장음표시 사용
331쪽
Smyrnam incanacti saecula pervolvent. At Volusi annales Aduam morientur ad ipsum Et laxas scombris tape dabunt tunicas. Parva mei mihi sunt cordi monimenta At populus tumido gaudeat Antimacho
Sin rna caras Atracis penitas mi: Cur ad undas i Quae ad hunc locum annotarunt viti eruditi, proi sus at ena sunt a mente Catulli. In veteribus libris ita haec concipiuntur. Zmyrna carvi harrates penitus mittetur ιn undas Zmyrnam cana diu secula per vos ist. .
Proculdubio ita scripserat Veronenss noster; - - caras barathri penitus mittetum in undas Zmyrnam cana diu secula perroluent. Non tantum quartus hujus epigrammatis versiculus deest , sed de initium quinti , cui ut succurrerent librari aut intempestivi correctores, e sequenti versu illum supplere conati sunt. Quam vero in
ne id ab iis iactum sit, satis perspiciat qui vel aliquid in his litti is pro-
Dccrit. Licet enim Cinnae poema suis posthabeat laboribus, si tamen vera sit lcctio, de qua mox dicemus , nihilominus illud laudat , dein multa iturum promittit si cula, cum Hortensi de Volusi carmina
mox poritura esse existimet uti revelliendis tantum nata scombris
332쪽
AD C. VALERtuM CATu L Lia M. Irrin hac enim lectione conspirant vetera eo plaria. Reddendum quoque hoc vocabulum veteri epigiammati quod Pithoeus edi curavit titulo de vita tranquilla.
atria quod circa dires tegit omnia cultiutis animos tollit nempe baratre tuos. Male vulgo bariae legitur. Hinc quoque dicti videntur baratrones seu balatrones, utroque enim modo scribi monent & Acro & alii vetusti
bri veteres, & recte omnino. Sic saepe scripsisse vetustissimos Grae cos, constat e nummis & inscriptionibus antiquis. Idem assirmant vetera in Homerum Scholia. Pari ratione & ζ Ἀμρὴν, υπινυυ, λωλκοι, bar βμια & complura alia veteribus usurpata apud Grammaticos invenias. Nec dubitandum quin mollioris soni gratia praelata fuerit haec litera literae Σ, cujus odiosus semper visus e si sibilus, cum contra litera Z sonum edat grati m nium, quod & Quintilianus monuit. Hoc quoque tempore cultiores gentes uti Hispani, Galli &Itali , carent sere sibilante ista litora. nec unquam apud eos auditur nisi in mediis tantum dictionibus , aut in fine. Si initiale si S, semper ab ipsis pronuntiatur velute Z, hoc eli velut ut ipli scribunt. Nec
tamen Opus erat novum fingere characterem, cuin litera Z eundem
apud Graecos & Romanos olim sonum obtinuerit, quam hoc tempore. At vero vulgo a plerisque sere gentibus Z majore & longiore profertur cum sibilo quam S, ita ut consonatum olim suavissima, omnium hoc tempore facta sit odiolissima. Sed ut ad in stitutum redeam hoc Cinnae scriptum laudatur cliana a Virgilio. Novem annos in eo climando insumsisse testatur quoque Quintilianus. Servius etiam decem.
At Volusi annales Paduam morientur ad ipsum J Initialibus litetis non esse fidendum jam aliquoties monuimus. Ingeniose itaque Scaliger Paduam , quod est vocabulum nihili, in apuam mutavit. Apuam esse minutissimi genus pisciculi unde garum sat, notum e Plinio & aliis. Glossae veteres suam interpretantur mel marinlim. Nempe quia adeo
333쪽
confertae nonnunquam maribus innatant apuae ac si melle candido aut
nivibus aequora constrata essent, ut canit Oppianus. A'φυης α φρα ideo vocat Aristoteles , alii α φυης Veneri dicati olim hi fuere pisciculi , quod aeque, ac illa, e spuma marisoriginem silain. trahere credebantur, ut habet Athenarus. Sed & memorabiles olim suere Athenis duae sorores meretriculae dictae R ipsae αφυm , quod minutae laturae, albicolorcs, & simul magnis & nigri cantibus praeditae essent oculis. Caeterunt ut haec placere possit lectio, non tamen ausim aifirmare cana elle Catullianam. Siquidem & sic possit videri
At Volusi an tes aduam morien ur ad ipsum Adua Transpadanae regionis sumes notissimus , Polybio A'δίας , Straboni ,δονας. Diximus de eo nonnulla in nostris ad Melanicastigationibus. Inicquentibus seculis. geminata secunda litora Addua appellatus suit, ex qua vitiosa scriptura occasionem sumpsisse videtur Cassidorus in Variis ut perquam ineptum hujus fluminis comminisceretur etymuin. Ex hoc vero loco adparet Volusium istum fuisse Ca tuli i conterraneum , Transpadanum nempe. Hujus annales dic morituros ad i psum Aduam, nec egregiros natale solum,. utpote destinatos salsamentariis, quibus jain pridem provisum sit, ne tam
commoda ad scombrorum peplos materies ipsorum evadat manus
Parra meι inibi sunt cordi monumenta seduluJ Ultimum verbum ab. omnibus abesse libris affirmat Achilles Statius. In quibusdam tamen invenimus laboris sed utrumque videtur esse glossema. Rectius tamen retineas sodalis, vel tribunis quidem tribuni in suisse hunc Cinnam constat e Suetonio, neque enim verisimile de poeta quem tantopere laudat Virgilius,. adeo contemtim spia sic Catullum, &sane si quis epigramma hoc quantumvis lacerum excititiat, nihil magis a mente Catulli alienum inveniet, quam ut quoquo modo ami- eum in animo habuerit laedere. Sed obstat hic vir magnus, qui Cinnae Smyrnam magnum N prolixum poema fuisse multis adstruere e natur. Sed vero eum plurimum falli ipse satis declarat Catullus, cum Cinnat in scribendis earminibus longam moram opponit celeritati
Hortensii & copiae Volusi: Sed& Quintillanus lib. x. cap. iv idem clarissime testatur Temporis quoque esse delat moduα Nam quod Cin
334쪽
AD C. VAL ruric Ατu uri. Smfrnam norem annis accepimus scriptam, o pane ricum Isocratis. qu parcistime, decem annu dicunt elaboratum , ad oratorem ni-.Dipertinet: cujus nullum erit , si tam tardum fuerit a suum.
At populus tumida gaudeat Antimacha J Volasti de Hortensii scripta comparat cum carminibus Antimachi , quae & longa de tumida seu instita fuisse constat ; prorsus gemina versibus Papinii Statii; quamvis longe meliora, utpote cui consensus Grammaticorum secundas
post Homerum tribuerit. Adrianus Cae sar non dubitabat illum ipsi quoque praeserre Homero. Inter reges nempe & principes reperiun- tur quibus aeque ac populo, non tam limata , quam quae ex tempore subito profunduntur placent poemata. Sed quid Adrianum memoro Caesarem , cum & Platoni adeo placuerint carmina Antimachi, ut illum non tantum Choerilo sed& aliis quoque praeposuerj poetis, de amico suo Heraclidi Pontico ad conquirenda pleraque Antimachi scripta Colophonem adire persuaserit Z Verum ex iis quae
cum alii, tum quoque Plutarchus in vita refert Lysandri satis colligas, non veritati, sed amicitiae quae Platonicum Antimacho intercessit tribuendam esse nimiam istam laudem. Hoc, ut puto, argu mento inducti Callimachus de Duris negabant Platonem idoneum& sufficientem esse poetarum judicem, ut docet Proclus primo commentariorum ad Timarum, quamvis is contraria sentientem producat Longinum; qui non Platoni modo, quod constat, sed de suis potest videri sivisse laboribus, utpote qui voces Antimachi & Heracleonis peculiari persecutus si scripto , cujusQmentionem facit Suida, in voce Λογγῖν D. Caeterum quamdiu poetae fuere , tam etiam diu controversia istaec poeticae exercuit studiosos. utri nempe praeserendi, qui plura, an vero qui meliora eodem temporis intervallo possint scribere carmina. Hae olim ratione Callimachum Apollonius Rhodius; Horatium Crispinus ; & Martialem Papinius Statius provocarunt. Quin & saepe de illis triumphasse libenter credo, cum sciam quantam apud indoctos extemporale dicendi & scribendi
valeat genus. Attamen notandum non talia poetis, quam oratoribus & causidicis necessariam esse hanc facultatem, quam siquis non sit assecutus, illum debere civilibus renuntiare officiis, recte in
net Quintilianus. At vero longe est alia ratio in poetis, qui frustraperennem exspectant gloriam , si properanter scribant. Nihil vel Ss 1 Plato-
335쪽
si I. V ossI Ons ERvATION Es, Platonis, vel Aditani Caesaris studia, vel Longini labores in coi servando prosuere Antimacho, cum ex tam vasto poemate, quale ejus suit Thebais, ne decem quidi in supcrsint verius. Et initor in ter Latinos evasisse Papinium Statium, cum tot alios longe eo in Eores oblivionis flumen ab orpserit poetas.
Quo desiderio veteres renovamus amoreS,
Atque olim amissas flemus amicitias: - Certe non tanto mors immatura dolori est Quintiliae, quantum gaudet amore tuo. Narque olim amissa lemus ouciliad Sic e libris veteribus reposuit ruis
Non, ita me dii ament, quicquam referre putavi, Vtrutine os an culum olfacerem I milio. Nil immundius hoc, nihiloque immundius illud Uerum etiam culus mundior, & melior. Nam sine dentibus est. hoc dentis sesquipedilis, Gingivas vero plo mi habet vereris.1 P terea rictum, qualem desessus in aestum M entis mulae cunnus ha re siolet. Hic futuit multas, &se facit cs e venu stu m. Et non pistrino traditur. atque asinop
. Quem siqua attingit, non illam posse putemus I roti culum lingere carnificis ξsi irra vera ploxemi halet veteris J Capsam inciso interpretaturristus. Quamvis vero Quintilianus lio I cap. v. affrinci Catullum hanc
336쪽
AD C. VALERiu M CATu LLu M. hanc vocem , in Gallia repetisse . putant tamen viri docti Graecalia esse, dicique quali a πλεκω , quia nempe a vimine fiecti soleret. Ego aliter existitia . Quod scripturam attinet , reetius forsan legas proxeni vel ploxini, quomodo non tantum in i emorato Fabii loco , sed & in plerisque luanu exaratis Catulli exemplaribus vocabulum illud concipitur. Vocem si species, eam omnino Celticam este existimo , ejusdemque prorsus originis ac sit plogum vel contracte ploum. Ploum vcro Glossat antiquae vehiculum quod duas habeat rotas. Pro aratro accipitur in legibus Langobardicis. Nostro seculo manet i gnificatio, plo quippe vel plog , pia , aut etiam Ilouinen pro drvcrsitate dialectorum aratrum notat. Non. ignotum Plinio fuit illud vocabulum. is quippe lilri xv m. cap. xv m. ait Gallos vomeribus suis addidisse rorulas , quod genus aratri ipsi aps citarint
plaumerati. Plouiu, nempe ut diximus aratrum, rat vero rotam notata
Graeci ρυυίαν vocant , Aeolos vero βρυι ν , a quo non multum abest pisum vel plom. ut merito videri possint haec vocabula ejusdem esse originis. Nam sane plerisque Europae gentibus, unam candelia' que olim fuisse linguam, adeo est certum, ut nemo de eo dubitare possit qui velati apid de veteri Celtica aut Germanica degustarit lingua. Cum vero gingivas Emitu comparat ploxeno veteri, manifeste satis docet illum ουλων laborasse & σπιρονλίδας& επινλιδας habuisse , quando nempe gingivae a dentibus recedunt, & purulentas agunt fissuras, unde dirus & pestifcr oritur ii litus. Gingivam styg am vocavit Andionicus Divortio ;Mulier, noverca nomen hac adde impium ,
. Spurcagingiva anne fugia, haud dici potest. Sic os stygium Ovidius de dracone. Praeterea rictuim, qualem defessus in astu J Notum proverbium λυδος μιε μcesse , cui geminum est G καυμα2. Cum autem veteres libri habeant in aestum, videt ursic scripsisse Ca tullus. - qualem de isto in assulti M entis mula c. habere fict.
337쪽
contrarium statuit dicens αλετωνα vocari v ανω πνλου λίθον , κάτω μύλ . Sed proculdubio errat: Nam & Xenophonti Anabas. i. ἔνο-- si r sinus larius , stuperior nempe lapis qui est versatilis. Quindi Pollucit
urr cap. iv. nec non lib. x. cap. xxv. vocatur ονορ αλετών.
quamvis utroque loco vocabulum istud corrupte legatu a uuistis exemplaribus. Hesycbius; 'Aλεμνες δε υκ μυλο iνοι λίθοι. Sic scribe. Par ratio est in aliis instimnentis mechanicis in quibus asini semper vocantur eae partes quae stuat versati es non autem ciuiescentes. Hinc asinus machinarius & asinam uendaria in uare, non pro animali, sed pro ipso lapide qui rotatione sua stru es diffringit & comminuit. Tales lapides praecipue proveniebant an Antroniis & Acbarnensibus , unde parcemrasis asinus , de lapidibus qui caeteris ad molendum praestare credcbantur. Recte itaque se habet haec Catulli lectio, nec audiendi sunt, qui legendum censent; Et non pistrino traditur atque a uius. Quod autem vir magnus tradi asino, hic accipi velit pro sussies in
mi iumenti, id minime admutendum exstim Nam quod J
venalem ita locutum arbitretur, in eo fugit ipsum Nilo. aed tu jam durum Postume j mq*ς . Tendendum, eunucho Bromium committere noli. Haec non ita, ut ipse vult, sied lonV planiori sensu interpretiuida sint Eunuchis nempe tradebantur qui castrandi erant, horum q'
ne is m. vide quae su rius de Gallis Sc archigallis di ''' arcti lina rectam ii J Carnificem accipiunt To farcimi
338쪽
AD C. VALERru M CATu Lxu M. quod non placet. Statius reponit Arrati, ut si nomen proprium. Mihi non d splicet vulgata lectio, cum pallidus & luridus si aegro tuin color. Carnificibus autem non male cadaverosus idemque qui morti tribuitur color , cum sint Mortis pnenuntii. Manilius V.Cain uisque venit mortem ducentis imago.
In te, si in quemquam dici pote, putide vetii Id quod verbosis dicitur, & fatuis:
Issa cum lingua, si usus veniat tibi. possis Culos & crepidas lingere carbatinas. Si nos omnino vis omn is perdere Victi, Hiscas: omnino quod cupis cssicies.
Et crepidas lingere carpatinas J Recte haec interpretatus eis P litianus , frustra reclamantibus aliis , qui nescio quae vocabulorum monstra Catullo attingunt. Carbatina seu carpatina quales suerint nemo melius discerit Xenophonte , qui A'να cotς. x docet eas e νεοχαρτων βρων sive e crudo coriose: si e contextas. μονοπιλ- ι,b: id est ex uno solo compositas suisse testatur Hesychius καρc πιν νοπιλμον s τελες χἀχοι κίν. Idem καρ- παπν ον ἀποικιμον μονοδερμον. A caribus se ap- latas praeter alios indicat quoque Pollas , καρπια νη Δί- κοικον μεν λυδ ρια, κληῖν γοώ Καρων. Eadem ratione sub solanum ventum quod e Caria flaret καρύανῶ, vocarunt nonnulli,
λας φασίν, Verum errat. ἀμυλαν quippe erant calcei sonori ut superius ostendimus , tales autem esse non possunt si e recenti confiiti sint corio. Quare vero Carbatinas potius quam aliud crepidarum genus hoc loco nominarit Catullus, nemo ut opinor quaeret,
qui norit quam gravis & pestilens su odor ealceorum seu crepi-
339쪽
darum tribus. v a m T in N E S,
1. V o ssI o assuquae e crudis A non bene Praeparatis contextae sine m-Dico omnino quod cupii cscici Recte haec interpretatus est Upsus in variis; sed longe fiet clarior hic locus, si Pro discas, quomodo est in omnibus libris scripti , legas hiscas. Hiscere proprie est submisse & in autem loqui. E probrat Verito obscoenitatem oris, utpote qui patetetur etiam capiti tuo illudi. Si hiscas inquit. Veiii. illico oos perdet, de inpuri ori. xvi flatu tanquam mite conficio. Simile est Martialis Epigramma D. lib. m. de Sabidio . cum diaest illum solo amatu scriblitam adς ς risPrimasse, ut merda feret. Vide quoque Epigr. xcati . lib. Salsevcro in altam sensiim Verbum detorquetur Vettio enim sub Daxo a Caesare ut falsis erimitii bux omnes Pompejanos ipsi reddςwx sus chos Pompeio, quo liheratione e medio tollerentur ἔ reip*Πdςx Catullus , hiscas modo, Vetti, & omnino, quod cupis Scies , solo tuo impuro statu Inter blare S: hiscere quod si distU QD , DCmis melius dixerit Var rone in Marcipore apud Nonium i' hi 'G VCrba eius in veteribit, libris sie concipiuntur; quicquid evi ς' r circumsant non ridisnti . . l. rideret hiantes video, hibentes nρη Scribe t, Qui quidem vi ni i-rcumstant, num rident 4 ' med. xi ςyςs hiantes video , hi Perith audio. Sed & hiare in obscoenum sumitur scias iam , unde , is i Λ' '
Surripui tibi. dum ludis, mellite Iuvseri εἰ Saviolum dulci dulcius ambrosia 'Verum id non impune xuli que amplius horsumma me me 'im Cne cruce
340쪽
. Tanquam comminctae spurca saliva gulae. Praeterea in se sto miserum me tradere amori Non cessasti, omnique cxcruciare modo:
V t mi ex ambroso mutatum jam soret illud Saviolum, tristi tristius helleboro. Quam quoniam poenam misero proponis amori. Non unquam posthac basia subripiam.
Guttis absterili omnibia articulis J Pro ab lesi, quomodo est in lubris manu exaratis, rescripsimus abstest , quales hiatus amat Catui .
Tanquam commista hisca saliva lupa J Tanquam committe spurca salira gutta. Ita habet codex Mediolanensis, unde fecimus Tanquam commicta sparcasItragula. Commictam gulam quid vocet , minime opus est ut repli e-
Ut mi ex ambrosia J ambrosio repostamus e librorum veterum a choritate. Suaviolum ambrosum , ut ambrosiis dapes , & ambropa covia apud Homerum & Virgilium, & άμ οσόω ἐλάιω & similia. Porro ut hic ambrosae opponitur helleborus, ita Artitophanes in Equitibus eidem opponit σκοροδάλudias.
Caelius Aufilenum. & Quintius Aufilenam Flos Veronensum depercunt iuvenum, Hic fratrem, ille sororem,hoc est,quod dicitur illud Fraternum vere dulce sodalitium. Quoi faveam potius 8 Caeli, tibi. Jam tua nobis Persecta est igitur unica amicitia Quum vesana meas torreret flammamedullas. Sis felix Coeli, sis in amore potens.