Disputationes historicae Antonii Sandini ad vitas pontificum romanorum ab eodem descriptas

발행: 1742년

분량: 297페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

1 2 DISPUTATIO

fanhilonem firmaret , ac communiret. 6 Nee Rus nus , ex quo priora de Paphnutio Mugit socrates , uia Iam huius rei mentionem facit , nec ullus alius ex veteribus ante Socratem , nec ullum testigium in A Elis Concilii Nicaeni exsat. 8 Ιmo can. 3. Vetuit omnino Magna Ssnodus , ne liceat Episcopo , nec Pre Hiero , nec Diacono, nec ulli penitus eorum , qui sunt

in Clero συνῶσακτον colati Musam habere mulierem, pro terquam utique matrem , vel sordirem, vel amitam , veIeas solas personas , quae omnem δε icionem eFugiunt. 9 Quo in canone cum expresse habeantur feminae , quibuscum permittuntur Clerici Labitare , nec de uxore

ulla eminus mentio facta st , plane ipsis esse explosa

co=rspicitur : qtiod enim ea in re dubitatum esset , plane uxoris nomen ante alias fuerat exprimendum , quod flentio omnino censeretur exclusum . Io Praeterea uomodo Paphnutius novim legem vocasset , quam uodecim ante annis sanxerat Concilium Eliberitanum , ri quamque multo ante Origenes ex Ve

bis Apostoli deduxerat ra Vel quomodo Nicaenis

t 6 Auctor annotationum ad Gulielmi Estii commentaria in quatuor Libros Sententiarum lib. 4. dist. 37. l. 6. pag. zo

i m. a. pari. Σ.

valesius annotat. in cit. cap. xx. Iib. x Meratis pag. 6. S Bellarminus lib. I. De Claricis extremo eap. a.. pag.

Dionysius Exiguus apud eumdem Labbeum pag. M. vermmulierem subintroductam , quas non συνωσακτον , sed σακτον scriptum fuerit in eodem canone , quo postremo vomis D Uus est Apostolus ad Gal. II. . Muratorius in Anecdotis cis Disquisit. 1. Da Synisactis & Agapetis pag. zz io ὶ Baronius ad are. 32 s. g. 149. ar Can. 33. apud Lab. tom. x. Cone. pag. ς 4. & εν id Narduinum pag. as 3. Plaetiit in totum proborei Episeop 'Presbteris , oe Diaeonibus , vel omnibus Claritas positis in mi nisterio, abstinere se a conitiesus suis , non generare fiιμε quicumque vero fereris , ab honore Chrisatus exterminetur. s 3 In Numeros Hom. 23. g. 3. pag. 3ss. tom. a. Dieit

182쪽

HISTORICA XIII. rs

Patribus adversari idem praesum et , cum consaret , nec ipsos Arianos ordinare consuevisse , quos novissent coniugio obligatos P quod Epiphanius agens adversus G

Accedit , quod Eusebius , qui Nicaeno Concilio

fraudare invicem, nisi serte ex eonsenis ad tempus , ut vacetia orationi, & iterum in idipsum stis: oertum es, quia impeditur saerifitium indesinent iis, qui eoniugaIibur necessitatibuςρνυiunt. Unde videtur mihi , quod illius es DIius offerre δε- erifieium indonent, qui indonenti s perperuae se de verit eastrati. x3 in Epiphanius Haer. 3o. g. s. pag. 1aς. et Baronius ad an. s1. f. ax. , ubi subii eit e vestigio a

Cerre si insimus Meratem , ct Metomenum non esse mentitor , de illis tantummodo totam illam agitatam esse eontroversiam ,

dicendυm est , qui eum ordinarentiar inviti , eontestati essent , non posse se continere, quibus se nihilominus ordinatis s Anc vanum Concilium haud diu ante prospexerat , tit eoneeriret sis ducere posse uxorem: quanto aequitis indulses visa est Nisanabis modus , ut quam ante susceptor Ordines habuissens , feeum retianere possent Τhomassinus De vet. & nova Eeelesiae diseiplina pari. r. lib.et. eap. 4 . g. 1 f. pag. 4ax. Dicam Socratis , re Sozomeni , 3uibus

auctoribus haec eireumferuntur, non tantum esse auctoritat3spo

dus , ut in re tanta , se quid soli dixerint , fidem extorqueant. Vera res fortasse fuerit , quae refertur , ct in eo tantum abe νευerit socrates , quod adieeit de suo. Potuit enim in Eeese Orientali ea suis tempore conellii meaeni incontinentium Pres isterorum , Diaconorumque multitudo , ut sapientisimis Prae-Iibus satius sisum fuerit dissimulare immedicabiae matam, quam resecando asperare . Idem de Conciliis Ane1rano , Neo oriens , Gangrensi dixeris , nihil adsessus pestem hane floruise , quod eurationis spem abieessent omnem. Ubi vero Socrates dicit, an liqua Ecclesiae traditione superioribus Cleritas solam probiberi , ne matrimonium ineant , non autem Initi usum interdiei: iam ad Eusebium, ad Epiphanium , ad Hieronymum appeIis , via

ros veterum eo Metiadinum Socrate longe peritiores. Ηoe igitur Socrates loquentem induete Paphnutium, quod in ore numquam

Paphnutius habuit. Potuit tune eum Concilio Paphnutius , resequentibus Deviir potuit eum eo Eeclina Graeca tota iudieare , solerandum id maliam potius , quam aut Ecelesiam sebimaris , aut ei modi CIerieos periculo objicere incontinentιae gravioris. II. Iud tamen unorari non potuie , pravam hane fuisse , ct degenerem consuetudiuem , qua prisci violarentur Cansnes , s E

Hesa purior atque sancita ab Apostolis distiZI lia metaretur.

183쪽

et 34 DISPUTATIO

interfuit, lib. I. Demonstrationis Evangelicae extremo cap. 9. nullam faciens litteram de Hiitoria Paphnutii affirmat , eos, qui Doriti sunt , atque in Dei ministerio , cultuque occupati , continere deinde se ipsos a commercio uxoris, S. Epiphanius vero , qui anno te tio duntaxat & quadragesimo post Nicaenum Concilium vixit , haer. 39. 3. 4. Sacrinanesia Dei Ecclesia , inquit , eum , qui adhuc in matrimonio degit, ac liberis dat ooeram , tetmes sit unius uxoris etur , nequa quam tamen ad Diaconi , Pres teri , Ehiscopi, aue podiaconi ordinem admittit. Sed eum duntaxat , qui ab unius uxoris consuetudine se se contiuuerit , aut ea sit orbatus , quod in illis locis praecipue fit, ubi Ecclesiasici canonos accurate servantur. Quia vero nonnu Iis adhuc in locis Presisteri , Diaconi , H podiaconi li- heros suscipiebant , respondet , non illud ex Canonis floritate feri : sed propter hominum ignaviam , quincertis temporibus neglieenter agere ερο connisere solet , ob nimiam populi multitudinem : cum scilicet qui Meas se funditones applicent, non facile reperiuntur . Iue Quod ad ipsam quidem Ecclesam attinet, ea, utpote a Sansio Spiritu bene crinata atque constituta , quod decentius es omnibus in rebus considerans, ei rei studere

potissimum insiluit , At quae ditano num ini mini ierire praestantur , nulla re , quoad feri potes , distrahantur . Itane scripsisset Epiphanius , si ex indulgentia Nicet ni Concilii , cuius recens adhuc memoria erat, Clericis licuisset matrimonio ante susceptos sacros ordines contracto uti ad arbitrium λEodem , quo Epiphanius , saeculo claruit S. Hi ronymus , cujus aetate cum super sent adhuc homines , qui Nicaenae a nodo interfuerant , 16 quid in ea actum fuerit, discere atque cognoscere facile potuit.

t is in Eodem sensu dictuin est ab S. Hieronymo lib. 1. ad

versus Iovinianum f. 34. pag. 29 t. tom. a. Eliguntur mariti in Sacerdotem , nou neeo et quia non sunt tauri virgines, quanti nec Larii sunt Sacerdotes.

16 ὶ Idem S. Hieronymus in Dialogo ad isus Luciferianos

184쪽

HISTORICA XIII. et se

Hic autem extrema epistola 48. ad Pammachium scri-Υ.M Lbit in hunc modum : Episcopi , Pres,teri , Diaconi pag. aut virginei eliguntur , aut vidui , aut certe post Sacer- a 3 s. dotium in aeternum pudici. Idem tib i. adversus Io vinianum 3. 34. Certe confiteris , ait , nou posse esse Tom.

Episcopum , qui in Episcopatu flios faciat. Alioquis Morehensus fuerit , non quasi tar tenebitur, sed quas Uulter damnabitur. I7 3 Hoc nec diceret Hieronymus , nec Iovinianus confiteretur, si aliquando Nicaena Synodus concessisset Μaioribus Clericis , ut coniugio vel ad quoddam tempus uterentur. Neque Hieronymus loquitur tantum de consuetudine Ecclesiae Occidentalis . Namque sub initium libri contra Vigilantium : Quid facient , inquit , Orientis Eccle- Par μ μ quid AEgnti Sedis Apogiolicae , quae aut vir- 389. gines Clericos accipiunt , aut continentes , aut si uxores habuerint , mariti esse demum ' Eamdem suis ieconstitutionem Ecclesiae Africanae satis indicat Codex Canonum ejusdem Ecclesiae can. 3. & 4. i8 &Concilium Carthaginiense II. can. 2. , ubi r omnia

hus Episcopis placuit , ut Episcopi , presbieri ,

Diaconi , vel qui Sacramenta contrectant , pudicitiae cu- sodes etiam ab uxoribus se abstinerent , ut quod Apo-

soli docuerunt , o ipsis fer υit antiquitas , ipsi qnoque custodirent. I9 Quapropter cujus snt fidei , quae

a Socrate , o Sozomeno , qui longe pos Concilium Nicaenum vixere , sunt scripta , ex dictis quiυis facile iudicabit. ao Denique Socratis hac in re fides etiam ex eo imminuitur , quod tradit Photius , eum in dogmatibus valde accuratum non fuisse , a I Sozomeni autem ex eo , quod ejus Hisoriam , ut ait

Fidelis orare non potest , nisi earear ossicio eon ugaii, Sacerdoti, cui semper pro populo offerenda sunt Sae Ueιa, semper orandum est. Si semper orandum est , ergo semper careudum matrimonio. t 18 Apud Labbeum tom. a. Conc. pag. Iosa. α apud Har duinum tom. I. pag. 867. t ly ὶ Apud Labbeum tom. a Conc. Pag. II sq.

185쪽

S. Gregorius , Sedes Apublica recipere recusat , quo niam multa mentitur. aa Haec scripsimus secuti Baronium & Bellarminum. 23 Nunc ponamus ea , quae Natalis Alexander contra eminentissimos scriptotes dicit , nitamurque respondere ad singula. Is igitur Dissertat. IV. in Hist. Eccl. Dec. IV. Propositione Ι. scribit adver us utrum-paa. que hoc modo. Verum illustrissimorum doflissimorum ass. hominum exceptiones Hetaersus testimonium Socratis σSozomeni nullius sunt ponderis . Nam quod Socratem Defiat, licet ille Novatianus fuerit , sis faverit Novatianis, non tamen in eo versatur e rore , quem ipsisS. Epiphanius invit , ut Laicos Clericos in iis , quae matrimonium spectant, pares faciat ; squidem Laicos nondum matrimonii vinculis ad rictos uxorem ducere posse non negat : maiores autem Clearicos , qui uxorem ante sacram ordinationem non duxerunt , negat , -- trimonium iure inire posse. Nec caelibatum Sorarites me

rit sacrorum Ministiorum , illam Paphnutii his oriam referendo : cum perpettiae continentia lege teneri eos asserat , qui caelibes aut vidui ad sacros Ordines promoti sunt. Nec vero consequens est , Socratem in Paphnutii hi Ariamentiri , quia in adiis nonnullis contra hi toriae legem pre crevis r alioqui nihil certi in historia habebimus , quis. Mitillus paene hi uricus es , cui error aliquis exprobrari' non postit. Quod etiam contra Sozomenum ex S. Gregorio obitaciunt , fidem eius in omnibus non elevat, sed in iis tan-τum , quae Eudoxii Constantinopolitanae Ecclesi invas ris , o Theodori Mopsuel feni res sestas spectant, ut conisabit legenti integrum S. Gregorii locum. In Hilloria Metomeni , inquit , de quodam Eudoxio, qui Constantinopolitanae Ecclesiae Episcopatum arripuisse dicitur, aliqua narrantur: sed ipsam quosve Hiitoriam

t aa ὶ Lib. 7. epist. 34. ad Eviugium Episcopum pag. 883.

t a 3 ὶ Baronium ad an. fg. g. χr. Radan. 32 s. g. I. R. Bella minum lib. de Conciliis cap. 18. α lib. 1. de Clericis cap. 2O. Pam

186쪽

HII TORICA VIII. Is

sedes Apostolica recipere recusat , quoniam multa mentitur , & Theodorum Mopsuestiae nimium laudat , atque usque ad diem obitus sui magnum doctorem Ecclesiae ruisse perhibet. Restat ergo , ut si quis illam historiam recipit, Synodo , quae piae memoria

Iustiniani temporibus de Tribus Capitulis f

cta est contradicat : qui vero contradicere non let , illam historiam necesse est , ut repellat. Sanctissimi ergo Pontificis Doflaris censura Hisoriam S rament uniwrsim non persi ineis , adeoque veritati hisoriae Paphnutii non incommossit. Quin imo cram Gregorius Magnus Geomeni fidem auctoritatemque elevasset ex eo , quod Theodoro Mops steno siserit , retulisset profecto , quod errore tanto de Paphnutio Confessore , σConcilio Nicaeno impudenter ille confinxerat , aut a Socrate confisitam retulerat , si hisoriam illam figmenti fabulae loco habuisset , cum tanti videri possi ad fidem

Sorameno de sandam. -

Quod pertinet ad Socratem , nec Baronius , ne Bellarminus Historiam Paphnutii expendentes , eum ideo reiiciunt , quod fuerit Novatianus , sed ideo solum, quod longe post Concilium Nicaenum natus ea scripserit, quae superiorum scriptorum testimoniis minus consentanea esse existimantur. Num vero erraverit Epiphanius in Historia Novatianorum , in praesens non quaeritur , illud certo constat non solum ex Epiphanio , sed etiam ex Theodoreto , & Augustino , Novatianos damnasse secundas nuptias . squis , ait Epiphanius Haer. 39. 3. 3. & q. , pos baptismum secundam uxorem duxerit, ab illis non amplius aimittitur . . . Siquidem quae Sacerdotio propter svularem functionis illius dignitatem praecipue tributa sunt , ea ad omnes communiteY pertinere iudicant. Illud quidem audierant : Episcopum irreprehensibilem esse oportere, unius uxoris virum , continentem : smiliter Diaco

187쪽

rues . T SPUTAT II

Clericos in iis , quae matrimonium spectant paregncere , aliorum judicio relinquimus. Quod si Socrates Paphnuti 1 historiam reserens sacrorum ministrorum coelibatum non evertit , certe

concutit , cum Nicaenae D di temporibus Episcopi , Presbyteri, o Diaconi perpetuam continentiam servarent ex Ecclesiae disciplina diuturno Gu , re ab Apinolicis temporibus derivato firmata, ut ipse Natalis Alexander confirmat . et 6 Consequens autem esse , Germem in Paphnutii hiasoria mentiri , quia in aliis nonnullis contra hisoriae leges peccavit, persuadere licet ex ipsiusmet Natalis Nexandri sententia , qui ut mendacem ostendat So- Cratem , quod lib. s. cap. a I. scripserit , ab Uictore Episcopo Romano damnatos Asanoς Pascha Luna XIV. celebrantes , non modo Photium secutus ait , eum non fuisse in dogmatibus valde accuratum , sed etiam addit , in rebus hisoricis gravissimos in errores

impegisse , putidissima mendacia. 27 Parum e

go fidei etiam nistoriae de paphnutio a Socrate narratae habendum est ; pnaesertim cum in ea ipsum errasse , satis firma suspicio sit. Jam vero esto : Sogomens Historsam S. Gregorius nec universim reiicit, nec improbat in omnibus , sed in multis duntaxat. Idcirco enim improbat, ut animacisertit Bellarminus , quia multa mentitur. 28 Atquμn his multis Gregorius ponit falsam Soromeni narrationem de quodam Eudoxio, & nimiam laudem, quam idem tribuit Theodoro Mopsuestino. Cur a

tem Husus s Novati Decessores alia etiam vigmata adiererum ., Eos enim , qui secundas nuptias inierint, a sacris steriis repellunt. S. Augustinus De Agone Christianoe. 3r. g. 33. Isti s Cathari seu Novatiani sunt , qui viduas , s nupserint, ramquam adult vas damnant , re stiper dom inam Apodolicam se praedirant esse. mundiores . Et haer. 3s. Cathari secundar nuptias non admittunt. έ a6 ὶ Dissertat. eit. χρ. propositione a. pag. 236. tom. 4. a Dissertat. s. in Hist. Ecel. saec. ll. pag. 376. tom. 3. Lege annotationem l . ad disputationem V. pag. 49. & insta posi

tam annotationem ast.

188쪽

HISTORICA VII. 18

rem non posuerit historiam Paphnutii , ut inde quo

que fidem Soromeno derogaret , Deus scit. Ex eo tamen quod non posuerit , non sequitur eam esse veram : alioquin alia item , quae ipsius Natalis Alexandri consensit ab So omeno falsa scribuntur , omnes ve ritatis numeros haberent , quia hoc loco a S. Grego- Tio non commemorantur. Nimirum dicit Natalis , errasse Sogomenum , tum quod negarit , Pontificem Romanum consuevisse in Ecclesia populum instituere , tum c od affirmarit, in Ecclesia Romana iiiisse presbyterum praepositum poenitentibus, 29 quamvis ex hoc errore atque , ac ex historia Paphnutii S. Gregorius Sozomeni auctoritatem imminuere praetermiserit.

Si igitur illa sunt Natali Alexandro commentitia , fabulosa item esse debet Historia Paphnutii , cum nihil perinde istorum Gregorius protulerit ad Soromeni fidem infirmandam. Itaque tenendum est id, quod ait

S. Hieronymus , Non aetere nos Graecorum Script

a Natalis Alexander Dissertat. 4. Eecs. Dec. ILpag. 3 9. tom. 3. Cossiodorus errata Socratis , 9 Sozomeni injus Historia Trnpartita aeque exscripsit, ac ea, quae veritati eonsentanea sunt e quod exemplo multiplici probari potest o Quis enim ignoret emdittis , Soromeni aetate Pontificem Romanum iis Ecclesia populum Geuisse, eum id S. Leonis sermones testentur 'Seripsit tamen Metomenus Ioco mox Iaudator lib. 7. cap. L. In Uria Roma nec Episcopus, nee alius quisquam in Ecclesia populum docet di idque transtulit in Dam Ηθloriam Cassiodorus. Idem Sozomenus lib. 7. east. I 6. agens de merbrero paenitentiabus praeposto , qui Episcopi υire Consessioner excipiebat , atque paenitentiam imponebat , quem ab hoe ineis remisit Nectarius Constantinopolitanorum Arebispiseopus , addis r In occidentalibus Ecclesiis S praecipue in Romana, hunc morem etiamnum studiose observari. Errasse Soromenum id in mantem si Virὸ Grudiri eo entiunt, s Ualasius probat in obseνυationibus ad Misetomenum . Id tamen exscripsit Cassiodorus. Non igitur verioreυadit Meratis narratio de Romanae Ecelefiae Quadragesms , quia eam Cassiodorus non expunxit , nee impugnavit. Id autem mi rtim de Cassiiodoro nemini inderuν , qui animadυerterit , cons-

Iitim eius in scribenda Bissoria Tripartita aliud non fuisse , quam de singulis Dictatori biis deflorata colligere , S cum Aucioris sui nomine in ordinem collocare , ut ipse monet in eiusdem Historia Praefatione.

189쪽

γω DISPUTAT Is

rum auctoritati acquiescere , quorum perfidiam ρο men dacia detesamur . 3o Pergit Natalis Alexander alias Baronii, & Bellar

mini rationes oppugnare. Nam , inquit, praeterquam-ytiod Sanfli Diphamisy , o Hieronymus octoginta circiter annis a Nicaeni Concilii tempore sunt remoti, quo temporis intervilio variari potuit disciplina , ex eorum totimoniis non colligitur sacrorum Miniserorum continentiam aliquo fuisse Canone praeceptam in Ecclesa uniserissa , sed id referunt , quod ut plurimum non em, lege , sed ex pietate observabatur. Quod non impedis , quominus intercedere Paphnutius Confessor potuerit , ne Patres Nicaeni lege lata perpetuam continentiam Cleri- eis indicerent , quam pia quaciam consuetudine duntaxat plurimis in Ecclesis servabant. Nec obseat , quod S. Epiphanius ait , Presbyteros , Diaconos , & Sub diaconos ab uxoris consuetudine se continere , ubi Ecelesiastici Canones accurate servantur. Non enim signia scat his verbis , continentiam ab uxoribus suo tempo-

fuisse in Ecclesa furis Ministris aliquo Canone Con-oilii ODumenici praeceptam : s id fgnificaret, contra hisoriae leges peccaret, quod os non infrequens es.

Nam Subdiaconos aeqνe , ac maiores Clericos ab ipsarum consuetudine se continere asserit , ubi Canones via

gent r so in Comment. in EzechieIemlib.8. cap.26. pag. 297. tom. s. Cabastutius in Notitia Conciliorum cap. et ε. aci Nicanum Cainnonem 3. pag. 76. Paphnurii vero instantiam eontinemia a ntiptiis oppostam , euius meminere Socrates oe Sorrumentis , censendum

est , vel a Socrate primum confictam , a quo νιωrima de more suo hausit fine tilio delectu Sodomenus , μι potiust a Graecis p serius inferuris , sebi'arieis , er eontinentia Chrisalis adve sariis illis insertam er suppositam; aut fallem si quid habet --ri , nullam Disse illius habitam a facto Conesilo rationem. Nomanim posset eruditur quispiam negare quanta districtione miamis quinque saeculis universa tibique terrartim Eeelina saero Ct ro eoniugium interdixerit . . . Posteriores quidem Graei , qui se sebismate ab Ecclesia diυulserunt , matrimonii usum Epifevis subtrahunt ae prohibent . sed inferioribus Sacerdotibus permi rust, s iam fuerant rempore ordinationis suae coniugati r nova enim eontrahere post Ordinationam eonnubia non permittunx, ut ex stat mattea Duodi auinisexta canone eta. Illuet. Diqitiam by Corale

190쪽

gent : cum tamen certum sit S. Epiphanii tempαribi Subdiaconatum non fuisse maioribus ordinibus farris annumeratum e siquidem S. Epiphanius a Pano Episcopo Diaconus ordinatus es , praetermisso Subaiaconi gradu , Epiphanius ipse, eodem omis , Paulinianum S. Hieroum, Datrem Diaconum consecratat : Cum etiam aliunde certum sit , continentiae lupum Subdiaconis in Ecclesia ipsa Occidentali universa fuisse impositum P Iaditi II. S. Gregorii Μ ni temporibus. Etsi numero minus exacto anni computentur, haud tamen verum est , S. Epiphanium & Hieronymum octoginta circiter annis a Nicaeni Concilii tempore esse remotos. Namque alter floruit ab anno 36 I. ad MI., alter vero Presbyter inauguratus es anno circiter 378. ut ipse Natalis Alexander docet, & Nicaenum Concilium , consentiente eodem Alexandro , anno 325. celebratum est. 3i Annis igitur circiter quadraginta S. Epiphanius & Hieronymus posteriores sunt Concilio Nicaeno , quo exiguo temporis intervallo haud ita facile potuit in re tam gravi variari Ecclesiae disciplina. Si autem , ut censet Natalis , Epiphanius , & Hieronymus id referunt, quod ut plurimum non ex lege , sed ex pietate observabatur , quomodo idem Natalis eorum testimoniis probare contendit , Episcopos, Presbteros, Diaconos perpetuam continentiam se asse ex Ecclesiae disiciplina diuturno usu , ab λpostolicis temporibus derivito firmata P Usus siquidem diuturnus consuetudinem introducit, consuetudo vero legem. Notum est enim illud Augustini : In his rebus , de quibus nihil certi statuit Scriptura disina , mos populi, vel injiituta maiorum pro lege tenenda sunt. 3 et Itaque nihil obstat , quominus S. Epiphanius

nomine Ecclesasicorum Canonum intellexerit veterem morem , iuxta quem quasi legem quamdam Majores Clerici ab uxoris consuetudine se continere consueve

L runt. tet Natalis Alexander in Hist. Eeel. Dec. IV. cap. art.

t 3 et in Epist.' alias So. 9. a. di apud Gratianum Dist. D. eap. in his rebus 7.

SEARCH

MENU NAVIGATION