장음표시 사용
531쪽
derentur, Saepe esse a me uiagna Cum voln-ptate delusos. Nam cum voces quasdam Ob-εervassem, Ciceronis quidem illas, sed minus contritas neque a Nigolio in illum praeclarum indicem, qui istorum Obruga est, relatas; admiscebam eas de industria orationi meae, Cum
ad me audiendum amici quidam hoc, de quo
loquor, morbo laborantes venissent. Illi, ut earum quamque audieraui, cervicem Contorquere, humeros attollere, frontem contrahere, alius alii in aurem insusurrare, excuti sibi cerebrum, perire aures, cum talibus νο- cibus verberarentur. Quin etiam, coetu dimisso, cum me, ut sit, ossicii caussa domum reducerent, male se a me habitos atque ac-Ceptos eme conquerebantur. Ego, a liquandisi eos ambiguo sermone frustratus, tandem sponsione Iaccssebam, ni illae ipsae voces, quibus auditis caput sibi condoluisse dicerent. ipsius Ciceronis essent. Quid quaeris cum id ita esse pervicissem, jam voces illae omnem duritiam atque asperitatem deposuerant iam lenes, suaves, jucundae auditu sacta
erant et, ut lupini aqua maCErali, Omnem amaritiem exuerant, Simul atque eas Ciceronis esse constiterat. MeminiSliue, cum vox
illustrissimus. apud istos censores in urbe jus
532쪽
togae tueri non poterat, sed pro peregrinahahchatur Nec miseri Prodesse in tali Iem pore quibat, quod Gellius illustrissimas oriristiones et illastrissimos Philosophorum alicubi dixisset. Jtaque, si quis Latine loquens carin finalem quempiam illustrissimum, ut si, VO-Caverat, in eum ἄλsp τω ιμυκτῆρι, ut Graeci dicunt, utebantur. Neque extorqueri eis poterat, ut non maxime illustrem pro imistris asimo dicerent, nisi postquam ex Varrone audierunt, illustrissimum quemque ex Peteri inbus pastorem fuisse. Et quidem eam vocem nemo majori cachinno excipere solitus erat, quam ille, quem sui ita esse Ciceronis simialem praedicabant, ut dicerent, συκωτην Δηαητρα. eique illud occinerent, os παῖς ἀλλ' 'A c ιλλευς αυτος εἰ. Qui cum aliquando nil me libros tum Aristotelis ad Nicomachum interpretantem venisset audis setque adfirmantem, innumcrabilia esse in
omnibus philosophiae partibus, quae Latine dici non possent ab iis, qui tam severi esse
vellent; egresso mihi, cum circumfusa nobis esset magua eruditorum' hominum corona, de R. R. C. I.
533쪽
VARIAE LECTIONE s. 495 mirari se dixit, quid ita mihi videretur fiori non posse, quod iam egregie Perionius praestitisseL Credo. inquit, illum dicis, qui, quod quinto quoque anno saciendum significari vellet, id singulis quinque annis fieri oportere scripsi L Eum ipsum, inquam,
et Ciceronis eloquentiam vides. Sed, ut me ad propositum reseram, etiam si hoc demus, novata esse multa ab iis, qui post Ciceronem suerunt, quid caussae est, cur ea rejicere de
beamus Quorsus igitur illud Horatii 'β Ofolia in silois, et illud 'si in Huc pertinet animadversio Gasp. scioΡ-
pii de stilo histor. p. 226: is Fugit Μuaretum ratio, cum pro Singulis quinque. tinnis dicendum putat quinto quoquoti anno. Nec enim eadem utriusque di- '
. cti est sententia. Si quid enim fiat. . quod quinquennio seu singulis quin
isquenniis semel, nihil necesse est, id . . quinto Semper anno fieri, cum etiam h primo, secundo aut quocunque quinti quennii anno factum intelligatur. 'ΤΑ. Ρ. 6O.
534쪽
- licuit se n erque licebit Signatum Picinente nota Pro. Cfru Itomen. otine Cicero et multa novavit ipse et Catonem. Varronem, Brutum aliosque, ut idem sacerent,li ortatus ostZ Λu sortassis personale illud privilegium fuit, ut cum Cicerone et cum iiS, Qtii fiam oloebiant homiri S atquct in iam
tigiliabant 'D, exstinclum emo videatur incomprehensibilo Ciceroni singere licuit, quidni aliis alia ad eundem , modum postea licuerit Z Equidem existimo, Ciceronem, si ad Quinctiliani otΡlinii et Taciti tempora Vitam producere Potuisset et Roma uam linguam multis vocibus
eleganter consormati S eorum studio auctam
ac locupletatam Vidisset, magnam eis gratiam habiturum atque illis vocibus cupide usurum fuisse. Nam istorum quidem audire est opeim pretium a meritiam. Ad Taciti aut Suetonii voces nauseant; ipsi eas scriptis suis intexunt, quae ne in culina quidem illorum patienter audixi potuissent. Mentior, nisi tibi, Cum voles,l in scriptis quorundum, qui hujus Sectae CO-
535쪽
ryphaei habentur, me nem .. gratifui riem, contriarietatem aliaqucto ei dem gene, ris plurima ostendero. , Sed Scuis est dixisse, em Prit a PoemGta Pango )i I, Cum Semel, in hanc disciplinam nomen . dederis, AEuOmninque modo et scribas et I quaIe; . dicas. H
Fuit haec de principio. Jab iosae quaedam. et exquisita diligentia , nunc ii . isna Viam . Ver tit, quid enuri magis in Promi'tu Pt, ctuam, cum quid scribere in grossus sis, de ε ingulis voculis Nigolium Consulere . . Qti id tu igitur inquies, ex omnibus antiquis scriptoribus, nullo discrimine, verba, quibus utare, depromes P Immo vero adhibebo iudicium, habe-
bo . dilectum et, cum ex iis potissimum, qui antiquitatis quoque ipsi princiPes visi sunt. Cicerone, Caesare, Terentio, aliis quam Ρlurima SumΡSEPO, CH in Orationis meae genus ad eorum exemplar, quam maXime Potuero, Con formaro, ex aliis quoque bellissimum quodque carpam et, quo quisque maxime excel-
536쪽
Iuisse videbitur; id imitari atque exprimere eonabor neque in iis modo, quos paullo ante nominavi, sed in Tertulliano , Arnybio, Hieronymo, Augustino, Ambrosio et, . quod magis mireris, Appulejo, Cassiodoro, Martiano etiam et Sidonio Apollinari multa reperiam, quibus suo loco positis oratio ube
' D G. Scioppius rhetori exercit p. 17 et de stilo histor. p. 64 existimat, haec Mur
tum non ex animi sententia scripsisse,
sed ut in hac professione, etsi quid sibi minus Ciceronianum excidisset, latebram habereL Adversus Sciop pium disputat Jac. Thomasius praesaL p. 8. Mihi tu tali re non, quid quisque dixerit, praesertim tempori serviens, sed quid certo et Constanti judicio fecerit, spectandum Videtur. Atqui res ipsa loquitur, IIuretum non alios, nisi Ciceronem et reliquos optimae aetatis scriptores, imitando expressisse; Appuleii autem, Cassiodori, Sidonii et similium verba, tanquam SCOΡulum, fugisse. Vera igitur est Scioppii sententia. R. Cons. Wyttenhach. Vita Rubnkenii p. 25o ed. Lugd. Bat.
537쪽
rior et ornatior fia ζ' Τibi quoque, Dari,
auctor sum, .ut idem facias, inprimisque, ut
. ne eorum stultitiam imiteris, qui usque eo antiquitatis studiosi sunt, ut Voces quoque
Christianae religionis proprias refugiant et in
earum locum alias substituant, quarum non nullae etiam impietatem olent: qui non dem, sed PersuaSioncm; non FiacI ameritiamCο ροris Dominici, sed sancti cum crustulum; non excommunicare, sed diris depos res noua gelos, genios; non ba tizare, sed abluere dicunt aliaque eodem modo depravant, qui, ut opinor, nisi sibi metuerent, etiam pro Christo em Ορtinatim Maximum dic
-rent, est enim magis Ciceronianum. Quae autem insania est, cum Porricere, Cum impetrire, cum tDOtidium Solistimiam, Cum Palmras et Symmota legimus, notare ea tanquam dicta sapienter, quod ex auguralibu et Ροn
tificalibus libris deprompta sint; propria Chri
stianae sidei et Christiunorum rituum VEPha, ut non satis Latina, contemneret Ρlura dicere Cum Pararem, amicorum quorundam interventus institutum sermonem abrumpers
538쪽
Himowti cardinatis Estensis praesens de severitate '
Saepe mihi obversatur ante oculos Hippolytus cardinalis Ferrariensis, saepe de illo vigilans, saepe etiam dormiens cogito; et magna Caussa est, cur id facere debeam. Primus illo fortunarum mearum, quantulae illae tandem Cunque Sunt, auctor atque inceptor fuit. Quindecim annos et eo amplius cum eo familiarissime vixi, cum, optimus et humanissimus princeps sua mecum gravissimis de rebus consilia saepenumero CommuniCaret, nonnunquam etiam eodem Plane modo, quo magistri' discipulorum ingenia interrogando experiri solent, meam super eis sententiam eX-quireret, a se interdum dissentientcm aequissimo animo ferret, errantem amantissime redargueret multarumque rerum ad vitam
pertinentium pro singulari prudentia, qua
praeditus erat, admoneret. Praecipue autem, cum Tibur secesseramus, ubi ille quotannis aestivos menses transigere solebat, nullus fere abibat dies, quin per studiorum speciem, aliis omnibus exclusis, horas aliquot una j cundissimis sermonibus consumeremus. Uti-
539쪽
VARIAE LECTIONES. 5o Inamque eorum, quae quotidie ab . illo audi bam, Commentarios et consecissem diligentius et studiosius conservassem. Sed hominum i cogitantium more, qui, quorum in ΡMSens Copia est, ea sibi perpetuo parata fore considunt, et e plurimis paucissima seligebam, quae in
moriae Caussa consignarem litteris, et eas ipsas
scidas, in quas illa conieceram, postea ita
negligenter habui, ut earum bona magnaque pars perieriti Incido autem nonnun-ὸ quam in earum nonnullas , quae me 'acriores reliquarum desiderio incendunt. Ut haec est, quae nunc aliud agenti venit in manus. Ha 'hitus erat in prandio sermo de Summo quo- .dam et potentissimo principe, qui, cum in omnibus aetatis partibus admirabilem quandam integritatem iet innocentiam praestitisset, iam fetiex ad imperium evectus, peccata hominum serre non poterat eaque durioribus ac severioribus il egibus, quam invetera in saeculi licentia postulare videretur; .coercebati Multi ac varii sermones fuerant: aliis, ut sit ' rigidam illami et proeliactam seVeritatem -- mendantibus neque aliter vitia relecari posse dicentibus; quibusdam modice culpantibus, cum dicerent, ab illis repentinis isulationibus naturam quoque ipSam. abhorreΓe,
540쪽
5oa M. A. MURETI quae nos non statim ab hieme ad aestatem aut ab aestato ad hiemem, sed, interjecto inter illas vero autumno Ime, perducereti Abscessus quoque et vomicas in corporibus nostris a
medicis lenibus primo lamentis ac catapla malis molliri solere ' neque prius incidi, quam suppuraverinti Cardinalis, cum et blande omnes ad dicendum invitaret neque patienter modo, sed et libenter audiret, dicebat, . in iis repreliendi posso severitatem, qui ad formulam suam non viverent, sed alia sacerent ipsi, alia publice iacienda praescriberent; in eo non posse, qui nullam aliis I gem poneret, quam non ipse sibi muIto ante posuissEL His aliisque in eandem sententiam Sermonibus super mensam habitis, Hippolytus, dimissis ceteris ex more, me in cubicu-
Iuni ad se vocari jubeti Ihi cum alia multa sapientissimo dixit, quibus ne sibi quidem
illam tantam severitatem prorsus probari ostenderet, quam tamen certo sciret ab optima mente proficisci, tum bas, quas subjiciam, aententias adspersit orationi suae, quas ego, quod et graves et eleganter expressae vi derentur, ut primum ab eo discessi, in libello, queri tum sorte in sinu gestabam, ann