장음표시 사용
201쪽
de Fide scriberentur, quas aliquid Nicaenae Θnodo de esset, atque id obtinere temere conati fuerint; Θnodus tamen Sardicae coacta rem indigne tulit , sancisisque , tit nullum ultra de Fide ederetur rescriptum , sed Dy feeret Fides a Patribus Nicaeae promit ata , quippe qua in nullo desceret, sed plena pietatis es t : flatuitque , ne altera ederetur Fidei professio , ne quae Nicaeae conscripta fuerat , impersedia reputaretur ; neve occasio iis daretur, qui saepenumero de Fide scribere ae definire molant . unde si quis illud aliti e proponat , compescite homines, atque ad sudium pacis potius hortamini : nihil enim in istis agnoscimus, quam silum contendendi sudium. Itaque S. Athanasius testatur, procul se fuisse a condenda Fidei sermula nova, hoc est diversa a Nicaena, non autem a condenda coniana Nicaenae. Synodus enim Sardicensis iis duntaxat vetuit alteram Fidei formulam condere, qui ideo conderent, quod putarent , Nicamam esse imperfectam , quique studio contentionis elati occasionem captarent stipe scribendi de Fide . Et quidem qui rem aliquam faciunt, ut eam Opponant rei, quam ecth imperfectam putant, utique ab ea diversam faciunt , & qui si dici contendendi esseruntur, diversi sunt ab iis, quibuscum contendunt . Contentio enim est eorum, qui contraria sentiunt . Porro S. Athanasius Nicaenum Symbolum numeris omnibus absolutum esse praedicabat ac defendebat, nulloque contentionis studio efferebatur , ideoque licuit et Fidei formulam edere, quandoquidem non edidit , ut perficeret Nicaenam , quam jam persectam esse sentiebat, sed solum ut eam magis ac magis explicaret, & in aperto poneret. Et sane idem S. Athanasius Catholicam Fidem exposuit in opusculo, quod inde inscribitur Eupositio Fidei ac incipit: Credimus in unum Deum : quod tamen & Natalis Alexander,& alii, qui Symbolum Athanasio ab iudicant, tamquam verum ac genuinum Athanasi opus reci iunt, quamvis i se Athanasius citata epistola ad Antiochenses scripserit , procul se fuisse a condenda
nova Fidei sermula . Cur igitur iuem inficiantur ,
202쪽
S. Athanasii esse Symbolum, in quo Catholicam Fidem perinde exponit λ Erat autem illis temporibus mi
nus conveniens novum componere Symbolum animo
contendendi & adversandi, quod Ariani , & Semi riani in Pseudosynodis agebant, non autem animo eamdem Fidem exponendi, quod faciebat S. Athan
Tertia ratio similis est primae , ideoque facillime diluitur tum ex iis, quae ex Natali Alexandro dicta
sunt in confutatione rationis primae, tum etiam ex iis, quae idem Natalis subiicit Differtat. 12. in Hist. Eccles. saec. I. tom. 3. pag. 227. col. 2. Ibi enim ait, huiusmodi argumenta, quae ex Auctorum stentio reperuntur, nec nisi negativa probatione consant, ad ver
talis fidem faciendam infirma vulgo ab eruditis exis
t αν Cointius in Annalibus Melesiasticis Francorum adan. 663. g. 22.r Sym tum S. Athanasi , ut Petrus Dei alande Observavit , OIim solebat voeari Fides Athanasii , υel sermode Fide, seu Fidei Catholicae, aut Expositio Fidei Athanasii Atque hane priseam ct veram fuisse appellationem ostendunt Gra et , qui , wι ομολόγησιν - ς καθολικης πίεε-s interia pretati fiant. Iosephus Maria Thomasus in notis ad Psalterium pag. 76ς. , tibi prosert Symbolum , Quieumque o Omusis, inquit , nonnuulorum coniecturis ae divinationibus de auctore hujus D mboli, ex longa praeferiptione multorum saeculorum , ct inscriptionibus veterum eodicum diligentius videndum , num haec plenior explie sis Meaenae Fidei sit velut myomnesticon quoddam fiυe eommonitorium ad Catholicorum instructionem contra variae haereseroe Graea s Latine primo eo Hum de iis , quae de Trinitata o Inearnatione , tum voce disputata , tum scripto decreta fune in Coneilio Alexandrino sub Iuliano Augusto 'nno 36 a. pr. sedente s. Albanasio , praesentibusque ex Latinis S. Eusebio Diascopo Vereeuens , ae duobus Diaconis Lueferi Episopi infulis Sardiniae . Certe qua Rufinus lib. ro. Hist. Eccι. cap. 2ρ. , sepistola ipsa eiusdem Comitii apud S. Athanasium epist. ad Antiochenos scribunt , F eonfiderentur attentitis , verbatimque e pendantur, paene totum Symbolum hocce summatim repraesentare videntur . Vide Baronium ad an. 36a. g. 376. & seq. Lal heum tom. a. Cone. pag. 8o9. & Harduinum tom. 1. pag. 73o ,
quibus Ioeis agunt de memorato Concilio Alexandrino , di pistolam S. Athanasii ad Antiochenos recitant.
203쪽
matri. Ita videlicet eos refellit, qui Libros S. Dio nysii Areopagitae nomine inscriptos opus ejus esis negabant, simul quod Sanctorum Patrum nemo, qui pos secuti sunt , ex iis libris sententias aut tesimoniacis it . simul quod Eusebius Pamphili Sanflorum P trum scripta enumerans nullam horum fecit mentionem. Ad eumdem modum idem Natalis haud recte concludit , Symbolum non esse Athanasi, quod Cyrillus Alexandrinus, Ephesina Synodus, S. Leo, & Concilium Chalcedonense contra Nestorianam & Eutychia nam haeresim illud non citaverint, aut quod nulli longo inde temporis intervallo eiuς auctoritate contra Gmcos schismaticos usi fuerint. Praeterea quis nescit, ut alio loco asserit idem Natalis Alexander , quam saepe viri do tissimi suis in Operibus ea praetermiserint, quae argumentum , quo de agebant, ut scriberent, postulabat Θ et 8 Quamvis igitur S. Cyrillus, Leo, alii memoratas haereses Symbolo Athanasii non oppugnaverint , nihil id obstat , quominus genuinum S. Athanasii opus eme Symbolum , credamus Quarta sic refellitur . Prsmum Natalis Alexander in Historia Ecclesiastica Saec. IV. cap. 6. art. 8. num.
XI. agens de Libro S. Athanasii De Virginitate De Meditatione, docet, si um Patrum non esse in mnibus operibus eumdem, sed alium in Orationibus , alium in operibus polemicis, alium in epistolis. Quidni alium etiam in Symbolis ' Deinde in tam brevi , huius generis scriptiuncula , qualis es haec Fidei professio , vix locus sit conferendo si o cum ceteris m anasii lucubrationibus aς Pollea Latini nou mianus, quam Graeci sermonis Athanasium fuisse peritum , Marcellinus , o Faustinus Pre meri antiquissimi in suo libello precum fatentur , cum ab ipso in Graecam
t ας Quesnelius Dissertat. x . in S. Leonis Magni opera pag. 387. F. 3.
204쪽
Iinpuam translatos Luciferi Calaritani Episcopi libris apirmant. Denique salsum est, quod ait Natalis Alexander,
stylum sermonisque contextum nequaquam Graeci hominis esse, sed Latini, nullumque in scriptione Latina auctori excidisse Graecismum . Norunt enim Graece dom Graecos dicendi modos, qui continentur in his Symboli verbis: Ita ut per omnia, sicut iam supra dictum es , nitas tu Trinitate , Trinitas in Unitate veneranda st . Di eryo fides recta, ut credamus o confiteamur , quia Dominus noster Jesus
Christis Dei filius, Deus o homo est . AEqualis Patri
secundum divinitatem , m nor Patre secundum humanitatem. Ad cuius adventum omnes homines resurgere habent cum corporibus suis . Nimirum Graecae dictiones sunt: per omnia: confiteamur , quia: secundumν disinitatem , secundum humanitatem : & resurgere ha-lent. Latini enim dicunt omnino , & verbum con reor usurpant cum infinito: dicunt quoad divinitatem, quoad humanitatem , & resurgere debent: nam habeo a Latinis adhibetur quidem pro verbo possum, numquam pro debeo oQuod spectat ad rationem qu sntam. Ego qusdem ambigam, dici ne iure queat , in antiquis probatae fidei Codicibus ψS. paene omnibus operum S. Aia nasi hoc Ombolum demerari Monachi e Congregatione S. Mauri in Diatribe citata tom. 2. Operum S. Athanasii pag. 72I. Manuscriptos Codices amplius duodecim numerant Symbolum istud exhibentes, atque ex eorum inscriptionibus colligunt ab annis plus mille Athanaso sulfe adscriptum. Quibus Codicibus Bodleianum & Lipsiensem addit Michael Le-
qui en Dissertat. I. Damascenica *. II. Etsi vero desideraretur in Codicibus paene omnibus νt 3o Muratorius in Disquisitione De symboli, Quicumque
auctore, tom. a. Anecdotorum pag. aetoo , ubi haec item ha het : Nam quod alii in huiur opinionis confirmationem addu-
eunt , videsicet Latinum , non Graecum , DmMi seriptorem fuisse . a stylo, aliUque contemris rem diiudicantes , parum ad hujusmodi contentionem dirimendam momenti asserr.
205쪽
bus , qui Athanasii opera continent, non eo tamen evinceretur, illud non esse ab Athanasio compositum. Antiqui enim Codices MM. in dies ex tenebris eruuntur, quorum ope & edita sanctorum Patrum ope ra vera ac legitima esse magis ac magis probantur , & numquam antea cognita in lucem proseruntur . Itaque diligentissimus antiquitatis indagator Bernamdus Montiauconius, qui anecdota non pauca S. Ath
nasii opuscula publici iuris fecit, bene multa adhuc imiere , nihil ambigit, eruditosque non sine spe ampla segetis, iuvestigandi laborem adire per tat . 3I Quidni igitur olim proferatur etiam Codex ille antiquus probatae fidei , quem Natalis Alexander desiderat PAd extremum non video, quare Natalis Alexander, qui uno praesertim fretus Codice Bigotiano putat , Epistolam ad Caesarium Monachum esse S. Ioan
nis Cnrysostomi, 32 idem neget, Symbolum esse
eo publicantur, tom. a. Collectionis Novae Patrum S Script
s 3a in Mee verba ipsa Natalis Alexandri in Hist. EecI. saec.
IV. cap. 6. Rrt. 29. num. VHI. pag. x63. col. I. Epistola ad
Caesarium , quam Petrus Martyr Calυ ista in Anglia, disputans asiersus Catholicam Fidem de Transubstantiatione panis re Uini in corpus s Sanguinem chrisi in Eucharistia , proferebat, quamque obtrudebat Plessaeus Mornaeus in libro pestilenti fimo eontra Sacrificium Missis, dis visa est Erudiris non esse S Joannis Chrysostomi , quod nullis in ΜSS. reperiretur, nullist,n Bibliotheeis exstaret, ne quidem memoraretur a Gesnero, Sim-lero , Frisio , quamins ipsi a Romanae Ecessae communionae alieni essent, s Petri Μar ris s=mm1ssa, ct in Codices MSS caleberrimarum Europae Bibliotheearum inquisυissent. Verum ευ- ius exemplar MS. epistola in Iinguam Latinam versa in C. Gmerieus Bigotius in Biblioebeea FF. msrisum Dominicanoruni Florentiae inυenit. sed ει eiusdem EpistoIae se menta eitata I guntur ab Auctoribus Graecis, osaos e vestigio Natalis nominaria. Nihilominus epistolam hane magno Chrysostomo abiudicanda esse docet Michael Lequien Dissertat. 3. Damascenica : quem sequitur Monifauconius Monito in eamdem Epistolam , atquctalias rationes adiicit, cur omniso sibi spuria esse videatur. mperum S. Ioannis Citrysostomi tom. 3. pag. 737. Praeter hoavide otiam Henriei Canisii Lectiones Antiquas, editas a Iaco-ho Balaage tom. I. pag. 226.
206쪽
gitur. Ad sextam respondeo cum ipso Natali Alexandro, negando consequens . Quid emm refert ad rei verit
rem, quo tempore facta si 8 3 Nempe Hisyiae Dia
stas colligitur ex Auctorum assensu , s in is laniae subsantia ρο praecipuis capitibus dissentiunt, non items in circumsantiis duntaxat quibusdam recensendis . Enimvera sepi seme contingit , ut conset de veritate , de modo aut texdiore non conflet . Quid certius Chria si murte apud Christianos ' Quid tempore , quo momrem subiit, incertius.si riterum discordes sententiae audiantur Z 3 Quamvis igitur Auctores dissientiant de tempore & occasione editi ab Athanasio Symboli, non inde sequitur, ut illud Athanasius non ediderit. Quid si Natalis Alexander eam insuper rationem
subjiciat, quam addunt alii, Vocem ora σμον, consubsantialem adversus Arianos tanto animi ardore propugnatam ab Athanasio , atque id temporis habitam veluti tesseram Catholicorum, in Symbolo non inveniri, eoque Symbolum non esse S. Athanasii λ Profecto assentiar, alterum alteri consequens esse , svox illa, ut verbis Natalis Alexandri utar hoc etiam loco , non inmeniatur in Symbolo nec quoad sonum , nec quoad sensum, nec evruse, nec aequi denter , oes eidem Symbolo repugnet: minime autem assentiar,s ei non repugnet , imo in eo iuveniatur quoad sen-
Natalis Alexander in Hist. Eeel. saee. I. Dissert. XI.
to 3. 3. Irag. 142. Col. a. refellens hoc adversariorum argume
tum : obiicitur quarto: Non conveniunt inter se Auctores Cath Iiei de tempore, quo D mbolam ab Apsolis editum est: ergo nomes vere Apostolicum . Tillemontius t annotat. Iro. in S. Athanasium tom. 8. pag. 732. inquit, paueissima sunt Athanasii opera . qua quo tempore eo cripta suerinr , assignari isIeat . Montiauconius An. 4madversione eta. in Vitam ct Scripta S. Athanasii pag. XLIX. tom. a. Novae Collectionis Patrum S Scriptorum Graecorum . 3 Natalis Alexander Dissertat. 13. tom. 3. pag. 149. col. x. ubi iis respondet, qui negabant, Petrum Romam proinfectum, quod dissentirent Auctores in Docta adventus s. Petri
207쪽
fum ct aequivalenter . Porro vo ομούσον aequivalentero quoad sensum te itur 33 in Symbolo, fusius tamen ac latius explicata . Quid enim aliud , quam consubsantialem Patri filium significant verba illa rPatris, re Filii, o Spiritus Sosii una est diminitas
Omitto cetera, quibus S. Athanasus divinarum personarum unam omnium essentiam & potestatem explicatitis confitetur. s I Natalis Alexander in HisL EeeI. saec. IV. Disserint.
Cui Symbolum , Quicumque ii adscribant . qui negant esse S. Athanasir, dictum est annotat. 3. ad S. Iulium I.
208쪽
De Mouasico iasituto S. Gregorii Magnί.S Gregorium I , antequam ponti sex fieret, M
A nacnum fuisse , nemini dubium est. Cuius instituti Monachus fuerit , in controversiam atque diis sceptationem vocatur. Sunt qui S. Equitii, sunt qui S. Benedicti regulam eum professum esse conte dant . I ) In animo est, ea , quae in utramque partem dici solent , complecti, ut aliorum sit de re to ta iudicium . Haec tradunt , quI S. Gregorium Equitiante professionis suisse , existimant : illum in tituto ab se iis Urbe S. Andreae mona serio , non ex proxime postis C stantibus Monachis , sed ex provincia Valeria monaserio S. Equitii petiisse primum Abbatem , idque apparere ex duplici Gregorii ipsius testimonio. Nam lib.
q. Dialog. cap. 2I. haec habet : Vitae venerabilis Valentius vel Ualentio , seu Valentinus qui post iu
hae Romana Urbe mihi , 'ut noti, meoque monasterio praefuit , prius iu Valeria proυincia suum monasti-rium rexit. Provinciae autem Ualeriae Monalleria S. Equitii institutis formata fuisse , idem S. Gregorius lib. I. Dialog. cap. 4. docet his verbis: Qui nimirum Equitius pro suae magnitudine sanctitatis multorum iueadem provincia Valeria) Mona ieriorum pater exiliarit. Sed ρο ex alio eiusdem capitis a. loco idem colligi , dum S. Equitii posse obitum edita miracula re censet , dumque ex relatione eiusdem Valentii sui Ah-hatis , quae narrat, se accepisse, testatur: ubi ait : SLlere non debeo , quod de hoc viro Abbate quondam meo reverendissimo Valentio cognomi. a Addunt, S. Gregorium ne leviter quid. innuere , se ex S. Ben dicti alumnis suisse , qu. is esusdem S. Benedicti M a vi
209쪽
vitam in Dialogis exposuerit, ejusque discipulos nominarit. , a quibus illam accepit , & quamvis eiusdem regulam ceu cretione praecipuam , sermone luculentam laudaverit. Eumdem extrema epistola ueo. lib. I. ad Anthemium Subdiaconum vetare, ne pueri ante annum duodevicesimum includantur Monasterio , cum tamen pueros minores annis duodeviginti S. Benedictus recipiat. 3) Eumdemque tyronibus probandis biennium constituisse , cum S. Benedictus annum duntaxat constituerit. ue Ad haec respondent adversarii, ex recitato duplici Gregorii testimonio nihil certi posse concludi. Gregorium enim , licet Valentium sibi ac Monasterio suo praefuisse dicat , nusquam tamen eum Abbatem primum fuisse .rmare : 6 & S. Equitii miracula ab eius discipulis in coenobio aliquo Valeriae propinquo degentibus , quin ab ipsa iama accipere potuisse , ac
Ex eo autem quod S. Benedicti vitam scripserit , eiusque regulam commendarit , colligi, ipsum fuisse eidem S. Benedicto , ejusque institutioni addictum. Non enim facile creditu esse , Gregorium tam multa de S. Benedicto , deque legibus ejus praedicasse , & aliam sibi suoque Monasterio regulam proposuisse, quam regulam discretione praecipuam , sermone luculentam . Gre- Regula s. Benedicti cap. 3 . Licet ipsa natura humana trahatur ad miserisordiam in bis aetatibus , sentim videliceter infantium , tamen re regulae auctoritas eis prospiciat. in Lib. o. epist. a4. ad Fortunatum Neapolitanum Episcopum i Nonasteriis omnibus fraternitas infra districtius inr-dieat , ut eos, quos ad convertendum susceperint , priusquam biemnium in eonismatione eo Ieanx, nullo modo audeant tonsti rare . t s Regulae cap. 38. Post sex mensum eiseuliam relegatur eit Novitio ὶ regula , Mi stat ad quod ingrediarur ,s s adhuc flat , post quatuor menses iterum relegatur et eadem: ct si habita seeum deliberatione promiserit, se omnia eustodire, ct euncta sebi imperara servare . rune suscipiatur in Congregatione. ε ὶ Mabillonius Dissertat. de Monasti ea Vita S. Gregorii Papae I. part a. cap. Ia. Extat inter eius opuscula ad ealeem Veterum Analectorum edit. Parisien. . I aa. in sol. Diuiti Coosl
210쪽
Gregorii vero vetitum de pueris ante duodevicesimum aetatis annum non recipiendis , non pertinere ad coenobia omnia, sed tantum ad ea , quae in im sulis quibusdam Tyrrheni maris condita erant , idque satis innuere pontificem scribentem : Quia dum est in infulis conρregatio Monachorum, etiam pueros in eisdem Mnaseriis insulae Eumorphianae ante δε-cem octo annorum tempora suscipi prohibemus. Hoc in Palmaria aliisque infulis te per omnia volumuscusodire. Nempe durum is idem filisse & asperum vivendi genus , sive propter insalubrem aerem , sive ob aliam caussam : ideoque vetasse Gregorium , ne pueri aetatis nondum maturae , ac nondum ad Caeli crassitudinem & gravitatem tolerandam aptae Mon ehi in insulis illis fierent. Decretum quoque de tyronibus per biennium exercendis ac probandis spectare solum ad provinciae Neapolitanae Monasteria : quandoquidem ad Fortunatum Episcopum Neapolitanum Gregoritis scribit , ac novi decreti rationem reddit hoc modo : Pervenit ad nos, Mauricium quemdam , qui nuper in Monaserio Barba. riani conυersus egi , ablatis secum aliis Monachis , fuga de eodem Mnaseris discessi se . Qua in re praedia
Elum nobis Barbucianum haec praeripitatio vehementer accusat , qui temere secularem hominem , ct non ante probatum tonsur it. Hanc Monachorum fugam Gregorio caussam praebuisse decernendi, ut in pol terum tyronum animus per biennium exploraretur. Deinde S. Benedictum , et si Vmbationis Nocitiorum tempus ulis
tra annum non protrahat, minime tamen Uetare , uia
terius protendi e quetpropter in plerisque congregationiabus Benedictinis arctioris obse antiae fratrum comerso rum probationi bienesum impendi , di Monachos thoro addictos aliquando inussiis de causis ultra annum probari , illaeso s. Benedicti , eiusque regula honore. Qui vero S. Gregorium ordini Benedicti no vindi-3 3t ν ὶ Auctor vitae s Gregorii lib. a. eap. pag. zog. tori . .. operum eiusdem S. Gregorii edit. Monachorum e Congregati ne S. Mauri. Disiti so by Cooste