장음표시 사용
581쪽
si dui magis dilexerunt mendacium; Iesu irae vero ea si dem veritates evertere student, nec ullum ob ple-- etendam adeo pervicaciam cruciatum ferunt. Iamri quidem populis innotestunt, aegre serunt amici,nomia nulli recedunt, ipserum auctoritas in dies minuitur. Verum hoccine appellant persecutionem p Considera-- rent potius tanquam Dei beneficium, qui ipsos invi- , tat ad relinquendum tot consilia clandestina , totqueu profanas occupationes, quas secum vehebat nimia ipse forum auctoritas, & ad sectandum vitam magis s o litariam magisque conformem Religiosis, ubi incum-- bant in exercitia poenitentiae, quibus alios tam facileti liberant. - Εquidem si aedibus suis pellerentur, bonis spoli se rentur, si adversarii eos persequerentur, carceri man is darent, vexarent tunc Iesultae dicere pM-- sint se pati, sed non ut Chrisianos, quemadmodumis S. Petrus loquitur, nec idcirco jus haberent usurpandiis nomen Beatorum aut Martyrum , quandoquidem i- ,, dem Apostolus eos demum pronunciet Beatos, quiri patiuntur propter justitiam csepropter iustitiam, beati),, 8c rursus secundum insignem Ecclesia Patrem eum is demque inclytum Martyrem, i m poena, sed causa Marinis Urem faciat. - Sed Jesultae ita coecutiunt in erroribus suis, ut eos ri pro veris accipiant putentque se non posse pati ob me-- liorem causam. Hic supremus est obstinationis gra-- dus. Primus est detestandassententias propalare; μμ cundus, declarare se nolle eas damnare, nequidem ce- is teris damnantibus; postremus, proponere ut Samo ctos Martyrumque socios eos qui publicam indigna-- tionem incurrunt, quia illas pertinaciter tuentur. Adis hunc pervenerunt Iesultae. Neminem arbitramuris aliquo pietatis sensit affectum posse non succensereis tam iniquae pericultaeque temeritati
582쪽
Suam erga Decreta Pontificia pra eneris exactam siubmi sesionem , caecamque obedientiam buccinare; ab ea tamen pra ceteris deficere, dum ad salivam Decreta non sunt.
NUllos erga S. Sedem tam submissos esse quam Iet suitas , passim jactitant Jestitae; imo λlipsi sunt
erga S. Sedem vere obedientes, si ipsis fides. Nec hsexaginta circiter annis de alio solemnius sermonem in stituunt, quam de obedientia summis Pontificibus deis sita, de submissione ad eorum Constitutiones, de fommula Alexandrina subscribenda dcc. Cur ita 8 Notum est Orbi universo, ideo esse . quia in obedientia ista particulare suum inveniunt interesse. Innocentianam, quippe Constitutionem , sicut di Nexandrinas duas se novissimamque Sanctitatis vestne Vineam Domini Sabaoth , Molinismo suo stabiliendo favorabiles exist
Verum ipsos prae ceteris inobedientes esse, a debita que summorum Pontificum decretis ac Constitutionibus, Sociorum votis adversantibus deficere, seque tia probant specimina, seu exempla inobedienti e ip-
Id probant imprimti tot artes s. s. enarratae, quibus S. Sedis judicium, in causa Molinianarum Novitatum, subterigere conati sent. Quod profecto indicium non est animi erga S. Sedem vere submissi , nihilque nisi veritatem amantis; animi namque erga S. Sedeni vere submissi, nihilque nisi veritatem amantis, est panibus votis, parique zelo S. Sed is judicium in rebus dissicilibus exquirere ac deposcere, sive votis nostris propitium speretur, sive pertimescatur adversum. Quemadmodum animi erga Superioris voluntatem vere submissi est , pari zelo eam exequi, sive voluntati nostrae contraria sit, sive non sit. Nec verus obedicna' magis fugit judicium, quam voluntatem superioris s. i,.
583쪽
Artes Iesmisca sed ipsius tam judicio quam voluntati judicium suum voluntatemque submittit, in iis quae divino judicio voluntatique non adversantur.
Secundo, id probant molestiae, quas Clementi VIII. ad definiendam contra Molinam accincto , fecerunt. Nam ut clarissimus Author Historiar Congregationum de Auxiliis narrat l. 2. c. 23. se Clemens UIII. hac u-- nica dissicultate cruciabatur quam post dies aliquotis Francisco Pegnae, Rotae Romanae Dccano, secretori detexit ne Jesuitae Apostolicae definitioni subessed
is trectarent. Quod facile ex tumultuantis Societatisse querelis ac minis suspicari erat. Id falsum esse praetendit Eleutherius, aiens , quod calumniam hanc sautis refellit perpetua Societatis erga Apostolica Decreta raverentia dc obsiervantia, votumque peculiare, quo S. Sodi ceteris arctius constringitur. is Quasi v ro pergit Historicus in a. edit. l. s. c. a. seeh. s. is quod semel votum fecerint Socii, hoc fallere non ri possint. Age nunc, Eleutheri, eaque expedita arguis latione nulli unquam Apostolicae Sanctioni aut refra-- gatos hactenus Socios, aut refragaturos in aevum is nobis evince. Certe haud temere de Sociis suspicam tum, ne minus reverenter Pontificio judicio pare-M rent, non illae duntaxat querelae ac minae, de qui- ,, bus sequenti capite sermo erit, palam iaciunt, verum ., etiam quae sub Paulo U. contigisse referuntur, Cumia jam instructum es t Pontificii Diplomatis specimen: ri tunc enim Claudius Aquaviva, Societatis Praepositus ri Generalis , liberali audacia Pontifici significavit, se, , quidem . si forte Sanctitas sua eam infamiae notam H Societati inureret, dena Iesu itarum millia praestare,, non poisse, qui contumeliosa dc indecora Apostolicaeri Sedis authoritati non scriberent. Ita ex manuscriptari controversiarum istarum Historia. a Jesulta Possinori elucubrata , recitat nuperus author librΤ gallice in- ,, scripti, Etat du Mege de Rome, idi Status Romanari Seius to. 3. pag. 28. in Clemente VIII di- ,, gnum profecto Sociorum erga Decreta Apostolica reo verentiae M observantiae documentum, dignum p
584쪽
is culiaris obedientue specimen, qua S. Sedi ceterisis aristius constringuntur. Alterum specimen exhibent amarae Sociorum de e dem Clemente VIII. expostulationcs, hunc malo in So cietatem animo fuisse. Ab Hispanis in Pradicatorum granam ιircumvensum. Minus pro dignitate argumenti peritum. Moliniana doctrina, as prasenim scientia mediam eria non saris edactum 1 quibus Joannes Μarti et de . Ripalda, Franciscus Annatus, Paulus Leonardus aliique 'Socii abundant, teste laudato Historico l. 3. C. . edit. r. qui hoc ex ipserum verbis probat in a. edit. l. s. sech.
In familiari etiam colloquio cum Generali Praedicatorum habito, cum eidem Clementi VIIL Generalis spopondisset. Ordinem suum id omne lubenti pronoque excepturum animo quod Pontificia aut ritate sanciret, Pontifex respondit, eandem se obsequii Adam in Iessilis vehemento desiderare, addiditque, sat clare per te umhaberi, Patres 'suitas vella huic negotio morm injicere.
eo antes mihi timorem injicere, da magnis turbis inde or ruris, si censuram adversm Molinam emittam, ante ariditas omnes illinum Apologias cum tamen jam per duos integros annos illas quortiue audierimus. Nec selum at diri voluerunt omnes suas Apologias, sed ,,δc authO- is rem persest audiendum, consulendas totius orbis A- is cademias, quin etiam Consilium Generale indicenis dum . . . . alias timendum, ne Pontificiam defini- ,, tionem Academiae parvincerent, , novoque di scrim i-M ni Ecclefia committeretur, prout videre est in eadem Historia l. a. c. s. edit. I. Cumque D. Episcopus Caria-
tensis & D. Agarensis Pontifici retulissent, quini Jesu utae is instolenter , impudanter in congregationa je gessissent, eontumeliis totam Congregationem assecluent,
intimum doloris sui sensum ipsis beatissimus Ponti se declaravit, dicens: in vobis fatear, adeo me si perturbant, ut pene mentis errore ex perturbatione me a iant, .
prout videre licet ibidem c. I S. An non ista pnae clara .
Jeluiticae erga S. Sudem observantiae sub tiouisque pecimina
585쪽
sam Artos sustica Tertio, idipsum probant expostulationes ipserum
tempore Innocentii X. Cum enim sinctissimus iste Pomti sex anno I 646. Quo CongreSationem generalem S cietas habebat, auditis primariis Congregationis Patribus , ad instantiam plurimorum ex ipsis, pro relammandis abusibus, oui in regimine Societatis emerserant,
Constitutionem edidisset, sapientia & aequitate plenissimam, qua sub poena excommunicationis ipse facto, nec non suspensionis a divinis, privationisque vocis activae & passivae, atque inhabilitatis ad quodcumque ossicium, indispeniabiliter in perpetuum statuit, Congregationes generales singulis novenniis exacte celebrandas, in iisque novos Assistentes semper eligendos; Provinciales vero, Visitatores, Rectores, aliosque os ficiarios inseriores nonnisi per triennium in ossicus istis permanere posse, eoque elapis per annum & dimidium ab istis ossiciis vacare debere. Adversus Constitutionem seu milam istam, pro bono Societatis tam sapienter ditam, Pater Avendatio ejusdem Societatis in Thesauro Indico to. h. c. . insurrexit, tamquam Societa vi perniciosam, inconvenientem, contra ordinem Osric tetam, Praedecessorum Busiis contrariam, sicut & juri communiri addens quδd disspositiones hujusmoa juxta inser-mantium flent testificationem oriri. . . . . quanda que necidit, ut Constitutio aliqua, etiam pos deliberati nem seriam, minus conveniens, aust vera etiam dissonu mens oriatur. Eisicus intime a antis alicujus vitio, Comsitutio notabilis, is ita pereiciose prodi a potest; ita OAliorum non vera suggerentium. A quo malo neque ipsa Apostolica Sedes exempta reperitur. Sic utique Jesultae Constitutiones Pontificias, summa licet aequitate emanatas, recipiunt ac venerantur, dum ad salivam non
sunt. Liber quippe ille anno 1668. Antverpiae prodiit, de licentia Provincialis provinciae Toletanae, certificam iis de approbatione ipsius a plerisque Doctoribus gravibus & eruditis Societatis. Quarto, dum sociorum doctrinam Sedes Apostolica proscribit, nullum jam amplius obedientiae, sed rebelli
uis di inobedientiae specimen praebent Jesultae, prout
586쪽
Pontifici se Orbi denuntiata. f. VnI.
apparuit, dum PoZae librum docti namque damnavit; Hispanicam namque Inquisitionem adversus Romanam, Regiamque authoritatem adversus Pontificiam concitarunt. Palam quoque scripserunt adversus Romanam censuram librorum Cellotii, munii, Rabardei &c. Quinto, dum a lexander VII. Facultati Theologicae vaniensi Brevi rescripsit, quo SS. Doctorum Augustini & Thomae doctrinam mirifice commendavit, i concussaque atque tutissima eorum dogmata declaravit. ex Sociis nonnulli, in furorem velut acti, in impias has voces erupere; laudatum Breυe per diabolicam machin tionem fuisse impetratum. An non egregium Jesu itticae observantiae specimen erga Apostolicam Sedem Porro narrationis istius testes sunt Cardinalis Norisius vindic. Augustin. c. 6. Christianus Lupus epist. apolog. de attrit. c. s. Vincentius Baronius opust. P. . l. I. stetia. &. F. 6, 7 Sexto, dum idem Alexander VII. infamem Casu istarum Apologiam solemniter condemnavit, contumeliosis vocibus adversus Romanum Pontificem Socii insurgentes s quemadmodum M adversus Innocentium XL tamquam Jan senistam, dum sexaginta quinque propositiones, ex ipsis stre omnes excerptas, velut ut minimum scandalobs 8c perniciosis proscripsit) modicae suae erga S Sedem observantiae & submissionis iteratum exemplum dederunt. Septimo. tantus etiam furor ipsorum adversus denuntiatores propositionum illarum, argumentum non
est jactitatae ad ipsis Jesu iticae submissionis, uti nec immeritas, qua in dies adhuc audent nonnullas ex damvinatis propositionibus illis sustinere. Octavo. post damnatam supradictam Apologiam, eam adhue in desiciis habent, nec adduci possimi, utram irsi damnent. Post damnatum quoque speciali censura Stubrochium, Apologiae Desensorem , damnatum ipsius librum Honoratus Fabri, Pontificiam prohibiti nem nihil reveritus, apologetico suo doctrinae Societatis inseruit. Nuad, Honoratum imitatus P. Moia, sub nomine Z r '
587쪽
Amadaei Guimenti, damnatas Apologiae laxitates fanta adhuc petulantia sustinuit, ut piorum omnium in se concitaverit horrorem, multiplicemque Grae Congre. gationis prohibitionem. Cui sese non sit mittentes S cii , cum adhuc Amadaeum legendum distribuerent, Innocentius XI. de ista inobedientiae gravissime conquestus, Gui mensi librum non selum iterato proscripsit, velut Christianis moribus exitiosum, sed dc flammis addixit. Decimo, post damnatam ab eodem Innocentio XI sexagesimam Baunii) propositionem, P. Daniel, seu author novissimae responsionis ad literas provinciales, etiamnum sustinere audet, dicens propositionem illam nihil mali continere, uti demonstrat literarum illarum Apologista epist. IX. sicut & sustinere non veretur Samehesii sui de restrictionibus mentalibus doctrinam , ab eodem Sanctissimo Pontifice in terminis damnatam proposit. 26. & 27. prout videre est apud eundem epist.
XV. 8c XVI. Qui etiam epist. U. VI. VII. VIII. XIII. XV. de XVI. demonstrat, alias insuper propositiones, partim ab eodem Pontifice, partim ab aliis damnatas, . variis in Thesibus libellisque Sociorum adhuc propugnari, saltem ut speculativὶ probabiles, propositiones ut,
E de homicidio, de probabilitate, de peccato phil
hico&c. Damnatas certe amphibologicas, ment
Jue restrictiones, adhuc nonnulli defendunt Iemnae in dioecesi Atrebatensi cumque ipsis P. Daniel, qui prinlixam dissertationem in earum delensionem, sitis inter Eudoxium & Cleandrum dialogis attexuit. Ubi ergo peculiaris illa prae ceteris obedientia, ab ipsis tantopere depraedicata Undecimo, dum Lusitaniae Socios Sancta Sedes solvere jussit pecuniam Camerae Apostolicae debitam, ip- strum disparuit obedientia, rebellio apparuit. Duodecimo, dum eadem S. Sedes ipsis inhibuit, e foederatis Provinciis eleemosinas a Catholicis acceptas transferre, eo quod inde Catholici essicerentur odiosi, orphanique pueri Parochiarum ipsis commisstrum, C tholicorum auxiliis destituti, cum orphanis parentum
588쪽
ponsi i ct orbi denuntiata. f. VIII. R. 3haereticorum in haeresi educarentur, adduci non potuerunt ut tam rationabili mandato obtemperarent. Decimo-tertid, dum eadem S. Sedes omnibus Misi
sionariis cujusvis ordinis & Instituti, etiam Societatis Jesu, iisque praesertim quia propter eos facta fuit inhibitio, non propter alios) multoties inhibuit negoti
tiones, tot Pontificiis inhibitionibus usque adeo praevaluit Sociorum cupiditas congregandi divitias, ut Pontificia authoritate non potuerit cohiberi, uti demonstrat
Moralis Practica Jesultarum to. 3. c. 7. Et hinc est quod cum Hispalenses Jesultae, post accepta a viduis. pupillis, orphanis, virginibus, aliisque persenis Ecclesiasticis & laicis supra quadringenta ducatorum millia ad interesse, cum insenti luctu scandaloque totius populi Hispalensis, turpiter cessissent soro; ideoque in jus vocati, saecularem justitiam sub Ecclesiasticae immunitatis praetextu vellent 'declinare; per sententiam supremi Castellae Consilii edictum est, ut Laicorum more a Judicibus saecularibus judicarentur, qui Laicorum m re negotiabantur. prout testatur Illustrissimus beatae memoriae Episcopus Joannes de Palais in epist. ad In
Decimo-quarto, cum in favorem laudati Talas ii, Episcopi Angelopolitani, nonnullae emanassent Resolutiones S. Congregationis , adversus Patres Societatis Mexicanae, iis obedientiam submissionemque tam diu recusarunt, ut necesse fuerit eas ad ejusdem Episcopi
instantiam, renovari, per breveque Innocentii X. confirmari, cum clausula, ut Breve Praeposito generali 1 suitarum intimaretur, cum mandato executionis, sub poena ducatorum mille auri de Camera, uti testantur
minantissimi Curiones Parisienses in nono Scripto
Decim quinto, veri obedientiae filii tanta cum in- stlentia . tantoque cum scandalo Uicariis & Legatis Α-postolicis, in Angliam , Indiam dic , a S. Sede missis, non resistunt, cum quanto Jesiuitae in Anglia restiterunt Epistopo Calcedonensi, ad desblatae Ecclesiae Anglicanae regimen a Papa misso, adversus quem Catholic
589쪽
rum partem concitarunt, conspirationibusque dc secretis delationibus molitionibusque suis effecerunt, ut ex
Anglia pedem referre Episcopus ille a Rege Angliae compelleretur, ut soli ipsi in Anglia dominarentur. Nam ut eminentissimus Cardinalis de Monopoli te pore Clementis VIII. Francisco Pinnae dixit: m Iesu
ta .... per siverbiam suam . . . . alios Religiosos is Doctores floccifaciunt, hac praconcepta opinione, alios omnes indoctos esse Θ ignaros, ideoque seli ubique dominari volunt.
Ob suam etiam rebellionem adversus Vicarios Ap stolicos a S. Sede in Indiam missos, S. Sedem usque adeo offenderunt. ut a Tunquinensi Sc Cochinchinensi Missione per S. Congregationem de propaganda fide exclusi fuerint c uti conqueritur P. Fhanciscus Noel Jesuita in literis ad fratrem suum in Machao datis 23. N vembris I 686. neque enim ab optatissimis Missionibus istis ob suam obedientiam exclusi fuere: ob suam igitur rebellionem. Ob quam etiam ipsis prae ceteris) novitiorum reisceptio per totam Italiam , Insulasque adjacentes , ab Innocentio XI. anno I 68 . interdicta fuit. Et ecce similem ob causam, in offensionem magnam Sanctissimi D. N. Clementis XI. inciderunt, ob suam utique rebellionem adversus Illustriss D. Carolum Mai-grot Uicarium Apostolicum Fokiensem, in Regno SL
narum, nunc Episcopum Cononensem, sicut di adver- .sus Eminentissimum D. Cardinalem de Tournon, P triarcham Antiochenum, ejusdem Sanctissimi Domini Legatum a Latere, M Visitatorem Apostolicum in praefato Sinarum , dc aliis Indiarum Orientalium RegniS. Cum enim Illustrissimus Maigrotius magno zelo magnoque divini cultus incremento, δc animarum lucro, nullo laborum , molestiarum aut injuriarum aspectu territus, ethnicam superstitionem, omnemque idol latricum cultum, a Christianis, in Apostolico Uicaria tu suo existentibus extirpare niteretur, a Jesultis ad Imperatorem effraenate delatus, di apud ipsum accusatus, ab
590쪽
ab Imperatore non lum violenter impeditus fuit regiminis sui jura exequi, sed di captivatus, sive carceri pro religionis causa mancipatus apud Jesultas accusat
Eminentissimus vero Cardinalis a Tumones , in epistola proxime subjicienda testatur, se passionum& contumeliarum ipsius eadem in causa comparticipem fuisse. tribulationesque multas 3c magnas passum, ob exasperatum a Jesultis desperate agentibus adversum se Imperatorem procurataque ab iisdem varia impedimenta commissi sibi regiminis & Apostolicae Sedis Mandat rum executionis , quae rem Christianam isto in Imperio in magno discrimine posuerunt , in ingentiquo . periculo ne quid deterius contingat. Quae comnia constant ex ejusdem Turnonii epistola scripta ex urbe Lili Chin die 6. Octobris 17o6. ad laudatum Episcopum Cononensem, cujus tenor est ut sequitur. Illustrissime & Reverendissime Domine. se Inter navigationis otia mente saepius revolvens ea qua si posterioribus mensibus ante meum discessum isthincis praeter expectationem contingerunt, nescio an doloris, is vel gratulationis ossiciis ad Dominationem tuam Illusistrissimam animum meum convertam. Flendum qui'
is pe est super Episcopo pro Religione captivo; non tam is propter captivitatem quam propter persecutionem, &,, eo amarius qud magis inauditum, quod pro custodibus is habeat suos Accusatores, hosque Religiosos. o Sed ubi Spiritus Dei, ibi libertas; 8c cum gaudio le--gimus beatos qui propter veritatem & justitiam peris secutiontun sustinent tormenta.
is Horrescent aures piae audiendo quδd Ecclesiastici Pari stores a suis provocentur Adjutorisus ad Gentiles ta is quam ad Judices de arcanis Christianae Legis; &quia is dem concitato prius in illos istorum odio ad fraudes de M injurias non minus in Religionis quam in Episcopalis ,, dignitatis contemptum. Quae enim participatio Justi-istiae cum iniquitate, aut quae societas luci ad tenebras pis Neglectio tamen persecutionis Auctore nonne exulis tans canit Ecclesia: Ilaint Apostoli gaudentes a conspe-