장음표시 사용
181쪽
Ex eo igitur loco sumpsisse illos, quod di- cerent, Philosophiam & divinarum ci humanarum rerumfentiam esse. Scriptores veteres non recentes publice
explicandos ct siquendos. Gutn- - Niliam praefatio librisiexti
puero magna cum cura expone .l l l buntur in scholis Institutiones oratoriae M. Fabij Quintiliani, accurati admodum & exquisiti Rhetoris, neque quisquam satis bonus dicendi magister habebatur, qui non in illis vel praecipue auditores suos exercere solitus euel. Mutata postea ratio est: cumq; annosis illis, & ipsa votustate venerandis arboribus neglectis, su
crevissent inutile vini: juventusq; laboris fugitans, insulsos quosdam libellos, de omnium prope liberalium artium, & omnium philosophiae dispendiosa partium compendia, pro pinguibus illis veterum latifundijs adamare coepisset, ex illo vidiamus omnia
Inpeius ruere ta retro publapsa referri. , Neque
182쪽
Neque ullum lapsis prope rebus certius r medium est, quam ut vetus illa consuetudo revocetur, &, expulsis istis noviiijs indocta arrogantiae magistris, a priscis illis, quos endo caelo, ut ita dicam, merita locarunt, vera&solida eruditio repetatur. Quod etsi, ut
aetatis meae tempus est, vivo me eVenis rum, sperare non audeo, posteris tamen i Squid mei ad posteros perveniet, contest:
tam opinionem meam relinquam : neque committam,ut ego quoque unus ex eo numero, qui vetustatem contemnunt, videri
queam. Nunc eius quem nominavi Rhetoris praefationem in librum sextum, a qui busdam inveteratis librario reum erroribus vindicare conabor. Deplorat autem in ea homo disertissimus sane dolenter ac copiose uxoris & duorum filiorum mortem: ex qua tantum hauserit doloris, ut se, nedum instituta studia persequi, etiam eis superstiatem esse posse miretur. Sed de uxore haec ipsius verba sunt. nondum expleto aetatis undevigesimo anno duos enixa silior,
quamvis acerbissimis rapta fatis, felix decesssit. Ego vel hoc uno malos eram afflictus, ut me iam nulla fortuna posset emere felicem. Paulo post autem de silijs. Liberis tamen su-L a pers
183쪽
I64 M. ANTONII MURETI perstitibus oblectabar: s , quod nefas erat , sed optabat ipse, me salvo, maximos cruciatus pracipiti via effugit. Quae nullo modo inter se cohaerere, vel caecus aliquis viderit. Sed tota huius periodi posterior pars loco suo mota est: ad uxorem enim pertinet: lege dumq; hoc modo. Felix decessat,&,quodn fin erat, sed optabat ipsa, me salvo, maximos cruciatus praecipiti via effugit. Ego vel hoc mno malo,& cetera. Deinde, Liberis tamen puperstitibus oblectabar. Mihi filius minor quintum egressus annum, ut in malis agerem, prior alterum ex duobus eruit lumen. Sed hic quoque mendum subest: neque dubium quin totum illud, ut in malis agerem, delendum sit. In meo vetere libro ita legitur. Mihi flius minor quintum egressus annum in malis nec augere prior alterum e duobuου ruit lumen. Ex quo liquido perspicitur e ror librarij : qui quattuor voces, in malis nec augere, huc transtulerit, e periodo quae statim sequitur. Nonsium ambitio μου in malis, nec augere lacrimarum causas volo. Paulo post, ubi vulgo est, ostenderit, liber meus habeat ostenderet, haud dubie melius. Et, ut quaedam leviora omittam: haec certe comtemnenda non sunt. In vulgatis libris ita legimus
184쪽
gimus. Nam quo ille animo, qua medicorum admiratione, mensium octo valetudinem tulit ut me in Apremis consolatus est 2 quam riam deficiens, quam , non tunc ipsum illum alienata mentis errorem circa solas litteras habuit 3 At in meo praeclare. suam etiam deficiens. iams non noster, ipsum illum ab nata mentis errorem circa solas litteras habuit 3 Nihil pote elegantius. Illud enim nonn r significat eum jam in potestate momtis fuisse. Sequitur haud ita multo post. Te omnium spe . ttica eloquentia candidatum seupes parens tamum ad poenaου amisiὶ Quibus in verbis illud Atticae plane redundat ac stiget. Liber meus pro eo habet Acutis runde non dubito, quin legendum sit, e ovotu. Supersent adhuc quaedam in quibus lima opus est. ut illud, Tumsiqua minu uerint effecta sis qua levius assini coeperamus,
imperitiae aut fortuna remisi turi illa impe- δ' ritia huc ab imperito aliquo invecta est. Legendum simpliciter, Fortuna remittiantur. Paulo post. Boni autem conssore nostrulaborem vel propter hoc certum est. Liber vetus, Cecum est. Ego lego, Aecum est ita enim scribebant pro Aequum: ut acam, pro
aqua. Ad ipsiim finem ita legitur. Nos m
185쪽
rcs M. ANTONII MUR ET Istri sicut Dcultates patrimonij nostri, ita hostopus alijs paramus, abse relinquemus. Pro ramus, lege, ex auctoritate libri veteris, Praeparabamus.
De Baecho bimatre Martialis versus reprehensiv.
Mordacius fortasse, quam justius in
risit Martialis poetam quendam, qui Iovem non patrem modo, sed di matrem Bacchi vocaverat: quod eadem ratione Semele quoque, ut ipsi quidem vudetur, pater Bacchi vocari queat. utpotuit, inquit, matrem Bacchi dixisse
Rupotest Semelen dicere. Pri celatrem. Neque enim eadem ratio est. Nam patris quidem proprium est, generare in alio, ut
186쪽
ex Aristotele didicimus: quod Semele n que fecerat, neque facere potuerat: matris auszm, conclusum fetum visceribus suis fovere & suo rem pore parere: quae omnia, ut quidem se habet fabula, praestiterat Iuppiter.Itaque eleganter ingeniosissimus poeta Ovidius, inter cetera epitheta, quibus Bacchum ornat, eum etiam bima trem vocat: quod duas matres habuerit, Semelen.& Iovem: unde& Graeci eum nominant. Extat & versiculus veteris cuiusdam poetae Graeci, qui ob id & masculum Iovis uterum, & ipsum Iovem Bacchi tum p trem, tum matrem suisse ait.
Neque alia ratione Heraclides Ponticus G undem Iovem Palladis & patrem, & matrem vocat. Sed sepe Martialis, dum salse aliquid & aculeate diceret, quam id juste ac
In Euintiliano poetarum versus as quot nitorisuo redditi.
Aud M. Fabium libro octavo cita
tur versus veteris pqetae, quo quido
187쪽
16g M. ANTONII MUR ET Ide Achillis morte ita quaerens inducitur. Ferro anne fato virtus Argivum occidit Sed in antiquis quibusdam libris pro virtus
legitur metus. in meo moecus. Ego una littera mutata, legendum censeo, moerus: ut e
presserit Tragicus ille, quisquis est, illud
moeros enim dicebant pro muris: ut in illo
Dividimus maeros, ta moenia passimus urbis Sic moenire, pro munire : carrare, pro cur re, in multis adhuc veteribus monumentis
legitur. Emendabo de eodem oleo & opera locos quosdam eiusdem Rhetoris e capite tertio libri noni. in primisq; versum veteri, Tragici qui hoc modo circumfertur, suam magis arumna viget, tam magis ad maleficiandum urget, cum legendum sit e vetere libro,i uam magis aerumna urget, tam magis ad maleficiandum viget. Est enim Trochaicus. Paulo autem inferius locus est mirabiliter deformatus, hoc modo, Ex Graeco vero transata vel Sallusiij plurima et quale est, vulgus amat fieri : vel Horatij, Nam id maxime probat hoc Ciceronis. Et mutatio casus: ut, nec longe inuidit
188쪽
avena. Haec si quis, ut vulgo edita sunt, i telligere potuerit, idem bonus sphyngi in- I lterpres fuerit. In vetere libro ita legi. VH Horatis, N. L. S. P. Ciceronis nec longa in via ditavena. neque ulla dubitatio est quin ita legi debeat, ' nec illi Sepositi ciceris, longas invidit avena. Paulo post, ubi citatur versus Horatij, Hunc ta intonsis Curium capillis: pro intonsis veteres libri habent, incomptis. in eodem illo capite, ubi vulgo ita scriptum
est, Hanc rerum coniunctam diversitatens Olim με βολίω vocat: non Caelius in veteribus, sed Caecilius legitur. Recte est enim scilim Rhetor, cuius & hic ipse, & Plutam. chus sepe meminit, & Dionysius Longianus principio elegantis illius Comentarioli
Athenam libro octavo saepim eastagatus. Chrestimathia ct Ee
T tam multa sunt in Athenaeo, quae e legantis ingeni, homines ad ipsum is, L s gendum
189쪽
17o M. ANTONII M v RETIgendum alliciant: & tam multa rursum, quae eis, ne voluptate illa pura ac liquida frui possint, impedimentum objiciant ; ut mihi gratiam ab eis initurus aliquam videar, si ex immensia quadam copia eorum, quae jampridem in eum notavi, nonnulla interdum his libris inspergam : interea duab alijs melior & integrior illius editio ad- Ornatur. Hodie igitur, cum mihi ex octavo
ipsius libro quiddam petendum esset; neq; id tam facile, quam putaram, reperire pQ sem, satius putavi totum librum percurrere, &in transcursu colligere si qua e stenta quae illius studiosis jucunda fore arbitrarer. Primum igitur in historia, quae ex Posidonio affertur, de Tryphonis militibus si bito incursu maris absorptis, ubi Sarpedonis milites, re audita, accurrisse dicum tur : cum vulgo ita legatur : Καὶ οὶ-γν
ribus pro legitur εφει-- : quod verbum nihili est : & quod quidam ex eo sacere voluerunt ideoq; dixerunt illos hostium corporibus pepercisse : non
dubito, quin animadversim sint lapsos esse se, si
190쪽
se, si locum paulo diligentius inspiciant.
Omnino autem vulgata scriptura hoc quidem loco veri isima est, ut intelligamus eos ex hostium interfectorum spectaculo v luptatem cepisse: sitq; ε ξηο - a verbo ἐς : Nam εφεισα o si quis legat, neque veteres libros habebit auctores, & ne sic quiadem emendata fuerit oratio. Paulo post autem in narratione Hegesandri de admir bili quadam copia piscium. quae Us quotannis, ex Lacu Bolyce, statis temporibus in flumen Olynthiacum influere dicitur, V ces aliquot in excusis libris desiderantur. Quare totum locum, ut in veteribus extat,
πῖς κλο υς, dccetera. Quam multa omis
rint librarij,& quid eis errorem objecerinetiam tacente me, omnes vident. Sed & in ijs quae paulo infra citantur, e libro quinto Chrysippi de Muptate, omisissent per incuriam voces duae. Legendum enim m