장음표시 사용
571쪽
COMMENTARII. 553 perunt et Versum et sententiam, adjectis duabus voculis, hoc modo: Sacrusco ego hunc tibi, Iu ite . Ejusdem autem locutionis exem
plum est ini interrogatione in Vatinim β')
Ctim inaudita ac nefaria sacra SuSC eris, Cum inferorum animaS elicere, cum Puerorum extis deos Manes mactare soleas. At extra hos
duos locos, haud scio, an ullum praeterea illius exemplum in veterum scriptis reperia,
ΙΙ, IO. Barbam aluerunt Romani usque ad annum ab V. C. quadringentesimum quin-
quagesimum quartum, quo temPore Primum e Sicilia tonsores in urbem adduxit P. Licinius Mena, ut est apud Plinium lib. 8 ideoque tam saepe Cicero veteres illos barbatos vocat, pro Murena 'D ud illas barbatos, pro Coelio liqtiis mihi ab inferis excitandiu est ex barbatis illis, pro Sextio Unum te aliquem ex barbiatis illis. Τunc radi coeperunt. Itaque multo ante Scipionis Africani aeta-C. 6.
572쪽
M. A. MUR ET Item et ipsa Scipionis aetate non senes modo, verum etiam adolescentes radebantur. Ipso
autem Asricanus credo, propter mollitiem quandam) primus radi quotidie instituit, ut idem Plinius auctor esti Quin etiam, Cum reorum mos esset barbam Ρromittere, ipse tamen, die sibi a tribuno plebis ad populum dicta, radi non desiit. Postea increbuit consuetudo, ut barbam alerent juvenes, rade-- Tent Senes, ut cognoscitur ex A. Gellio Cicovo igitur hoc Ioco bene barbatos cum dicit, homines adolescentulos significati Sic ad Atticum Concursabant barbatuli juvenes.
III, 1. Farum Cicero Vocat interitum. Idemque Graecis in usu est, qui ρμγῖραν et ποτμον et κηρα pro morte dicunt etiamque πεπρωuενην, ut in illo versiculo Ἀφυκτόν ἐστι το της πεπρωμεντὶς κGκον. Quae harum vocum usurpatio unde mihi manasse Videatur, aperiam. Fatum re Vera
significat consilium voluntatemque divinam,.q) N. A. III, 4. M . ep. I, λέ-
573쪽
qua omnia ex omni aeternitate ita constituta sunt, nihil ut accidero possit, quod non deus infinito ante tempore praesciverit, et quidem Curio ac praefinito praesciveriL Nesariae enim impleuatis esset dicere, Dei scientiam, aut non omnium esse aut incertam esse ac fluctuam tem. Quod tamen non ala accipiendum ut, quod quidam scelerati faciunt, malorum Caussas reseramus in Deum. Nam, ut medicus, qui Certo praenoscit, aegrotum ex hac aut illa infirmitate periturum, non , tamen aegroto mortis caussam assevre dicendus est ;ita Deus, quamvis hunc . aut illum flagitio sum sore praecognoscit,. minime tameni in caussa est, ut ille flagitiosus evadat. Cave dum est etiam diligentissime, ne Stoicorum vesaniam infeliamur taut aliorum, qui spoliatas omni libertate hominum mentes Servitute devincire conantur tolluntque e rebus omnibus casum et, quidquid de rebus sui Tis affirmatur negaturve, desinite verum aut desinite salsum esse confirmant. Quod longissime abest a vero. Etenim permulta sunt, quae, antequam fiant, vel fieri vel non
fieri possunt; estque ita plane libera homianum Voluntas, ut nemo invitus bonus fiat, nemo invitus malus, alioqui, enim frustia
574쪽
virtutibus praemia. sinistra vitiis supplieia
constituerentur. Sed tamen et ea ipsa, quae eam naturam habent, ut et hoc et illo modo evenire possint, certo praenoscuntur a Deo et, quamvis liberum erat Catilinae conjuraxo in patriam vel non conjurare, Deus tamene juraturum illum ex omni aeternitate prae . sciverat. Dei autem scientia nullam necessitatem rebus imponit. Nam, ut vere et sapienter ah bominibus eruditissimis iisdemque sanctissimis dictum est: modus cognitionis non immutat naturam rei cognitae. Ac Deus quidem uno prorsus modo Praenoscit omnia, neque tamen omnia uno eodemque modo eveniunt. Nam , ut insistamus in exemplo proposito, non minus certo sciebat Deus, fore,
ut Catilina bellum saceret patriae, quam lare,
ut aleretur, ut cresceret, ut Somnum caΡ
ret, ut quotidie ad senium magis accederet. Aliter tamen haec contigerunt et aliter illud. Nam haec, etiam ipso Catilina invito, allat Ta erat naturae necemitas, illud in ipsius v Iuntate atque arbitrio positum fuit. Hunc igitur rerum ordinem in mente divina comstitutum proprie accepto fati nomine significari aio. Credebant autem Veteres, quo ten pGris puncto quis nasceretur, eo ipso satalia
575쪽
COMMENTARII. 537 ter constitui de morte atque interitu ipsius, quod indicat hic versiculus Manilii Nascentes morimur, sinisque ab origine i Pendet, et illud Senecae: Primusque dies dedit extremum. Atque . hac potissimum in re vim satielucere arbitrabantur. Inde factum opinor, ut morti atque interitui fati nomen tribuerinti Quod autem hic annotat Silvius, fati nomen non accipi pro morte naturali, sed tantum Pro morte violenta, longe salsissimum est. Immo vero, Violentam mortem qui oppetunt, Principere aut Prinoccupar e fata et Promer fatum mori dicuntur. Et ita accipiendus est locus ille e secunda Philippica:
Multa autem i endere ridentur Proeter Natim
Nam, quia nec fato merita nec morte Pem ibat.
576쪽
M. A. MUR ETIVI, 5. Veteres, ut nunc quoque sit, in annulis signatoriis, quas cuique libitum 'erat, imagines exprimendas curabant. Saepissime tamen imagine alicujus praestantis viri tu signa do utebantur. Sylla dictator traditione Iugu thoe semper signavit. Intercatiensis quidam, cuius patrem Scipio Aemilianus ex provocatione intersecerat, cum hoc ipsum sibi gloriosum duceret, quod pater suus cum tanto Viaxo dimicatis interfectus fuisset, Signasse Ρ stea dicitur ejus pugnae effigie, vulgato Stilonis Praeconini sale, quid nam fuisse iacturum eum, si Scipio a patre ejus interemtus emet. Scipio, superioris Africani filius, imagine patris sui. Divus Augustus Primo sphinge, mox imagine Alexandri Magni. Postremo Sua, quam expresserat Dioscorides. Atque hac etiam insecuti principes Signare Peraevera erunt. Maecenas rana. Nostris temporibus Via glius Zuichemus, praestantissimus jurisconsultus, Ρallade signaviti Vidi aliquot Erasmi epistolas, quae omnes signatae erant Termino, additis duabus vocibus, nulli cedo, non sine suspicione arrogantiae. T. II. p. 619 sq.
III, io. Supplicationes interdum huic aut illi deo, interdum ad omnia pubinaria,
577쪽
id est, omnibus diis, constituebantur. Ibant per urbem Coronati pueri, matronae, virgines, nonnunquam etiam lauream manu i nentes, canebantque hymnos compositos in laudem deorum, ac decernebatur supplicatio vel ad avertendum aliquod malum, quod aut premeret aut immineret, vel ob rem bene ac
feliciter gestam. T. II. p. 650 sq.
IV, I. cnaquaeque urbs suos quosdam habere putabatur deos, quorum in tutela essedi Ideoque Romani cum obsiderent aliquam urbem jamque inibi essent, ut eam caperent, prius deos illos certo quodam cammine evocabant: quod aut aliter urbem capi Posse non crederent aut, etiamsi posset, ne-sas existimarent deos habere captivos. Eademque de caussa et deum, in cujus tutela urbs Roma esset, et ipsius urbis Latinum nomen ignotum esse voluerunt. Vide Macro
578쪽
Scena quid sit, notum est omnibus. Quod autem actus sabularum partimur in scenas aliamque Primam scenam, aliam mundam et sic deinceps dicimus; quam perite et intellia genter id fiat, quaerendum puto. Equidem, libere ut dicam, grammaticorum hanC, non Poetarum, esse Ρartitionem arbitror neque Credo, Scenam pro parte actus aphd ullum probatum scriptorem, si grammaticos exciapias, legi. Itaque neque apud Plautum ulla scenariam mentio est, et in Terentii sabulis aliter ab aliis distinguuntur, et in veteribus Terentii libris, etiam impressis, neque prima neque secunda neque ulla omnino Sc
na nominatur. T. IL p. 66 i. Heautont. III, I, I. Hoc Ioco potissimum libet pusillum quiddam neque tamen Contemnendum cum studiosis communicare , id est, super ratione scribe dae vocis Ocium , quam video ab aliis per Lab ,aliis per c litteram scribi. Ac jam pridem Pierius, quo nemo unquam subtilius, nemo accuratius istius generis miti a maxi-
579쪽
ma perscrutatus est, in optimis illis bonaeque frugis plenissimis annotationibus in Virgilium suis, quid hac de re sentiret, aperuiti Nam, cum in Romano libro versum illum ita Scriptum esse dicat: Parthenπe studiis oremtem ignobilis oci, aliis tamen Iocis omnibus eo ipso in libro otium affirmat legi. Prosert etiam inscripti nes antiquas librosque veteres aliquot, in quibus ea vox per i litteram legatur. Ego tam
tum Pierio tribuo. ut, cum antea Ocium et negocium scribere Consuevissem idque verius putarem, postea, Sola ipsius auctoritate motus, a mea Consuetudine discesserim. Neque
tamen, quid sentiam, dissimulandum puto. Marmora numismataVe antiqua, quae hanci aut illam scripturam confirmarent, mihi quidem inspicere adhuc non contigit. Libros veteres nonnullos vidi, in quibus otium, multis partibus plures, in quibus octam scriberetur. Adeoque nunc ipsum, de quatuor m nuscriptis Terentii libris, quos habeo, in duobus otta n, in aliis duobus ocium pereetuo scribitur. Habeo et Sallustium satis aut
580쪽
quum, in quo nunquam aliter, quam oesum et negocitim legas. Ciceronis autem quotquot vidi veteres libros, in eis eodem modo scriptum animadverti. Paulus quidem Magno- Ius, magna homo doctrina, diligentia etiam admirabili, cum Ciceronis libros de officiis
accuratissime cum antiquis exemplaribus comtulisset, testatum reliquit, se in antiquis Omnibus ocium et negocium per C litteram reperisse. ιMOVet me quoque vehementer Donali auctoritas, qui in locum illum ex Eun cho Sus ectiones, inimicitim, inducim,
Inducim, inquit, sunt Pax in paucos dies, Mel quod in diem dentur pol quod in dies ocium
proebeant. Quae si posterior notatio: vera est, dubitationem res amplius nullam habet. Quinetiam, si vera non sit, credibile tamen est, Donatum aliquam probabilitatem secutum, quae nulla suisset, si ipsius temporibus inducias per C, O in autem per i scribere mu-diti consuessent. Piget super re tam loci Ut plura verba facere, neque Sane mabit l=eΓΩ laboro, utra opinio recipiatur. Non enimi, i,