장음표시 사용
211쪽
eant, iundamentum ipsum sententiae Baronii convellere adnixi , ita disputant , Resulam unam S. Bene die i in provincii Ualeria viguit se , cum Ualentius in ea Mona: terium reseret , teste Fundano Abbate in epistola ad Simplicium Casini Abbatem tertium aD. Benedicto , in qua scribit, eo tempore omnia Campani mutae , Valeriae , Pustiae , Lisuriae , di aliarum Italiae provinciarum monaueris, dimissis peculiaribus regulis , Benedicti nam servare decrevisse .
Insuper Gregorium cum loco supra memorato dixit , Valentium in Valeria procincia suum Monasserium rexisse , voce illa suum significare voltiisse Monalterium non ab Equitio, sed ab ipso Valentio conditum a
Ad haec Bonifacium I U. in Synodo Romana , anno 61 o. sexto post Gregorii mortem, adversus cos , qui Sacerdotalibus muneribus Monachos arcebant , ita concludere ex opinione Mabillonii. Si licuit Gregorio oe Augusino Monathis ad Pontificatus apicem
contendere , quia Benedictus Monachorum praeceptor id suis non inter ivit ; consequens videtur , utrumque eius requiue paruisse, ex cuius praefripto quid iras sic
8 Dissertat. eit. cap. xo. pag. sos. Verba autem Bonifacii IV. habentur apud Gratianum XVI. quaest. 1 cap. 23. &apud Labbeum tom. V. Conc. pag. 16i8. Sunt nonnulli fultintillo doemate audacissime quidem , esto magis amaritudinis , quam dilectione inflammari , asserenter, Μonachos , quia mundo mortui sunt , 9 Deo viυunt , Saeerdotalis osseti potentia india guos , neque paenitentiam , neque Chrisianitatem largiri , neque absolvere posse per Sacerdotali incis disinitus iniunctam p restatem. Sed omnino labuntur. Nam s ex hac caussa veteres mula vera praedicarent , Apostolicae eompar Sedis beatus mus Gregorius monachiso etiItu polle r ad fiammum nullatenus apitem confrenderet . Quoniam quidem haec Hilarim fungendi . tigandi , solvendique potetiar a Deo summa conceditur . Augusinus quoia
212쪽
Ioannem quoque Diaconum in Vita S. Gregorii lib. q. cap. 8O. & 82. probare, eumdem Gregorium sectatorem fuisse S. Benedicti, tum ex serma baltei, qui in detectione corporis S. Gregorii, Gregorio 1 U. Pomtifice facta, conspectus est; tum ex vitae genere, quod suo tempore Monachi in Anglia profitebantur. Porro aiebat , in exilitate baltei , quae unius pollicis me mram numquam excedit , speriem propositi regularis olimis S. Benediflo saluti , cujus ipse vitam describens , in Dialogo regulam quoque laudaverat , eum se asse
luce clarius manifestat. . . Quod vero Monachi, qui a
Gregorio in Saxoniam missi , 9 S. Benedicti regulis fuerint mancipati, inter alia etiam illud osendit, quod ex ipsius discipulis vix potes in illis partibus Mon
chus aliquis inveniri , a quo non observetur , tam in proposito, quam in habitu regula Benedicti. Adversus haec respondent alii , epistolam Fundani Abbatis haud tanti esse faciendam , cum ejus auctoritas in dubium vocata fuerit. Io Item parum interesse ad controversiam dirimendam , sive suum , Me S. Equitii monasterium rexerit Calenia iis . Quod Cassianus lib. 2. De institutis Coenobiorum
cap. z. centum annis ante dixerat , tot propemodum
in Occidente typos & regulas se vidissse usurpatas , iquot monasteria cellasque conspexerat : hoc tisque ad illa Valentionis , o S. Gregorii tempora videtur obfer matum , tit fundatores coenoesorum regulas Dis mon chis pro di initate morum atque ingeniorum di foetoris praeciperent. Ita S. Romanus , qui S. Benedicto
in specu Stibiacensi latitanti ferilest , in monasterio . . M 4 subruat , praedictis titi probiberentur. Neque enim Benedictus --ε actorum praeceptor almificus huiuscemodi rei aliquo modo fuit interdictor e sed eos saeuiarium negotiorum edixit expenes sors solummodo. ς Saxoniam meat Angliam, quod Germania genter duas Angli re Saxones Μ nam Bruanniam iund is mirabus perdomuissenτ . Thomassinus de Vet. & Nova Ecclesiae disciplina Part. a. lib. 3.
io ὶ Ab Antonio Gallonio in Libro Apol raetim pro asse iis in Annalibus Ecclesiasticis De Monachatu S. Gregorii Papae , adversus Constantinum Bellottum Monachum Casinatem . by Gorale
213쪽
sub Theodati Patris regula degisse traditur a S. Grechorio in S. Benedicti Icta ad XXI. Martii elueidamis
A Bonifacio autem IV. in Romana Synodo Benedicti exemplo non indicari, Gregorium , & Augustianum eius regulae paruisse, sed i is quoque aditum p tuisse ad Ecclesia1ticas dignitates , quandoquidem nec Benedictus , religiosissimus Monachorum praeceptor , suis prohibuit ad pontificatum conscendere. Praetem ea ibidem Benedictum a Boniticio IV. commendari xt praecipuum magisrum Monachorum , non horum , ant illorum , non aliquorum proprie suorum , sed simpliciter Monachorum: quod omnia adhue Monachis tunc communia essent. Hine ρο eodem Concilio nominari Gregorium Roma , Benedictum Italiae, Martinum GH-tiae. Aupusinum Angliae, ut splendidissima lumina Μο-nastici ordinis , sne ullo inter ipsos discrimine. Hinei tim Bonifacium IV. in episola ad Ethelhenam Rogem Angliae , ma8nopere approbare eius consilium in intuenda Congreflationis Monachosum in Cantuariens Monaserio , quod olim confinxerat Augusinus e Mon chorum regulariter Viventium habitationem , Mon chorum gregem . Nec in mentem veniisse illi exprim re , cuius ordinis , o cuius regulae pro Ores futuri essent illi Monachi . Hinc Bedam Mona ii quide, Cantuatriensis , ab Augusino Gregorii discipulo consis est , mentionem fecisse : sed nec eo loco , nec tilis quovis alio vel regulam , vel insitutum B. Benedicti commemorare , cum sexcentis locis de Monachis agat. Ia Denique , cum illa scriberet Ioannes Diaconus , elapsos fuisse trecentos annos a condito S. Gregorii m naseris βomano , eiusque in illo suscepto monasico ε hitu et an e quod tempus maxime sub Ludovico Pio I peratore , reιictis aliis insitutis , in pluribus monas iis
regulam S. Benedicti Uumtam fucte : quaeri posset , an idem in Anglia factum fuerit. A variis multa in se
i xx Bollandus die eta. Martii tona. a. pag. 223. f. 3. num tra ὶ Thomassinus De vet.&nova Eeelesiae disciplina par
214쪽
tramque partem tangeri. In Concilio Episcoporum Amulta anno 747. Cloveshmiae sub Cuthberto Archiepiscopo Cantuarien i habito , plurima praescribi Abbatibus o Abbati sis , atque eorum subditis de moribus & habitu monasteriali , & eorumdem honestate, lectionis
studio Der singula monasteria, ac Vita regulari, nuia D S. Benedicti , eiusque regulae facta mentione. I3 Joannem Diaconum secum esse quotquot de Gregorii monastica disinsione sesi erunt Auctores recenti ores , ait Mabillonius in Dissertat. De monastica Vita Gregorii Papae I. pari. 2. extremo cap. IO. Cum igitur Ioannes Diaconus testis idoneus non habeatur , multo minus idoneos testes habendos esse eius sectatores , quos idem Mabillonius in medium adducit , ut S. Gresorium suum esse confirmet. Utriusque autem partis rationes ejusmoei esse , quae disputando huc illuc trahantur , nec ullam afferant persuadendi necessitatem.
215쪽
De precibus S. Gregorii Magni pro Tr ano ASGregorius Magnus persestissimus o acceptabilis
A Deo Sacerdos , cum , quodam die per forum Tra-rani, quod opere mirifico consat esse extructum, proce deret , o insignia misericordiae e tis conspiceret , inter quae memorabile illud comperiret: videlicet quod eum iadem Orbis Princeps in expeditionem circumvallatus militum euneis pergeret , ibidem obesum imbuerit vetusti fimam . viduam , senis smidque dolore ac paupertate confectam , cuius lacrimis atque vocibus se compellatur: Princeps piissime Traiane , ecce hic sunt homines , qui modo mihi unicum filium , senectutis scilicet meae baculum, & omne solatium occiderunt, meque una Cum eo volentes occidere 4 dedignantur etiam mihi pro eo rationem aliquam reddere. Cui ille festinato, ut res exigebat , pertransiens et Cum rediero , inguis , dicito mihi , S. faciam tibi omnem justitiam . Tum illa: Domine, si tu non redieris, ego quid faciam 8 Ad quam vocem subsitis, o reos coram se adduci fecit. Neque , cum suggereretur a cunflis accelerare ne otium, gre*um a loco movit, quousque o viduae a m , quod iuridicis sanctionibus decretum es , persolvi pro re fecit , demumque supplicationum preci-lus oe flatibus super fas is suis paenitent es viscerali clementia sexus , non tam potesate, quam precatu o lenitate vinclos praetorialibus catenis absolvit. Huius rei gratia compunflus venerabilis Pontifex coepit lacrimosis gemitibus secum inter Uerba precantia , haec Muidem prophetica Euaneelica reυolvere oracula : et u , Do- ID. I. mine, dixisti : Iuὸicate pupillo , defendite viduam ra . & venite & arguite me. Et alibi: Dimittite, & dimittetur vobis: ne immemor sis , quaeso peccator ego indignissimus , propter nomen gloriae tuae, & ει disia
216쪽
dissimae promissionis tuae , in hujus devoti mimi uiri facto, pietati tuae humiliter supplico . Perveniensqueau semicrum B. Petri , ibi diutius oravit flevit ,
otque veluti somno correptus in extasim est raptus: quos per revelationem exauditum discit , ct ne ulterius iam trita de quoquam sine bapti male sacro defunsio praesumeret petere, promeruit castigari. I Haec Paulus Diaconus in Vita S. Gregorii Μagni , cap. 27.
neminem compellans, a quo acceperit. Eadem nar-xat Joannes Diaconus in Uita eiusdem S. Gregorii Iib. 2. cap. 44. initio professus, eadem legi tenes An-orum Ecclesas, subjiciens postea, Gregorii precibus Traiani amimam ab inferni cruciatibus liberatam , legi apud Saxones. a Sed Scriptorem utrumque refellit ipse S. Gregorius. Nam lib. 7. epist. 13. ita scribit ad Gregorium
Pres s et J Si promeruis eastigari, quomodo exauditus fuit 'Numis quid Itius vota eius audit , quibus promeretur, ut poena Riao afficiaturis 1 Vita S. Gregorii tum a Paulo , tum a Ioanne Diac no scripta habetur Tom. 4. Operum ejusdem S. Gregorii edit.
Nonaenorum pag. 24. S I9. 6O. Ex recentioribus dixerunt alii , Traianum ad vitam reυoe tum a S. Gregorio , s baptinarum , rursumque vita functum abiisse in Caeliam: Alii, non revixisse eomtis , sed Manculo an mam a Gregorio baptiearam et alii nequaquam ab inferis liber ram , sed paenis, ut dicunt, alleviatam. atque ita fabulas fabulis addidere , tit ridiculum etiam illud demtim se superadditum de Tνaiani cranio ciam visita adhue lingua reperto, qua ipsam miseriam deplorans , ad eommiferationem S. Gregorium comm verit , s ad preces pro ipso ad Deum fundendas. Baronius adan. 6OΦ. I. 6s, Praeterea , ut observat Ioannes Nieolai in annotat. ad S. Thomam in Supplem. quaest. 73. art. s. ad s. e Sunt qui diacant , quod Gregorius moreraliter peccavit se orando, ct 'opi rea gravi capitis morbo per totam vitara vexatus est, quamvis obtinuerit, quod oravit. Quid absurdius t an eriminaιi ct mortali oratione, qua meruisset ipse damnationem, liberare damnatum potuerit λ Sunt qui divino ad id instinctia motum dieant . sed eur contra communem legem talis instinctus absque tilla fingatur fundamento ' An reprehensus quod oraverit , ut indicatur
supra, o instinctu divino sc oravit s
217쪽
Presbyterum, & Theodorum Diaconum Ecclesiae Constanti nopolitanae : Agnomi , quia diliflio ves,a dixi um Christum ad inferos descendentem omnes , qui illis confiterentur eum Deum, fareasse atque a poenis debitis liberasse. De qua re volo, ut Caratas Toba longe aliter sentiat. Descendens quippe ad inferos , I lis illos per suam gratiam liberaυit, qui eum o venturum esse crediderunt, praecepta erus visendo tenue runt . Consat autem, quia pose Incarnationem Domini
nullus etiam ex his salvari potes, qui fidem illius tenent vitam fidei non habent , quia scriptum es :, ii Tἰt. Confitentur se nosse Deum , factis autem negant . - δε postquam vero eos , qui aliter sentirent , esse naereticos asseruit, secutus Philastrium & Augustinum , subdit in hunc modum: Haec itaque pertraetantes nihil aliud teneatis, nis quod vera sides per Catholicam
Ecclesam docet: quia descendens ad inferos Dominus tiatis solummodo ab inferni claustis eripuit, quos vise res in carne per suam gratiam in f se bona opera Joan. tione femavit. Quod enim per Euangelium dicit Cum exaltatus fuero a terra, Omnia traham ad me ipsum, omnia videlicet eles M. Nam trahi ad Deum post mortem non potuit, qui se a Deo male υ endo heparavit. Ista Gregorius cum doceat, qtiis adeo imprudens dis rit , tentasse ipsum precibus obtinere, quod nec a Chri-so ipso ad inferos descendente fulse factum asseruit , o secus sentire esse haereticum prae cavit P 3
Idem S. Gregorius lib. a . Moralium cap. I9. &lib. 4. Dialog. cap. 44. , ubi eadem repetit, quae dixerat in Moralibus , est in sententia ea , ut non
rent Sancti homines pro hominibus infidelibus impiisque defunctis . Uerus hic cum esset sensus Gregorii,
Baronius ad an. 6o4. f. 3g. Utrobique Gregorius iisdem serme verbis quaerit et Ansemper ardeant, qui gehennae incendiis depurantur , concludens eos , qui semel illue detrusi fuerint , affciendos esse cruciata ignis sempiterno. Memorato loco Dialogorum haec habet e mmnipotens Deus ab iniquorum ultione in perpertium non Iedaia
νών . Sed iniqui omnes aterno supplicio depurati , sua quidem inim
218쪽
rii, quis eum credat pro Traiano infideli, atque immo tortore Christianorum orasse t Itaque ut Gregorii oratio, ita Traiani ab gehenna liberatio fabulola.
Eamdem ob caussam fabulosa quoque habenda est narratio Pauli, & Ioannis Diaconi, & flocci facienda eorum auctoritas, quippe auctoritati i psius S. Gregorii contraria . Et vero Ioannes ipse Diaconus fatetur, ob testimonium S. Gregorii postremo loco recitatum maxime dubitari de liberatione ea. Quare fidem quaerit narrationi suae, simul quia non legitur pro Traiano Gregorium exorasse , sed tantum flevisse quia non legitur Gregorii precibus Traiani anima ab imferno liberata, o in Paradiso reposita: sed simplicite dicitur ab inferni solummodo cruciatibus liberata. Quod videlicet potes viviri credibile , quippe cum ita Valeat anima in inferno exotere, o inferni cruciatus per Dei misericordiam non sentire, sicuti unus gehennae ignis v let omnes peccatores pariter detinere ς Iic per Dei iustitiam ctinstos non valet aequaliter exurere . Nam unusquisque quantum meruit culpa , tum Dei iudicio tantum sentietur ρο poena . Verum S. Gregorii rationes ac testimonia ex divinis litteris ab eo prolata contra Origenistas 6 non solum probant aeternam damnatorum ire inferno mansionem, sed etiam exustionem:& fletus ac lacrymae coram Deo fuis alicujus rei obtinendae gratia, preces sunt efficacissimae: quod ipse Ioannes Diaconus imprudens ibidem docet hac ratione : Sic enim cum non o De rit Gregorius, plangendo potuit exaudiri, sicuti Moyses cum dolendo taceret ,
iniquitate puniuntur, re tamen ad aliquid ardebunt, seviret ut iusti omnes oe in Deo υideant gaudia , qua percidiunt , s ira illis respieiant supplicia, quae evaserunt, quatenu, tanto magis in aeternum gratiae divinae debitores se esse e noteant, quanto ira aeternum mala puniri conspicitini, quae ejus adtritorio vicerunt. s Vide disputationem De Martyrum multitudine in primaevis Christianorum persecutionibus pag. 88. S. annot t. 3. ad S. Clementem T.
6 in Origenistae . atque ipse forsitan Origenes , negabant . aeternam fore Daemonum , ec hominum impiorum damnatio
219쪽
potuit clamasse videri , cui Dominus tacenti labiis r Exod. Quid clamas, inqtiit, ad me λ Nimirum Deus omnipotens corda renesque scrutatur, ρο frequenter ea misertus concedit, quae homo quamvis ut carnalis desiderat, ta- PDLMmen petere non praesumit. Unde Phalmssa Desiderium. 7- pauperum exaudivit Dominus: & desideria cordis eorum audivit auris tua. 7 Haec Joannes Diaconus in his multum laborans , ut dubium quod asserit factum, quoquo modo fieri potuisse demonstret. Qui si des re sesa fortiora namisci testimonia potuisset, minimct
quidem praetermissset afferre, dum labantem molem nul
Neque vero Ioannes Damascenus narratam ab Ioanne Diacono historiam auctoritate sua confirmat. Et
enim orationem De iis , qui in fide dormierunt, in
quas et in s. Greeorius lib. II. Moralium cap. et . num. 4 . pag
7i R. r Vera postulatio non in oris est υoestis, sed in eogitationiabus eordis. Valentiores namque voces apud secretissimas aures Dei mon faciunt verba nostra , sed desideris . aeternam etenim vitam si ora perimur , nee tamen eo de desideramus , clamanter tac mus. Si vero de eramus ex eorde etiam cum ore conticescimus ,raeentes Hamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perinyrepit , s Moses a strepitu verborum tacere re tamen flans aure diυinae pietatis auditur, eum dieitur: Quid clamas ad me tIntus ergσ in desiderio est Hamor secretus, qui ad humanas auresa. Reg. non pervenit , m tamen auditum eonditoris replero Hine est . I. 13. quod Anna ad Te Ium pergens ore quidem tacuit , Ο tamentor fui desiderii vires emiser. Hinc in Evangelio Domiuus dieit: Marib. Intra in cubiculum tuum , ct clauso ostio tuo . ora Patrem VI. 6. tuum in absconditor & Pater tuus, qui videt in abscondito . reddet tibi . Clauso quippe ostio perit in cubiculo , qui tacente ore , in conspectu supernae pieratis fundis affectum mentis . Ex vox auditur in abscondiis , eum per sancta desideris silenter eu- matur . Unde recte quoque per Psalmistam dicitur : Desiderium
pauperum exaudivit Dominus, praeparationem cordis eorum audivit auris tua.
S. Augustinus Enarrat. in P L 3 . D r4. r Ipsum ἀψδε-vium ruum oratio tua est r s s eontinuum desiderium , contianua orario. Non enim frustra dixit Apostolus : Sine intermissio
ne Orantes . . . . Si non vis intermittere arare , noli intermittere desederaνe . Continutim desiderium ruum εο-iuua vox tua es .
220쪽
qua mentio est tum de Falcon illa precibus S. The clae, tum de Traiano precibus S. Gregorii ab infe no liberatis 9 esse Damasceno suppositam , D mascenus ipse demonstrat. Siquidem lib. 2. De Fide
orthodoxa extremo cap. 4. Sciendum , inquit, illud fominibus mortem praesare, quod lapsus Angelis. PH lapsum enim nulla ipsis poenitentia es, uti nec fominibus pοψὶ mortem. Et in Dialogo contra Manichaeos
f. 63. : Post mortem viro nec conisi sionis , nec poeni rentiae locus es : non quod Deus poenitentiam non δε-
scipiat neque enim se ipsum negare potest, nec misericordiam suam ab icit , sed conditio animae es , qtiae
comerii nequeat . . . . Sicut enim Daemones pos lanum non remiscunt , neque etiam Angeli nunc peccant ,
c y In citata oratione Ita habetur g. 16. pag. 39o. S 59 I. eom. I. edit. Lequien: Gregorius Dialogus, sic a Graecis vo- Billisecabatur sanctissimus di doctissimus Pontifex Gregorius ob Di Iogorum libros , quos conscripsit in senioris Romα Episcopus , Iis, ad
eum per stratam viam aliquando graderetur , dedita opers com eamd
sistens intensissimas pretes prσ Traiani delictoriam condonatione ad animarum amantem Domintim fudit, moxque huiusmodi vorem n. disinittis emissam audivit : Preces tuas exaudivi , ac Traiano pae. ignosco . Tu vero posthac cave , ne preces mihi pro impiis
Offeras. Quodque hoe vertim si, atque ab omni criminatione MDentim, totus Oriens, Occidensque testatur . En hoc praestantisces, quam quod de Falionilia refertur. Haec enim ntillius praeteretitium idolorum sceleris conseia erat: hic contra plurimos mar-r res dirissima morte assecerat . De Falconilla disserit ejusdem orationis Auctor superiori 9. pag. ID. Perperam Oriens 9 incidens , arque uniυersus Orueis vel ἔπι sin testis addueitur . Nam Joannes Diaconus , qui sub Ioannae VIII. trecentis ferme post annis ab ipsν Gregorio vixit, ae seriapst is inbe υitam ipsius, tibi ad locum hunc devenit, ur nam Uaret rem adeo celebrem , seriptoque firmaram , conrinaramρυσcerris testibus posteris eam relinqueret, hae e plane visus est ita salebris , dum nihil habuit , quod ad rem testandam ex Archiso Romano pererer, veι ex aliis Italiae locis , aut Galliarum . Ηispaniarumve , aut aliarum provinciarum Eesesis adducere posset: sed migrandum ipsi fuit ad divisos penitus toto orbe Briarannos , ex Anglicans.inquam , Eeelsa aerersere tores . Vides aitυν Dperbolem illam de Oeeidentis ct Orientis restifestione , ceta bullam Ieυem inflatam vento, fui inanitate disruptam ev muisse. Baronius ad an. 6 4. I. 41, Disiti so by Cooste