장음표시 사용
31쪽
AD C. V aura C Am Lia M. Istmutilus iste versus qua ratione emendari debeat, multum hactenus sollicitos habuit eruditos. Codex Commetini qui haud paucis in locis caeteris est integrior, ita hunc versum concipit; Nunc jam illa non Ult, tuque inepte ct impote, Alia exemplaria habent impotem; Unde
Nunc iam illa non vult, tuque inepte ct impos no, -que quae fugit, stillare , nec miser vipe. Impos est non potens animi ut Festus & alii Grammatici interpretantur. Nec ostendere debet quod vocula dimidiata absorbeatur a s quenti versu, cum id ipsum quoque fiat in ulti mosque Britannos. Sic passim Sappho, quam ubique imitatur, & eleganter quidem , ut murer reperiri hoc seculo, qui hypermetros & hypercatalecticos istiusmodi carpant versus. Nec tamen me fugit, etiam olim fuisse,qui reprehenderint Homerum, quod z Iλ. sie diviserit et, γ' ut posterior litera cum sequenti versu copuletur e sed profecto nimium sibi tribuunt, qui Homerum artem volunt docere poeticam. Audivi nonnullos , qui quasvis etiam in medio vorsuum improsarent
carsuras, unde tamen praecipua carminum venustas. Verum ut ii
rum spernenda sunt judicia, ita quis non Graecorum miretur ingenium, quod caesurae benescio etiam eas voces, quas lex morica r spueret, versibus suis felicissime inseruerint. Non patiebatur metrum Heroicum aut elegiacum ut Αν ογείτων aut λαλοδωρ n minentur. Illi tamen viam invenere qua id ipsum commodissime fiat. Itaque Simonides, ' . .
Felices nostrae aetatis poetae, qui adeo laxas & patulas habent aures, ut Melchisedechum , Nabuchodonosorem, Maximilianum simul juxtaque positos, ct majora etiam nominum portenta, unico deglutiant
32쪽
tunt vocabula. cum prorsus negligant metrum, utpote qui pedestri sermone pleraque absolvatit carmina, uno tantum decurrentia pede. dummodo is pulcre resonet. Verum de his aptior alibi erit dicendi. locus. Ut ad Catullum redeam, quamvis ea quam exhibuimus lectio libri antiqui auctoritate quodammodo sulciatur pro conjectura tamen habeatur velim, idque eo magis quod in aliis libris se scriptum in vanerim, Nunc illa non vult, tu quoque ipse te ....
Pro ipse te emendatum in quibusdam libris impote, in aliis inepte .
quorum neutrum jam placet. Ampliato itaque judicio, onmino arbitror excidisse refer vel reduc Sic ipse Catullus infra ;Quin tu animum Osrmo atque Uinc te reducis Et dis invitis definis esse miser. Qui nescirent ancipiton esse primam in referre 3e reducere, illi proculdubio offensi modulo Syllabae aut istain aut alteram vocem ex
At tu dolebis cum rogaberis nussi, Scelesta tene e Plerique fere libri se scribunt, nulla scelesta necte. Unde facile vera eruitur linio. Ac tu dolebis cum rogaberis nullam. Scelesta noctem. Scaligeri conjectura frigida est. At tu Catalis Oblinatus obdura ' Cum haec si constans omnium librorum scriptura, frustra sunt illi qui locum hunc reformare conantur. Passim Catullus illiusmodi amat hiatus..
VER ANNI Omnibus e meis amicis Antistans mihi millibus trecentis: ' . , Venistine domum ad tuos penatis, Fratresque unanimos, anumque matremi
33쪽
Visam te incolumen, audiamque Hiberum Narrantem loca, facta, nationis, Ut mos est tuus: applicansque collum, Jucundum os oculosque suaviabor. O quantum est hominum beatiorum . Quid me laetius est, beatiusve ZAntistans mihi millibus trecentis 4 Non dubitavi lectionem hineoinniuin antiquorum librorum auctoritate munitam admittere, quum& Lucretius ea utatur, & apud Gellium ex Quadrigario habeamus, virtute cateris antistabat. Paulo post pro eo quod est in libris su- namque matrem, reseripsimus aliumq e matrem. Sic insta charta a. 1ius, de fama ama, & natalis auiti apud Tibullum Graeci similiter loquuntur , eum apud Homerum legamus γραν, &schylus dixerit σήπον κάμμα & alius μυθον , ut est apud auctorem Elymologici. Huic contrarium charia virgo apud Martialem, & rosa uirgines apud Apulejuna & complura istiusmodK.
VARUs me meus adsitos amores Visum duxerat e foro otiosum: Scortillum ut mihi tum repente visum est,. . Non sene illepidum, nec invenustum. Huc ut venimus, incidere nobis Sermones varii: in quibus . . quid esset Iam Bithynia, quomodo ops se haberet ,. Et quantum mihi profuisset e re. Respondi, id quod erat: nihilmet ipsis, Nec praetoribus 4tae, nec cohorti, Cur quisquam caput unctius referret: Praesertim quibus esset irrumator Praetor, non saceret pili cohortem.
34쪽
At certe, tamen inquiunt. quod illic Natum dicitur esse comparasti Ad lecticam homines: ego, ut puella Unum me facerem beatiorum: Non inquam, mihi tam fuit maligne, Ut, provincia quod mala incidisset, Non possem octo Midas parare rectos. At mi nullus erant nec hic, nec illic. Fractum qui veteris peder grabati In collo tibi collocare posset. Hic illa, ut decuit cinaediorem Quaeso, inquit, mihi mi Catulle paulum Istos commoda, nam volo ad Serapin Deferri. Mane me, inquit puelbe: Istud, quod modo dixeram me habere, Fugit me ratio. meus sodalis Cinna cst C us, is sibi paravit. Verumne illius, an mei, quid ad me Utor tam bene, quae mihi paravit. Sed tu invisa, male & molesta vivis,Pcr quam non licet ex negligentem.
Variu me metu J Accipiendum de Alseno Varo Juristonsulto, de ci ius perfidia insta conqueritur, cum prius fuerit amicissimus, ut ex codem constat epigrammate. Sed eum in aliquo eis libris sc iptum invenerim Variis, fieti potest ut haec veris sit lectio, & ut sit synec-phonesis, quales complures apud Catullum, ut Aquinios, Veronentium &c. Id si sit, non dubitandum quin hic sit insigni ille vates, rem Virgilius, Horatius de alii tot cumulant laudibu , uti omnibus iis praeponere videantur. Quomodose haberet J Multum ab hac lectione recedunt libri vel res, in quibus constanterlagitur, quomodo pes haberet . uti etiam testatur Achilles Statius. Nos vero nullius literae detrimento veram . exscidp-
35쪽
AD C. VALEnium C AT ut Lura. 23 exsculpsiuius lectionem quomodo ops se haberet. Ops cst terra , quod& mediocriter docti non ignorant. Similiter quoque infra in epillialamio; Emathia tutamen opis. Varro iv. de LL, Terra ops,quod heicemne opus, ct hac opus ad virendum: ct ideo dicitur Ops mater, quod terra mater. Sic enim legunt vetera exemplaria,quod perperam immutarunt. Bene autem Varro vocabulum hoc interpretarur, sed falsurn , ut solet, addit etynnain. Est enim a Graeco Qmς seu ου . H. quippe Graecis antiquitus eadem erat quae Rhea. Sive autem opem pro magna matre, Phrygum & Bithynorum dea, sive pro ipsa accipias terra , utrumque recte se habet.
Et quantum v ibi profuisset aere J Sie Scaliger in suo libro reperisse
videtur, &sic quoque habebat antiquum exemplar, in reliquis enim pro aere scriptum inveni habere, & pro quantum qm. vel quoniam, ut videri possit scisse, Et quonam miti profuisset are. Sed nescio unde . in plerisque cxemplaribus habere compareat. An scripserat Catullus Et quanam mihi prosuisset ab re ρ Apud Martialem simile men ', sed cujus medicina non tam ambigua. Nam quo loeo apud vim liba r. Ep. Cui r. legitur Albi Mariine si vacas habere, manifeste legendurneli, albi Maxime j vacas ab aere, non vacabit hora ut vulgo vacas arere, ut Salmasius. Iste enim Albius Maximus praeie crat aerarii.
Respondi id quod erat nihil neque is J Recte eone itur hie Iocus in vetusto libro qui olim sitit Hieronymi Commetini. Restondi id quod
erat nilalmet ipsis. Nec pratoribus esse. Hine patet falli G tammaticos, qui putant Syllabicam adjectionem mei, non affigi nisi post ego, tu, sit. Sic quoque infra in carmine ad Mallium Quae inol. Quod autem viri docti locum hunc mendosum esse existiment, ideo, quod in singulas Provincias singuli tantum mittantur Praetores, in eo omnino furit illos ratio. Siquidem quod alibi saepe contigit ut una Provincia in duas aut tres divideretur praeturas, ipsum quoquo hoc in Ponto & Bithynia contigit, quae saepe non plures provincias pluresque partitae fuerunt metropolos; quae licet ab uno aliquando administratae fuerint proconsule, adeo tamen id non seit perpetuum,
ut contra saepius quot metropoles, totidem quoque vel praetores, vel proconsules mitterentur. Pontica provincia duas habebat metr
potes Amasiam di Neocaesaream. Duas similiter Cappadocia, Caesa
36쪽
ream se Tyanam, ad quas totidem mittebantur praetores, audeoque affirmare, in toto imperio Romano nullam exstitisse provinciam cujus termini & regiminis ratio toties a Romanis immutata sit, ac Ponti & Bithyniae , & attributis huic Paphlagoniae Asiaeque pro YHedictae portionibus. Similiter Siria duas habebat Metropoles Troum di Berrtum, idemque in aliis factum provinciis, verum de his plura sibi diximus.
Non Dceret pili cohortem J Ellipsis, pro, qui non faceret pili cohortem idest suos comites. At certe tamen inquiunt quod illic Natum dicitur esse comparasti ad locticam homines J Cuna haec sit constans omnium librorum lectio, male omnino de Catullo merentur qui istaec immutarunt, dc pro inquiunt,
inquiit, pro esse , are substituerunt. Maas agunt nugas viri docti, cum interpretari conantur, quid sit aes natum in Provincia. Nihil planius hoc Catulli loco & miror hic haestas u eruditos. Verba sunt 'nilli dicentis; Attamen o Catulle, vulgo inquiunt te comparasset istacti carios, seu lecticam, rem natam in Bithynia. Bithynorum enim inv minis credebatur esse lectica, unde Cicero v. in Verrem; Nan re mos fuit Bithynia Regibus lectica octaphoro ferebatur. Idem quo uno cibis Cati Gracchi, quae exstant apud Gellium lib. x. colligit Lipsius, & sane jam ab antiquissimis temporibus consuetudo ista apud omnes sere orientis populos obtinuit, ut principes & hon ratiores quivis sellis aut lecticis vectarentur, transtatusque est hic mos ab Indis ad Persas & Medos, ab his ad Cappadocas & Bithynos, ab ilijs demum ad Romanos. In Cappadocia adeo communes fuere lecticae, ut postmodum, cum Christiani illic rerum potirentur, ipsi quoque Episcopi illis uterentur, cujus rei causam reddit Basilius Elachistus Caesariensis Episcopus in suis ad Naziamenum Scholiis, quod cum Cappadocum saxosa & aspera sit repto, vixque rhedis&carpentis pervia, necessie si sellis serri aut lecticis. Nempe fastui de pompae, cujus nomine male audiebant Cappadocum Episcopi, nunquam deest praetextus. Porro lecticarum usum non ad Romanos eantum , sed & diu antea ad Graecos nisse translatum, mox dic
Non possem cto homines parare rectosJ Lecticarios promiscue a Pellari tam scidae quam lectic ae b illos notum est. In his vero ei:
37쪽
AD C. VALER uri CATu LLu M. et dis & comparandis id praecipue observatum fuisse, ut recto & pr
cero essent corpore, patet non tantum ex hoc Catulli loco, verum
etiam ex Suetonio in Caesare Cap. xi vo, cum scribit ipsum comparasse Serrhia rectura politioraque inimenso pretio, ct crina ipsum quoqVepuderet, sic ut rationibu vetaret inferri. Sic libri antiqui, non recentiora, ut vulgo, vel decentiora, ut. Lipsius Bbitrabatur. Sed & Ter-xullianus huc facit lib. II. Ad uxorem Cap. viii. Disscite in domo Dei dires, ac sii quis est, discite caelebs. Quid erga faciant, idoneum ni lia diabolo maritum petant, idoneum exhibenda sella ac mulabus O cin rariis peregrinae proceritatis. Ita ex Codice Agobardi refingendus hic
locus, qui vulgo non recte concipitur. Porro omittendum non est
hunc versum Cati illi non similiter legi in vetustis libris. In cum plari quod mihi suppeditavit vir eruditus Marquardus Gudius, non octo homines, sed Oho literas scriptum inveni. In alio est, Octo litas. Mediolanensis codex habet, octomines. Omnino existimo Catullum scripsisse Octo Midas. Ut Paphlagonica mancipia Tibii ita Phrygiaca &Bithynica vel Manes, vel Midae olim appellabantur, non quod vocabula istaec in Phrygia Bithyniavasint servilia, sed quod nomen hoc. frequens esset in illis tractibus, unde mancipia advehebantur. Graeci enim N Roniani, hon tantum ομωνυμως mις ἔθνεα ν κάλουντους ὀικεπις, ως Λυδ f Συρον, sed &- ιεῖ ονομα et artam γορά ον ως Μάν ιυ η Μιδαο τ φρυγα, T. ciον θ τλα ονα. Idem quoque e Luciano, Plutarcho, Aristophane aliisque passim colligere est. Fractum qui veteris pedem grabati J Romanis & Syromacedonibus grabati vocabulum frequentius usurpatum fuisse quam vetustioribus G raecis, vel ex eo colligi potest, quod Pollux id apud solum
Rinthonem occurrere scribat, cujus tamen drania se vidisse negat. Nec mirum id videri debet, cum plurimas iidem voces habuerint, eamdem prorsus rem significantes, ut κλινIυ , φά πον, χ αμίν - ,
ιμπιδα, ς; ἔασα, ασχανάαι & multa alia, quae a Grammatiacis recensentur. Nec dubitandum quin sit Graecum vocabulum
vel Qqα Ρ' ἴm κωπι βι δειν quasi καν ἔα - τον , vel potius quas κωcαςόν quod capite gestetur. Spartanis est A quod κυ ccαπν exponit Hesichius. Ralso no- D minis
38쪽
os L Vos si Ons En v A Tio NEs. minis minime obscura, cum ἀκχος humerus vocetur a Laconibus ;A'λισας vero seu αλι ἔαρ mortuum significat. seretrum nempe mortui qui humero effertur. Sed & χαλανθον, seu potius χιιλαι- ίγον ut literarum postulat ordo idem exponi κρ cceιτον, videlicet το χαλῆν ανδ ve Nam pro ανδροι Pamphylii & alii dicebant, teste codem Hesychio. Promiscue autem pleraque haec vo cabula accipiuntur & pro lecto pauperum, & pro feretro seu sandapila, ut mirum non sit a Catullo grabatum opponi lecticae, qua soli utebantur divites, quamvis & hanc quoque pro sandapila acceptam suisse patet non tantum e , epigrammatis Martialis, sed & ex plurium aliorum testimoniis, cum notissimum sit cadavera lectis vel lecticis eiserti s lita fuisse. Nec multum errabit siquis grabatum dixerit lecticam pauperum , lecticam vero divitum grabatum. Non vero recte sentiunt, qui putant Graecis igno rin fuisse lecticar usum. Etiam stud illos h mines erant hominum baiuli. Sed cum tantus apud hos non fuerit ii xus , atque apud Romanos gestabantur a duobus tantum, nec nisi mortui demum serebantur a plurib s. Porro non divites tantum ,
qui gestabantur; sed di lecticarii ieii bajuli, qui istius nodi sellas seu .
feretra portabant, communi utrisque nomine diceban rur βοιαοιες, ut ex Hesychio& Etymologici colligas auctore. Hinc νεκροcιι ξpro vespillone, & λικοβα με pro eo qui obolo conducebatur. vero Phrygum seu Lydorum lingua dicebantur βας:κες, unde apud Hesychiuin; 3ας ξ ακρολεα, θαρσον ερχου Λυλ n. Et sic quidem si unus advocandus esset bajulus. Si vero duo ad lecticam homines essent advocandi, his verbis citabantur, B κε δ κρολεαζε, id est, Vos duo baiuli, cito accessite. Pro eo vero contracte dicebant Βαοαε 'mκρολεα ε, ut habet idem Hesyclitus, cum hac expositione πλησίον ε ξψοιιζε. Λυδι n. Sed & idem alibi, Κρελιιιδε, et λη'
Vos commoda nam volo ad Serapin J Dustra hunc locum sollicitant viri docti , ac si Syllabae modulus repusnaret. Est mina sciendum ancipites apud veteres fuisse istiusmodi imperativos. Itaque postr maintuta passim corripitur. Similiter quoque corripitur postrema in impcra, in veteri Inscriptione , Tempera jam genitor lacrimas tuqua optima
39쪽
. An C. VALERruti CAT Lu M. 27 optima mater De vir, ut jam aliis notatum. Pari ratione Imperativi se cundi ordinis brevem nonnunquam habent ulsinam, uti liquet in cave, vale, jube, vide, responde, & similibu . Nam polo ad Serapin Deferri J Recte monet Scal iget ideo lecticam postulasse, quod Serapis sanuis eo tempore citet e tra urbem: cratquippe in regione urbis xiv. Fanum istud adibatur vel valetudinis, vel scortandi gratia. Inde Isiaca leva sacrarium vocat Juvenalis. O vi-.dius; Nec fuge Niliaca Memphitica templa juvencae, Multas illa facit, qu d fuit ipsa Pri. Nota. quoque est historia Mundi & Paulinae apud Iosephum. Qui
vero medicinae ergo Serapidem frequentabant, illi paratis in templo ejisi ad hos usus incumbcbant stratis, rogato prius deo, ut quid ipsorum conduceret valetudini, somnio sibi ligniticaret. Latini incubare. Graeci ἐγκειρον vocabant, unde aeque Serapidis, ac Tsculapii fana dicebantur lεῖα τ ἐγκοιμωμεν . Pleni huius moris sunt veterum libri. Somnio moniti re ριαξιάγεν-ς appellabantur. Vide inscriptiones in templo . culapii Romae repertas apud Mercurialem de alios. Sic quoque in Evangeliis vox haec accipienda est. Nonius in Precantur. Ego medicina Serapi utor, cotidie precantur intelligo recte scriptuni se Delphis) λ α ονειροι. Ex iisdem Eumenidibus producit Nonius in Cepe, haec quoque quae de ejusdem Serapidis apparitione sunt accipienda.
3ubet me cepam essestsesaminum. Sed & ex eodem Varronis scripto haec etiam profert in Mira .
Hostes quid miras nummo curare Serapin, qu a quasi non curat tantidem Aristotclei.
aut ambos mira aut noli mirare de eodem.
Immensum hac fiaude faciebant ubique quaestum isti serapidis sacc D r dotes,
40쪽
as L V os I Oasrnu AτIo NO, dotes, ut non immerito qui Serapis , idem quoque creditus suerit Plutus. Hinc quoque est, quod Alexandrini felices dicti fuerint
in somniando, quemadmodum nos docet Photius. Sed non pro Pli to tantum, verum etiam pro Apolline seu sole habitus suit idem S rapis. Ut enim antiquissimi. yptii omnia sua Sacra a Chaldaeis, id est Iudaeis in AEgypto habitantibus, hauserunt, ita quoque posteri res AEgyptii suum Serapin ab iis quibuscum habitabant accepisse videntur Judaeis. enim ignem notat, unde Seraphim angeli seu spilus ignei. Itaque sub specie solis Serapidem radiato cistagebant capite. Quare vero a nonnullis pro AEsculapio habitus fuerit, ex iis, quae jam diximus, satis patet. Sed nec illi male, qui Serapin cum Josepho comparant Patriarcha , optimo videlicet ονειροκωτ 1 &annonae curatore, in cujus rei ignum modium in capitegellabat.
Vide quam variis formis de figuris cultus fuerit Serapis, quamque omnia illi assinxerint & tribuerint ejus Sacerdotes, ut merito de isto, aeque ac de caeteris AEgyptiori a diis dici possit, omnes Protei instar fuisse μυρορμορφους de ριυρουνωαους, dc quascunque avaritia sinderet potuisse inguere personas. Recte itaque Adrianus in epistola ad
Servianum, quam apud Vopilaum in vita legas Saturnini, nummum AEgyptiorum vocat deum. Sed quandoquidem verba illius non recte accepta suere a viris doctis, opera pretium fuerit illa adscribere; AE- g tum quam nubi laudabas, Serviane chari me, totam didici, levem , pendulam , ct ad omnia fama momenta volitantem Illi qui Serapin colunt, Christiani sunt: ct depoti sunt Serapi, quise Christi episcopos diacunt. Nemo issic archionagogus.Iuda ortim , nemo Samarites, ncino Christianorum presbyter: non matbematicus, non aruspex, non aliptes. Ipse ille Patriarcha quum Σ tum venerit, ab aliis Serapidem adorare, ab aliis cogitur Christum. Genu, hominum sediti simiam, vani fimum, injurio fimum: civitas opulenta , dixes, faein ida, in qua nemo viratetiosus. Illi vitrum eo istant, ab alio charta conficitur: alii linyphiones sunt: omnes certe cujuιcunque artis o videntur ct hactentur. Podagrosi quod agant habent: habent caeci quod Iactant: ne chiragrici quidem apud eos otiosi virunt. Unus illis deus est. hunc Christiani, hunc 3udat, hunca vies venerant ny ct gente se O utinam melius esset morata civitas, it a prosccto, qua pro sui magnitudine in profunditate totius . 'pti teneat principatam. Male omnino Patriarcha: voccm viri magni interpre