esse laudatum deinde m ista vidisse accidere multis, ut eorum causa legationes Romam Venirent, sed iis legationibus non meminisse ullum tempus laudandi aut locum dari studia mihi eorum placere, M quod in te bene merito grati essint, consilium totum videri minime necessarium; si autom vellent declaram in eo ossicium suum, laudaturum me, si qui suo sumptu functu esset mcio, conceasurum, si legitimo, non

permissurum, si infinito. Quid enim reprehendi pol ssost nisi quod addis visum osse quibusdam edictum meum quasi consulto ad istas legationes impediendas

157쪽

esse accommodatum. Iam non tantum mihi vidontur iniuriam facere ii, qui has disputant, quam si cuius aures ad hanc disputationem Mont Roma composui 40dictum; nihil addidi, nisi quod publicani me roga- runt, cum Samum ad me venissent, ut de tuo dicto totidem verbis transforesin in meum. Diligontissime scriptum caput est, quod pertinet ad minuendo sumptus civitatum. Quo in capite sunt quaedam nova salutaria civitatibus, quibus ego magnopere delector hoc Vero, t ex quo suspicio nata est me exquisisse aliquid, in quot offenderem, tralaticium est. Neque enim eram tam dosipiens, ut privatae si causa legari putarem, qui, et tibi non privato et pro re non privata sua, sed Publica, non in privato, sed in publico orbis terras consilio, id est

5 in senatu, ut gratias agorent, mittebantur; neque, cum edixi, ne quis iniussu meo proficisceretur, exclusi eos, quimo in castra et qui trans aurum persequi non possent.

Nam id ost maximo in tuis littoris inridendum. Quid onim

erat, quod me persequerentur in castra Τaurumve fran is irent, cum ego Laodice usque ad Iconium iter ita fecerim, ut me omnium illarum dioecesium, quae cis Τaurum sunt, omniumque earum civitatum magistratus legationesque convenirent nisi forte postea coeperunt legare quam ego Taurum transgressus sum; quodi corio non ita est. Cum enim Laodiceae, cum Ap meae, cum Synnadis, cum Ρhilomeli, cum Iconi essem, quibus in oppidis omnibus commoratus sum, omnes iam istius generis togationes orant constitutae. Atque hoc tamen te scire volo, me de isto sumptu legationum, aut minuendo aut remittondo screvisso nil nisi quod principes civitatum a me postulassent, ne in emditioncm tributorum o illam acerbissumam exactionem, quam tu non ignoras, capitum atque ostiorum inducerentur sumptus minime necessarii. Ego autem, cum; hoc Auscepissem non solum iustitia, sed stiam mi sorbcordia adductus, ut levarem miseriis perditas civitates et perditas maxime o magistratus suos, non potui

158쪽

in illo sumptu non necessari neglegens esse. R Si istius modi sermones ad te delati de me sunt, non debuisti erodere; si autem hoc genere delectaris, ut, quae tibi in mentem veniant, aliis adtribuas, genus Θμο-nis inducis in amicitiam minimo liberale. Ego, si in provinci do tua fama detrahere umquam cogitassem, non generum tuum libertum Brundisi noque ad praefectum fabrum Corcyrae, quem in locum me VenirΘVelles, retulissem. Quare potes doctissimis hominibus auctoribus, quorum sim de amicitia gerenda praecia 1οrissime scripti libri, genus hoc totum orationis tollers: Disputabant, AEgo contra disserebam. dioe bant, ego negabam'. An mihi do te nihil osso di tum umquam putas ne hoc quidem, quod, cum me Laodiceam Venire voluisses, aurum ipse transisti 15 quod isdem diobus meu conventus erat Mamen

Synnado, hilomeli, tuus arsi Non dicam plura, ne, in quo te obiurgem, id ipsum videar imitari illud dicam, ut sentio: Si ista, quas alios loqui dicis, ipso

sentis, tua summa culpa est; sin autem alii tecum haec mlocuntur, tua tamen, quod audis, culpa non nulla est. Μsa ratio in tota amicitia nostra constans et Maris

reportetur Quodsi qui me astutiorem fingit, quid potest esse callidius quam, cum te absontem semper defenderem, cum praesertim mihi usu Venturum non adi inbitrarer, ut ego quoque a te absens defendendus essΘ nunc committere, ut tu iure optimo me apsentem do- serere posses Unum genus excipio sermonis, in quo

persaepe aliquid dicitur, quod te putem nolis dici, si aut legatorum tuorum quoipiam aut praesectorum aut 30 tribunorum militum malo dicitur; quod tamen ipsum

non mehercule adhuc accidit, me audiente ut aut o rius dicerotur aut in pluris, quam mecum Corcyrae Clodius est locutus, cum in eo gener maxime querΘ-rotur is aliorum improbitate minus folios fuisse Hos Meg sermones, quod et multi sunt et tuam xistim tionem, ut ego sentio, non offendunt, lacessiri num-

159쪽

LIBER UI 8.

quam, sed non Valde repressi. Si quis est, qui neminori bona fide in gratiam putet redire posse, non nostram is perfidiam coarguit, sed indicat suam, simulque non de me is peius quam de te existimat; sin autem quem mea instituta in provincia non essetanto quadam dissimilitudino institutorum meorum ac tuorum laedi se putat, cum uterque nostrum recte secorit, Hod non idem uterque secutus sit, hunc ego amicum

habero non curo. Liboralitas tua ut hominis nobilissimi adatius in provincia patuit nostra si angustior est offido tua prolixa boneficaque natura limavit aliquid posterior annus propter quandam tristitiam temporum, nondobon mirari homines, cum et natura semper ad la inendum ex alieno fuerim restrictior et temporibus, quibus alii moventur, isdem og moVear, me esse acerbum sibi, ut sim dulcis mihi'. De rebus urbanis quod me cortiorem sociati, cum

per se mihi gratum iit, tum quod significasti tibi

Omnia mea mandata cura fore. In quibus unum illud te praecipue rogo ut cures, ne quid mihi ad hoc no-gotii aut noris aecodat aut temporis, Hortensiumque, nostrum conlegam si familiarem, roges, ut, si umquam mea causa quicquam aut sensit aut fecit, de hac quoquo sententia bimaras dat, qua mihi nihil potos ossos inimicius. De nostris rebus quod sciro vis, ars Nonis Octo 10bribus manum Versus profecti sumus; has scripsi postridie eius diei, cum castra haberem in agro, su- hosti Si quid egoro, scribam ad te neque domum umquam ad me litteras mittam, quin adiungam eas, quas tibi rodes volim Do arthis quod quaeris, fuisse nullos puto Arabes qui fuerunt admixto arthico natu, dicuntur omnes revertisse hostem ess in Syria negant ullum. Tu velim ad me quam saepissime et de tuis robus scribas et do insis et de omni si publicas statu de quo sum sollicitus o magis, quod ex tuis littoris eognovi Ροmpeium nostrum in Hispaniam iturum.

160쪽

Sor. Laodicea X K. Mart. aut mula post a. 704 599.

cICERO APPIO PULCHRO S. Vix tantam logi littora dignas M. Claudio, Imas humanitatis, officii, diligontiao. aspectus videlicet uri bis tibi tuam pristinam urbanitatem reddidit; nam,

quas ex itinore, ante quam ex Asia egressus es, ad

me litteras misisti, unas do lagatis a me prohibitis proficisci, alteras do Appianorum odificatione impo-dita legi perinvitus itaquo conscisntia mea constanti Ioerga ris voluntatis roscripsi tibi subiratus lia omlitteris lochis, quas hilotimo, liberto inso, odisti, cognovi intollexiquo in provincia multos fuisse, qui nos,

quo animo intor nos sumus, eas nollent, ad urbem Vero ut accossoris vel potius ut primum tuos Videris, 15

cognosse te ex iis, qua in te absentem fide, qua in omnibus ossiciis uindis erga te observantia et constantia fuissem. qtaquo quanti illud me aestimare putas, quod os in tuis litteris scriptum, si quid inciderit, quod ad sam dignitat- portissat, etsi vix fieri possit, solamen te parem mihi gratiam rotaturum Τ Vorori osse facies nihil ost iam, quod studio si benevolentia Vol amore potius ossici non possit. Ego, etsi et ipse ita iudicabam otis am crebro a meis per litteras cortior, amo maximam laetitiam saevi x tuis litteris de spe minime dubia et plane e plorata triumphi tui, neque oro ob eam causis quo ipso facilius conssquore snam id quidem Ἐπικούρειον est), sed mehercule quod tua dignitas atque ampli ludo mihi est ipsa cara per se. Quare, quoniam pluris sttu habes quam cetori, quos scias in hanc provinciam proficisci, quod te adeunt fere omnes, si quid Velis, gratissimum mihi feceris, si ad me, simulatque adeptus eris, quod et tu confidis et ego opto, litteras mi- foris. Longi subsollit', ut noster o eius appellat, si