Cajus Valerius Catullus et in eum Isaaci Vossii observationes

발행: 1684년

분량: 393페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

Lucretius lib. V, cuius vellus ita concipiuntur in vetuu bris. . si

aequora Iadebaut naves ad saxa, Visosque; Sed temere iurassum frustr. mare saepe coortum. Saribat, lepitereris Minin solebat inane . -

Uude fecimus, Sed temere incassum fustra mare sape coortum Savibat, lariterque mitra ponebat ino s. i

Quod autem non distinctius de satum vocum fgnificatione locuti sint veteres. id mirum videri non debet, ut enim nunc, ita quoque olim rari inter scriptores fuere. qui res maris exploratas habuerint. Quotus quis. que enim hoc nostro seculo non existimat, cum venii maxime crviunt, tum quoque maxime concitari maria λ Attamen recini nautis sciunt cessantibus ventis , mare esse undosius. quam iisdem etiamnum santibus. Quin & amplius dico. saepe iR Oceano contingere, ut ventis immaniter iserentibus, maria instar soli constrati sint composita. Cessante vero satu . adeo immanes ad surgere suctus, 'ut omnia naufragiis impleant: Nec obscura huji rei est ratio. Vento siquidem sante cumulantur aquae quod dissiculter & tarde fit quidem quanto ma3is cumulantur, tanto segnior fit motus. At vero aquis ad priua redeuntibus libramentum, cinii per dedi ve labantur, tum vero ve lociter moventur & descenduint: ita ut quanto major facta sit accii mulatio, tanto poste' major ingruat tein stas. Verum id esse mani o sto& claro alio; docuimus exemplo.

Auror,i exo texte vagi sub lami sub J Vagis nempe & disperii, ignibus sel comparct iis, qui cum cx Ida, Casio, aliisque excelsi, i

242쪽

Α o G. V Aα E .R i . u. M C A Tii L L v. i. . 23 cmonti us. aurorata tempore orientem .ς0 templantur ut in iis, quae ad Melam scriptimps, satis a nobis Oileniunt. Vulgo inepte haec inter

pretantur. . . .

Procedunt leviterque sonant plangore cachinni J Lib ri veteres basiit, Ilii iter resonant. Unde secimus leui θ' resse M. Cachinnos vero etia nundis tribui , iam' observatum est multis. Se i& plangorem nari ad laribunt non Latini ivodo, sed&Graeci, idque a πλοιζειν, quom do Soles dixisse pro vel πλημειν notat Aristarchus junior in canonibus. Hinc dictae Planctae insulae seu scopilli potiti , a perpe tua nempe maris perEussione, non qu d erraticae sint aut fuerisit, ut

vulgo fabulantur. ' f cc plaga tantum iei mi ιγ quo a ue hinc

nomen accepit, & πελάγια , cum, pat κροπιλιι ut exponit Hesychius. Dorum nonnulli pro πλα se dixere et . αδω, unde Latinum plaudo.

Ad se quisq*e, vago passim pide discedeba it J Nescio quare Scargermaluerit Ase, cum alterum longe rectius sit. Cicero Miloniana; at que illo die Aricia redimi direriit Clodius adse in Albanum. Princeps.e vertice Pelii Advenis Chiron J Ad ecdum nempe montis Pelii prope Sepiadein promuntorium celebratae fuere istae nuptiae udi eri De sere testa; tur veteres. In ipso aleemmonps vertice habita-ba Chiron Ventaurus. id est eques Thessalus, quem patrem Thetidis suisse existimavere nonnulli. χειρωνιδας oiae ς vocat Calli in chus hymno in Delum, Domicilium hoc Chironi, E mologici ina .gni auctor vocat ἀυ, ονα, ἱ , quod : in montibus dogetret ἀήκηον εχων φυακην, specum nempe, clim aliis, tum quoque medicinalibusnnstructissiniam herbis, ad cui ceseinplum apud Pcrgamenos antrum consti uetum fuisse verisimile est, & ipsium Chironi: consecratum, cujus tholo salutares omnis genetis herbae suspende tantur, ut Mnit Statius ire oleriis pro Rutilio Gallico. Florente Gra -cia supererat etiamnum specus in quo Chiron habitasse credebatur . Dicaearchus in deseriptione montis Pelii; E ' ακροις θ τ ς τῆ ορους

243쪽

ex haereditaria experiistia notae essent vires plantarum istic provenientium , & ad di versos facientium morbos. Aura parit foret tepidi saecunda faroni J De sueci da bacaura dixi-aaius nonnulla ad carmen nuptiale de Hesper0. Carere dicitur hac aura sumen: Anaurus, quamvis & ipse in Thessalia, unde conscitur ripas & agros huic fluvio vicinos Messerites. Inde credo factam ut Ericam Anauristiam flixerim veteres. Hesychius Σόκη, G o no σου Ab - , 'In sterilibus autem locis nasti incam, notum est o-aimibus. Ποι indistinctis plexos tulit i ecoressis J Cum id deorum suerit conrvivium, di non omnibus numinibus Cadem conveniant coronamenta, scribendum omnino tuerit4n distinctis Iovem esculo, Minervam olea lauro Apollium, Venerem myrto , Bacchum hedera, coronari no-ium eri Pari ratione Parc is quercus, Furiis narcissus, picea Vulcano, Cybele pinus, Herculi populus, Dioscoris arundines, Marti gramen & alia aliis conveniunt diis. Attamen cum Chiron non videatur fisisse opoμο-οκ seu coronarius . cum id muliebre seu puellare potius fuerit ossicium, & Catullus loquatur de ornatudium, non de coronis convivalibus . retinendam censui iecisonem vulgatam. Sic quoque supra fasciculos norum qui indistincte in calathis exponuntur corollas appellasse videtur ,

Mihi soreis corollis redimita domus erat.

Attamen etiam de coronis recte hic accipi possit locus. Ain naeus enim lib. xv meminit φοινων πιταε μενων. Porro montem Pelion. non odoratis tantum plantis, sed & floribus abii dare testatur quoque Dicaearchus, α ω f άνθ, ακια καλου μενοι λεινα λυχνίδες. Quin & Pelethronium montem, . qui cit velut pars Pesi, & sedes aliorum crat Centaurorum; a flori- aut herbis volunt Grammatici. Hesrchius; Πελεh

244쪽

νιον reddidit, αποιηας άσαών. a linya in linquens Doris celebranda choreis Cranona arisonamque J Itaquidem Scaliger, sed longe aliter Catullus scripserat. Libri scripti sic sere habent;

Minosin linquens Doris celebranda choreis . . 'Nonatios namque ille tulit radicitus altri . gos.

In aliis pro Minosim legitur Mino ixque aut In inque desciente prima litera quae saepe a veteribus abest libris, ut jam aliquoties monuimus. Scaligeri emendatio merum facit frigus, ac non leviter peccat cum Dolis construit cum choreis & accipit de choreis Doricis. Non puto me falli, si audacter affirmem sic scripsisse Catullum; X nia A ct linquens Doris celebranda choreis Boebiados. Numque i e tulit radicitus alias

Boebe vel Boebias palus, memorata multis sta est ad pedem mon- . tis Pelii. Huiovicinum erat Xynias oppidum non ignotum poetis, unde nonnunquam & ipsa palus sic appellatur. Doris uxor erat Nerei, mater vero Thetidis, caeterarumque Nereidum. . Haec custi multis

veterum testi inoniis confitinari possint, non mihi, sed ipsi Catullo injuriam facit, si quis de hujus lectionis ambigat veritate. Observet vero lector quam bene & ex ordine omnia nunc sese habeant. Postquam nempe plebs & populus Thessalus relicta domo nuptiali locumsecit diis & heroibus, primus ingrcssus est Chiron, v uti magister convivii, de ut quidam voluere pater Thetidis. Hunc mox subse- cutus est Peneus senex, una cum sorore Doride, rclicta palude B - biade, ubi cum filia Thetideue caeteris Nercidibusversabatur. Hos consecutus cs Prometheus & ipse sanguine junctus Nereidibus. P stremo advenere dii plerique coelestes excepto Apolline & Diana, qui mortalibus interesse noluerunt nuptiis. AElchilus tamen etiam hos

245쪽

adibisse scripsit, cui adstipulatur Menander Rhetor ubi de epithalaiamiis agit. In eo tamen abit ab alicro, quod Mercutium suisse dicat, ut in nuptiis Thaidis hymnum cecinerit nuptialem, cum stachysis., ipso Apolline hunc cantatum fuisse dixerit. Versus ejus praeclaros de hac re vide apud Platonem' Namque ille tulit radicitus altas J Ille nempe Penens, qui e ripa. suminis ab ipso dicti radicitus avulsas arboresad domum Pelei nuptialem contulit.

Non ne nutanti plat a J Hoc epitheton convenit coniferis arboribus, minime vero platanis. In libris veteribus scribitur Iutanti, Iuctanti, aut etiam Iactanti. Procul dubio Catullus scripserat latanti Sic supra gaudens laetanti pectoge. Sic quoque Lucretius lib. II. de avibus; Iatantia qua loca aquarum C celebrant circum ripas. Idem lib. v. . .

Puer haud quaquam, quin saepe etiam tunc

Ubera mammarum in somnis utantia quaerit Sic enim habent libri platique veteres, quae perperam mutarunt. Laeta- .re enim est laetum facere. Vide Nonium. Hinc laetamen,quod id laetos reddat agros. Maxime hoc epitheton convenit elatanis, utpote quae prae omnibus arboribus laetificam & jucundam jaciant umbram, unde& geniales dicuntur. Quantum omnibus seculis fuerit studium, superuitio vel insania potius in excolenda hac arbore, satis notum ex iis quae complures prodidere veteres. Nequis tantum Xerxis auream admiretur platFum, etiam hoc tempore non desunt apud Persas, qui vel solam hujus arboris umbram quibusvis praeserunt fructibus. Sed quoniam platani quam Xerxes amavit facimus mentionem, Operae-

pretium fuerit ex icare locum Eunapii, qui occurrit in vita Libanii. Hujus ille supersuam taxans curiositatem, addit, illum ne quidem in scriptis suis omissurum suisse arbores Desposiam& Damasiam, si reperire potuisset, quaenam illae sitissent arbores; Tὰ ω:- Εὐπλι-

246쪽

Vide & reliqua. Lae spodiae hujus mentio fit in fine lib. vi. Olim e- nim, ut notum, alia erat diviso librorum Thucydidis. Hesychius tamen Λωαπολ- interpretatur Alcmaeonem, de quo certi quod assi mem nihil habeo. Forsan Alcmaeon verum suit viri hujus nomen, de certe mirandum Thucydidem tam obscaenum vocabulum suae inseruisse historiae. Ut ut sit, per duas Eupolidis arbores intelligi puto & vi - tem, & platanum Xerxis auream, ἀνθοῦ μιμον illius p quam in Lycia idisset, sub cujus umbra dormiebat, quamque armillis,etorquibus &nuptiali vesic ornatam, velut pellicem, ubique in itinere habuit c mitem. Istos vero duos cinaedos, Laespodiam nempe & Damasiam quod vitiosis essent cruribus es propterea Persicis uterentur sarabatis, cum istis comparavit arboribus Eupolis. Fletaque sorore Flammati Phaethntis J Non recte sic reposuerunt viri docti, eum vetus scriptura habeat ζlentaque sorore, vel sororum.' Lentum enim est imprimis lignum populi nigrae, vixque aliud aeque aptum ad Viesidum. Et aeria cupressu J Martialis lib. x II. D. L. Daphnonas , platanonas ct merera cupressos.

247쪽

136 I. Vos s I OBsERvATION Es, Membranae tamen vetustissima: Thuaneae hoc loc non cupreni se Thyotis exhibent. Unde liquet sic reserinandum esse locum. 'Daptaonas, platanonm ct aerem pityonM. Haec circumsedes late contexta locavit J Haec supple Dolis. Peneus attulit arbores. Soror vero ejus Doris mater Thetidis illas distessit iuordinem, universuua vGibulum opere velans topiario. Nihil hic viderunt interpretes.

Prometheis Extenuata gerens veteris vestigia culpa J Varro in Pro metheo liberato apud Noni uim in voce Cortex, inducit reducem ad suos Prometheum ita rugosum & horridum aspectu, ac sit suberis

eortex aut cacumina morientium aritudine arborum.

- Vise tum suis

aster subernus cortex , aut cacumina . Morientum in querqueto arborum aritudine. Ita emendamus hunc locum, ex vestigiis libri veteris nostri, in quo ιcriptum est, uso tum visus persupernus cortex. Notum alborum caci mina prius emori. Sed & hoc notandum quasdam coniseras arbores deciso cacumine pmtinus interire. Pinum & abietem ablato vertice codem quoque anno inarescere assirmat Theophrastus lib. I i. cap sp id non semper contingat, certum tamen est arbores illas, deciso' vertice non porro crescere, sed senium brevi contrahet rugolo&deformi fieri cortice, prorsus ac si illarum anima vertici bus esset assixa, eadem ratione qua muraenarum, anguium, lacertorum G iniectorum quorundam animas caudae alligatas cile existimant. Unigenamque simul cultricem mentibm Idra J Et baee quoque perperam mutarunt, cum consentiant atera exemplaria. Idrus mons est Cariae. In hoc monte complura erant oppida de loca Dianae fratrique eius consecrata , ut Hecatesia, Chrysioria, Euromus, aliaque:

adriades propterea dicta quod in monte Idro sit. e essent. Nam ab Idro est λλυον Ilo μας, ἀραγι- vero I hvs ς. Apud Stephanum in χρυσαους male igitur A'δυας. Hinc est quod frequens adeo in

Caria fuerit nomen Idriel. manavis vero omnes olim montes Dianae essent consecrati, prae xaeteris tamen gavisam fuisse Lyciae Cariaeque

248쪽

A D. C. V A LER Iu M CATu L Lura. afrque venatibus, constans oliva fuit opinio. Qua de re exstat fabella .apud Servium. Candida purpurea Tyrios intexerat ora J In iterata Catulli editionelia hutic locum resormare conatus est Scaliger, sed nec veram lectionem, nec nitiatem Catulli assecutus est. Aliorum conjecturas percensere non est nostri instituti. Veteres librine sere habent. Candida purpurea Pros intinxerat ora, vel . Candida purpureaque Tyros. 'Profecto sic scripseret Catullus ;His corpus tremulam complectens undique quercvi, Candida purpurea quam Tyro inci erat ora. candida Tyro, est Tyro Salmones filia, quae vestem Parcarum ora purpurea incinxerat. Hanc nympham apud inferos deos versari, quibus nempe & Parcae accensentur, testatur quoque Propertius, inter pulchras infernas recensens quoque Tyronem Vobiscum Antiope, vobiscum candida Tyro. Ita habent veteres nonulli libri, & sic quoque Homerus Λ Ολ utranque inter orci incolas conjungit. Tyronem vero optimam fuisse lanificam , o rarumque Minervae instiligentissimam, idem docet B. OLCandida vero quare dicatur, vel ipsum satis docet vocabulum. Sophocles quidem lividas huic nymphae adsignat genas, sed propter plagas serro a noverca inflictas. Pollux; H' Τυρω πιλιδνὴ πις meρειας Σοφοκλει. τουτο uiam His en δηρου et ληραῖς τά-πονθεν. Miste Diodorus it excerptis ; Σαλμωνcς ἔκε θυγα-

-της τῆς τετυχεν. Hinc est quod Lucianus in veris Historiis praefecturam huic nymphae adsignet perquam ejus nomini convenientem. Quamuli autem candida possit referri ad vestem,

Parcarum, Plato quippe eas λο χειρονουίας, Epimenides λc-

249쪽

λους fecit ; Orpheus tamen in hymnis purpureas, statius Papinius G alii pullas his tribuunt vestes. Praeterea in libris antiquis non com-. paret regis, sed questus vel qκercus, quod omnino reducendum. Hanc lectionem prius quoque adprobarat Scaliger , quamvis postea rejecit, ut vel hinc satis colligas-φροί δαή non semper esse er-ιφωτέροις. Quercus autem hic accipienda non solum de corona capi- 'tis, sed de amictu totius corporis, utpote quod quernis esset velatum ramis. Est autem maxime convc cias hic habitus Parcis, utpote ia-tidicis. Quercum enim esse fatidicam , & per hanc Iovis oracula no 'tari, qualia hic canuntur a Parcis, omnibus est notissimum. Quod

autem quercum hanc incinctam fuisse dicit ora πrpurea, id ea ratione factum fuisse intelligendum, quemadmodum in coronis seri solitum, si quando limbis, fimbriis, & lemniscis ornarentur. Possi&de picta accipi veste, cuiquercus esset intexta, sed melius de vera haec interpretaberis quercu, eolligata tamiis, & fimbriis seu lemniscis dependentibus. Graeci ὀUοιcους seu λωμαG. appellant, plurimum- que e purpura & bysso contexebantur. Lexicon Alexandrinum, quod

ρον τοῦ ἰματίου Tricλ μιαι - βυoaras 5 πνρφυρος κ κινου. Similia sere habet auctor Etymologici magni in Λωμα. Hinc est quod istiusmodi limbum pictum vocarit Virgilius. Notandum ta-ineia limbum nonnunquam non de sola accipi ora scutastita, sed totam notare vestim, ut notat Nonius. Sic hac voce usus Trebellius Pollio, cum scribit Zenobiam ad conciones galeatam processisse, cum limbo purpureo, gemmis dependentibus per ultimam Imbriam. Quo in loco satis mirari nequeo virum magnum conatum fuisse rescribere cum tumo purpureo. Posito eo ut Iunia sit ex Graeco λι ι, iam idem erit quod fimbria seu in stita , consentientibus omnibus Graecorum in apistris. At vero Iunius, & Iuina, omnino sunt vocabula nihili. Apud Isidorum in Glossis & originibus, cum dicit esse vestem Gallicam de subiungit Linna saga quadra ct mollia sutis, non Isma, sed lana

scribendum erat. Lamas cnim & χλαίνας easdem esse notum est. 'Quadratas fuisse, & hoc quoque omnes fitentur. Gallicam fuisse ve-scm patet ex loco Plauti, Laena cooperta est textrino Galliae. Quod 6 cui hoc Plauti testimonium non suffciat, audiat is tcstem omni cx-

ceptione

250쪽

AD C. VALERI ubi CArux Lu M. us' 'ceptione majorem, Strabonem inquam, qui lib. iv Gallicum esse tellatur vocabesum. Ut vero ad Catullum redeam , nequis de verita re hujus quam dedimus lectionis & interpretationis dubitet , addam locum Theocriti ex Pharmaceutria , qui eadem ratione , qua hic quercum 'Catullus , memorat podilum undiq spurpureis incinctain

oris.

Tum prono in pollice torquens J Vertice aut vortice habent nonnulli libri antiqui ; non pol ce. Vertex nempe idem est, quod verticulum aut verticillum, σφονδυλγ. Non talaen summovenda est lectio vulgata , cum & haec librorum fulciatur auctoritate, de notum sit fila staminis prono pollice deduci, ut passim veteres loquuntur scriptores. Cuin enim inter digitos principatum teneat pollex, hinc est quod non textores modo & lanificae, sed & statuarii & figuli & similes artifices, pollice opera sua ducere dicantur. Ne tum clarisonaprilehtes vellera voce J Non recte sentiunt, qui pellentes mutant in pectentes. Rectuni est pellere & pulsare lanam. Et iam Graeci sic locuti sunt: diade apud Hesychiuin E N , κα--καθελκ . . Talia divino fuderint carmine fata J In quibusdam libris duinisse, in aliis, dirise legitur, quod admittendum censuimus. Nempe inducit . tres Parcas non simul, sed alternis canentes, primo quidem Atropon, dein Clothon, ac tertio Lachesin , & eodem ordine postqa. Eadem. ratione dividere carmei laud Horatium est accipiendum lib. 1. Od. xv, ubi Nereus, quemamodum & apud Homerum Hector , citha ram exprobrat Paridi ;

Nequidquam Veneris praesidia fera

Pectes caesariem : grataque feminis . Imbelli cithara camina dirides.

Id est, cum seminis non divides carmina, uti solent amatores, Adiquemadmodum fit in illa Oda; olimgratus eram tibi, & passim alibi:

SEARCH

MENU NAVIGATION