장음표시 사용
291쪽
tempore quo beato illo 'pectore . ac Seruatoris ulnis continebatur Ioannes, non sistum Ioanhemin Christi simi, sed Christum etiam ipsem in sinu loannis , hoc est in sancti sitimi hominis innocentia, & castitate iecubuisse .i Libet hic exclamare . d te felicem, ac fortunatum adolescentena, Ioannes, ipsis quoque beatissimis caeli Mentibus admirandum . Illa diuinitatis incomprehensa maiestas , illa Caelellium omnium voluptas abseluta , illa sempiternae gloriae sedes , Deus, inquam, Dei lillius, tanto interuallo a nostra non dico natura, sed Opicione remotus , tuo sinu, tuo complexu , tuis blandimentis delecitatur : & quas delicias in omnium hominum conuictu hahere se dixit, in te uno reperiste videtur uniuersas. Tenetis profecto animo,& probe scitis , Auditores, iam inde usilue ab aeternitate Dei Filiiim in sinu Patris sitisse, &beatum illud otium, quod in sermari cogitatione non potest , silentio veneramini. Saepe reputatis , opinor, quietem illam, quam certa, decretaque diuino consilio die , sempiternum Verbum in sinu Virginis cepit:& tantam diuinae clememtiae vim admiramini, tantamque Dei parentem humano maiorem fastigio praedicatis. Quid hic non admirari, quid non venerari flentio OS Oportet; cum auditis omni selicitatis genere cumulatissimum Dei Filium , lucis illum aeteInae candorem, e Patris quidem sinu
292쪽
in gremium Virginis sed e sinu Virginis in Ioan
ius gremium quodammodo conuolasse λ Tantum ne i immo vero etiam conquievisse .s Et qu)progredi possit amplius illa' selicitas, quae non habet in caelo nisi Deum ipsiain, Eum quo eo nomine conserri queat , nec inueniat . in terris , nisi maximam. Virginem, cui possitissa ratione comparari ' Video fieri non posse, ut de singu- Iis diuini amoris in Ioannem argumenti&Mc lata explicem oratione . multa propterea decli nare silentio me oportet: sed unum,aut alterum fine vestra qucreta praeteriri non potest. Quid ergo i Eius amoris indicium Christius plane singulare commonstrasse dicitur a sanctissimis vi ris, cum e patibulo moribundus Virgifieamoestissimae, carissimaeque Parenti Ioannem pro Filio permisit, contraque Ioanni pro parente, Virginem , & esse voluit , & nouissimis, verbis quasi testamento mandauit. Cum enim uniuem sum filiorum nomen omnino bipartitum sit, vela natura , vel ab Moptione inditum , nec te titim praeterea reperiri possit ; medium ille taumen excogitauit genus, quo Ioannes nec edutus natura, nec adoptione accersitus, mere ita,
men Virginis Magnae filius, & esset, & dicere tur . ea sane amoris vis, Auditores iquiis beneuolentia iungit, eos quam simillimosciat, nec nisi inter similes existere, aut retineri
queat. Inde svium est , ut Ioannem ille quems 3 - unice
293쪽
reice diligebat, sibi simillimum reddere conte deret, .& quantum serebat ea mortalitatis eo ditio , parem . Qme cum sirum ei nomen , aes litudine sic impertari voluisset, ut 'tua ipse Dilectiis dicebatur Pattis , dices Hur ille Dilectus Filij:; quia ipse i sinu Patris continebatur, gremio Filij severetur ille: ad extremum, quia ipsς vere Viminis erat natus, eum quoque -- hiit Virginix filium dici: & quae nomina in tota filiorum appellatione non erant , ipse ad silmmam declarandam vim charitatis excogitauit. Ita igitur in Ioanne se ipso velut efficto , efformamque, tantam, tam artificiosam, tam pulcre depictam,ac expressam siti vultus imaginem Parenti reliquit , ut haberet domi, quo dolorem leniret, ac desiderium consi laretur situm. Hic enimuero nouus mihi felicitatis aperitur campiis , cum recordor, ea slij appellatione Virgianis ei fuisse custodiam, ac tutelam a Christo de . mandatam . Quid enim suit aliud , Virginem Ioannis fidei seruandam committere, nili eum ipsi Petro vel similem facere , vel anteferre
Placet alterum cum altero comparare: Vt qua
ta sit inter. hos Caeli Senatores, non dico de honore contentio, sed splendoris, & gloriae paca ilitas, agnostatis. Quid λ commisit prudentis simus ille generis humani Seruator Ecclesiam Petro ; Ioanni Virginem et utramque profecto
Matrem : sed hanc Dei vere parentem, illam
294쪽
genitricem, altricamque Christianonruat, Petrum Caeli voluit esse custodena ; praesidem Virginis Ioannem ne cui quam facile utra maior dignitas sit, conserendo iudicare L Nihil bic ausim dicere, nisi unam Virginem esse Ca Io ipsis longe praestantiorem, quippe quae multos sane menses fuerit hospi tum id aiuinitatis Quare iure optimo ille Caelitum unus, e Bea.
torum numero & choro delapsus, cum . ante
Ioannem iptum splendore , ac radijs circa di fusis,repente adstitisset, eumque religiose correptum horrore venerabundum ad genua sibi a Cidisse videret ; caue confestim inclamasse se
tur , ne me Venereris, qui unam tecum,eandem
que seruio seruitutem . AH quam seruitudem iEam haud dubie,quam Virgini Deiparae pra sat uterque : ille , quia notissimus est corporis custos , pericula vitae defendit , hic, quia pra ses eiusdem est minime corporatus, &aspectabilis a tuetur animi quoque, qui si ib aspectum non cadat, incolumitatem . Sed quoniam nihil est , quod magis amorem , beneuolentiamque commendet, quam seonstans, ac aequabilis sit, nec ullis, nisi eius, quem diligimus obitu , te es minetur , videamus quid haec in Ioannem dici. na charitas eo nomine, is nostra; laudatione quirat. Tanta profecto fuit illius' diuinae be nevolentiae , atque amoris aequabilitas, tanta constantia, ut non sesum quem cepit a princia
295쪽
pio cursum tenuerit semper ,, sed in ipssi etiam , exitu vitae quodam quasi compendio fecerit auctiorem . Multa sane int, quae de Ioannis interitu fama: vulgauit. Multa permulti, scriptis etiam libris, opinando magis , quam arbitrando memoriae con mendarunt. d qui eum . humanum supra molitum se laudaturos esse putabant , mortis immunen, , expertemque secerunt sic inquam , It adhuc viventem , atque superstiteria elle pronunciarint. Quam ego laudem , Ut magnam, ut excellentem , ut summam putem , video tamen esse vulgarem , si cum illa, quae aliorum ei tribuitur opinione , ac tu
dicio , conseratur . Quid igitur hac excellen tius laude potuit a benevolo illo omnium repem tore . rerutra in Ioannem excogitari Quid de , tanti hominis exitu quid de tam beatae vitae fine constitiu a me licebit ' Ιd omnino,quod prudentissimis , antiquislimitque maioribus vilinia, est : eum videlicet communi quidem omnium lege , modoque mortem obit fle, sed nouo exemplo , singularique Dei beneficio excitatum e se pulcro reuixisse,gloriaeq; lumine conuellitum, re animi iuxta , ac corporis sempiterna beatittidine donatum', in Caelum , atque in Caelitum d micilium auolasse. o amorem vere singularem.
δ notium 'diuinae charitatis documentuma .
Omnino duo,credo sint homines habiti patrum antiquissimorum memoria beatissimi, summa- que
296쪽
que Dei beneuolentia omatissimi; quod nullo genere mortis extincti , e communi viventium erepti coetu, inter mortales apparere desierunti illi tamen neque in Caelinim conclaue sunt in gressi, neque Deum, beato, claroque muniti .liuntne contuentur , neque vulgari moriendi tandem aliquando necessitate omnino sunt a Qtuti: sed amoenisi o aliquo potiti loco, noli communi mortalium lege , sed . mortalium ha bitu in mali, Deum ipsum, quem intueri non possisne, fide, ac religione venerantur. Ioames vero e mortuis redimus,gloriae luce toto compore , animoque pertusus, inter beatissima D torum agmina in Caelum receptus, & . beato Deum intuitu contemplatur, & sempiterno fruis tur aevo, nullo unquana reddendus tempore . . 'mortalitati. , Deus immortalis quid hoc est
ruod uni Christo, ipsa Iustitia sic efflagitante,
ebebatur, ut e sepulcro. existens corpore simul, animoque fieret illico beatus, quod Virgini, sanctissimae Parenti, singulari benescio.datum erat, ut ante communem, quae postremis est futura temporibus , anastasim , caelo inserretur, utraque sui parte iam absolute beata eid Ioanni priuata lege, id ei secundum Virginem uni. conceditur: ut qui dum viveret, Christo , Virginique simillimus suerat , eosden mortuus hac immortalitatis praerogatiua consequeretur quam . gloriam absolutissimam,
297쪽
caeteri ad extremum usque orbis terrarum s-nem opperiuntur, eam ipse nouo prorsus exemplo repraesentaret. Deficit verborum inopia , haeret admiratione : gaudio desipit oratio mea,& velut errabunda in tanta laudis , S gloriae
sylva exitum inuenire non potest. Sed inueniat aliquando , vosque, Auditores, obsecret , a que compellet necesse est, ut decernatis quem tandem honorem tali , tantoque viro tribuendum existimetis . Si enim in eo exornando, atque uniuersis bonorum genere cumulando ipsa Christi laboraste videtur industria , quantam adhiberi dil:gentiam , S religionem in eo
venerando par est a mortalibus, qui Diuos eo colere debent impensius, quo, Deo gratiores illos esse intelligunt, rebusque potentiores im-' petrandis , quibus se continenter egentissimos esse cognoscunt. Facit Christiana Respublica suae in eum religionis fidem, extructis augustis
simis templis , excitatis monumentis, sacris silmma Patrum religione constitutis . Fulgent ubique facibus arae, ubique signa , ubique tabulae pictae conspiciuntur . nulla denique significatio desideratur, qua Caelelles publica cerimonia venerari solemus . Sed nostrum est priuato studio prosequi communem hanc Christianae Reipublicae religionem : interest nostra diuini huius viri dignitatem ita fiaspicere, ut sanctimoriam quoque, atque virtutes , quarum beneficio
298쪽
eio tantopere Deo parenti optimo gratiosus sint, curemus: in nobis ipiis,si minus essingendo expri, triere,certe adumbrate connitendo. Neque - enim vere, atque ex animo, summorum virorum excellentiam ad mirari dicitur, qui eorum' virtutes ad imitan-. dum propositas aliquo saltem imitandi si
299쪽
Reipisblicae selicitarem ., M opes, dominariim amplissi--- ω mum consideramus e per multum Apostolis illis, Re- in il igionis nostrae Principibus,' quorum labore, ac sanguine uniuersa sunt parta, nos debere animaduertimus, Auditores. Sed tamen, cum videmus diu, multiimque, hoc est , trecentos amplius annos religionem illam sanAissimam acerbissiniae, pi neque tyrannicae crudelixatis metu, velut incertis sedibus errabundam in tenebris, εἰ gurgustijs delituisse ; haud minus deSere nos i telligimus ijs, qui eam e latibulis illis, ac prope seruitute miserrima tandem aliquando asseruerunt in libertatem, atque in ciuitatibus, ex-etuctis longe magniscentissimis templis, aureis
300쪽
oblatis, argenteisque donarijs, Urbium,Prouin clarum,Regnorum adiecta possessione tanquam in bono lumine collocarunt. Nemo hic est opi, nor,qui non existimet laudare nis Costantinum, eum haec de illius auctore splendoris, atq; opulentiae in hoc orationis ingresti , vestibuloque commemoro . Ac recte quidem putant, quicumque fic arbitrantur a neque adeo ab animi mei sententia longe feruntur. Quia tamen hodierna die Siluestrum illum Pontificem augustis smum exornare necesse habeo, qui Constantinci . ipsi amplectendae Christianae Religionis auctc fuit, ita in Siluestrum reserenda omnia mihi es se video, ut de laude, de pietate, deqtie prolixitate Imperatoris liberalissimi nihil immi
Midiae sane sent ab hoc Pontifice fractissi- mo prosectae leges, atque instituta, permultae
manarunt in medium utilitates, quarum causa disertissimum oratorem, copiosissimum, amplis.smumque postularet dicendi genus : sed omnium solas: , & quasi summa mihi videtur oculis pene ipsis perspici posse in Constantino, quem
saluberrima doctrina condocefactum, ab Insa lium caede reuocatum, & Religionis castissimae aeris initiauit, & Christianae Reipub. non filium modo, sed frentem carisiimum, & libe. ratissimum peperit. Audaciorem existimabunt aliqui sermonem meum , cum audient, Chris