Commentarii Academiae scientiarum imperialis Petropolitanae

발행: 1726년

분량: 529페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

403쪽

CLASSIS TERTIA.

CONTINENS

HISTORICA.

405쪽

AUCTORE

Vlixi stre ex omni antiquitate limu maioribusT,b. XXIR

doctii limorum antiquariorum disputationibus no Figum . bilitatus fuit, quam S, quem produco, Uemue Ioannes Valens inter rari nos reponendum iudicauit Ioannes Harduinus autem et sere etiam Ezechiel panhemius, ex tanta prisci aeri copia Vnicum sui generis in gaza Regis Francorum superesse arbitrati sunt. Eius ἔκ l υ πο Spanhemius primus edidit ad Iuliani Caesares a), et fide praestantium apud Parisiinos antiquario-rtim custodumque Regii ci meliarchii subnixus EMI. in eo legentium, ad Emisenos retulit. Mo idem illustris vir, distacultatum , quibus haec sententia urgeatur, magnitudinem cernenS, cum praeterea littera illas in num exesas parum agnosci moneretur, posterioribus curis b sciatentiam retractauit, atque pro EMI. legendum censi ait ΕΔ E. x pro miseno num euaderet Edessenus Anno post

406쪽

Harduinus in numis urbium et popuIomm ilhistratis e

utramque opinionem repudiauit. Emissem item, ut Span- hemius, a Mesopotamia, in qua numus filii usius, nimis remotam priori sententiae repugnare monuit, altera autem in sententia, pereruditi, t aiebat, SpaIhernia, non potuit ac lutescere, quod . . . I. conspicue legatvr, cori famodo littera, iniuria homin M potius, quam Cetustate. gitia A II. legebat, ut esset Amida Mesopotamiae Contra Ioannes Valens d concedebat quidem, ingenio fe laoceXcogitatum esse, at primam litteram paullulavi detritam adseuerabat, ergo numum ad misenos relatum sic de

scripsit:

b. XXIV. ΥT. ΚΑΙ ΛΥ ΑΛΕΞΑΝ Δ POC. C. Maeander lau--ἡμ reatus, medio corpore tenus, deXtra hosam, humero laeuo clupeum gerit. ΕΜI. O. H. ECCOII. In crea A. Fμισοῦν ο λωνιας M leo πολεως Μεσσο ποῖαFLiας ripae 'S. Mulier turrita et Celata . insidens rupibus ante arulam, deaetra spicas tenet. Harduinus Valenti in Antirrhetico diligenter respondit, coniecturamque suam vindicauit e) panhemius ea , quae

contra se Harduinus diXerat, aegre tulit: nam ct aliae simultatum inter eo caussiae erant complurcs. Itaque cilinde praestantia et usu numismatum postremo labore et Ximio tractaret, desensionem siti susicepit f) Viderat interim et ipse timum cum lectoris Brandeburgici legatione apud Regem Francia dcfungeretur Igitur negabat, vel a se ipso, velis ederico Iorello, cuius in his

407쪽

mpERATORII AMMENO. a s

studiis exercitationem, unal fuerit, nemo ignorat, littera MI. atque omnino priore tre et quatuor agnosci potuisse, Iarduino autem et aliis, ipsi, puta, Valliantio gratulabatur, quil lis tam et D cm es et lyncei oculi conti-gibent Obiicit deinde nonnulla arduino, ne ei Amida sila nimis placeret , tum Valenti negotium facessis eique Vertit vitio , quod non ad uini ipsius a se probe et accurate inspecti dem, eius ectypum protulise , sed scuti ad Iuliani Gyares ab ipso Culgatus Derat. Ad postremum , ubi utcumque coniectunum suum de desii adseruerat, moderati animi insigne documentum dedit. Non enim dissilebatur, si quid earum litterarum in num legi possit, ob disertam Mesopotamia mentionem ad nullam urbem melius, quam ad Amidam, cuin eruditi o Harduin y referri posse. Qisii interim Ioannes arduinus ἰCum numi urbium et populorum ilhistrati in eius operibus selectis iterum ederentur, totum hoc suum de Amida urbe X punXit g), hunc vero num iam inter misenos strictim recensiuit: MI KO MII MECCOII et in ipsa area A. Hoc es Emesa colonia metropolis Mypotamiae, prinra : Gmus es Seueri Alexandri in thryn tiro regio. Hoc quid erat aliud, quam castra sua descrere et in alantis fidem atque clientelam se conserreci Enimuero dissimulauit arduinus, ne quis hoc ipsium petientisceret. Ea catas i Iobertus quoque , qui totu, ab Harduino pependit, omniaque ita πα6αδοξα tamquam in uenta perpetuitate digna consecrauit , studiose cauit, ne

D Amstelodum A. 7c Is s Librari iis Dirmem petam in traceditione lauatam ii se iccepit se iastiunt tamen eiuditissma viri, et praecipue maturini Veysscre acrosius V C. in Vindiciis veterum cristoriam, ipsum Harduinum emendationum omnium auctoiem, sub librarii nouit ite latere voluisse.

408쪽

quid sibi de Amida elaberetur Ceterum non est insteiaquens in numiS, Vt pro ratione aciei, qua Uiubque pollant oculi, et vel lucis, vel umbrae incidentiS, alio alius plus inrisue in obtritis vestigiis cernat. stiam ob caussium tametit me Harduini sententia oblectabat, tamen citius Valenti ut exercitatissimo viro credere me oportuit, adfirmanti, Μ in num instare, quam Harduino neganti,

primam litter ina apparere. Ergo in historia Osrihoena hinnaei experimentum ieci ingenii atque ut Valenti opem fer. rem . Mesopotamiam aliam inter Orontem et Clarysi arr-hoam coepi constituere ViX tamen pedem quasi porta

ad capiendam nouam prouinciam Xtuleram, cum iam eundem referrem et arduino me adiungerem, neque enim animaduerteram, eum signa sua reliquisse. Praeter num auctoritatem oculorumque, quae cuique obtigit, aciem, ratione quoque fuerunt, quibus quasi armis in hoc certamine summi viri congressi sunt, quaeue iucundae nobis spectatu et ad Operam nostram persequendam commemoratione dignae videntur Hic Spanhemius et arduinus cinitio plane consentiebant . hoc in umonon potuissi signari Emisam quippe quod extrameso potamiam longe ab Euphrate, prOXime ad Libanum Ontem et 1id rontem fluuitam esset reiecta, siue eius prouincia Cyrrhestica uerit, siue Apamene, siue magi Flaoenici nam scriptore, veteres inter se dissentiunt Vrgebatur Valens tamen dissimulabar Tamquam nihil ad se, aut ad caussam pertineret, quod in hac quaestione vim habebat maXimam , cum, inquiebat. Emis et M 6vitam laem hoc nitim tribuatur , fecit , O duas in hac prouincio, sicut

409쪽

Aut in aliis proxiwis, metropoles constitutas esse credide-rImus, nam cis Euphcatem, alteram trans fluvium quod cons mare 'i titur littera A in area nuwi , quam Inter- petati su mis, πgωJης, C in Carrbehis A pro e re- ας nya Iem l bye uiuimus. Imba quidem prima mel/ p lis colliituta , Carrhae Ocro Crbs, secuuda. Tantum apii Valentem potuit litterae unius a se lectae fiducia. Non dissite xitur panhemius, quibusdam in prouincii metropole fuisse duaS, at mirabatur, quemadmodum Valens Mesbpotamiae metropolin daret, quae ipsius confessione, cis Eupla item in Phoenicia esset adscripta. Deinde ei in memni iam reuocabat Edessiim, quae sub eodem Ale-Xandro Seuero, item Vt Carrhae, metropolis diceretur in numis, et vero sine controuersia Messipotamiae. Cum autem ti .im num una Carrharum sub M. Aurelio M Jαο-πολσως te aestar, dignitate insignitum obiectat, temporum diuersitus et fortunae istarum urbium vicissitudo facit, ut

hac re quemquam minime oporteat commoueri. Contra

Spanhemii coniecturam nihil admodum Valens : ardui

nus vero primit in littera MI. conspicue posita, opponebat, ita consi letud aem in numis Edessent obseruatum,

ne lite tamin prorsus contemnendum illariim in numis regionum erat , si praesertim totum auers: ie typum huicco notationi ad unga qualis neque rapud Ioannem Valen-X, 2 tem,

o EA ECCHN LN ut Spati hemius in arduini Cntentia coismiter mendauit, non E AECCAIs N. Sed confundit etiam alias ar-diiu.us desit os in Macedonia et Edessenos inmesopotamia. Vide istoriam

410쪽

tem, neque apud Henricum Norisium si aut apud alios

in Emisenorum numis reperitur. Ad Edesseno enim quam proxime accedit, nisi quod astra desiit. Spanhemius nu-nnim a Ioanne Valente editum inscriptumque KOΛΩ. ΜΑΡ ΕΔΕ. Harduino rependit. Est apud eundem Valentem numus cum Elagabali reo ομ η et vultu solis radiati, inscriptus ΕΗΙ. ΟΛ. viis colonia et Xstant quoque in aliarum urbium numi huiuscemodi formaeeXempla. t tamquam non est reticendum , propter nimium elegantiae et concinnitatis studium antiquario plerosque effecisse, ut eorum in operibus haud stias, plusne huicce rei et sita iudicio, quam veritati inseruierint. Facile contingere potuit, i, si quae litterae, quemadmodum innumeris in numisimatibus accidit, margine inter cudendum detruncato absicissae sunt, ab antiquariis deinde sine notatione relinquerentur, tamquam si deessent nullae. In hoc instituto veteres limos exprimendi tamquam integros, nuSquam tuta fides. iii numos Graecos copiose tractarit, quid dicam, quantumque detrimenti ea eccon cinnitate importatum sit, secum velim recolat. Antonius Pagius, grauissimus idem et aequisssimus censior, cum anum Traiani, ut eum Carolus Patinus ediderat, prope circumuentus atque in angustia es et redactus, deinde autem eum a Toinardo et Valente cognouisset, Hadriani

esse, hinc , inquiebat si paullo quidem commotior, sed ab iusta indignatione, intesistere est, quantinu obsint eruditioni antiqltari , disin, ita in uinis et infriptionibus habentur, iam satis accurate describunt , et, quod peius,

ha In pochis Syromacedonum p. s. Clitica Historica

SEARCH

MENU NAVIGATION