장음표시 사용
341쪽
33o I. Vos sI oasERvATIO Nas, Calius Aufilenum J Gellius . non Calius legitur in scriptis libris. Portaro quod Acnilles Statius dubitat, num ausi senum legi debeat , in eo peccat. Aufilenurum familiam non ignotam olim Veronae fuisse, patet e duabus inscriptionibus illic olim repertis, in quibus Aufills nae primigeniae fit mentio. Nam tua nobis Perspecta cxigitur J Sic reposuere viri docti, sensi utique nullo aut admodum diluto, cum in libris scriptis legeretur, Jam Perfecta est igitur unica amicitia Cum vesana Sc. optime omnino. yam igitur, id est jam tum. Antiquos ititur proetum posuisse docet Fellus. Pro enim apud Plautum & alios saepissume. Perfecta hic ambiguum, nam perficere & facere, etiam apud Catullum , Obsceno sensu accipitur, quemadmodum & apud Graecos
Multas pergentis, & multa per aequora vectus Advenio has miseras, frater, ad inferias: Vt te postremo donarem munere mort is, Et mutum nequicquam alloquerer cinerem. Quandoquidem fortuna mihi tete abstulit ipsum. Heu miser indigne frater adempte mihi. Nunc tamen interea prisco quae more Parentum Tradita sunt tristis munera ad inserias, Accipe fraterno multum manantia fletu: Atque in perpetuum, frater, ave, atque vale.
advenis has miseras, statιν , ad inferias J Recte quidem inseriae dicuntur, quae inseruntur tumulis mortuorum, sed vero inferias dici
342쪽
An C. VALRRru MC AT tu M. 33Iei ab inserendo, id neque puto. neque verum esse potest, nisi etiam credamus praepositionem infra seu in sera similiter factam ab in . ferendo, quod imprimis absurdum. Omnino infra seu infera, ut
veteres scribebant, est ab ἰν shoe . id est G ερρο , & ἴνθρον id est ενερον , idem quod κοιτω , & ιν εροι iidem qui ενεροι,
quomodo mortuos & subterraneos vocari notum est Omnibus. V
teres Atticos & complures Graeciae gentes δοι νῖκας fuisse de. α seu dixisse prose, satis constat. Pro O vero seu mMacedones , Cyprios & alios Asat populos ἰν dixisse , quemadmodum & Latini. & hoc quoque constat ex Hesychio & aliis Grammaticis pluribus in locis. Iidem quoque dixere ινδον pro G διν, quemadmodum & Latini endo & ino. Hinc ινλιρ P. talpa , quod ενδον ερος verse r , idemque quod ενερ . Patet itaque inferias non ab inserendo, ut vulgo putant, sed ab inseris dici. Eadem ratione vinum insertum est quod inseris, id est mortuis libatur , calpat
nempe seu vinum novum. Quamvis enim Iex Numae vetaret vino rogum respergere, quod indecens in luctu sit crapula, musto tamen utebantur, veluti quod minus inebriaret. Uinum vero inserium fuis se vinum novum, quamvis de alii, praecipue tamen docet Lucretius lib. v i. ubi de causis terrae motuum agit, cujus versus vulgo scleguntur; Ut vas in terra non quit constare, nisi humor
Dbstitit in dubio luctu jactarier intus. Ita nullo prorsus sensu edidere viri docti, eum libri scripti habeant,
Ut vas inter non quit constare. Sed ratio ipsi clamat se scripsisse L cretium; Ut vas inferii non quit constare &c. Quis enim nescit vinum novum non contineri vasis aut doliis, si non fatis deserbuerit λEt mutum nequicquam alloquerer cinerem J Maiam non mutum habent scripta exemplaria, & sic omnino scripserat Catullus, quemadmodum de supra acerba cinis. Nonius ; Cinis feminino apud Casarem ct Catullum o Calpum lectum est, quorum raciliat autoritas. Sic rege.
. Fortuna mihi tete abstulit ipsium 4 Te abstalii ipsum. Sie libri vete-
343쪽
33a I. Vos sI OBsERVATION Es, res. & recte nisi fallor, cum hiantes istiusmodi sillabas amare C tullum toties jam monuerimus. Hei miser indigne frater ad te mihiJ Lege misero. Sic supra ad Mallium
Bel misero frater ademte mihi. Num tamen interea J Haec tu interea. Ita scribitur in libro Medio lanensi. Estque ea lectio magis Catulliana, quam vulgata.
Si quicquam tacito commissum est fido ab amico, Quojus sit penitus nota fides animi: Me aeque invenies illorum jure sacratum, Corneli, & factum me puta Harpocratem.
Meanum esse inνenis1J Idem exem pIar habet Meque inrenis . A se quenti autetia verse abusi esse in veteribus quibusdain libita. Itaque non dubito quin Catullus sic scripserit ;- aque invenies illoruis jure sacrar Ara rneli , osactum me puta Harpocratem.
Aut sodes mihi redde decem sex tertia, Silo, . Deinde esto quan vis flavus & indomitus. Aut, si te nummi delectant, desine quaeso Leno esse, atque idem tavus & indomitus. Riati decem sesterita Silo J Libri nonnulli Sylla vel Silis. Vide quae
de hoe notarimus superius in epigrammate ad Licinium Cesvum.
344쪽
Credis, me potuisse meae maledicere vitae, Ambobus mihi quae carior est oculis ρNon potui, nec si possem, tam perdite amarem: Sed tua , Coponi, omina, nostra facis
Sed tu cum caupone omnia monstra facis J Locus inquinatissimur, nec placent quae viri docti ad hunc annotarunt locum. Lectionum dis- erepantiam vide apud Statium & alios. In quibusdam libris se scru
ptum invenimus p. Sed tu cuncta poηe. an aliis, Sed tuta pone, quae
omnia nihili lunt. Manliel te deest nomen ad quem. scriptum sit hoc epigramma. Cum autem passim in libris veteribus omina dc omnia,& item nostra eu monstra invicem permutentur ; credo omnes istas varietates ex eo provenisse, quod pro Coponii nomine indocti librarii coponem vel cauponem substituerint. Itave sic olini scriptum fisisse ea istimo;. Sed tua, Coponi omina; nostra facis. H atus istiusmodi amat Catullus, nisi pro omina malis crimina. C ponius, quem hic perstringit poeta, is, nisi filior, ille ipse est, de quo in linteis Pontilicum libris haec olim scripta legebantur.
Stertinio Pratori jus dicenti nuntius aliutus est de morio filii, fictur is amicis Coponii rei de Venescio, ut concilium dimitteret. Ille perturbatas domum se recipiebat sed re comperiaperseν eroiι in inqψrmo. C. Actius Connium υηescii postulavit. Dirinalia inter Actium ct Caρasium minarem de accusando. Actius Otarinuit quod Capusi uxor soror isset narus Conηii. Facta haec sunt anno v. C. DCxci, D. Junio Siliano ' L. Licianio Murena COSS. V. N il. Sept. quo die Cicero causam dixit pro P. Cornelio Sylla, quoque Caesar ex Praetura*rofectus est in Hisspaniam ulteriorem, diu prius retardatus a creditoribus , quo denique ipso die multa quoque alia contigere , quae sigillatim in istis in T t x morantu
345쪽
ιι I. Vos sI OBsRRvAT IONEs, morantur ephemeridibus. Eo autem libentius haec moneo, quod necdum in lucem prodiere haec fragmenta. Partem duntaxat exhibuit Pighius in suis Annalibus , sed lon e plura sunt, quae penes me sunt, quaeque ipse non vidit, quamvis utraque ex eodem Ludo vici Vivis vetustissimo ut opinor exemplari fuerint desctipta.
Mentula conatur Pimplarum scandere montem. Musae furcillis praecipitem ejiciunt.
M. conatur PipleuM scandere montem J Sic libri. Utrunque enim rectum & Pipla de Pimpla. Sed vero perperam Omninoscandere reposuerunt viri docti, cum in omnibus libris scindere legatur. Verbum hoc in obscama signiscatione accipitur etiam in lusibus Priapeis, Furum scindere podices solιbam , & alibi; CD. Siscribas temonemque inbuper addaι, Qui medium te ruit scindere pictus erit. Martialis; Maris cocum scindere, quam Ieporem. Laberius apud Nonium in voce Eugium; quare tam arduum asse das, an concupisti eugium scindere. Sed & idem Laberius Lacu Lavernae apud eundem Nonium in Catullire; Scinde una exoleto impatienti catullientem lupam.
Cum puero bello praeconem qui videt esse, Quid credat, nisi se vendere discupere '
Cum puero bello praconem qui videt esse J Frustra in hoc disticho interpretando sudant viri docti. Recta est vetus lectio; Cum puero bella praconem qui videt, ipse quid credat, nisise νendere discupere.
346쪽
Ao C. VALERiu M CAT ut Lu M. Π Ipse, nempe spectator qui videt praeconem cum bello puero, quid
aliud es illimet , nisi praeconem semetipsum velle vendere. Nam bellus puer & bona merx non egent praecone. Viliora solum mancipia a praeconibus divendi solita, testantur cum alii passim, tum quoque Lucianus scripto de mercede conductis. ΠλLO M μὴ σοι σκος ελε θεροπιν νομιζεις το W3 Πυρρ ίου , μηδε Ζω eukω- ον εινω , ῶσπιρ πις Βιθυνος xissτω κήρυκι ιι 1μπηλῆo . Rarioris fornaae pueri in arcanis solum prostabant catastis , ut ex Martiale conflat. Clarum itaque quare C tullus dicat praeconem qui Ermosum licitet puerum, non puerum, sed se velle vendere.
Si quicquam cupidoque optantique obtigit unquam Insperanti, hoc est gratum animo proprie. Qtiare hoc est gratum, nobis quoque carius auro τQuod te restituis Lesbia mi cupido. Restituis cupido, atque insperanti ipsa refers te
Nobis . o lucem candidiore nota. Quis me uno vivit felicior, aut magis est me
optandus vita, dicere quis poterit
Si quidquam cupidoque Optantique Obsigit unquam J Aliter libri seris i melioris notae , Si quidquam cupido optanti contigit unquam γNon male, si pro capido , legas cupideo Aut magis est me Optaxilus rita J In libiis antiquioribus Aut magis
me est. Scripserat ut puto Catullus; aut magis esse Optotis vita, ne. Iue enim aliter constat sensus. Quis me, inquit Catullus, vivit selicior, aut quis dicere poterit, aliquem esse, qui magis optandus sit vita; id eli cui magis optanda sit vita. Additum a librariis me, quod tamen opus non erat. Ur vero versus conflaret, esse mutatum in s.
347쪽
Si. Comini, arbitrio populari cana senectus Spurcata impuris moribus intereat: Non equidem dubito quin primum inimica bonorum Lingua execta avido sit data volturio:
Effossos oculos voret atro gutture corvus: In testina canes, extera membra lupi. Si, Comini, arbitrio popus sua caua senectus J Si, comini, arbitris
populari cana senectus. Sic libri veteres, quod reducendum existim vimus. Cominios magna infamia sagravisse . quod vendidissent silentium magna pecunia, testatur Asconius. Lingua exsecta apide jit data ruIturio J Vulturium pro vulture dixit quoque superius. Exsectam vero linguam ideo dicit, quod maledicis naec conveniat poena. Attamen non eii rejicienda lectio, quae ini Ierisque vetustis comparet libris, Lingua exserta arido sit data vulturio. Exsertam nempe linguam dicit exprobrans ei oris obserenitatem. Quamvis enim irrisonis proprie sit indicium exserere linguam, quia tamen hoc ipsuin membrum tua pioribus quoque inservitutibus; non male ut opinor locum hunc de impuritate oris accipias. Noe aliter intellistendum stoinina illud Crassi oratoris, cui cum teli is compellatus instaret Dic ergo , Crasse , qualem me reris e Talem inquit, mpendens in tabula pillum insuetissime Gallum ex serentem Iinguam. Plianius lib. xxxv. cap. q. Atro gutture corvus J Atro gurgite cor i. sic libri antiquiores. A- ira , id est, infausto & obscaeno. Catera membra lupi J Extera membra lupi. Hae est vitorum Iubrorum scriptura , de sic quoque infra, exierasunt maria.
348쪽
Iucundum, mea vita, mihi proponis amorem Hunc nostrum inter nos, perpetuumque sore. Dii magni, facite, ut vere promittere possit: Atque id sincere dicat. de ex animo, Ut liceat nobis tota perducere vita AEternum hoc sanctae foedus amicitiae.
M pοιμον rita J Producere habent libri nonnulli, & mox, IEternum hoc sancta munua amicitia, melius nisi fallor. Alternum enim non recte dixeris de mutuis oc in quae simul eontingunt. Scio quidem adduci eum alia, tum praecipue Senecae locum lib. v II. eap. xii .de reb. Nat Nemr sic, quemadmodum rubicunda fit nubes solis incumsu,quemadmodum vespertina ac matutina arescunt, quemadmodum altem vi arcis His ν tur. Sed vero vacillat scriptura. Optimae membranae legunt, quemadmodum auus alio ni isole νincitur, unde veram erues lectionem scribendo . quemadmodum arem ac terri soles visuntur. Qui locum & rem perpendat. fatebitur, nisi fallor non potuisse aliter scribere Senecam.
Aufilena. bonae semper laudantur amicae. Accipiunt precium, quae facere instituunt. Tu quod promisti mihi, quod mentita inimica es, Quod nec das, & fers tape, facis facinus. Aut facere ingenuae aut non promisse pudicae. Aufilena, fuit. Sed data corripere Fraudando. inesti plusquam meretricis avarae, Quae sese toto corpore prostituit. . r. sevir laudantur amica J Mesam faciendo distinctionem.
inale quoque haec interpretatur Muretus.
349쪽
apud Graecos accipitur pro μιμν , uti apud Homerum.
ti docti. pro eo quod in veteribus legitur libris scat vel ebexit. --li dubitare, quin sic scriptum reliquerat Catullus. Fraudando sexti plus quam meretricis arara. Subaudi rem, ut saepe. Laudat hoe loco Catullus bonas
ira filiausta petist Vere. scit vero ill in dona complerari P taudando am,toris . nec quidquam permittendo , turpius rimi fere duim faciant illae meretrices, quae plus praestent
tum corpus di ipsum quoque caput proluxv x- I
Aufilena. viro contentas vivere solo Nuptarum laus e laudibus exarmis. Sed cuivis cuivis potius succumbere raseu, Quam matrem fratres cilicere ex patruo.
Sed cuiνu potivi succumbere par est. Proculdubio scripserat Veronensis nos red cuipis cm 'potius succumbere par est.
Multus homo est, Naso, neque secum multus .
350쪽
AD C. VALERIn Μ CAYuLLuH.-Multra homo es Naso, neque tecum multus homo qui J In hoc epigrammate corrigendo & explicando mirifice caecutiunt interpreto. Frigida sunt quae Scaliger ad hunc locum annotavit, nec meliora multo quae Salmasius ad Historiam Augustam contulit Scripturam quod attinet, ea istiusmodi in libris veteribus comparet. Maltus homo es Nase neque cecum multia tima qui D stendit.
lassi obitanter assiturare audeo sic scripsisse Catullum; Matius homo es Nast. Neque secum multas homo qui Dependiit.. Naso mulius es O pathicus. Explicemus singula. Multum interpretatur salinasus Φορ2z.ν ,
non satis bene. Quamvis id vocabulum absolute positum varias videatur habere sanificationes , eodem tamen omnes redeunt. Multus enim dicitur in quacunque re aliquis est n; inius, qui sit omnia solus& ter unus ut Marti alis loquitur, vel qui turbam reddit in uno ut Manilius. Ita quoque Graeci accipiunt πιλύν ανθρωπιν , quod Eustathius explicat . ου μέγαν πινα ἡ cpὸν , ὸ χυλῆον & t mere loquacem. Talem Cicero primo de legibus vocat Acrum Historicum. Nam quid acrum numerem ρ cujus loquacitas habet aliquid argutiarum s nec id tamen ex illa erudita Graecorum copia, sed ex libra. risis Latinis) in orationibus autem multus o ineptis. Datio summa impudentia. Sic e vetustissimis nostris membranis reformavimus locum Ciceronis. qui pessime, & sine ullo sensu vulgo legitur.
Neque secum multus homo qui Destendit J Destendere in sese licet pro
sensu accipiatur, pro seipsum cognoscere, hic tamen obscoenitatem notat. Idem nempe crimen Nasoni exprobrat quod supra Mamurrae. Vita quae monuimus ad illum versum, Non si dimis se ipse
Malivi et o pathicus J Tu quidem Naso multus homo es inquit Catullus, attamen qui seipsum demisso capite vorat, non multus est, sed solus. Concludit itaque, multus es de pathicus. Multus cui aliquid superest, pathicus cui quid deest, aut aliqua in re laborat. V v a