장음표시 사용
321쪽
θαλαοτης υθοὶ ut habet Eustathius ad A. Iλ. ideo quaelibet λυμαG, seu καλέομα I. ad mare deportabantur: ad purgandum siquidem quasi bet mala, nihil marinis esse efficacius credebant aquis. Euripides; Θάλαμα, κλυζει παντα. ἐνθορου πω κακά. Ipse vide- Iicet aquae marina bene ricio curatus a sacerdotibus AEgyptiis, ut docet Diogenes Laertius in Platone. Constat sane ex Aristophane de aliis, etia ira ab Atheniensibus sceleratos ad mare deportatos fuisse&praecipites datos cum acclamatione et M 'α μω, γενοῦ. Leviora crimina sola lotione purgabantur, quod si longius abesset mare, fluviali id ipsum sirbat aqua. Moris hujus crebra invenias exempla apud Persium, Iuvenalem Pausaniam .alios. Non autem solis Graecis, Romanis AEgyptiis, sed&Judaeis idem olim usitatum fuisse, satis docet Hemerobaptistarum secta singulis diebus mari aut fluminibus abluendorum criminum gratia mergi aut lavari solitorum Nec tamen uni huic sectae mos iste adscribendus, cum omnium potius Judaeorum olim ea fuerit consuetudo. Apud Aristarum legas LYx interpretos singulis diebus mane in maris litore lavasse manus, Qui radem intra adorato deo, operi se accinxisse. Orationes litorales vocat Tertullianus scripto ad Nationes lib. I. cap. 111. Sed sin fluminum ripis orationes seu proseuchas aetas fuisse apparet ex Act Ap. cap. xv r. Verum ut siquidius innotescat quantopere olim Judaeis Limiliares fuerint orationes m maris litore, adscribam decretum Halicarnanseorum, quo Judas licentia a Romanis conceditur, ut ritu patrio preces fundant litorales.
322쪽
Integrum adscripsit ψηφισμ, α , quoniam iocaeque ac re qua de creta, quorum mentionem facit Josephus, absunt a vulgatis hujus scriptoris exemplaribus Manifeste vero his verbis proleta chartin scuprecum Judaicarum litoralium observatio velut legitima& longo usu
recepta confirmatur, utpote quarum cultus cum cultu sabbati Cn-jungatur. Et prosecto videri potest jam a temporibus Moysis trans-
tu naaris Rubri mos iste obtinuisse. Si quis caulam quaerat, certe eam non aliam fuisse existimo, quam quae multas quoque alias gentes ad idem faciendum persuasit. Cum enim crederent deos non else ad eundos, nisi prius lustratis , nec ullae aquae majorem purgandi vim habeant quam marinar, utpCte quae sola ab Omnibus seculis perstent incorruptae mirum videri non debet, si convenientissima precibus habita sint litora, ubi nempe precaturis praesto essent purgatrices aquae. Hinc est quod AEgyptiorum sacrae aedes vicinae fluminibus, ripas semper fluminis spectarent. Porro licet in usum precantium exstructa
quoque fuerint diversoria, quae cipsa proseuchae dicerentur, preces tamen istas litorales seu ripenses sub dio ut plurimum institutas&celebratas fuisse constat ex iis quae jam diximus praeterea ex Tertulliano libro de Pudicitia cap. XVI. Non si demi sso seipse voret capites Locus Ciceronis quern Stati ita& caliger adducunt, ut ostendant eandem ab illo, atque hic a Catullo obscamitatem perstringi, nihil huc pertinet. Dimisso capite seipsum orare, id est seipsum irrumare. Infra disticho ad Nasonem eandem turpitudinem notat, cum dicit illum in se descendere Artemidorus in Oneirocriticis lib. v. cap. xxx I. ipsum hoc Ccat muri πιγινε v. Translatum est proculdubio hoc loquendi genus a P riapis ligneis, unde, ut puto, ipse hic nos .er Catullus apud Nonium in liguriarire de Priapo dixit, de meo ligurrire libido est. Vide quodue Matii, lem lib. I. Ep. XXXVI,
323쪽
Gellius est tenuis, quidni cui tam bona mater, Tamque Valens vivat, tamque venusta soror, Tamque bonus patruus, tamque omnia plena puel lis Cognatis quare is desinat esse macer Qui ut nihil attingit, nisi quod fas tangere non est, Quantumvis quare sit macer, invenies.
Nascatur Magus ex Gelli, matrisque nefando Conjugio, discat Persicum haruspicium.
Nam magus evmatre S gnato nascatur Oportet
Si vera est Periarum impia religi,
GnatuS ut accCpto veneretur carmine divos
omentum in flamma pingue liquefaciens.
Persertim impia religi, Propter nuptias cum matribus Tororibus passim et gio Magorum Iersarum impia appellatur. In veteri epigrammate de sacris ad evocandum umbram Pompeii Maous Persa vocatur, Impius infandae religionis apex. Istiusmodi Persarum nuptiae , Thyesteae leges dicuntur in collatione legum Mosaycarum&Romanarum capite de Mathematicis manicheis. Nam quo loco vulgo Iegitur execrandas ct sebas leges Persirimi, innino Thyestea scribi debere existimo.
Non ideo, Gelli, sperabam te mihi fidum In misero hoc nostro hoc perdito amore fore: Quod te cognosce bene constanterque putarem Rr 2 Haud
324쪽
Haud posse a turpi mentem inhibere probro. Sed neque quod matrem , neque germanam es sc videbam Hanc tibi, seu me magnus edebat amor. Et quan vis tecum multo conjungerCrrasse,
Non fatis id causae credideram esse tibi. Tu satis id duxti tantum tibi gaudium in omni Culpa est, in quacunque est aliquid sceleris.
In misero hoc χο ro perrito amoresores Libris auctoribus eduxi ve terem scripturam; In misero hoc nostro hoc perdito amor sor .
Lesbia mi dicit semper male, nec tacet UnqUam De me Lesbia me dispeream, nisi am Ct. Quo signo 'Quia sunt totidem mea, deprecor illam Assidue, verum dispeream, nili amo.
Quasi non otiaee mox deprecer illi Ante complures annos monuimus locum hunc ita esse legendum prout in veteri libro Mediolanensi concipitur. Quosigno cuia sunt totidem mea Deprecor illam Asidue e rerum dispeream nisi amem. Quia sunt tetidem mei, supple maledidi , quod ex praeceaentibus subintelligitur. Vitiose quoque hic versus legitur apud citium lib. v I. cap. VI. Eum de hoc loco consule.
Nil nimium studeo , Caesar, tibi velle placere: Nescio; utrum sis albus, an ater homo.
325쪽
AD C. VALERIu MCATu LLUM SI INec scire utrum is albus an ater boni, In libris antiquis Nec si ore unde alj quis existimet leo endum Nescio ore utrum sis albiu an ater homo oVerisimile ita censuisse rescribendum hunc locum, quibus displicebat hiatus. Sed quam dedimus lectionem , illa magis est Catulliana. Est vero hoc epigramma, quamvis breve, virulentum tamen, propter summum Caelatis contemtum, nec potuit scriptum fuisse illo tem pore, quo solus rerum potiebatur Caesar, ut jam supra ostendimus. Florente Republica superstite Catone impune haec scribere licebat Catullo, qui si non tam bonus imperator, longe tamen melior Caesare fuit poeta. Nam maesarem carmina scripsisse nihilo meliora carminibus Ciceronis, docet scriptor dis logi, qui Quintiliano tribuitur. Felix itaque Catullus, cujus complura etiamnum supersunt carmina. Sed maesar selix, cthiod pleraque ejus poemata una cum orationibus & multis aliis perierint scriptis. Porro non recte vir magnus distichum hoc cum scquenti in Mamurram conjungit disticho cum nullus siti orationis nexus nihil quidquam cum illo habeat com
Mentula moechatur, moechatur mentula certe
Hoc est quod dicunt, ipsa olere olla facit.
Certe, Hoc est uod dicunt ipsa olera olda Ie este uidem monent eruditi epigramma hoc scriptum ellia in Mamurram , quem inic infra obscoeno nomine signat, sensum tamen epigrammatis nemo haetenus perspexit. Fingit Mamurram postquam Omnia sua bona dilapidasset, nec quidquam superesset quo cujcisquam pudicitiam labe factare redimere possit, eo redactum esse inopiae, ut non jam iii alieno, sed in proprio corpore luxuriam rangere seipsum vorare cogatur. Id vero quid sit, paulo ante monuimus. Pro interpreta mento hujus loci ouit esse id, quod narrat Artemidorus in Onetro criticis lib. v. cap. xxxi, de quodam divite publicano, qui in somnis visus sibi fuit 1 eipsum inire, quem dicit post hoc visti in eo redastum fuisse egestitis laesperationis, is a χητε βινειν μοι cer ιι τε aer ναλίω ιν εχειν, ut seipsum tandem vita privaret. Proverbium vero
326쪽
318 Vos sI OBsERVATIONE P, Ipsa olera olla legit, v s potius ut habent alia exemplaria, ipsι olore olla facit, tralatum est ab ollis Graecorum quarin Anthesteriis circum
ducebantur, in quas comportabantur omnis generi Olera , qude tamen ne ino degustaret. Vide Paroemiographos Graecos inlisi hi ni Scholia in quibus expositum invenies quid sit χυπαν πεφειν Scχυθαο κα&Aυειν. Sedin Telemachi olla praecipue hic locum ha bere possit, de qua vi de Athenaeum lib. IX& Eulta thium ad A. δ. qui breviter paroemiam sic explicat; Σημειωσοι οἶ ἡ παροιμία ηλεγου οι ηλε- χου χυτυι Tri των - ανί- ἐγχοαπώοις - -
δῆμον, is φια ι κυαμων χυκαο ει πτουμεν' εν. Clarum hinc quid ibi velit Catullus , cum M murram Ollae comparet, quae solo sacra faciat olere. Porro ut hoc quoque moneam , non ita pridem vir doctus, mihique perquam ala cus, significavit mihi locum hunc sibi intelligendum videri de authepsa, vase nempe seu olla, ut putabat, quo sponte sua Olera coquerentur, cuius mentio apud Ciceronem in Verrinis. Verum non facile quis vel sensum vel acu men epigrammatis hac ratione expediat. Ut sciamus quid apud Ciceronem sit authepsa operae pretium fuerit verba antiqui interpretis, Vulcatii, ut puto, Gallicani, adscribere. Sic itaque ille ad hunc locum; Autheps vas est aquarium, quod intrajecta lamina fabricatis arte fornu cibi compendium portat in 'imqt ignis contrarii elementi defensι vicinitas. Hinc ut opinor non difficulter containias, authepsam non fuisse Ollam qua olera coquerentur, sed ιπνολεσητα seu vas miliarium , sic dictum vel a pondere mille librarum, vel quod mille caperet mensuras,
quemadmodum apri milliarii, quod Mipsi mille essent librarum milliarium aureum clivus miliarius a mille passibus momenim recte sentiunt, qui a milio coquendo sic dictum esse existimant Erant autem vasa miliaria κυλινίνοε oῆ latentem intus continebant fornacem, praecipuusque horum erat usus in eo, ut nunq iam aqua deesset calida,
quamobrem θεριχας&δες a Graecis dicta fuere. Plura aliquando
intus continebant loculamenta, iraeter anguom allaCum duos praecipue tubos, quorum quantum aqua frigidae uni inlundebatur, tantatum dinia aquae calida per alterum effvebat. Rationem horum ficilem petas
327쪽
AD C. VALERIuM Sr9 petas licet ex neumaticis Heronis, qui illos exactissime describit, licet in schemate nonnihil peccatum sit. Varia autem erant miliariOrurn genera, quaedam enim ignem fundo appolitum habebant, ut apud Palladium , quorundam fornax erat in medio, alia in sui Dino carbo ne locatos habebant, ut apud Heronem& Lucianum in Lexiphane, ubi miliarii seu i πνολε τ' ignem a bulliente aqua in caput astantis excusium fuisse scribit. Sed tamen etiam illis subjectum fuisse ignem necesi est, cum tota miliarii ratio in dracone conitaret aeneo, quis pira instar crebris convolutis orbibus omnia intus ambiret latera , ut nempe tam longo ducti multiplici conlaetii distractus dissipatus omnis carbonum spiritus ante exitum in ipso deliceret miliario Seneca Natural Ii I. Facere solemus draconeso miliaria ct complures formas , in quibus aere tenrei fistula, fruim ud, per lecti recircumdatas ut saepe eundem ignem ambiens aqua per tantum fluat statii, quant unius tiaciendo calori sat est. Frigida itaque intrat, sui calida. Vides reliqua. Propter magnitudinem vero summis culinarum tabulatis suspendi solita fuisse, colligo ex eodem Seneca Epist. vii, ubi agit de crypta Neapolitana ad Pausi lypum , Quid enim interest utri in supra aliquem mittarium ruat, an mons ' nihil invenies. Inepte ibi vulgo vigiliarium legas. Porro istiusmodi imολεζη a seu miliaria aenea hoc quoque tempore ab Ams telo lamensibus construuntur, cruar quovi Siaainuto igne Jurn id plurrum ollarum vicem praeitant , citi clue compendii gratia & quod minus ab illis quam a caminis metuendum sit incendium, navalibus aliquand' destinantur usibus. Eadom arte veteres solitos fuisse superiora conclavia calefacere, alibi docemus. Verum haec de authepsa seu miliario dicta sulficiant, prχsertim cum ad Catullum nrhil faciant, veraque sit omnino ea quam prius dedimus expositio.
Smyrna mei Cinnae nonam post denique messem Quam coepta est , nonamque edita post hiemem, Millia quum interea quingenta Hortensii uSuno
Cavas barathri penitus mittetur ad undaS.
328쪽
Smyrnam incana diu saecula pervolvent. At Volusii annales Aduam morientur ad ipsum Et laxas scombris sirpe dabunt tunicas. Parva mei mihi sunt cordi monimenta At populus tumido gaudeat Antimacho.
Smyrna cavas Atracis penitis mittetur ad undas Quae ad hunc locuin annotarunt hi eruditi, prorsus aliena sunt a mente Catulli. In vetea ibus libris ita haec concipiunturi Zmyrna cara barrathi penitus uitetur in undaιZm nam cana diu secula pervoluerit.
Proculdubio ita stripserat Veronensis noster; - cara barathri petiitim mittetur in undas Zmyrnam cana diu sectila perroluent. Non tantum quartus hujus epigrammatis versiculus deest, sed Minitium quinti , cui ut succurrerent librari aut intcnipestivi correctores, e sequenti versu illum supplere conati sunt. Quam vero inepte id ab iis factum sit, satis perspiciat qui vel aliquid in his lite: is profecerit. Licet enim Cinnae poema suis post habeat laboribus, si tamen vera sit lectio, de qua mox dicemus, nihilominus illud laudat, in multa iturum promittit secula, cum Hortensi in Volusii carmina mox peritura esse existimet utpore vestiendis tantum nata scombris& barathro digna. Nemini vero ignotum , ut puto, quae luce indigna sunt, ea barathro digna censeri quod Graecis est me se&ζειν. Transsa tum id vocabulum ad homines, qui si barathro digni e sient, ipsicuoque barathri dicebantur. Hinc apud Ammonium Moschopulum alios Grammaticos invenias Boe99 δ ορυis A es o τους κοι- ρβους νε σοιΜον. - τοῦτον λεκ κ αν Θρω προ βοιω- ΘΟΟ , ο ῖ Θρου αξι . Utitur hoc vocabulo etiam Lucretius
Affer abhinc lacrini baratre ct compiste querelas.
329쪽
ADCC VALERium . CATu LLu M. la IIn hac enim lectione conspirant vetera exemplaria. Reddendum quoque hoc vocabulum veteri epigrammati quod Pithoeus edi curavit titulo de vita tranquilla. Atria quod circa dipes tegis omni t culms Hoc animos tollit nempe baratre tuos. Male vulgo barare legitur. Hinc quoque dicti videntur baratrones seu balatrones, utroque enim modo scribi monent in cro alii vetusti grammatici.
Zmyrnam cana diu secula pervolvent kZmyrnam peret scribunt si
bri veteres, recte omnino. Sic saepe scripsisse et istissimos Graecos, constat e nummis inscriptionibus antiquis Idem affirmant
vetera in Homerum Scholia Pari ratione ζεπικρον, θώνυ ἰαν , ωλια, sinis χαδε complura alia veteribus usurpata apud Grammaticos invenias. Nec dubitandum quin mollioris soni gratia praelata fuerit haec litera litera cujus odiosus semper visus est sibilus, cum contra liter L sonum edat gratissimum, quod Quintilianus monuit. Hoc quoque tempore cultiores gentes uti Hispani, Gallivi Itali, carent sere sibilante ista litera, nec unquam apud eos auditur nisi in mediis tantum dictionibus , aut in fine. Si initiale sit S sem per ab ipsis pronuntiatur vel uteZ, hoc est velut ut ipsi scribunt. Nec
tamen Opus erat novum fingere characterem, cum litera Leundem apud Giaecos inomanos olim sonum obtinuerit, quam hoc tempore. At vero vulgo a plerisque sere gentibus Z majore clongiore profertur cum sibilo quam , ita ut consonarum olim suavissima, omnium hoc tempore facta sit odiosissima. Sed ut ad institutum redeam hoc Cinna scriptum laudatur etiam a Visgilio. Novem annos in eo limando insumsisse testatur quoque Quintilianus. Servius
At Volusi annales Paduam morientur ad ipsium J Initialibus literis nones fidendum jam aliquoties monui nus Ingeniose itaque Scaliger Paduam, quod est vocabulum nihili, in apuam mutavit. Apuam esse minutissimi genus pisciculi unde garum fiat, notum e Plinio Maliis. Glolsae veteres quam interpretantur mel marinum. Nempe quia adeos s con-
330쪽
conlartae nonnunquam maribus innatant apuae ac si melle candido aut
nivibus aequora conitrata es hi, ut canit Oppianus. 'φυης φήον ideo vocat Aristoteles , alii ἀφυης ψυκ. . Veneri dicati olim
hi fuere pisciculi, quo daeque, ac illa, spuma maris Originem suam trahere credebantur , ut habet Athenaeus. Sed& memorabiles olim fuere Athenis duae sorores meretricula dici de V ipsae ἀφυm, quod minuta staturae, albicolores, simul magnis tigri cantibus praeditari sient oculis Carterum ut haec placere possit terito, Cia tamen ausim affirmare eam est Catullianam. Siquidem sic possit videri
At Volusi annales Iduum morientur ad ipsi Adua Transpadanae regionis flumes notillimus , Polybio A 'λ- , Straboni 'οόνας Diximus de o nonnulla in nostris ad Melam castigationibus. In .equentibus seculis geminata secunda litora Addua appellatus fuit, ex qua vitiosa scriptura occasionem sumpsisse videtur Callidorus in Variis ut perquam ineptum hujus fluminis comminisceretur etymum. Ex hoc vero loco adparet Volusium istum fuistis a. t ulli conterraneum, Transpadanum nempe. Hujus annales dicit morituros ad ipsum Aduam, nec egressuros natale solum, utpote destinatos falsamentariis, quibus ain pridem provisum sit, ne tam commoda ad scombrorum peplos materies ipsorum evadat manus. Parra ei inihi sunt cordi monumehi sodalis Ultimum verbum ab omnibus abcsὰ libri, affiriuat Achilles Statius. In quibusdam tamen invenimus laboris sed utrumque videtur est gloslema. Rectius tamen retineas sodalis, vel tribum, quidem tribum m fuisse hunc Cinnam constat e Suetonio, neque enim verisimile de poeta quem tantopere laudat Virgilius, adeo contemtim sciat se Catullum,
1me si ciuis epigramma hoc quantumvis lacerum C ctitiat, nihil magis a mente Catulli alienum inveniet, quam ut zioquo modo ami-c im in animo habuerit laedere. Sed obstat hic vir magnus, qui Cinnat Smyrnam magnum irolixum poema fuisse multis adstruere conatur. Sed vero eum plurimum falli ipse satis declarat Catullus, cuni Cinna in scribendis carminibus longam moram opponit celeri eati Hortensi tela copia Volusi. Sed Quintilianus lib. . cap. 1 idem clarissimc testatur; et aporis quoque esse debet modin. Nam quod Cin-