장음표시 사용
161쪽
iudicatio si mora si quom tibi item unum alter 1Vedio abstulorit quid enim potest amplius γ), tua tamen dignitas suum locum obtinebit; sed, si mo diligis, si a m diligi vis, ad in litteras, ut quam primum laesiti adficiar, mittito. Et velim, reliquum quod si promissi ac muneris tui, mihi persolvas. Cum ipsam cognitionem iuris augurii consequi cupi tum mohercule tuis incredibilitor
studiis erga m muneribusquo dolector Quod autem a me tale quiddam desideraa, sane mihi considerandum est, quonam te remunere potissimum genere. Nam profecto non est meum, qui in scribendo, ut soles admirari, tantum industriae ponam, committere, ut neglegens in scribendo fuisse videar, praesortim cum id non modo neglegentis, sed etiam ingrati animi crimen futurum sit.
Vorum has videbimus. Illud, quod polliceris, e 4 lim pro tua fido diligentiaquo et pro nostra non imstituta, sed iam invehorata amicitia cures, enitare, ut supplicatio nobis quam honorificentissime quam primumque decematur. Omino serius misi litteras, quam vestem in quo cum dimovitas navigandi fuit odiosa, tum in ipsum discessum senatus incidisso credo meas littoras), sod id soci adductus auctoritato et consilio tuo idque a me recte factum puto, quod non statim, ut appellatus imperator sim, sed aliis robus additis aestivisque consectis littoras miserim. Me igitur tibi
erunt curae, quem ad modum ostendis, meque totum et mea et meos commendatos habebis.
Scr. Laodiceae m. April. a. 704 509.
CICERO A IO ULCHRO S. Cum est ad nos adlatum de temeritate eorum, qui 1 tibi nogotium acosserent, etsi graviter primo nuntio
162쪽
commotus sum, quod nihil tam praeter opinionsmmeam accidere potuit, tamen, ut me collegi, cetera mi
facillima vitabantur, quod et in te ipso maximam spemo in tuis magnam habebam, multaquo mihi viniebant in mentem, quam ob rem istum laborem tibi otiam honori putarom fors illud plans moleste tuli, quod certissimum et iustissimum triumphum hoc invidorum consilio esse tibi reptum videbam. Quod tu si tanti
facies, quanti ego semper iudicavi faciendum esse, ει- cies sapienter et age victor ex inimicorum dolore 10 triumphum iustissimum. Ego iam plane ideo fore nerei' opibus, sapient tua, vehementor ut inimicos tuos paeniteat intomperantia suas. De me tibi sic contestans omnis deos promitto atque confirmo, me pro tua dignitato malo enim dicor quam pro saluto' 15 in hac provincia, cui tu praefuisti, rogando depreo toris, laborando propinqui, auctoritate cari hominis, ut sporo, apud civitates, gravitate imperatoris suscepturum ossicia atque partis. Omnia volo a me otpostules et expectes Vincam meis ossiciis cogitationes so
Q. Sorvilius orbroris mihi a s littora reddidit,
quae mihi tamen nimis longas visa sunt iniuriam enim mihi fiori putabam, cum rogabar. Nollem accidisset tempus, in quo perspicere posses, quanti te, si quanti Ompeium, quem unum ex omnibus facio, ut debeo, plurimi, quanti Brutum facerem quamquam in consustudine cotidiana perspexisses, sicuti perspicies); sed, quoniam accidit, si quid a me praetermissum erit, commissum facinus et admissum dodocua confitebor. ο3 Pomptinus, qui a te tractatus est pra tanti ac singulari fide, cuius fui beneficii sum ego testis, praestat tibi momoriam benevolentiamque, quam debet. Qui
cum maximis suis rebus coactus a me invitissum docessisset, tamen, ut Vidit intereΗs tua, conscendens Miam navem Epheso Laodiceam Mortis. alia te cum studia vidoam habiturum esses innumerabilia, itans
163쪽
dubitare non possum, quin tibi amplitudo ista sollieitudo futura sit; si vero efficis, ut censore creentur, et si ita gesseris censuram, ut et debes et potes, non tibi solum, sod tuis omnibus ideo in perpetuum Simmo to prassidio futurum. Illud pugna et enitere, ne quid nobis temporis prorogetur, ut, cum hic tibi satis socerimus, istic quoque nostram in te benevolentiam n
Quas do hominum atque ordinum omnium erga te o studiis scribis ad me, minimo mihi miranda et maxime iucunda acciderunt, eademquo ad me perscripta sunt a familiaribus meis. Itaque capio magnam Voluptatem, cum tibi, cuius mihi amicitia non solum ampla, Sed otiam iucunda est, ea tribui, quae debeantur, tum Vero remanero etiam nunc in civitato nostra studia prope omnium consons erga fortis et industrios Viros, quae mihi ipsi una sempor tributa merces est laborum trigiliarum mestrum. Illud oro mihi ormirum accidit, tantam temerii talem fuisso in eo adulescente, cuius ego salutem duObus capitis iudiciis summa contention dolandi, ut tuis inimicitiis suscipiendis oblivisceretur prope omnium Amtunarum ac rationum suarum, praesertim cum tu omnibus vel omamentis vel praesidiis redundares, issi, i ut levissime dicam, multa deasent. Cuius sermo stultus o puerilis erat iam anto ad me a . Caelio, sa- miliari nostro, perscriptus de quo item sermone multa scripta sunt abs te. Ego autem citius cum eo, qui tuas inimicitias suscepisset, Veterem coniunctionem dire, missem quam novam conciliassem neque enim de meo
orga is studio dubitare debes, nsque id est obscurum cuiquam in provincia nec Romae fuit. Sod harus significatur in tuis litteris suspicio quae dam si dubitatio tua, de qua alisnum tempus est mihis tecum expostulandi, purgandi autem mei necessarium. Ubi nim ogo cuiquam legationi fui impedimento, quominus Romam ad laudem tuam mitterstur aut in quo
164쪽
facere, si clam, magis aperto inimicus esso Quodsi essem a perfidia, qua sunt ii, qui in nos haec conserunt, tamen ea testitia certe non fuissem, ut aut in
Obscuro odio apertas inimicitias aut in quo tibi nihil
nocerem, Summam ostenderem Voluntatem nocendi. dine adire quosdam memini, nimirum ex Epicteto, qui dicerent nimis magnos sumptus legatis decemi. Quibus ego non tam imperari quam censui sumptus legatis quam maxime ad legem Comeliam de mendos Ioatque in eo ipso me non perseverasse testes sunt tiones civitatum, in quibus, quantum quaeque Voluit, et lagatis tuis datum induxit. Io autem quibus mend est homius lovissimi onerarenti non modo sublatos sumptus, sed etiam a procuratoribus eorum, qui iam asprofecti essent, repetitos et ablatos, AEamque cauSammultis omnino non eundi fuisse. Querore tecum ab que expostularem, ni, ut supra scripsi, purgare me tibi hoc tuo tempore quam accusare te mallem idque mlarem ess rectius. Itaque nihil de is, quod credideris mde me, quam ob rem non debueris credere, pauca dicam. Nam, si me virum bonum, si dignum iis studiis eaquo doctrina, cui me a pueritia dedi, si satis magni animi, non minimi consilii in maximis rebus perapo tum habos, nihil in me non modo perfidiosum et insi 25 diosum et fallax in amicitia, sed no humile quidsm aut ieiunum debes agnoscere. Sin autem, aclutumst occultum lubet fingere, quid est, quod minus adero in ius modi naturam possit quam aut florentissimi hominis spemari benevolentiam aut ius existima sotionem oppugnare in provincia, cuius laudem domi defenderis, aut in ea ro animum ostendere inimicum,
in qua nihil obsis, aut id eligere ad perfidiam, quod
ad indicandum odium apertissimis sit, ad nocendum lavissimum Quid erat autem, cur ego in te tam in-35 placabilis essem, cum te e fratre meo ne uno quidem, cum tibi prope necesse esset eas agere partis,
165쪽
inimicum mihi fuisso cognossem Cum vero reditum nostram in gratiam uterquo expetisset, quid in consulatu tu frustra mecum egisti, quod me aut sacer aut sentire voluisses 7 quid nulsi mandasti, cum te uteo Ios prosequerer, in quo non expectationem tuam dili-gontia mea vicorim Quodsi id est maximo astuti, omnia ad suam utilitatem roseris, quid mihi tantam erat utilius, quid commodis meis aptius quam hominis nobilissimi atquo honoratissimi coniunctio, cuius opes, ingeniarum, liberi adfinos, propinqui mihi magno vel omamentovo praesidio osse possent quae tamen ego omnia in Θ etinta amicitia tua non astutia quadam, sed aliqua potius sapientia secutus sum. Quid illa Vincula, quibus qui in libentissime astringor, quanta sunt, stu- diorum similitudo, suavitas consuetudinis, delectatio Vitae atque Victus, sermonis societas littora interiores lMquo has domestica quid illa tandem popularia, reditus inlustris in gratiam, in quo ne per inprudentiam qui in errari potest in suspicione perfidiae, amplis simi acordotii collegium, in quo non modo amicitiam
violari apud maiores nostros fas non erat, sed nΘ O
tari quidsm sacerdotem licebat, qui cuiquam ex collegio osso inimicus' Quas ut omittam tam multa atque 10 tanta, quis umquam tanti quemquam fecit aut lacoros potuit aut debuit quanti ego Cn. Pompeium, socerum tuas filias Elonis, si morita Valent, patriam, liberos, salutem, dignitatem, memet ipsum mihi per illum restitutum puto, si consuetudinis iucunditas, quae fuit --
quam amicitia consularium in nostra civitate coniunco fior si illa amoris atquo mei signa, quid mihi illo
non commisit, quid non mecum communicavit, quid de se in senatu, cum ipse abesset, per quemquam nomaluit, quibus illo me rebus non matissimum voluit
amplissime, qua donique id facilitate, qua humani
lato tulit contontionem meam promitone adversantem intortam actionibus suis, quo studio providit, ne quaemo illius temporis invidia attingeret, cum me consilio,
166쪽
EPISTULARUΜcum auctoritate, cum armis doniquo tori suis Quibus quidem temporibus has in eo gravitas, haec animi altitudo fuit, non modo ut Mygi alicui aut Lycaoni, quod tu in logatis sociati, sed ne summorum quidem
hominum malovolis de me sermonibus crederet. Huius igitur filius cum sit oner tuus, cumque, praeter hanc coniunctionem adfinitatis quam si Cn. ompeio carus quamque iucundus, intollegam, quo tandem animo in te esse debeo cum prassertim fas ad mo littora ismserit, quibus, etiamsi tibi, cui sum amicissimus, hostis essem, placare tamen totumque me ad ius viri ita do mo moriti voluntatem nutumque OnVΘν
11 Ss has hactonus pluribus enim etiam fortasse
Verbis, quam necesse it, scripta sunt. Nunc 'aquae a me prosecta quaeque instituta sint, cognosce.
et agemus magis pro dignitate quam pro periculo tuo. Te enim, ut spero, propediem censorem au semus, cuius magistratus Officia, quas sunt maximi animi summi iquo consilii, tibi diligentius et accuratius quam haec, quae nos de te agimus, cogitanda essΘ -SBO.M.
Ser. in astris ad Pyramum post Id. - 704 5w.
CICERO ΑΡΡΙ PULCHRO, UT SΡΕRO CENSOR S. D. cum ossem in castris ad fluvium Ρyramum redditas mihi sunt uno tempor a te epistolas duae, quas a m Q. Servilius ars missint. Earum in altera dis orat ascripta Nonarum Aprilium, in altera, quae mihi scentior videbatur, dis non erat. Respontabo igitur superiori prius, in qua scribis ad me do apsinlutione malostatis. De qua etsi permulto ante certior factus oram littoris, nuntiis, fama denique ipsa nihil enim fuit clarius; non quo quisquam aliter putasset,
167쪽
ss nihil do insignibus ad laudem viris obscure nuntiari solst), tamen adsin illa lastiora se runt mihi tuae litterae, non solum quia planius loquebantur et uberius quam Vulgi sermo, sed etiam quia magis i- dobar tibi gratulari, cum do is octo ipso audiebam. Conplexus igitur sum cogitation to absentem episto 2 lam vero osculatus etiam ipso mihi gratulatus sum; quae enim a cuncto populo, a senatu, a iudicibus ingenio, industriae, virtuti tribuuntur, quia mihi ipse 10 adsentor fortasse, cum ea esso in me fingo, mihi quoque ipsi tribui puto. Nec iam gloriosum exitum tui iudicii intitisso, sod tam pravam inimicorum tuorum mentem fuisse mirabar. Do ambitu vero quid imiorest' inquis' an do malostato γ' Ad rom nihil alio- 1 rum enim non attigisti, altoram auxisti. Nomin tamensa maiestas, etsi Sulla voluit, ne in quemvis inpunedoclamaricii ret ambitus oro ita apertam vim habet, ut aut accusotur inprobo aut dolandatur. Quid nim γfacta nemo facta largitio, ignorari potest tuorum au-20 tem honorum cursus cui suspoctus umquam fuit rus miserum, qui non adfuerim quos ego risus excit semiSod do malostatis iudicio duo mihi illa cinis littoris iucundissima fuerunt, unum, quod te ab ipsa re publica defensum scribis, quae quidem etiam in summa bonos rum et fortium civium copia tuor talos viros obs-rΘt, nunc Vero eo magis, quod tanta penuria est in omni us honoris vel aetatis gradu, ut tam orba civitas talis tutores complocti debeat alterum, quod Ροmpo si Bruti dom bonovolontiamquo mirifice laudas.s Lastor virtute et ossicio quom tuorum necessariorum, meorum amicissimorum tum alterius omnium saeclorum et gentium principis, alterius iam pridem iuventutis, celeriter, ut spero, civitatis. De mercennariis testibus a suis civitatibus notandis nisi iam factum s aliquid si s Flaccum, et a me, cum per Asiam
Nunc ad altoram epistolam Vonio. Quod ad ius quasi 4
168쪽
formam communium temporum si totius si publicas misisti expressam, prudentia litterarum tuarum ad mihi os grata Vido enim et pericula leviora, quam timebam, et maiora praesidia, siquidem, ut scribis, omnes vires civitatis se ad ompei ductum adplica sverunt; tuumque simul promptum animum et alacrem perspoxi ad defendondam rem publicam mirificamquo copi voluptatem x hac tua diligontia, quod in summis tuis occupationibus mihi amon si publicas statum per o notum esse volutati. Nam auguralis libros ad 1ο
commune utriusque nostrum otium sero. Ego enim, to cum tua promissa per littora flagitabam, adis bom to otiosissimum esse arbitrabar nunc tamen, ut ipse polliceris, pr auguralibus libris orations tuas consectas omnis exspectabo. 155 D. ullius, cui mandata ad me dedisti, non con- Venerat me; nec erat iam quisquam mecum tuorum praeter omnes meos, qui sunt omnes tui. Stomacho si ores msas litteras quas dicas esse, non intellego.
Bis adris scripsi me purgans diligonter te leviter ac 20 cusans in eo, quod de me cito credidisses. Quod genus querela mihi quidem videbatur osso amici; sin tibi displicet, non utar eo posthac. Sed, si, ut scribis, eae littora non uorunt disertas', scito meas non fuisse. Ut iam Aristarchus Homori Versum negat, quem si
non probat, sic tu libo enim mihi iocari), quod disertum non erit, ne putaris meum. Viae et in comsura, si iam es censor, ut spero, de promo multum cogitato tuo.
incΕR ΑΡΡIO ULCHRO S. Gratulabor tibi prius ita enim rorum ordo postulat; sindo ad me conVertar. Ego ero Vehementer gratulor de iudicio ambitus, meque id, quod nemini so
169쪽
dubium fuit, absolutum esse te, sed illud, quod, quo
melior civis, quo Vir clarior, qu fortior amicus es, quoque plura virtutis, industriae mamenta in te sunt, eo mirandum est magis nullam ne in abollas quidsin latobra fuisso absconditam malevolentiam, quae te inpugnare auderet Non horum temporum, non horum hominum atque momin negotium nihil iam sum pri-dom admiratus magis. io me autem suscipe audisper
meas partis et eum te eas fingo, qui sum ego. Si 10 facile invonoris, quid dicas, noli ignoscoro haesitationi
meae. Ego ero velim mihi viliaeque meas, sicut tu amicissime et suavissimo optas, prospere Venire ea, quae me insciente facta sunt a meis; sed ita cecidisse, ut agorentur eo temporo Spero omnino cum 1 aliqua solicitate si opto, verum tamen ius me in hac spe tua sapisntia si humanitas consolatur quam oportunitas temporis. Itaque, quem ad modum Messiam oritum huius institutas orationis, non reperio nequeonta tristius dicors quicquam debeo ea de re, quam so tu ipso ominibus optimis prosequeris, nequ non me tamen mordo aliquid. In quo unum non Vereor, Θ tu parim perspicias ea, quae gesta sint, ab aliis esse gosta quibus ego ita mandaram, ut, cum tam longe afuturus essem, ad me ne referrent; agersnt quod
a probassint. In hoc autom mihi illud occurrit: Quid si igitur, si adfuissos γ' Rom probassem, de tempore nihil to invito, nihil sin consilio gissem tuo. idos
sudare moriam dudum laborantem, quo modo ea tuear, quae mihi tuenda sunt, si is non offondam. Leva mos igitur hoc onore numquam enim mihi videor tractasse causam diruciliorom. Si habeto hamon: Nisi iam tunc omnia negotia cum summa tua dignitate diligentissimo consocissom, amoti nihil vidobatur ad meum erga te pristinum studium addi posse, tamen in hac mihi adfinitato nuntiata non maiore quidem sim dio, sed acrius, apertius, significantius dignitato tuam
170쪽
Doestanti mihi et iam imporio amauo terminato anto d. vi Nonas Sext. cum ad Sidam navi ac d rem, et mecum Q. Semilius asst, litteras a mola sunt redditas. Dixi statim Servilio Menim idobatur osso commotus), ut omnia a me maiora expoctaret. Quid multa binsvolentior tibi, quam fui, nil sum factus, diligontior ad declarandam benevolontiam multo. Nam,
ut votus nostra simultas antea stimulabat me, ut o Verem, ne cui suspicionem ficto reconciliata gratias darem, sic adfinitas nova curam mihi adfert cavendi, is no quid de summo meo erga te amore detractum osse videatur.
cIcERO APPIO PULCHRO S. 151 Quasi divinarom tali in officio fors mihi aliquando opstendum studium tuum, sic, cum de tuis rebus gestis agebatur, inserviebam honori tuo dicam hamon Vere: lus, quam acceperas, reddidisti. Quis nim ad me non perscripsit te non solita auctoritate orationis, O sentontia tua, quibus ego a tali viro contentus eram, sed stiam opera, consilio, domum Veniendo, conViniendis meis nullum onus officii cuiquam reliquum fecisse 2 Has mihi ampliora multo sunt quam illa ipsa, propter quas haec laborantur. Insignia enim virtutis multi asstiam sine virtut adsocuti sunt, talium virorum tanta studia adsoqui sola virtus polost. Itaque mihi propono fructum amicitiae nostra ipsam amicitiam, qua nihil os uberius, praesertim in iis studiis, quibus uia que nostrum devinctus sui. Nam tibi me profisso si sola re publica socium, de qua idem sentimus, et in cotidiana vita coniunctum, quam his artibus studiisquo colimus. Vialom ita fortuna tulisset, ut, quanti ego omnis tuos facio, tanti tu meos sacere posses, quod