장음표시 사용
591쪽
is ctu Concilii, quoniam digni habiti simi pro nomineis Iesu contumeliam pati λ Quae igitur Ecclesia Dei sacrilis exultatione commemorat cum moerore tractabimus
,, Etenim pro nomine Jesu patitur qui pro gloria diis sanctitate Evangelii convicia reportat, atque ad vi is dicandum divinum cultum ab inquinamentis supe si stitionum 3t a verbis mendacii legitime certat, nullo,, molestiarum aut injuriarum aspectu territus. o Qua sane laude zelus Dominationis tuae Apost is lico Brevi nuper a me allato non tam eommendaturri quam Priem unitur. Quonam hominum figmento ea is tibi poterit unquam auferri λ,, Dicere laetanter potes: Locuti sunt adversum melimo gua dolosa , dc sermonibus odii circumdederunt me ;- cumque loquebar illis impugnabant me gratis. A Gratis siquidem qui sine crimine impugnaris, quiri impugnaris ut noxius , cum sis in consessione lauda-- bilis. Sed qui insurgunt in te confundentur , dc vuri debis Sapientes in eorum stultitia comprehenses; j is stus autem laetabitur, scriptum est enim : Perdam is pientia apientium ct prudentiam prudentium reprobari. ,, Si quae vero prudentia est damnabilis , ea utique qua se per vim & insidias vitia sua tegere, noxia pro bonis. is falsa pro veris ostendere quidam nituntur ; & quae si is dicerentur a se facta puderent, per alios subdole pM- trasse gloriantur. - Inauditum fine consilium in mentem cedit istorum is Prudentum, probatae scilicet vitae testimonia , non ,, Operum praestantia, sed minarum vi & vexationibus si exigendi a Visitatore Apostolico, & ab eo extorquen-ri di, metu humanae potestatis interposito, ut integeris rimi Episcopi famam eorum damnatis praxi de opi- nionibus infensi, calumniis inficerentapud summum is Pontificem. Nonne in his confundetur eorum sturuis titia pis Hujus etiam naturae est Tartarica illa expeditio quais ad novum violentumque Dominationem tuam traxereia certamen , in quo victor remansit Captivus; in quo is vulnera non peclori sed animo, quo acerbius eo gi
592쪽
rini et is orbi denunciata. f. VIII. 34
si riosius , fuerunt infiteta; in quo denique fratres h is buisti Aggressores, & passionum comparticipem, ,, quem jure sperabas ultorem. - De hoc utique ego semper in Domino gloriabor, is quia haec est vera fraternitas; dc si gloriari oportet, is quae infirmitatis meae sunt gloriabor , gaudens quod is nos infirmi, illi autem sint potentes. Atque utinam is sicut fui contumeliarum particeps, ita sim&praemiiis per virtutem illius qui pro peccatis nostris seipsumis obtulit hostiam immaculatam in abundantia miseriis cordiae. δc est merces nostra magna nimis ex dono is Promissionis.
A Gaudemus igitur in hac saneta expectatione: in
,, multo tamen fateor experimento tribulationis est gauis dium meum , cum cogito ad graves difficultates in is hae Milsone auctas Evangelicae praedicationi &ApO- is stolicae Sedis Mandatorum executioni ex temere ibiis Eestis di ab Imperitore procuratis, super quibus nonis habeo requiem spiritui meo , quamvis nihil mihi in is his conscius sim. Ea enim quae ad Religionem , ad causam Dei caqua tua est indivisa atque ad Pontificiam potestatem is spectant corde satis impavido, ni fallor . sustinui,
is quantum mea fragilitas & rerum conditio permisit. is Quae mea sunt contempsi; quae regiminis . omnibu&is notum est quanta pro meo munere obeundo simis Passus..,, Jam vero desperate agentium furorem quae ratio- is num vis, quis poenae timor , quae potestas cohibere M valebat
ri Omnia perperam adhibui. Ab infligendis censuris abstinuisse non me poenitet ; saltem ut in illius cedatis pudorem, qui haud pridem ex causis longe levioriri bus quam ipse sit reus, fratres suos ejussiem Socie-
is talis vitandos enunciare praesumpsit usque ad Aulaeri Ρehinensis murmurationem & derisum ι quique in ,, suos semper latrans cum jam in alios dentes acueretis seni Catulo ab Imperatore merito fuit Comparatus.
- Sed potissimum quia rei Christianae hujus Mittionis
593쪽
Artes Jesurica ,. in tanto distrimine positae, ne in deterius contingeretis mansuetudine magis quam poenae rigore erat consuis tendum... Omnia si quidem quemadmodum Dominatio tua se experta est effraenate ad Imperatorem deferebantur, is ubi crimina tutum inveniebant sub tanto Ρatrono se praesidium , per fas la nefas eos defenc re vesenteis per quos periculum imminebat, prout siepius a Re-ri giis Priefectis audivi declaratum ori Per vim Qlvunturjura regiminis, nullaque potestas ,, ubi nulla vivendi ratio ; & cum hujusmodi naturaris horrinibus patientia vincendum est, animadversiori quippe utilior plerumque graviorque redditur cunctari tione; at vero emendationem quaeramus non poenam.
- Rogamus Dominum Messis ut alios mittat Opervis rios in Vineam suam , vel istos, si sperare licet, ad se meliorem revocet frugem. Non clamemus, Utinam is abscindantur qui nos conturbant: sed potius ore s , Deum ut nihil amplius mali faciant, non ut probatiis appareamus, sed ut boni ipsi essiciantur. Interim vero absens quidem corpore, sed spirituis praesens ad Dominationem tuam invidis gratulationuri Dus convertor, de hoc quod ex adeo justa causa proo gloriosa stilicet Ecclesia non habente maculam aut r. se gam ibi violenter detineatur, non tam ad supplicium is quam ad coronam. Nova etenim seu protracta ocis casio fortitudinem suam probandi aemulatione potius is digna est quam commiseratione. ,, Ego sane vehementer optarem ibi adesse gaudii aci- ,, jutorem, di non minus passionum socium quam is constrationis, quae abundat in omni tribulatione n is stra per Christum, pro quo, licet indignus, legati ω ne fungor.
Ac propterea invideo seriem Joannis Catechistaeis viri de Missionariis jam pridem benemerentis , quiis pro me detentioni Dominationis tuae fuit adauctus, ut is injuriae fierem con rs non meriti libenter tamen ,, audio de eo, quod haec constanti animo ferat, exemis plo DRi . tuae proculdubio confirmatus, quandoquiti uem
594쪽
dem firmitatis virtus in hujua Missionis neophytis peris quam raro invenitur. Eum plurimum saluto in Jeslio Christo dc charitati tuae commendo. is De cetero conirtamini in Domino & in potentia is virtutis ejus corroboramini ; nam vereor ne plures ad-- huc & quidem graviores DRem. tuam expectent tri- ,, bulationes, Cum modo ea sit ibi inter amaritudines,, omni humano selatio destituta: sed jam non est pa is vulus fluctuans qui circumferri possit omni vento do-- ctrinae in nequitia hominum & in astutita ad circum- ,, ventionem erroris s & fidelis Deus non patietur Famis tentari supra id quod potest, sed faciet etiam cum ., tentatione proventum , ita ut ea majori qua interis catenas Apostolus utebatur scribendi libertate dicereri poterit Diri . tua : Charissimi, nolite jugum ducere,, cum infidelibus ; nolite noxiis eorum operibus asse is tiri; nolite dare ullam ostensionem, ut non vituper ,, tur Ministerium nostrum. Et utinam in sancta & re- ,, ligiosa animi simplicitate haec audirentur ad corre- ,, ptionem, non ex invidia, sed ex charitate prolatalis Uerum quis etsi auctoritate pollens , eos monereis potest de peccato, quin statim hostis reputetur, ecis ex eo damnabilis λ , Omnis igitur fiducia nostra est per Christum, a quo nos s ro futuros innoxios, quemadmodum a tantis is periculis nos eripuit dc eruit, & in quem speramus is quoniam & adhuc eripiet, adjuvantibus vobis in orbis tionibus pro nobis; in meis, etsi ex infirmitate conis temptibilibus, non cellabo memoriam facere vestrum; ., dc hic interim in osculo sancto Daterni amoris Domiis nationem tuam amplector. Ex his luce clarius elucescit Jesu iticus genius , per mendacia, per calumnias, per, violentias per recursum ad laicas Potestates, etiam Gentiles, opponendi se Uicariisse Legatis, etiam a Latere , a S. Sede millis , eosque effreni audacia &. furore persequendi, etiam cum ingenti detrimento rei christianae , dum contrariantur , etiam ex mandato Apostolico, praxi de opinionibus ipsorum.
Io responsione quidum ad quaesita Illustrissimi migrot,
595쪽
Artes yefuitica S. Congregatio Sancti Ossicii,& fan fhtissimus Dominus,
honori Ec famae ipserum consulens, noluerunt ipses velut Idololatriae lautores traducere , pro eo quod SLnenses Ritus , revera idololatricos , idololatricos non esse senserant, priusquam eos idololatricos esse S. Sedes definiisset, sperans quod, finita jam causa, S. Sed is mandatis, ea qua decet, humilitate & obedientia forent o secuturi. Ast quanta cum obstinatione & inobedientia per recursum ad Imperatorem ethnicum mandatorum illorum executioni obicem interjecerint, epistola Eminentissimi Turnonii demonstrat, sicut δc libellus praecedenti anno I7o9. ab ipsis vulgatus, quo decretum Pontificium, proxime memoratum , velut imprudem ter editum , revocari postulant ' . Εant igitur , & buccinare desinant suam erga S. Sedem prae ceteris obedientiam, videantque quam vere Illustrissima Domina Lionnea in celebri epistola de a 3. Aprilis 1 or . sic ipsos allocuta fuerit: Discrimen inter amicos filii mei, b etos, Patres mei, in eo situm est, quint ipsi obediant S. Sedi non emisso peculiari de obedientia voto; vos autem non obedi tis, emisso illo voto.
Censuris, notis is conviciis aliorum a cere opiniones, imter Catholicos controversas de autem iis suarum opiniones a ci.
ΕΤ istud novum est Iesuiticae erga Pontificia decreta
inobedientiae argumentum ι notum quippe est universb Orbi, quotidie Socios in libi is, libellis, &Th sibus suis Pontificia praevaricari decreta , quibus v. g. Innocentius XI. in virtute S. Obedientiae inhibuit, tam ipsis, quam aliis .quibustumque, ut caveant ab omia
Dum haec sub praelo sudant, Parisiis scribitur, Iesultas
Gallos contestatam Denuntiationem edidisse, qua orbi universo significant, numquam a se Ritus Sinenses condemnandos , neque se e suprema at rium parte ablaturos tabellam
in qua striptum est , ΚIENTIEN, c aelum colito.
596쪽
pontifici is orbi denunciata. g. VIII. Wreensura is nota , nec non a quibuscumque conviciis, eontra eas propositiones , qua adhuc inter Catholicos hine inde controvertuntur. Et Innocentius XII. vetuit, ne
quisquam vaga ista accusatione, o invidiosio nomine Iam seni mi traducatur , nisi prius suspectam esse legitime constiterit, aliquam ex quinque propositionibus docuisse ac tenuisse. Et ideis in Memoriali cum Vindiciis librorum Patris
Magistri Thomae de Lemos, Panopita gratia inscriptorum, Innocentio XI. a PP. Ord. P dicat . contra indiscretas censuras ipstrum exhibito, ad argumentum , quo PP. Societatis instabant pro librorum illorum prohibitione , seb praetextu Quod censuris & notis assicerent propositiones inter catholicos hinc inde controversas, contra Innocentii XI. prohibitionem. Restonderunt PP. Praedicatores , mirum esse, quod illi Patres tam oculati & ilertes essent, in librorum illorum desectibus perscrutandis , suaeque professionis libros non attenderent, qui tot notis , censuris & impost is , contra Sanctos Patres ipsos , Authores, &propositiones adhuc in Ecclesia controversas scatent, utri propter abductam ratiocinationem anxio illorum d siclerio foret satisfaciendum , & ex alia parte justitiae Diiqualis habenda ratio , valde paucos Authorum Soci tatis libros ab opprobrio & poena, quam cuperent libris Patris Lemos inflictam, immunes Qre. Ex innumeris aliqua solum delibabuntur. P. Alsensus Salmeron to. . in Evangelic. histor. p. 3.re. XI. edit. Colan. anni I 6o2. pag. 473. asserit praeco pium correctionis fraternae, secundum ordinem a Christo praescriptum, inutile esse, Ementum malorum, justitiae exequendae impedimentum , pessi morumque hominum ad peccandum velamen & piae textum. Bellar- minus de Romano Pontifice to I. l. I. c. 8. l. Φ. c. xx. sententiam S. Hieronymi & S. Ambrosii damnat Blsitatis. Lib. I. de grat& lib. Arbitrio c. 12. ait, sententiam ponentem Deum praedeterminare physict
quae est omnium discipulorum D. Thomas eandemelle cum errore calviai x LutherL Suarea in Releel. deliberi.
597쪽
ys2 Artes 'essitica liberi. div. volunt disp. I. Sect. 3. u. 8. sententiam M. Augustini, Prosperi , Fulgentii & Anselmi, firmam
non esse, & S. Scriptura: non admodum consenta
UasqueΣ I. p. 8. m. distur. 32. cap. 2. 3.' . ait S. Chrysestomum erroneam Armenorum opinionem docuisse, idque contra benigne ipsum interpretantes mordicus desendit, eandemque opinionem Patribus Graecis& Latinis tribuit. Prima p. disp. 9 I. c. s. & Io. D. Chrysostomum Semipelagianis annumerat. Disp. 97. C. 3. suspecta tibi dicit testimonia SS. Prosperi & Fulgentii ρ eo quod is rint exactissimi S. Augustini discipulL Alibi apud D minentes . Card. Norisium in Vindic. Augustin. ait, opinionem Augustini merito Τheologis Scholasticis non Irobari, nam ex ea cogimur in haeresim Pelagii ines
Molina I . p. q. Q. a. I. disp. a. dicit, D. Thomam
non solum falsum dixisse, sed quod ipie non dubitat
errorem in fide appellare . in concordia edit. Antve v. q. 23. m. vlt. Et I. p. q. 23. m. 6. g. a uoad Augustianum , dicit ex doctrina Augustini multos in Gallia fui s. se turbatos, eorumque salutem periclitatam, imis multos ex eadem doctrina ad Pelagianismum defecisse. Et r. p. q. 23. a. q. disp. r. m. 6. 3. Nonnulli, & S. Certe, sententiam S. Thomae Thomistarum esse errorem in fide. Et r. p. q. I9. a. a. disp. a. cum Herice, Salas di nscca, opinionem C etani, de volitione divina quam plurimi e Soc. defendunt) esse parum tutam, piarum aurium offensivam, nimis audacem. Maldonatus super Dan. e. 6. Theophylactum & Εuthimium esse nimis affines Pelagianorum erroribus. Valentia I . p. q. 23. de reprob. p. Augustinum arguit, tanquam minus clare locutum. Leisius de grat. e . dicit praedeterminationem indicere statum plusquam adimantinum ,& Homistas statuere Deum aut rem tam malorum operum , quam bonorum dic.
Pererius to. I. in Genes ad illa verba, Caelum O rem
598쪽
Pontifiei , Orbi denuntiata. S. VIII. ys nam, Sancti Augustini dictiam , durum ct in ens esse.
Super epist. ad Rom. omnes Graecos PP , dc non Pa cos ex Latinis, S. Scripturae contrariari. Dionys. Petavius super Epiphan. pag. 244. S.Chrysostomum in homiliis multa falsa & boni sensus inania stripsisse. . . . Fasolus Patrem Navarrete stultitiae insimulat. Henao Hyachyntum Coquetium ut sacrilegum & mendacem , eundem quoque, & Antoninum Reginaldum. aliosque Praedicatores , ut harae Calvinianae & Luther nae subulcoS. Hen schenius 8e Papstrochius P. Bandellum ord. Praedic. Generalem , tanquam falsarium , impostorem& interpolatorem. Ingens volumen non caperet singula convicia , --tas ac censuras, hinc inde in PP. Soc. libris extantes. . . . tantam scommatum , dicteriorum & imposturarum farraginem Continent. Contra Pontificias prohibitiones de gratia libros Su reet, Ribas, Praepositus, Martinonus, Joseph Augustianus, Pallavicinus, Annatus , Hemo , Avendano, Ripalda &c. publicae luci mandarunt. Hactenus Patres Praedicatores in laudato Memoriali.
Absque fronte negare Soriorum esse damnatam do mam, eamque fateri damnabilem, dum publica adversus eam semet indignatio. DΕmonstratur exemplis : decem aut duodecim a hinc annis inquit Montaltius epist. XVJ haec vo-- bis exprobrata eri sententia, Oeensiones proximas pe is candi primis o per st quari posse . quam Baunius v is ster refert tr. Φ. a. I . pag. 94. ex Basilio Pontio .c ,, jus sensui lubenssubscribit. . . Quid ad haec Caussinus vester anno s6 . in Apologia Societ. Jei ξ Legatur inquit loeus Baunii citatus . legatur isteWa pagina,
'consulantur margines, antecedentia, consequentia , retia
599쪽
Artes Iesiuitica ira reperietur vesigium, qua nonnisi in hominem perditum possit cadere ; adeoque Baunis a vi non potes nisi ab omgano damonis. Eadem audacia vester Pinterellus : Hane sententiam ut docere nemo potes nisi perdita plane conscientia, sie Baunio adscribere nudui potes , insi qui sit ijserimone deterior. Vide locum Lector, nullum nec indicium, nee Cpsigium ejus in toto Baunii libro invenies.
Si pi opositio illa munio adscribi nequeat nisi ab organo daemonis, uti Caussinus , vel ab eo qui sit ipse δε-
mone deterior, ut Pinterellus ait, daemone deterior is omsanum demoras est Casuistarum Apologista, qui propositionem illam in Baunio extare duodecim post annis ingenue fatetur , alio quidem consilio quam Caussinus& Pinterellus, sed non alio fine di scopo. Anno quipper64 . Caussinus 8c Pinterellus sententiam illam in Ba
nio non extare dejerarunt, quia erubuerunt fateri in Socio suo extare sententiam quae ipsis adeo detestabilis videbatur , ut nisi in hominem perdita conficientia non caderet. Anno vero IΘ6. eam Baunio tribuere Casui-starum Apologista non erubuit, quia adeo innoxiam existimavit, ut vel imperitum crederet, vel malignum, qui hanc Baunii opinionem culparet, qua vulgo in scholunon rejicitur: unus proinde tribus istis Jesultis 1copus fuit, defendere, non veritatem, sed Socii sui honorem. Ideo Caininus 3c Pinteressus, qui sententiam illam dixerunt non cadere nisi in hominem perditum , negaverunt eam Baunii esse. Pirotus vero, qui concessit Baunii esse, censuit sententiam malam non esse. Aliis exemplis quamplurimis eadem Sociorum stropha manifesta reddi potest, utpote ipsis frequentissim,; ceteris omissis unum adhuc dc alterum accipe. Etiam istud Baunii dogma sociis aliquando objectum fuit. Espoenitens consuetucinem peccandi habeas, jurandite, aut aliud quid iis admistendi contra Legem Dei, natura aut Ecclesia, non es ramen ei neganda absolutio , si vere eum admissorum 8Fuiter, Ac emendandi sui propositum habeat. Dico 2. nec uegandam nec disserendam ei, etsi mendarisius futura spes nulla appareat. Quam ad obje-
stionem , diversa quoque fuit, Hac natatili, iudev hisacerii responsio, Pin-
600쪽
Pontifici is orbi denunciata. f. VIII. so
Pinterellus pag. I S. sententiam illam fassiis est damnabilem , at Baunii non esse vix non per Omnes Deos juravit dicens : auid es aliud , omnes pudoris meras transilire, omnem impudentiam praetergredi, nisi Daunio quasi certam ejus sententiam, tam damnabilem doctrianam a vere y Isim indignitatem calumnia, obsecro, Christiane Lector, expende. Vide quubocism Jesulta contentarit , ac decerne , num tam nefanda calumnia artia
sex non ipsius diaboli, mendaciorum parentis , interpres
Brisacerius vero p. 2I. certe sinquit J hac habentur apud Munium simpudentis proinde mendacii Pinterellum arguit At tu qui haec carpis, expecta iam Angeluvi poenitentu Custos pignori opponat pro eo quidquid in Cais juris habet , expecta dum Deus Pater per Caput suu rejuret mentitum esse Davidem, cum Spiritus SancZι insin-etu dixit, omnem hominem esse mendacem, fallacem, fra- silem, expecta dum ille poenitens non sit amplius mendans agilis , mobilis quemadmodum alii. Ex sic singuinis
Christi beneficium nulli conferes. Quod ergo Pinterellus omnes pudoris metas transiliens, & omnem impudentiam praetergressus , negavit dogma illud Baunii esse, Brisacerius assirmavit, 1ed damnabile eme negavit. Pinteressus ver5 damnabile ella fassus est ; dc revera damnabile esse Innocentius XI. definivit, dum illud damnavit. An ideo expectari Inn centius voluit, dum Deus Pater per Caput juraret non omnem hominem esse mendacem, fragilem, mobilem dic. non, quia id Deum vel Angelum jurare necesse non est, ut emendationis spes aliqua affulgeat: emendationis quippe spes certii lime affulgere potest, tametsi emendatio non sit certissime futura, nihilque gratiae contumeliosius est quam quod Brisacerius asserit, sp rari non polle emendationem hominis. qui Dei, naturae, vel Ecclesiae Leges consueverit violare , nisi Spiritus Sanctus mendacii arguatur. Pessima proinde est Brisacerii conclusio, nemini tribuenda Sanguinis Christi beneficia, si iis abselutis vel negetur vel disseratur, iaquibus futum emendauocis spes nulla appareat. A et a Te