장음표시 사용
171쪽
pugnare sed homines: eosq; ipsos terrae solo, quam equi dorso firmius & tutius niti. Iam si ad dimicandum quidem prompto& alacri, inquit, animo estis : sed illud vos angit, quod neque Tissaphernem amplius
itineris ducem habebimus, neque rex nobis vendi amplius jubebit ea, quae ad victa necessaria sunt, tagitate quanto meliores itineris duces futuri sint captivi quam Ttasaphernes r& utrum optabilius sit, magna Vi pecuniae, qua plaerique nostrum tenuiter instructi sunt, paucos cibos mercari, an a tbitratu suo pinguem,& rebus omnibus abis undantem hostilem agrum diripere ac de praedari. Quod si haec quidem meliora esse sentitis, sed flumina ne vobis obstent vere mini, scitote ea,quo quis propius ad eorum fontes & capita accellerit, eo facilius posse transiri. Haec omnia breviter proposui, ut ex ipsa orationis serie magis intelligatur ia sequitur depravatu esse. Legitur aute etiaam in optimis libris hoc modo. Εἰδbει οι
μω μηπον. Quae ita vertit Romulus. Sed esto, obstent nobis flumina: neque duces nanciscamurinon tamen idcirco animum despondere debemus. Ego vero, quid verba illa imignifi-
172쪽
significare id quod Romulus putavit, plane video. Ac ne longum faciam, ita apud Xenophontem legendum censeo : ει ι μόθ' οἱ
- γ 3 τεον. ut sit sententia. Quod si videtis fore, ut ne flumina quidem itineri nostro obstatura sint: sed illud veremini, ne dux itineris nullus existat: ne sic quidem nimis concidere debemus. Cur autem sic quoque bene sperare debeant, statim subjicit. Sed ita legendum, ut dixi, constare opinor ex ijs quae antecesserunt. Sunt enim illa plane his gemina. Ei-ταῶτα γιγνώα o
-οξει, τοῦτο α θερε. Quae qui diligenter inter se contulerit, spero fore, ut mihi visentiatur,
Gregoris Nazianzeni loci duo,partime Luciano artim ex Aristiphane expresL
SCitum est notare & animadvertere, quomodo prisci illi ecclesiae Patres. - Κ s quorum.
173쪽
quorum & pietas ac sanctimonia, & erudititio atque eloquentia ad mirabilis fuit,e pro- sanis scriptoribus accepta multa in meliores usus converterint: ut nos quoque ad italorum exemplum studia nostra dirigere ac conformare conemur. Quapropter pro ponam duos locos, in quibus Gregorius Nazianzenus, de cuius laudibus mihi tacendum puto: tum quia notissimae sunt rium quia nullum tam seblime verborum
genus reperire possum, quod no longe i fra ipsius dignitatem jaceat : is igitur in oratione& eo qui laudat, & eo qui laudatur dignissima, qua Magni Basilei laudes depraedicat, duos impuros quidem, sed disertos scriptores imitatus videtur. Principiatim enim divinar illius orationis hoc est.
ο μεγας & quae sequuntur. Uodem autem modo exorsus in Demonachelaudando Lucianus. Ἐμελεν η-
ρομμης ἄγων. ut fortasse non longe a vero aberraturus sit, si quis sanctissimu eundeq; eloquentissimu virum a sume impio,sed cul- totame ac polito scriptore aliquid sumpsis., credat, Alter quidem locus quem ex eade
174쪽
oratione subjicia, ex Aristophanemahisesto expressus est. Nam cu inveheretur Gregorius in pravam quandam consuetudine, quae jam tum in ecclesiam irrepserat, ut namq; ad aetatem nostram non perveni Dset, ut homines in ecclesiasticis muneribus nunquam exercitati, quique nullum in inferioribus ordinibus sui periculum feciLsent, primo statim pedatu, per gratiam &malas artes, ad summum in ecclesia' episcoporum munus promoverentur: probari sibi ait nauticam legem, quae gubernatores futuros, prius diu remigare, ac deinde pro' retas esse jubet, quam eis in puppi sedere& clavum tenere permittat. Eet , inqui
μων κορσκε γιν. Aristophanis autem sunt haee ex Equitibus.
Notat autem& Theon in scholijs ad eum Aristophanis locum, ex eo illa Gregorium, quem tamen nominatim non appellat, hausisse. Videlicet ut apes etiam ex amaris
175쪽
herbis ac floribus educunt aliquid quo ad mel conficiendum utantur : sic & talia ingenia etiam ex improbissimis scriptoribus aliquid quod prosit, excerpunt.
Virgil, D ii. Aeneidos locus non recte
MIrificus homo interdum est Serviuus insensis Virgilij explicandis: Sc
quamvis inter Grammaticos merito semper habitus est primae classis : est tamen, ubi de tuenda illa opinione non numis sollicitus videtur. Vel hos ex quarto Aeneidos versus, quibus Dido verens, nosoror sua ex illo immoderato retinendi Aeneae studio, suspicaretur fore id quod ev nisi ut ipsa eius abitum ferre non posset, ita eam affatur: Hunc egos omitantum sperare dolorem, Et perferre soror potero :eos igitur versus quam absurde interpret tur 3 Hanc enim sententiam illorum esse ει- cit. Sisicissem abiturum Aeneam,non tantum diligerem. Si non dilexissem, minus dolerem. potui, autem,prodipotuissem. & sic est ductum, ut Omnia
176쪽
Omnia praecepi,ais animo mecῆ ante peregi. aesi diceret, nihil mihi novum contingeret.
Haec Servius: quibus vix a sententia Virgi- iij excogitari posse quicquam alienius p to. Ego hoc Didonem sentire existimo. Non est, quod metuas, soror, ne ego hunc etsi acerbissimum dolorem, si se obduret Aeneas, perferre non possim. Cum enim eum dolorem sperare, id est expectare potuerim, neque me ipsa illius jam jamq; imminentis expectatio ad quidquam in me
durius consiliendum adegerit: quam acem bitatem forti animo expectare potui, eandem magno ac forti animo, si necesse se risi perferam. Sed tamen ne ullam eius retinendi rationem intentatam relinquam; tribue hoc mihi, ut ad eum adeas, eiq; , si potes, persuadeas, ut discellum suum usque eo saltem disserat,dum tempestas commodior sit ad navigandum. Neque vero leve argumentum est quo utitur Dido,ut osten
dat se dolori perferendo fore, quod eius
expectationem tulerit. Metus enim imminentium acerbitatum vςhementius intemdum homines afficit, quam ea ipsa quae timentur,ubi postea contigerunt. Pueros via demus in verberum metu nusquam qui scere,
177쪽
I38 M. ANTONII M v RETIscere, nusquam consistere, velle patriam &parentes relinquere, qui tamen postea verberati conquiescunt. Vidi ego patrem, qui, cum aegrotantis filij prope deploraram solutem esse, a medicis audijsset, alligandus fuit ne sibi manus adferret. Idem hodie multos jam annos filio superstes & vivis, de hilare vivit. Ita plaerunque, quae ne eveni
ant, horrescimus, ea cum evenerunt, a
quiescimus. Qua de re elegantissima disputatio est apud Xenophontem libro tertio de institutione Cyri. Qui igitur imminentis mali expectationem fortiter tulit, is id quoque ipsiam quod metuitur, fortiter laturus videtur. Et hoc argumento utitur Dido. Hecyrae Terentis locus exponitur, Donati hiatus expletur.
TFrentianus Laches, cum praesentiam uxoris, & suam, filio, & nurui odi
famesse credens, rus cum ea migrar
statuisset, odiosa, inquit, haec est aetas adolescentulis, E medio aequum est excedere. postremo jam . nos fabula
178쪽
V A. R. I. Ac T. LIB.. XVIII. Us
- Sumus, Pamphile senex atque anus. Vbi vere, &recte Donatus ait, eum allus cse ad principium fabularum, quae puerulis narrari solent: quarum piae que ita incupiant. Animadverti autem tale quiddam extare & apud Aristophanem, μvm HVbi etiam Theon notat platrisque fabulis earum quae domi narrari solerent, hoc esse principium : Γερων κωμμανς. & tale esse illud Platonis in Phaedro. Fuit olim quidam fommosiuspuer. Neque ab his abludit illud ex Andria,
illam quidam olim navifacta. Itaque Simo, qui omnia illa ficta esse autumaret, Fabulam, inquit, incoeptat. Sed Mnisi me valde fallit animus, apud Donatum hoc loco ea ipsa Graeca verba legerentur, hi si libratiorum inscitia obstitisset. Nunc e-him ita legitur. Haec duo nominavit eaput indicat o incoeptionem huiusmodi fabularum. At in quibusdam veteribus hoc
dicant incoeptionem huiusmodi fabularum Ego in illa lacuna puto fuisse TEPΩΝ ΚΑΙ
ΑΥΣ. Cum autem P, Latinum eandem formam habeat quam Graxorum rho, si quis duarum tantum litterarum ordinem
179쪽
rco M. ANTONI et M vRETt 'mutet, ex illo GAPus faciet, Γ ΥΣ. Ita omnia perspicua erunt. At illi secerunt ex GAΡus, primum cAPus, deinde CAPH. Nos vero hic concludamus hoc caput.
Si telum manufugit, e XIL Tabusis, . ab Homero desumptum, ut se Philosophia definitio, Hadri
SI telum manu fugit. His verbis in lege
x11. emissi teli significata erat imprudentia : ut in tertio de Oratore scriptuessi quae tralatio, cum a Crasso tantopere commendetur: egoq; eam a patre eloque-tiae Homero fluxisse animadverterim: s cturus operae pretium videor, si id in dic
rim. Ille igitur libro Iliados quinto Diomedis cum Phegeo Daretis filio pugnam describens, cum priorem ictum Phegei irritum fuisse dixistet; Bbjicit. non idem Diomedi evenisse, neque ei irritum telum manu fugisse, sed defixum esse in pectore phe-
180쪽
Sic & Iliados octavo dicit habenas fugisse e
quod ita reddidit vetus poeta Livius. Asa puera, quid verbi ore profugit tuo 'Αttexam huic observationi aliam valde dic similem: quid ni enim mihi quoque βίζειν aliquando liceat ' utinam quidem vere ac serio possem. Sed ut qui divinas Aristo-h tria Llelis ac Platonis virtutes imitari non poterant, huius gibbum, illius quoddam oris in loquendo vitium imitabantur,ut aliqua saltem in re tantorum virorum similes essent: ita ego, quando ad illam infinitam multi plicis doctrinae copiam quae in Turnebonit, aspirare non ausim, licentiam quandam illius in dissimilibus rebus conjungendis hoc loco imitabor. Veteres igitur Criatici, qui omnia quae a Philosophis diceren- tur, ab Homero manasse contenderent: ipsam Philosophiae finitionem, quae a nonnullis eorum tradita est, Homericam esse dicebant. Diomedem enim Philos phum intelligi, cui Minerva omnem caliginem, quae mortales hebetat visius, ex oculis aufert, ut & deos & homines noscat.