장음표시 사용
221쪽
sed utrique hoc habent , ut nulla in ipsos mutatio ei. Ti; se homines post obitum conmersionem nullam arimittunt. Quomodo sententia haec cum ejus opinione cohaereat, qui orationem memoratam elucubravit , ut verbis utar Michaelis Lequien dissertat. s. ex Damascenicis 3. 3. , non capio: nis forsan ad absolutam Dei potentiam confugiatur. His addo quaecumque alia
G. in Diatriba de Scriptis Ioa iis Damasceni, sagacissimo prorsus mterio , a Damoeni His , dicti
ne , methodio , o ingenio in ea discrepare observavit , tit parentis alterius foetus iniuria nulla censeatur Io Quod quidem a Combe o olim approbatum observavi
in nraemonitionibus ad eam Orationem . Ceterum hic
ausior, quicumque tandem si, ab erroris suspicisne li-lerari possit, Dropter illa, quae S. Thomas pro eius de
Ex Pseudo-Damasceni oratione , ut observat Iacobus Billius , acceptam fabulam Graeci transulerunt int xo t Multa liue pertinentia habet Natalis Alexander ia
Hist. Mel. saee. II. Dissertat. T. pag. 317. S 3 18. tom. 3.s xx In I. Sent. dist. 43. quaest. a. art. a. ad s. pag. 13s. S in IV. dist. 4s. quaest. a. art. a. ad s. pag. 223. I Dicen
dum, quod de facto Traiani εω modo potest pris iterri, quod pretibus B. Gregorii ad vitam fuerit reviratus, ct ibi gratiam eonsecutus sit, per quam remissionem pereatorum habuit , ct per resequens immunitatem a poena: scut etiam apparet in omnibus tuis, qui fuerunt miraeuisse a mortuis fuseirari, quorum plures eonstat idololatras ct damnatos fuisse . De omnibus enim smiliter diei oportet , quia non erant in inferno finaliter deputati, sed seeundum praefentem iustitiam propristrum merit rum: secundum autem superiores eatissas , quibus praevidebantur ad vitam revoeandi, erat de eis aliter disponendum. VH disendum feeundum quosdam , quia a ma Traiani momisit fimplieiter a rearti poenae aeternae absoluta , sed eius poena
fuit suspensa ad tempus , felliser usque ad diem iudieii , nee
tamen oporter, quod hoc fiat eommuniter per suffragia, quia ItaIDnr, quae Iege communi aceidunt, ct alia , quae fingulariarer ex privilegio aliquibus eonreduntur: sese alii sunt humanarum limites rerum, alia divinarum signa virtutum, ut Augu- sinus disie in II. De eum pro mortuis agenda cap. 16. g. 9. Eadem repetit in Supplemento Tertiae Partis quaest. 73. art. s. ad s. Vide annotat. xa. ad S. Gregorium Magnum. Diqili so by Corale
222쪽
praebenda fides est: praesertim cum Graeca Ecclesia , ex quo dii ciatur a Latina , in errores alios momenti lon e majoris imp serit . Quamquam Euchologium editum a Iacobo Goar haec generatim habet
de poenis inserni in meis funereo in Sacerdotem vita functum pag. 438: Non es in inferis paenitentia , nuiala ibi relaxatio : & pag. 46o : Verum iudicium ibi plurimum , nec ullus inferno eripitur . Quomodo igitur ab inferis liberatus Traianus, si nulla in inseris est relaxatio, & nullus inde eripitur PTandem quae a S. Brigitta , & Mathil de dicuntur de Traiano, nullo modo probant, eum ab gehennaliberatum. Nam Mathildes nihil affirmat, dum ait, nolle Deum, ut sciant homines, quid ipse saluerit de anima Traiani . I3 Brigitta vero asserens illum
t xa In se Iiis ad eamdem Pseudommasceni orationem
P g, 336. verba Euehologii cap. ς6. sint haec apud Baronium ad an- εο . f. 46. : Quemadmodum Traianum per intentam ferυi tuῶGregorii Dialogi interressonem flagro solυisti ; exaudi etiam nos te orantes non pro idoloriam euirore , sed pro fideli servi tuo . qui te propter imbeeillitatem ad iraeundiam 'moeavit. t 13 ὶ In Annalibus Baronii ad an. 6 4. g. 46. r4 ὶ Lib. 4. Revelationum eap. et 3. , ubi historiam de Traiani ab inferis liberatione admittendam esse , contendit Durantus Episcopus Feretranus. Lambertinus De Serv. Dei Beatis & Beat. Canoniet. lib. 3. cap. ult. 3. Is . : Quaerer quarto , quid dicendum sit de re-Iationibus privitis a Sede Apostolica approbatis, ex. gr. B. Hila xardis , ct sanctaνum Bruttia , ct Catharinae Senensis . Porro lib. 2. cap. 32. num. II. diximus , praedictis Reυetationibus ,
etsi approbatis , non debere nee posse a nobis adhiberi asse timFidei Catholis , sed tantum fidei humanae iuxta regular prudem ris . iuna quas praedicta Revelationes sunt probabiles s pie re ilibiles .
Idem Auctor eodem lib. 3. cap. Io. g. 6. r Ioannex Di eonus trecentis post S. Gregorium Μagnum annis vixit , rein eius Vita lib. a. cap. 44. narrat , eius precibus animam
Traiani Imperatoris fuisse a poenis inferni liberatam , de
223쪽
nes reiicit tarn quana pugnantes inter se . Pugnat e nim traditum S. Brigittae S. Gregorii Traiani animam allevatam, Ioathildi autem, nolle Deum, tit hcflant homines de anima Traiani quid fastum
euo etiam plura ἔabentur apud Durantum In Notis ad eap. 13 libri 4. Revelationum S. Brigittae. Porro nee Anastastis BibIi rhetarius, nee Marianus Scotus, nee Ado, nee Beda S. Gregorii studiosissimus Oane narrant histo riam , eamque propterea ramquam sabulosam reiiciunt Baronitis ad an. εο4. g. 3o., Bellarminus lib. a. De Purgatorio cap. g. , Cayqueetis in Controversis Theologicis selectis . Controversia et . , Melchior Cantis lib. ix. De locis cap. a. , aliique plures e or merito, eum antiquorum stentium vim quoque s mereris recipiat: eredit enim Eeclesia . poenas imserni esse aIernas. idque seir, ut exemtιο ay hae lege s alicui a Deo concessa dicenda sir, Eeelina ipsus restimonio debeat eο-- probari . seur ad νem bene annoraυit Natalis Alexander iir Hist. Eccl. saeculi Il. Dissert. I. Itaque praeelare ab S. Augustino dieitur, Contra epistolam Manichaei, quam vocanr fundamenti cap s.f. 6.: Ego Evangelio non crederen nedum revelationibusὶ nisi me catholicae Eeclinae eommoverer auctoritas. Ioannes Albertus Fabricius Bibliothecae Latinae tom. T. Iib. cap. a a. pag. 4 79. I Huius fabulae non puduis Apologiam feriabere Alphon sum Ciaceonium sengulari diatriba, Frane istum de Mendota lib. a. de floribus famis Probis male 6. Alphonium Salmeronem T. r . disp. 27. Se. Ita eam merito rident AUMnsus Tostatus, Dionysius Carthusianus, Dominicus Soto , Franciscus Suare E apud Georgium Callistum De bono persecte summo pag. e 6. quibus adde aliox, quos Fabricius memorat ibidem , di tom. a. lib. Σ. cap. 22. pag. 76 I. R 74 a. t is ὶ Baronius ad an. 6o4. g. 47. tiribitur in Actis S. Perpetuae apud Ruinarium . g. pag. 84. illa orante fratrem eiu& Dinocratem translatum esse de par-na . At S. Augustinus lib. r. De anima & eius origine cap. Io. g. ia. dicit , nee seripturam illam eanonisam esse , me s. Perpetuam Fe scripssse. Vide Estium Commenti in Libros quatuor Sententiarum lib. 4. distinct. . extremo F. Σ. t m. a. pari. a. pag. aag. & aas. Ruinarium loco citato , ct Auctorem Vitae s. Gregorii , quae exstat tom. 4o operum ejus , lib. 3. ex
S. Augustinus Epist. 82. alias et q. t Ego fessis Seripturarum Libris , qui iam Canonici appellantur , didiei hune timorem , sonoremque deferre V tir nullum eorum auctorem feribendo aliquid errasse firmis me eredam. Ae si aliquid in eis offendero ii
224쪽
reris, quod videatur eontrarium veritati : nihil aliud, quam via mendo u=n esse Codicem . vel snterprerem non asseeurtim esse . quod dictvim est . Oel me minime intellexisse . non ambigom . ιior autem ita legσ, ut quantaliseri anctitare doctrinaque praepota Ieant, nou ideo verum puram . quia ψs iis fanferunt: sed quia mihi veι per silar Seriptores Canonirer . vel probiasilli νatione . quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt o Eadem sungapud Gratianum Dist. Cap. Eeo suis
225쪽
, De S. Gregorio II. contra Leonem Isaurum. ANno Christi i7., cum S. Gregorius II. annum jam tertium regnaret, Leo Isaurus orientis Imperium occepit . Ne quid praetermitteret , quod Catholici Imperatores praestare solerent , Fidei suae orthodoxam confessionem misit ad Pontificem , & ab Germano Constantinopolis Patriarcha coronandus , ipso exisente , iuravit, se Catholicam Fidem servaturum integram illibatamque. Uerum qui Catholicus ab omnibus habitus fuerat , haud multo post , anno scilicet 726. apparuit haereticus Iconoctasta , bellumque nefarium sanctis imaginibus , earumque cultoribus inserens, edicto promulgato , signa & simulacra Christi , Deiparae, & omnium Sanctorum deleri ac disjici jussit. Furentis & atrociter grassantis Leonis impetum constantissime excepere Gregorius II. , Germanus Patriarcha , & Ioannes Damascenus , eumque ab nefariis coeetis revocare conati sunt. At omnis eorum conatus inanis atque irritus. fuit. Namque tantum abfuit , ut Imperator resipisteret , ut etiam Damascenum malis artibus perdere tentaret , Germanum de Eeiscopatu dejectum &alapis caesum mitteret in exilium , & Anastasium S Fncellum I haereticum Iconomachum in ejus locum t x Syncellus idem est , quod Coneellaneus , eiusdem eesiastineoIa , eomtibernalis , commensalis . Ita κατ' dicebarti. Clericus, qui in Patriarctae domo, ipsi ministrandi caussa , habitabat. ει ideo plerorumque negotiorum ad Patriarisam spectanesium eo eius erat. In memoriam Lectori revocand&m est , P retarebas , ut oe plerosque Episcopos , e Monaesis eligi soIitot. Unde ad Patriarehelum translati aliquos sibi adsiseebant Μonachor, eum quibus vitam Monasticam colerent, quibus ideo in Patriarebrio cellas concedebant. Eorum semper aliqMis , ratpote princeteris industriMs , s in rebus gerendis acer , familiarius eiam
226쪽
c lini subrogaret. Gregorio ipsi II. per suos Exarchos& Duces et aliosque mimi ros insidiatus est , ac simul Pontificatu , simul vita privare curavit. Cogniata vero Impe ratoris nequitia omnis Italia consiliam iniit , ut sibi eligerent Imperatorem , o Constantinopo lim ducerent . Sed compescuit tale consilium Pontifex sperans co ersonem Principis. 3 Itaque Gregorius mitius cum Leone agens , dogmaticis humantisimis epistolis eum studuit ab impietate revocare. Sed cum dormiente loquitur , qui enarrat sulto sapientiam. ue ) Etenim barbarus Imperator contra jus Gentium Legatos, per quos Pontifex epistolas miserat, carcere inclusit , & in exilio mori coegit , ue ac Ρontificis exitio imminere , inque sacrarum imaginum
cultores saevire perseveravit. Quamobrem Gregorius, cum per annos quinque modo hortationibus ac pre cibus , modo m1nis ac terroribus illum ad bonam frugem reducere conatus esset , nec ulla adhuc a Lfulgeret spes resipiscentiae , extrema meditari reme dia coepit. Itaque congregato Episcoporum Concilio, damnatis Iconomachis , cultuque imaginum s crarum confirmato, Anastasiu a tamquam haereticum,& Constantinopolitanae Sed is invasbrem anathemati et avit : postea expositis Leonis sceleribus , crudelissis
patriareuea sersabatur , issique erat aue iatMII eonsiliis. propter ceteris propitis ad Patriarcham aceedebat , s habebatue veluti Patriareo contubejnalis. Hine Monacti συναδελφοι eon fratret dederunt illi Syneelli nomen , quasi cellae Patriarebatis foetum. Ioannes Morinus De Sacris ordinationibus pari. a. pag. ΣΟΙ. S 262. vide Ducangium in Glossario verbo Θncellus.s a ὶ Vide annotat. 3. ad Ioannein III. Anastasius Bibliothecarius in Vita Gregorii II. tom. r. pag. 169. in Exstant apud Baronium ad an a6.3. 28. &apud Lal heum tom. 7. Onc. pag. q. t , in Ecclesiastiei Cap. XXI l. q. t 6 in Nicolaus I. epist. S. ad Miehaelem Imperatorem apud Labbeum tom. g. Conc pag. Z96. De quo Baronius ad an . qa6. g. ar. ct adan. 73o. s. s. S Labbeus tom. 6. Conc. Pag 146
227쪽
ina ejus in Catholicos persecutione , & insidiis, quas sibi extruxerat , commemoratis , ipsum non modo rtamquam non Catholicum , sed etiam ut Catholicis. infensissimum , a piorum communione removit , &jurata Italiae obedientia seoliavit. Sententiam hanc eruditissimi Cardinales Baronius, Bellarminus , & Ssondratus confirmant auctoritate Theophanis , Cedrent, Zonarae , & aliorum . 8 Ac Theophanes quidem : In veteri, ait , Roma vir undequa)ue sacer Apostolicus , Petri Apuloserum G phaei consesssor , eruditione praeclarisque facinoribus
clarebat Gregorius , qui Romam atque Italiam , totum que Occidentem a Leonis obedientia tam civili , quam
Eccles lica ab ejus imperio subtraxit. Cedrenus ita de Gregorio II. narrat: Is a Leme ob eius impietatem defecit , o pacto cum Francis isto, tributa Leorini den aetii. Zonaras vero : Hac , inquit , de caussis
Gregorius , qui tum Romae veteris Ecclesam gubernabat , repudiata societate Pontificis novae Romae , nee non eorum , qui illum sequerentur , illos una cum Imperatore snodico anathemate objhinxit, o vestigalia , quae ad id usque tempus Imperio inde pendebantur , --hibuit , icto cum Francis foedere. 9 Haec de Graecorum Imperatore, & Romano Pontifice Graeci Scriptores tellantur .
Illa autem, quae ex ipsius Gregorii II. epistolis , Paulo Diacono , Anastaso Bibliothecario , gestis Gre-sorii III. & Scripturis divinis contra dicuntur a Natalit 8 Baronius ad an. f. 24. & 26. &ad an. 73 o. g. s. Bellarminus lib. De Rom. Pont. cap. 8. ct De potestate summi Pontificis in rebus temporalibus cap. 4. SAndratus in Gallia Vindicata dissertat. a. f. a. pag. 399. In eadem sententia est Si gonius lib. 3. Historiarum de regno Italiae ad an. 726. pag. Ioa. y Theophanes in Chronographia pag. 272. Cedienus in Compendio Hilioriarum pag. 36o. Zonaras lib.
et q. Annalium tom. Σ. Φ. pag. 82.
. , Ri Dei tus in Chros. adan. 73 r. inter Scriptores Rerum Ger- .nicarum Pistorii tom. r. pag. 77r. Gregorius Leonem Impera: m erroris redarguit, o populum Romanum , ct vectiga- Hesperia ab ea averrit. Diuiti so l)ν Cooste
228쪽
tali Alexandro , 1o possunt singula distatui.
Gregorius II. epist. I. loquitur ad hunc modum rScis Imperator, sanctae Romanae Ecclesiae dogmata non Imperatorum est e , sed Pontificum , quae tuto debent dogmatizari. Idcirco Ecclesiis praepositi sunt Pontifices a Rei blicae neρotiis absinentes : Imperatores ergo similiter Ab Ecὼesiasticis abstineant , o quae sibi commissa sunt capessant . . . Cessa quiesce , tum Synorido minime opus erit. Subjicit deinde , nonnullos occidentis populos , audito , sacras imagines Leonis. iussu tolli , seditionem secisse , & novos Magistratus veteribus subili tuisse : numquam vero dicit , se probasse seditionem illam, aut prohibuisse , ne Itali tributa Leoni Isauro solverent . Ita Gregorius epistola I : in altera vero : Θιemadmodum , inquit , Pontifex introspiciendi in Palatium potesatem nou habet , ac digni atra resias deferendi : sc nec Imperator in Ecclesias introspiciendi , o elecliones in Clero peragendi : deinde se inermem & nudum profitetur , denique inυocandum duntaxat Deum esse fgnificat , ut quod apud B. Paulum Corinthio incestus reo contigit ,. Imperatori conti at, II Quomodo haec Gregorius scripsisset . si tributorum solutionem Leoni ab Italis fieri solitam inhibuisset , aut inhibere decrevisset' An non vides , epistola I. ab Gregorio coargui Leonem , quod vellet de Ecclesiae dosmatis decern re , cum id facere non ad ipsum, set ad Pontificem pertineret , ac propterea Gregorium e vestigio sub-3icere ; quemadmodum Pontifices non immiscerent se negotiis Reipublicae ; ita debere Imperatores a stinere se ab negotiis Ecclesiae Θ Non scribit autem, se Italorum seditionem probasse , quia re uera nota probaverat, imo sedare curaverat. Nondum enim N 4 cI
i 11 ὶ Natalis Alexander Dissert. r. in Hist. Ecel. iae. VIII.
Gregorii II. epistola I. est apud Labbeum tom. 7. Cone. pag. 18. epistola II. pag. 26. &27.
229쪽
claruerat Imperatoris malitia , Ia ideoque sperabat, illum humanissima hac epistola permotum ad mentis
In altera autem epistola verissime dictum est a Gregorio , Pontifices non habere potestatem deferendi
dignitates regias , et 3 ) eas videlicet , quas deserre
i ta Anastasius Bibliotheearitis in Vita Gregorii II. tom.
Leo Isaurus Imperium iniit anno Ch. 7r6. Gregorius circa annum 727. ita aci eum seripsit, ut est apud Labbeum tom. . Cone. pag. Io. Decem annos Dei benignitate recte ambulasti , neque Iacrarum imaginum mentionem feeisti, nunc autem tanno videlicet et 26. in eas dicis idolorum iocum implere , atque itatis , qui eas venerarentur , idololatras esse , reque ad eas everis rendas penittisque delandas eonvertiui . Anno igitur 726. Leo apparere coepit Iconomachus. Ab anno 727. majori malitia innotuit, sacras imagines ex templis sustulit , atque combussit, principes Cives suae impietati contrarios obtruncavit, sacrorum Antistites exilio ae morte affecit, referente Paulo Diacono lib. 6. de gestis Langobardorum cap. 49. Anno autem 73o. sub finem Pontis eatus Grestorii II. ea contigere, quae Graeci Hist rici Theophanes, Cedrenus , Zonaras , atque ex his Baronius ad an. 726. g. 24. & a6. S ad an. 73Ο. g. s. commemorat.
13 in Mondratus in Gallia Vindicata Dissertat. a. 3. a. pag. 4o 3.&4o4. Maimburgo hunc ipsum Gregorii Il. locum obiicienti respondet hoc modo : Nos ipsi concedimus , nullam dis Ponti ei Romano in Reges ordinariam s directam potestatem , nee ex istius arbitrio deserri Regna, sed veι successione, υel Γ ctione , vel iure belli, ali a legitimo risuis ; s quamvis in se Iiquo easu ct indirecte, robusque in arcto flanribus etiam hoe Pomtifes eo erat, hae tamen rara oe indirecta, mereque eontingens
potestas non denominat si ectum, nee ab ea dicimur aliquid posese: se dicimus non posse Eeelesiasticos nubere, non posse Priseipes alieno iuri derogare , non posse earnes Sabbaro comedi , ct mille alia, quae abfoturam, ererisque circumstantiis ad ictam potestatem non exeludunt: s hane ipsam Pontifici permissam ex Gregorii li seris deducas. Nam in prima ad Leonem Imperatorem tapud La heum tom. 7. Cone. pag. 19. haec habet '. Scire autem debes aepro certo habere , Pontifices , qui pro tempore Romae exstiterint , conciliandae pacis caussa sedere tamquam parietem int gerrimum , septumque medianum Orientis , & occidentis , ac vacis arbitros & moderatores esse. Et epistola secunda apud umdem Labbeum pag a .ὶ Et nos culpam peccati recipimus , F qui potestatem a Deo receperimus terrena caelestiaque solve
230쪽
pertinet ad Reges t sicut non potest Imperator, seu Rex alicui conferre dignitates , quas huic vel illi concedere spectat ad Pontificem . Ibi siquidem totus in eo Gregorius est, ut ostendat discrimen , quod inter Pontificem & I eratorem intercedit , doceatque debere utrum Ue auignato sibi a Deo munere fungi, nee posse Pontificem iura Imperatoris , nec Imperatorem aura Pontificis sibi usurpare. Usurpaverat autem sibi iura Pontificis Leo , cum edictum de tollendis imaginibus sacris promulgavit , scripsitque ad Gregorium , se Imperatorem esse & Sacerdotem . Quare Gregorius rescripsit, dogmata non esse Imperatorum , sed Pontificum , neve Imperatoris esse novi aliquid de Fide statuere , sed quae decreta a Pontificibus fuissent, diligenter tueri ac defendere. Neque vero Gre
forius se inermem & nudum appellavit , quod sibi
.eonis anathematiZandi ac tributis privandi potestag
di atque ligandi. Ubi indes , Potestatem Pontificiam non ad emissia solum o spiritualia, sed etiam terrena oe temporalia proferri , quando videlicer necessitas postulat. Sed praesertim ex illis
verbis argumentari licet , quibus ut Imperatori in Eeelesias SClericorum electiones ita Pontifici in Palatia , Regesque nullum esse ius dieit. At υero s Clarus Episeopum aliquem haeros imbutum, aut perduellem elegit, quique Ecelesam vaster, quis dubitat , si alia remedia absint , nec periculum moras patiatur , posse Imperatorem , tamquam Eesesiae asiocarum , prohibere , nois eligatur , aut electum Regno ου Eeelesia arcere λ nee pauca sunt fusus rei exempla . si ergo id natura ipsa , ae neeustas Eceis defendendae Priseipibus concessit, quanto m is Ponti et iis Principes , ct Regna t eum nihil magis Emissa noeeat , exponatque ruinae aer haeresis eoronata ; fi enim tot illa Mades s aerumnas ericitavit inermis S abiecta , quid satiet armata , regna que ' re experientia plus satis domit , ex niueipum religione etiam funditorum religionem fidemque pendere. Ceterum eum extincto Μar- rello, fir Pippino necdum nore, aut remum potito auxilium a Franiscis eusaret, or Graeei Exarctum adstie in Italia, re Stelliam C Iabriamque obtinerent, Langobardi vero haeresi s σrmis grassare tiar, ae Romae imminerent, non destitere Romani Pontifices Gregorius via. I l. Gregorius III. Paulus , Stephanus, Zacharias, Hadrianus, aliiqtie apud Graecos Imperatores litteris ae legatis asere, ut in sinum Carbolicae EeHesa redirent, ct Romam, Ita-
ιiamque a Langobardis tuerentur : cum tandem rebus omnibus
.esperatis Pippinus, o Carolus subvenere, Imperio Graecis adempto.