장음표시 사용
41쪽
. AD C. V in L ER i u M CATu LLuM: 29iantur de pontifice seu Christiano seu gentili, cum certum sit Patriarchae nomen nulli hoc tempore attributum fuisse Christiano. Soli Judaei & AEgyptii Patriarchas habebant. De Judaeis quidciri notum. Apud AEgyptios vero Serapidis cultores, ut in clerisque ritibus Sacris, ita quoque in eo, ut summum suum Sacerdotem vocarent patriarcham, Judaeorum secutos misse exemplum, luculentus testis est Tarasius patriarcha, in epistola ad Alexandrum Papam, cum in verbis quae producit e vita Chrysostomi, AEgyptiorum Patriarcham 'vocat θλω 'in Patriarchae Iudaeorum. Quamvis vero absurdum sit
Adriani Caesaris verba de AEgyptiorum accipere Patriarcha, ut tamen omne tollatur dubium, neminem sere puto cordatum, qui non probet Thomae Brunonis inagnae eruditionis viri, certissimam eme
dationem, scribentis hoc loco; 09 Illel Patitarcha, cum tum Venerit. Adriani enim tempore Illel seu Hillel erat Judaeorum Patriaracha. Quam crebrum inter Judaeorum patriarchas suerit hoc nomen, patet ex Origene, Hieronymo & Rabbinorum scriptis, quamvis non
cadem semper ratione expressum occurrat, nonnunquam enim Illii
Ullus, Huillus, saepius tamen Illel appellatur. Sed & Iuliani Caesaries
tempore, qui Judaeorum erat Patriarcha sic vocabatur, uti patet ex epistolis ejus, in quibus tamen non sed Iύλο- , vocatur. Nec vitium sub esse exinde constat, quod simili quoque ratione Alex-aiidriae appellata fuerit Synagoga Graecis & Romanis vocabi tum hoc varie adeo detorquentibus. Meminit hujus Synagogae Anastastasius Sinaita in Hexahemcro, conjungens hanc cum Ammonis, Mercurii Trismegisti aliisque Serapicorum Synagogis. Sensus vero veri,
rum Adriani clarus est, dicit enim ipsos quoque Christianos Serapin , id est plutum, coluisse, & devotos sui se huic, qui se Christi vocarent Episcopos. Neminem illic Iudaeorum Archisynagogum misse, neminem Samariten , neminem Christianorum presbytoum, qui non sina ut quaestus gratia luerit mathematicus, aruspex aut aliptes. Quin& ipsum quoque Illelem Iudaeorum Patriarcham, cum relicta Alexandria, praecipua Iudaeorum statione . Agyptuni peragraret, ab AEgyptiis ad adorandum Surapidem , in illis vero locis ubi praevalerent Christiani, ad adorandum compulsum fuisse Christum. Demum concludit; Unus illis deus est, qui ab omnibus colatur Agyptiis.
Pro quo tamen rectius legas; Nimunus illis deus est, aut . si vulgata r
42쪽
tinenda sit lectio, idem intclligenduin, ut nempe per diunt illum deum intelligatur Serapis, seu inutus , quatenus di . itiarum lacus. Quod sitem virii doctis parum videtur verisimile id quod Aditanus hoc loco scribit , plictosque Alexandriae aut in AEgypto habitantes Christianos fuisse olim mathematicos , aruspices ex aliptas; in eo omnino illos salii, vel crebra illa quae supersunt AEgyptiaca, nonJudaeorum & Serapicorum modo, sed& Christianotum satis: testantur amuleta. Ipsum quoque hoc fatis evincit liber cellorum Julii Africani, qui clarissime ostendit , quales hic vocentur aliptae, illi nempe qui unguentis superstitiosis, veneficiis & magicis uterentur
emplastris, quoium descriptio longe maximam cestorum consitivebat partem. Vide Suidani in voce Azωκανος, unde facile cognoscas eum dictum fuisse Sextum Julium Africanum, sed errat cum . Africanum Λι ctis interpretatur, quia nempe Africa Libya vocatur. Constat enim Syrum fuisse ex Emmaunte. Idem vero est Africanus
Chronologus, & ille qui cestos scripsit, quod & Eusebius confirmatisi historia Ecclesiastica, neque enim delenda sunt illa verba, quemadmodum doctus existimat interpres e qui & in hoc peccat, quod
tres faciat Africanos, cum unus tantum fuerit, qui de Chronographiam , & cestos &-scripserit. Nam quae supersunt
ςυπηγικων fragmenta illa constituebant sextum & septimum cest rum librii: n. Ccliorum vero erant lib. xxiv. sic dicti a cello Veneris, quo illa ad varia artificia &-utebatur, ut ex Homero con'
itat.& revera tales fuisse istos Africani libros, vel ex iis quae supersunt satis patet strategicis. In Eusebianis tamen excerptis, quae Scaliger collegit, liber iste dicitur fuisse em. 2cλs . Nec obstat quod Christianus fuerit Asricanus. Multos enim Christianos magicis a tibus, genethliacis & a ruspicinae nimium fuisse addictos, vel ex haeipsi Adriani at Scri ianum patet epistola. Ex illis ipsis porro Africani strategicis, quae ut diximus desumta sunt e Cestis, liquet Syrum fuisse & familiarem Bardesini Partho & Enancaro filio Manni . Arabum regis, ut dubitandum non sit, quin idem suerit Cestorum&Chronologiae scriptor, cum & aetas, patria & tcstimonia conspirent veterum. Quamvis autem haec nihil ad Catullum, quia tamen scitu digna existimavimus, libenter scripsimius.
43쪽
An C. VAL TR iu Μ CAT ut Lia M. Mane inquit puella J Mane me plerique libri veteres, quod non erat mutandum. Me enim πιρελκ uti saepe apud Plautum, T rentium, & alios. Absque libris esset, ut abesse mallem. Amat enim istius modi hiatus Catullus. VErum utrum illius J Ex libris melioribus rescripsimus, Verumne illius. Quodsequitur, quam mihi pararim, merito doctis displicet. Itque libenter amplector lectionem libri mei: non quidem admodumi vetusti, sed tamen emesdatius exarati, quam reliqui, in quo manifeste versiculus hic a prima manu sic scriptus adparet; Utor tum bene quae halibi paravit. Sid tu insulsa mala ct malesia rixis J Profecto nihil minus quam insulsa erat haec Vari puella. Libri omnes constanter habent insula, quemadmodum & infra in epigrammate ad Thallum. Inde secimus iuvisa, id est odiosa, importuna. Viris pro vivas, ut passim.
FURI, & Aureli comites Catulli: Sive in extremos penetrabit Indos, Litus ut longe resonante Eoa Tunditur unda: Sive in Hircanos, Arabasque mollis, Seu Sacas, Sagutiferosque Parthos , Sive qua septem geminus colorat AEquora Nilus : - Sive trans altas gradietur Alpis, Caesaris visens monumenta magni Gallicum Rhenum, horribilis, & ultimosque Britannos: . Omnia haec, quaecunque feret voluntas. Caesitum, tentare simul parati, Pauca nunciate meae puellae
44쪽
Cum suis vivat, valeatque moechis, Quos simul complexa tenet trecentos, Nullum amans vere, sed identidem omnium Ilia rumpens. Nec meum respectet, ut ante, amorem:
Qui illius culpa cecidit, velut prati Ultimi flos, praetereunte postquam
Furi ct Aureli comites Cavilli J Quisnam fuerit iste Aurelius,quem
inserius vocat patrem esurition ira, non satis constat. Putant nonnulli esse hunc L. Aurelium Cottam, quod an verum sit alii arbitrentur, ego in re tam incerta nolo divinare. Furium quod attinet, is omnino videtur fuisse Furius Bibaculus. Iste nihil minus fuit quam esuritor, crat qu pe obesus, & vorax ut ex Horatio constat. Aviceni & elegantis ingenii fuisse testantur ejus carmina. Quod male erga Caesarem esset affectus, acerbaque in illum scripserit carmina ut . ex Tacito & Suetonio cognoscere est, hoc quoque commune habuit cum Catullo. Caeterum non helluonem tantum, sed & bibaculum fuisset, docet nos Plinius in praefatione magni operis, cujus verba quia vulgo non recte se habent, & in seliciter admodum ea corrigere conatus sit, vir magnus in praefatione exercitationum ad Solinum, emendata adscribam. Nostri crassiores Antiquitatum, Exemplorum , Artiumque. Facetis imi Iucubrationum et puto quia Bibaculus erat ovocabatur. Paulo nimis adserit Varro in Satyris suis Sesquialis tabulis. Quia iste Bibaculus non nomine tantum, sed & re
ipsa esset bibaculus , & lucubrationes pergraecandi gratia amaret, ideo dicit illum aliquanto facetius quam reliquos lucubrationum titulo libros suos inscripsisse. Sive in extremos penetrarat Indos J Melior est linio antiquorum exemplarium penetrabit. Sequitur enim gradietur. Sive qua septem geminus colorat AEquora NiliuJ Libri Utiqui habent , Sive quis septemgeminus &c. s pro quibu . intelligit a tem hoc loco AEgyptios, non mare AEgyptium. P tercante postquam Tac us aratro est J Vetustissimum exemplar
45쪽
A o C. V a x v n M C A T v x x u M. Thuanarum in quo hoc Catulli carmen variorum epigrammatis su iungitur, legit fractis, non tactus. Et hoc probo, nisi malis Dratus , nam in quibusdam libris tractus Iegebatur.
M ARM UcINE Asini, manu sinistra Non belle uteris in loco, atque vino. Tollis lintea negligentiorum. Hoc salsum esse putas ρ fugit te inepte,' Quamvis sordida res , & invenusta est. Non credis mihi' crede Pollioni Fratri, qui tua furta vel talento Multari velit: est enim leporum
Disertus puer ac facetiarum. . Quare aut hendecasyllabos trecentos Expecta, aut mihi linteum remitte: Quod me non movet aestimatione. Vesum est μνωο nisis mei sodalis.
Nam sudaria Saetabe ex Ibera Miserunt mihi muneri Fabullus
Et Verannius , haec amem, necesse est,
Marrucine Asimi J Asinium hunc fratrem Asinii Pollionis domo
Marrucinuin suisse, clare satis ex hoc Catulli loco cognoscitur. Sed& alterius Asinii Marrucini mentionem facit epitome Livii lib. Lxx III. Insigniter itaque errat Scaliger, qui hoc ipsum negat, &pertendit Marrucinuin lite convitii loco poni & accipi pro stupido. Adstruere hoc conatur ex istoc Tertulliani loco adversus Marci nem lib. v. cap. xvis. Sic ubi alibi dixi , Ohic , non Marrucine, sed Pontice, cujus supra sanguinem γηθί es , hic negas carnem. Ashaec Scaliger , Marrucine id est ἀναοῦ π κ. οἰμαλς. Nihil profecto alienius a mente Tertulliani fingi possit. Marrucinus hic op-E ponitur
46쪽
cis vero seu Cappadocibus nihil fallacius. Itaque Marcionem Fonto oriundum, dicit non esse Marrucinum , ut pote fidei desertorem ;sed vere Ponticum, id est, perfidum & nequam. Marrucinorum
fidem laudat quoque Silius lib. viri. Marrucina simul Frentanis mula pubes , Et clarius lib. xv. Quaduri bello gens Marrucina , fidemque
Exuere indocilis sociis Frentania in armis.
At vero Ponticis seu Cappadocibus nihil perfidum & pedumi
magis. Cui non nota ηκια κα-α & epigrammata in Cappadoces e Traducit quoque illorum fidem Iuvenalis Satyra vii. de Cicero horum negat valere testimonium. Et sane notatu dignum, id quod de illis prodit vetus interpres Persit, nempe Cappadoces haberas udium naturale ad salsa testimonia proferenda , quia nutriti in tormentis a puerilia , equuleum sibi facere dicuntur, ut in eo se inricem to queant , ct cum in parra perdurarent, ad salse te monia se bene ν
nodarent. Satis vero mani sestum quid sibi velit Persius cum sic e
nit , Ne sit praestantior alter Cappadocas rigida pingues pavisse catasta. Dicit nempe si tibi divitiae sint cordi, ne sit alter liberalis&prodigus magis in conducendis calumniatoribus & salsis testibus, adsietis equuleum pati di in documentita artis sitae jam quidem pinguibus & divitibus, sed quos porro tamen rigida pascat catassa. T le divitationis genus frequentasse Cappadoces & Bithynos de alio,
Asiaticos&hac ratione mulios ex iis factos esse equites constat ex Juvenali. Persi locum male admodum interpretati sunt viri eruditi.
Paulini qui adducitur locus nihil ad rem facit. Manifeste autem hoc loco Mnium sugillat Catullus , quod cum Marrucinus esset, nihil tamen Marrucinum haberet, utpote qui esset tua furta vel talenta Mutari velit 4 Mutari pio redimi a Latinis accipi scio, sed aequum non erat ut Atinius Pollio furtorum fratris sin poenam lueret, itaque rectior di elegantior est lectio libri Vatica
47쪽
An C. VALERium C A T u L 'L u M. 3ses, qui habet multari, non mutari, quod indubitanter admittendum esse censuimus. Notat autem Catullus hoc loco morbum Asinii, omnibus sane solemnem seculis , quo nobiles & affuentes etiam opubus multi tenentur & praesertim juvenes, ut pessimae artis exercitio apud similes sodales ingenii laudem obtineant, & s aliter non possint, furandi finem dexteritate clarescant. Hunc ipsum moraem describit quoque Lucilius apud Nonium in flare , cuius ideo adscribam i cum, quod in vulgatis Nonii exemplaribus, admodum vitiose Legatur. -- QEis denique sanis o est a-τaria, cui si stet terrai traditus orbis, Furando tamen ac morbo stimulatus eodem Ex sese ipse aliquid quarat cogatqne pecub.
Est enim leporum Disiertus puer o facetiarum J Disertus leporum& facetiarum, nusquam ut puto reperias. Rectius lcgas d, fertis , id est dissertus seu plenus et notum est veteres non geminasse lit ras. Pollio vero Me est C. Asinius Pollio poeta & orator eximius. Adiit iste consulatum anno urbis DCCXIII , unde apparet Catullum diu ante hoc tempus epigramma hoc scripsisse, ut tale qui Polli nem vocet puerum. Corruit itaque opinio Scaligeri de tempore
quo Catullus istaec scripsit, quod & alibi susus declaramus: Male vero in quibusdam libris legitur pater pro puer. Nam sudaria Saraba ex Hiberis J Veterum librorum lectio est Sataba exhibere. Uti ire scribendum Salati ex ILera. Memoratur hoc linum etiam Silio lib. m. Satabis ct telas Arabum stroisse superba Ei Pelusiaco flum componere Imum. Gratius ;At contra nostris imbellia lina Faliscis. Hista uene alio flectantur Satabis usu.
48쪽
Ι. Vos s 1 oas anu ATION Es, Sic t gendum. Dicit lina quae proueniunt in Saetabi Hispana, non esse apta retibus texendis , utpote quae nimium essent tenuia, idemque aliis usibus destinanda , nempe sudariis, ut hic dicit Catullus, & similibus textis.
CAENA BIs bene, mi Fabulle, apud me Paucis, si tibi dii favini, diebus: '
Si tecum attuleris bonam, atque magnam Coenam, 'non sine candida puella, Et vino, & sale, & omnibus cachinnis. Haec si inquam attuleris, venuste noster, Coenabis bene, nam tui Catulli
Plenus sacculus est aranearum. Sed contra accipies meros amores τ'
Seu quid suavius elegantiusve est. Nam unguentum dabo, quod meae puellet: Donarunt Veneres, Cupidinesque: Quod tu cum olfacies, deos rogabis. Totum ut te faciant, Fabulle, nasum
Paucis , sit ibi dii favent, diebus Faxint est in quibusdam veterubus libris, unde secimus faxint, id est faverint. Nac A inquam attuleris Fabulle noster J Reposuimus lectionem , . quam & Achilles Statius in Vaticanis, nos vero in nostris invenimus exemplaribus, Qua si inquam attuleris venuste noster. Non enim solent in epigrammatis bis poni nomina eorum , ad quos scribuntur epigrammata, praesertim si brevia uerint. Quod sicubi id aliter se habeat, non laudatur. A Martiale tamen lib. o. Ep. xLv. hoc neptigitur, in postrcmo quippe versiculo, nomen Prisci quod.
Diritibus poteris musas elegosique sonantes Mittere, pauperibus numera, Priste, dato. . t a Licedi
49쪽
AD C. VALERiu Μ CATu L Lubi. 37Licet in omnium quotquot vidi librorum antiquissimo ita concipi tur hic locus, magis tamen probo aliam lectionem munera plena dato. Plena id est non ornata & polita instar elegorum sonantium, sed cransa , pinguia, & incondita quidem, magni attamen ponderis; similitudine ducta ab illis qui pituita & muco redundant, ac propterea pro stupidis habentur, quales Graeci βλαλεννους & cpλεννους. Latini plenos, blennos & si nos vocant, unde apud Suetonium in Domitiano feno ingenio pro plano, id est pingui, di apud Plautum pleni dentes pro stupidis. Sed haec obiter, multo enim plura de his alibi diximus, ostendimusque ipsum quoque φλεγματρο vocabulum ab hac origine petendum. Unguentum dabo quod mea puella J AIIudit ad unguentum Veneris quod vocat Homerus ολ Σ. de quo multa nugantur Grammatici, qui etiam alterum locum oδ. Θ. N-mκαια qλων --εχου , inepte de hoc ipso accipiunt uia ento. Dictum quoque filii Mao ARO M. Unde compositum fuerit unguentum istud , non olim masis , quam nunc constabat. Aliqui finxere esse anchusam, quod merito exploditur. Plures brenthium aut baccharin, quae sunt genera τ-μυρων. Hesychius Βρενθινα ριρροα πινα ο ς ἐρυθροίνον ceti γνωκες τας - -
NI te plus oculis meis amarem, 'Jucundissime Calve, munere isto. Odissem te odio Vatiniano. Nam quid feci ego, quidue sum locutus , mur me tot male perderes poetis' Isti dii mala multa dant clienti, Qui tantum tibi misit impiorum. Quod si, ut suspicor, hoc novum, ac resertum
50쪽
Munus dat tibi Sulla siterator: Non est mi male, sed bene, ac beate, Quod non dispereunt tui labores. Dii magni horribilem, & sacrum libellum, Quem tu scilicet ad tuum Catullum Misti, continuo ut die periret
Saturnalibus optimo dierum. Non modo hoc tibi, salse . sic abibit. Nam si luxerit, ad librariorum Curram scrinia. Caesios, Aquinios, Suffenum , omnia colligam venena, Ac te his suppliciis remunerabor. Vos hinc interea valete, abite Illuc, unde malum pedem tulistis, Saecli incommoda, pessimi Poetae.
Isi dii mala inulta dent clienti J Nihilo deterior, imo etiam motior est scriptorum exemplarium lectio ; isti dii mala multa dant a
enii. Nulla est enim ratio, quamobrem Calvi clientibus succenseat, aut male ominetur; Sed potius ipsi succenset Calvo, remittentis Ghi mala carmina, quae dii irati clientibus ejus tribuissent. Quod si, utJulicor, hoe novum ac repertum Muri J Strenue nugantur qui hoc loco legunt auripendam. Omnino pro reperto scimhendum est refertum. Resertum munus, ut resertum aerarium, pro opulento & pleno & denso. Simili sere ratione sussertum apud Su
tonium in Nerone ; p paullum subbibi set, aliquid se silperii tinniturum Graco sermone promisit. Quomodo Homero x ωνον Sylla literatorJ Pro hac lectione stat Marcianus Capellatibriii. quae si vera est, omnino haec accipienda sunt de Cornelio Epicado Grammatico, qui ut ex Suetonio constat Syllae fuit libertus. Noluimenim libertos patronorum sbi adsciscere cognomina. O ptimum nuhilominus exemplar Palatinum habet Sillo vel Silo. Hoc posterius verum esse poteti, cum & infra Silonis fecerit mentionem, nec o mi Syllabae modulus, cum constet in rectis casibus ancipites esse