장음표시 사용
581쪽
eo positas esse, ut ille dicebat, Graeciae sortii-nas . satis intelligo. Cum tamen eruditissimi olim homines de singulis litteris singulos Iibros scripsisse memorentur; non eSt, cur ego, qui praeclare mecum agi duco, si per illorum vesu Via repere liceat, has disputationes mihi Parum decoras putem. T. II. p. 685 sqq.
Phorm. III, 5 6. Profecto nunquam qui quani satis attente veteres inspexit libros. Hoc adeo ea ex re venit in mentem mihi. Ego abhino
triennium, cum primum haec scholia divulgare meditarer, Terentii fabulas cum plurimis calamo exaratis voluminibus, quam potui, diligentissime contuli. Praecipue autem unum, quod adhuc habeo, quia ceteris emendatius vid chatur, ita diligenter inspexi, liquido ut me jurare posse arbitrarer, nihil in eo, quod quidem alicujus momenti e et, non aCCuratissime excussum. Sed cum postea eundem librum evolverem, valde equidem Opinion o salsum esse me compeii. Nam cum alia muIta minime negligenda deprehendi tum locum, quem nunquam .ntea intellexeram,
illius ope percepi. T. II. P. 699.
582쪽
XXXI, i I. erat, ut, qui primum ingrederentur regionem aliquam ad eamve ex intervallo reverterentur, religiose eam Sal tarent, idque, quoniam cuique loco suum quendam genium praeesse arbitrabantur. Itaque Pythagorici ob id aliis alios locis sori natiores esse rebantur: prout videlicet cum
cujusque loci genio cujusque hominis genius conveniret. T. II. p. 764. LI, 3. Libet hoc loco singularem gratiam inire ab iis omnibus, qui antiquitatis
studio et delicatorum Versuum suavitate m-Piuntur. Etenim, cum Diotiysii Longini libellum περὶ C kqυς', qui nondum a quoquam editus est, hortante eodem, qui me ad haec scribenda impulit, singularis doctrinae eximiaeque virtutis viro, Paulo Manutio, Latine interpretari coepi em, ut eodem temΡ re optimus liber et Graecus et mea opera L
583쪽
tinus, factus ederetur; cum alia in eo sano
plurima deprehendi digna, propter quae liber
ipse communi omnium elegantium hominum desiderio expetatur, tum Oderi suavissimam poetriae Sapphus, quam Versibus maxima ex parte Catullus expressit Quis autem eSt, duntaxat eorum: qui aliquem, litterarum a que humanitatis sensum habent, qui non Sum mam voluptatem 'capiat mulieris in hoc genere Ionae
Se post homines natos praeStantISSImae et Doetae Latinorum omnium mollissimi versibus invicem comparandis Eam autem Odeu, cum locis aliquot depravata esset, VerSusque
ipsi permisti confusique invicem essent, jam,
ante quam liber in mea manus Veniret, emendaverat distinxeratque homo et Latina' rum et Graecarum litterarum cognitione excellens, Franciscus Portus, qui idem cum in aliis optimis utriusque' linguae scriptoribustum in Aeschylo multa selicissime emenda Vit, quae adhuc in omnibus impressis libris depravata circumserunturi Eum igitur meri-
ta laude fraudare nolui. Sed jam neminem esse arbitror, qui non decimam illam Musam audire gestiat.
584쪽
i LXI, 81. Nihil est, quod magis iuventutem deceat, quam honestus pudor. Itaque et Μ. Cato dicebat, Placere sibi DMenest qui
erubeScerent, non, qui Pallescerent; et Diog nes verecundum illum ruborem. Colarem ει tulis esse dicebat; et Pythias, Aristotelis silia, interrogata, qui sibi color videretur pulce ximus, Liam, respondit, ' in ingenuis expudore enasce etiam Virgines autem praeci-Pue Commendat: unde tam saepe Mironctum
585쪽
COMMENTARII. 5. Odorem riminalemque perecundiam in seriaptis veterum legimus. T. II. p. 797.
LXVI, I. Ptolemaeus cognomento Euer i getes Berenicen seu Beronicen cutroque enim modo nomen hoc scriptum reperio , Ptol
maei Philadelphi ex Arsinoe priore filiam, s
rorem suam, in matrimonio habuiL Nequo enim ea conjunctio inhonesta Aegyptiorum legibus habebatur. Ea recens ducta, Conti- , git, ut expeditionem adversus Assyrios susci pereti In quam Cum proficisceretur, vovis se crinem suum Veneri Berenice dicitur, si sibi vir suus sospes victorque rediret domum. Cujus devotionis suae cum, re praeclare a Ptolemaeo gesta, convictam se judicio deorum immortalium videret, quo se religione exolveret, crinem rite in Veneris aede appenditi Is cum postridie repertus non laret, magnO-que ob eam rem ' rex reginaque in moerore essent; Conon, mathematicus ea tempestate excellens, persuasit ipsis, crinem deum n mitis sublatum in caelum et in sidus conversum suisse; idque Callimachus, qui prin- icipem illum propter singulare bonarum artium studini numinis loco habebat, poemate complexus est T. II. p. 85a sla
586쪽
M A. MURETI XCV, 4. Hic versus intelligi non potest, nisi in vetere aliquo libro insequens, qui temp0rum injuria amissUS est, Teperiatur. Sed et ante hunc ipsum in a ateribus libris tantum spatii est, quantum uni, quod mini'um sit, disticho scribendo sit satis Has plagas sanare ipsi no' possumus. Non enim vates aut harioli sumus. Ρrocul autem
a uobis absit tantus sui or, ut imurmur, quod, malo exemplo, alii quidam secerunt: quibus religio nou suit, ubi quiid deerot, hasCe Su- CPOSanCtas. Venerandae antiquitatis r liquias admistis .ineptiis suis, intolerabili audacia, contaminare. Licuerit fortasse diis, cui in sabulis est cum humerum Pelopis Minerva
depasta esset, veri loco eburneum apponere: nobis certe non licet, ubi veros bonorum poetarum VerSus absumsit. Vetustas, alios nobis confictos eorum loco substituere. DO-
cui supra, hoc a Parthenio in versibus Sapphjcis factum suisse. Idem ut incitata semel audacia non novit modum , multiSque, ut iterum peccare audeant, satis argumenti est semel peccasseb hoc etiam loco fecit, penta- metriamque suum Catulli versibus immiscuit. Id ipse lassus ni esset , hodie. fortam' Veraus ille sine ulIa dubitatione Catullo tribuer
587쪽
tor. Itaque verba ipsius ascribam: Hic quum manifeste desit Pentameter Mersus , ac ' ejusmbtractione senstis Poetin Sit imperfectuS; n mini bono piro arrogaris Gut i Uderis, Sed Potius Pium atque ossiciosum factiam mcum pia deri debebit, si meo ciri, Catullo, de Patriario stra bene merito, Mersum meum hoc in lo-
CO. quor que suum Poeta inpenset, mutuabo, i mrno etiam, Si Poetoe Placucrit, benigne d Nabo. Omnia enim amicorum inter bonos cias es Sunt communia. Sumleatur itaque hic Cmitilli nossi i locus hoc modo: Vilia cum intorea qDingenta Hortensitis rario In pede stans fixo carmina Dractat hians.
Hoc mihi faciendum quoque fuit m erius, ubi Adonium Mersum Dei tate abolitum SapphicisSUPPAMLApage ista ossicia, Partheni: non placenti Nemo, ΟΡ inor, sanus bonos libros isto modo juvari velit. Ut in signis, ita in scriptis quoque Veteribus, si quam lasem impo laverit vetustas, mutila potius ipsa nos, quam a recenti aliquo artifice interpolata, delectant. At, tanquam unum inSanisse non e 'Set satis, accessit alius, qui spatium hoc ita impleret:
588쪽
Sgo Μ. A. ΜUR ETIMillia cum interea quingenta Hormmius uno Accipit iamiamno Mersuum ab Antimacho. Mihi ita videtur: quae in bonis auctoribus desunt, ut o libris veteribus, adhibita ops ingeniosorum exercitatorumque hominum, εuppleantur, omni studio laborari debere sin minus, τον δευτερον, φασι, Vendum quidem certe esse, ne quid alieni admisceatur. T. II. p. 861 sq.
CXIII. Ne hic quidem me pudebit
teri, hos quatuor versus a me non intelliasi. Possem, quae ab aliis asseruntur, .refelle-Te; possem ipse quoque, si liberet, aliquid eorum exemplo confingere. Malo simpliciter id, quod est, dicere neque sacere, quod isti, qui, dum integra, corrupta, facilia, dissicilia, nusquam haesitantes, sine ullo discrimine interpretantur, imperitis sortasse docti, doctis quidem et intelligentibus imperiti atque amdaces videntur. Sed nimirum Caecorum DCulis tantundem intempesta nocte, quantum
vel meridie, lucet. Accuset in his Iocis inscitiam meam alius, dum ipse, quod prob mus, asserat. Gaudebimus. T. II. p. 869
589쪽
lus Rhiani, veteris poetae Graeci, et Callimachi μυδολογίαν, qui Apollinem sponte Admeto serviisse tradunt, ipsius amore Captum. Nam alii aiunt, eum damnatum a Jove hac poena ob interfectos Cyclopas, ut
Euripides apud quem Apollo ipse ita
ἘλBὰν δὲ γαιαν τηνδ', ἐόουφόρ υν ξεν .Est autem hic ille Admetus Pheretis filius. cui cum fatales anni expleti essent, Apollo a Parcis obtinuisse dicitur, ut ipsius morti mora aliqua produceretur, si quis reperiretur, qui pro eo mori vellet. Tunc igitur neque
590쪽
M. A. MUR ETIPheres, grandis natu pater, neque jam e acta aetato mater Clymene, neque denique quisquam. amicorum repertus est, qui nousuam, quam alienam, vitam ser/are malleti Sol a uxor Alcestis ea in virum fuit caritat ac side, ut se sponte pro eo ad mortem Obtulerit. Sed et eam ipsam postea Hercules liberavit. Ex eo coeptum est , vulgo cani Athenis σκολιον quoddam, cujus alii Alcaeum,
alii Sappho, alii Ρraxillam Sicyoniam auctorem esse dicebant. Cujus principium hoc fuit:
4λίγα - ζάρις Haec autem uxor ci Apollinis beneficio venerat. Cum enim Pelias pater nuptias illius proposuisset ei, qui leonem et caprum ad
eundem currum jungeret; id ei Apollo ipse consecit T. II. p. 895 sq.