장음표시 사용
261쪽
uo siimmorum, mediorum, infimorumque praeconio commendatur. Sol ipse, qui pulcherrimam lucem ex dolore tenebris inuoluerat, turpissima occumbentem morte siti luminis a ctorem videret, huius diei luce, si poetarum in re conij cere, ac diuinare licet, ad hanc ornandam, augendamque laetitiam videtur lito pulcrior, atque illustrior apparere voluisse . Caelum hoc, quod eo tempore cursum, atque Ordinem turbarat suum, summa illum excipit a miratione, & quodammodo laetatur, quod tanto triumpho ea, quae ductore Lucifero amiserat ornamenta , sibi tandem aliquando restituantur.
Quid dieam de caelestibus illis Mentibus intelligentia praeditis acutissima, quae in grauissimo illo impendentis iam mortis moerore, atque tria sitia eum consistabantur λ Vident nunc eundem gloria circumfusium; vident eundem,triumphum agere ;έvident ad dexteram positum Patris ; vident ea captiuorum manu, quam secum nouus
hic ducit Imperator, completum iri sedilia, Equibus temeritas,ac stiperbia formosistimos olim Cives ad Inseros usque deturbarat . Placet igitur sanctissimi consilium Uatis:qui cum hanc p blicam rerum omnium felicitatem prouideret, seque imparem ad eam celebrandam intelligeret, omnia, quae caelo, terraque continentur,
ad huius laetitiae secietatem accersivit. N
que enim selum Caelites , hominesque, sed idi
262쪽
sas etiam mutas animantes , ipsius etiam stirpes, ac saxa, flumina , fontes , arbores ad huius diei celebritatem, S gratulationem inuitauit. Quid autem inuitaret, nisi totus terrarum orbis, nisi summa, media, infima, nisi rerum natura mortalium,hodierna luce,restaurareturi Hiele videlicet est dies, quo caelum ipsum, reseramque iterum facere, ac procreare quodammodo videtur Deus. Haec illa lux est , qua pristinae restituta dignitati uniuersitas, auctori ibo summa cum laetitiae significatione gratulatur . Sed tamen in hac gratulantium contentione, ac studio nulli rerum procreatarum la
tandi maior existit seges, quam homini ; cui est haec laetitia peculiaris, S propria. Illi profecto plaudendum est, & gratulandum : illi ea victoria , illi gloriosissimus Christi triumphus ,
dc paratur , & ducitur . qui cum suo corpori, ' hoc est nostrae mortalitati pugnandi vim , dc
victoriam imperiluerit, nos videlicet una cum eo aduersiis nostem pugnauimus, nos cum eo vicimus , nos denique cum eodem triumphum agimus, nos tanto cum plausu, ac la
titia in eam sedem selicitatis excipimur, collocamur in caelo , ab aeterno Parente in ilialo beatitudinis domicilio coronamur. Nobis Sol
ipse, ac caelum, nobis mare, ac terra, nobis rerum uniuersitas gratulatur, quod in illud aeternitatis regnum victores hiate, ac triumpha
263쪽
res ingredimur. Quid enim erat cur tam saepe .profiteretur, ac diceret Christiis, in caelum se velle conscendere , ut munitum , atque u dique vallatum iter aperiret mortalibus ad sempiternam beatitatem , ut locum nobis, ac sedem in regnis a se partis adornaret , nisi eo tandem aliquando pedem illaturi essemus, quo idi se hodierna die tanta cum gloria penetrauit ἐθEtenim hic dies, laborum omnium, qu nomstra ipsbrum causa suscepit, ac pertulit elementissimus ille Seruator , fructum nobis uberrimum attulit, cum obstructum ad aeternam vitam aditum illum patefecit, quo impedito, aeque occluso, nihil esset, quod de contrita morte tantopere laetaremur . Non possum hic tacitus
praeterire Gregorij Magni sanctissimi , 'ac elo- 'quentissimi viri percelebre dictum , cuius is x summa ea sententia est : deletum esse hodie struitutis nostrae chirographum, ipsa damnationis suffragia commutata. Illa enim hominum natura, in quam olim ita pronunciarum
a Iudice suerat: in terram ibis: hodie, ducente Deo, introgressa caelum est, hodie in eam linsam domum, qui' suis sibi manibus obstruxerat, invadit peratis, hodie omnium rerum gratulatione, ac laetitia ab exilio voluntario reuocatur, atque ad Dei sedem evecta, ab eo ' sipse, a quo damnata iam erat, eam vocem ac- .
cepit: eris meae particeps gloriae imperij,
264쪽
aeternitatis; eris ciuitatis huius gloriosissimae popularis, eris incola regni mei . haec perennitatis sedes, hic deliciarum portus, hoc aer rium beatitudinis, tutissima haec ara felicitatis est tua . Id videlicet est , quod de captiua illa captiuitate, Vatum praeconio canitur. No enim selum victi hostes, debellatiq; Inserorum exercitus captiui sunt huiusce triumphi , verum etiam nostra ipsa mortalitas , quam in admirabili illa expeditione Seruator potentissimus cepit,
re sibi ipsi obligatam arctillime , secum hodie
perducit in caelum. Quamquam non tam illa captiua dicenda est , quam in libertatem asse tu , non tam victa, quam victrix , non tam ab Imperatore triumphata , quam triumphans , non tam ante currum acta, quam in ipsa curuli sede collocata , non tam obligata catenis ,
quina laurea coronata , non tam in carcerem
inclusa, quam ipso carcere liberata , Nisi tamen captiua propterea sit, quod in libera illa eaeli claustra inferatur, quod summis hodie Dei Opt. Max. beneficijs , quasi nouis quibusdam vinculis obligetur, quia innumerabilibus donis, atque mimeribus, quasi munitissimo quodam vallo, ac propugnaculo sepiatur. Nam quem , admodum Imperatores in publica gratulatione . stipem populo, ac epulum dabant , missilia r spargebant, munera passim, ac vulgo impar tiebantnsiste plane hodierna die nouus hic Im
265쪽
perator e caelo tanta cum liberalitate , copiaq; dona profundit, ut ante accipientium lassandae manus, quam dantis defatiganda liberalitas fit. Neque enim sine summa ratione oraculo rum voce dictum est, eum hodie ascendiste i , altum , ac inde dona mortalibus impertiuisse. Fluunt nimirum e caelo beneficia, flutini lio , die in homines dona, & muneri, diuina benignitate dignissima:in quibus illud potissimul ,
ac longe maximum iudico , qudd spem ille n bis , bc voluntatem , nostri iam in caelum illata parte , ad immortalitatis gloriam inflammavit. Quid enim fuit aliud hominibus aspicientibus in caelum commigrare , nisi velle nostrum ipsorum animum ad ea requietis aeternae conci
uia trahere, quo tandem ipse concessit laboribus omnibus exanitatist .am ego caiisam item fuisse puto, cur vestigia Seniatoris inera monte , unde reuertit in patriam, ita tenaeiter imprimerentur, ut in Hieroselymae illa nobili
obsidionc cum moenibus exercitum , & machinas Titus admoueret, nec equorum ungulis, nec peditum attritu , nec riimultuario fabrorum opere turres ibi, vallumque figestium alis
qua ex parte potuerint obliterari. cain aecepimus etiam illud, enm locum magnifieentissimosuisse olim exornatum templo ; sed nulla ullius arte , aut industria effici potuisse, ut silmmum
eide templo falligium imponeretur. Quid vero est,
266쪽
est , cur tanta cum constantia , & quasi mordicus retineri vestigia illa voluerit Deus, cur noluerit hoc templum in summo fastigiatuna, sed omnino patens, atq; aperium, nisi quia volebata mortalibus intelligi, ascensus sui memoriam sancte, inuiolateq; a nobis conseruari oportere,& eum caeli tralium , quo permeauit ad gloriam sitam , peruium , ac liberum esse nolsae cupiditati l Quae cum ita sint, Auditores , ad eam gloriam, ad illud immortalitatis domicilium , ad eum beatitudinis sempiternae portum
cogitationes omnes erigamus, in quem hodie salutis nostrae fundator, humani generis inuexit mortalitatem . In eam Caelitum sedem , in altissimum illum honoris apicem spes omnes , omne studium nostrum conseramus : cum ita tipsa natura comparatum sit, nihil, ut mortales auidius expetant, ac sinuantur, quam , ut in altiorem aliquem honoris, εc gloriae gradum continenter ascendant. Est haec hominum animis insita, & cum caeteris animantibus minime communicata cupiditas . Es innatum
nobis , est cum ipse lacte nutricis haustum, non aliunde delibatum hoc studium honoris, & dignitatis. Caeteras enim cupiditates aut aetas fraugit, aut coercet ratio, aut delet satietas, aut dies imminuit, aut poteris reijcit, aut vis repellito hanc omnis patitur aetas, alit vita , nulla tollit
saturitas, dies auget, potestas non potest repeia .leres
267쪽
Iere , vis nulla coercere. Condidit, condidit nos sapientissimus ille rerum omnium effector Deus, non ut humili, atque ignobili iaceremus Ioco , sed ut nouis subinde incrementis erigeremur ad summum. sic prorsus, ut honoris, &dignitatis nostrae cursiis non possit, nisi in ea osede terminari , in qua ipse , inde usque ab aeternitate cum sempiterno Filio conciuiescit. Neque enim frustra Deus Opt. Max. cum alias animantes in ventrem fecistet pronas, atq; abiecisset ad pastum,hominem erectum,& excelsum,
ad caeli, hoc est ad sui domicilij conspectum sexcitauit. Non aliud profecto spectauit, cum
ad nos usque descendit, S omnis concretionis expers illa natura nostram induit mortalitatem. non aliud cum indignissima voluit extingui morte immortalis Deus, nisi ut nos e vinculis ereptos , & exilio liberos patriae restitueret, atque ipsi prorsiis immortalitati redonaret. Non
aliud , cum hodierna die spectantibus Apostolis
ascendit in caelum , nisi ut eo traheret spes hominum , atque ad eam linmortalitatis gloriam conquirendam nostras ipserum voluntates inflammaret . Quin ergo toto nos animo in caelestes illos orbes auolamus, ubi certus labori finis , ubi vera, & solida felicitas, ubi vitae mortalis praemia aeternitate citeriora non siint lAlienum vidalicet est , non dico domicilium, sed tabel naculiun hoc vitae , in quo verius hiberna
268쪽
berna facimus , quam habitamus: aliena haee terra , quam veluti per transennam aspicimus, in qua tanquam extorres, ac peregrini diuersamur. In iis caeli spatijs , in ea gloria est collocandus animus, ubi tandem e calliis egressus , & bello redux triumphum acturus est, &victoriae fructu cumulatissimae potiturus
269쪽
OLEO sane quam pro eo sae debeo permoleste, nec animo mediocriter anVr , Auditores , quod cum in hiile nuperrime nati Serua toris Christi prope Reporijs,
- in hac gestientis orbis terra-
um gratulatione dicturiis sim ,-dii gemitus , sed gaudium , ac plausius, Irulla quest , aut lamentationes, sed beatarum Nentium tantus, iucundissimeque modulantium conueniunt voces ; orationem hanc Infantibus beatilissimis, ad laudationem, & praeconium debitam, conserendam esse videam ad expostulationem ,
d luctw, ad accusauonem, ut semel dicam,
270쪽
ac detestationem barbarae erudelitatis, qua in ipsis vitae limine sunt intercepti. Neque enim in diem hunc intueri postlimus, quin oculis propemodum ipsis in funestissimam eorumdem caedem, atque in Herodis, a quo sunt occisi,serocitatem incredibilem incurramus . Verumtameita equidem orationem temperabo meam ,
ut neque selicissimus ille puerorum globus gratulationem desideret in detestatione foedissimi sceleris, neque monitium illud immane, in la datione pulcherrimae mortis diris careat sitis, &execratione dicentis oratoris. Et quoniam ab accusatione capiendum initium est inusitatae Panegyiis, antequam in causam penitus ingredior, mearum. partium esse intellig', Herodis uitam , hoc est teterrimae belluae res gestas omnes cursim vobis , breuiterque retexere: minus ut mirandum sit,ab hoc uno factuna esse alia . quid, quod mortalium quempiam sacere potuiΩ se mirantur uniuersi . Cum enim audimus, primae pueros aetatis, atque insantes omnino bimos e parentum abstractos sinu , in otio , ac
regni tranquillitate suisse ab ipse Regni principe
miserrime contrucidatos, cum legimus, ipsum quoque Tyranni filium , ne unus euadere posset qui quaerebatur ad necem , inuolutum esse cum caeteris, barbarum enimuero stipra quam
dici, aut credi queac; S in postrema, desertissimaque leuarum aliqua selitudine natum exia