장음표시 사용
121쪽
Te praeripuis poebis vitae usim Mart rii, aliisque eum Decitantibus.
A, o Nexus hujus Cap. cum hoc opere. r. Apologia ustini minor sub Antonino Pio scripta. f. r. Urbicus, Praefectus non Urbi Ied Praerori . . . Urbicus quis', quando Praefectus f. Idem ex Mole' inoesiuinur. s. Mallor Apologia p. indosoripta ' obiter is in te crucis sibi Iriperauris 3 6 cui et mi A logiarum ordo Sementia communis convellitur. 7. Piritim mores se Rustico es πιι ejui comisim . . . f. I.
Ecce tempus ubi tenebris prioribus dispulsis, nova lux asi
fulget4 Chronologiam nostram confirmatura adest. Hygini piscopatus Epocla est celeiarrima, qua Haereses plUrae quisii . que Ecclesiam Chiistianam discindere coeperunt. Ad haec tem-nis. pora Valentinianorum, Cerdonianorum, lylarcionitarum, si
nimque Pinitia reseruntur myae si probe expendantur, ad
oculum demonstrentur, dubium nullum amplius superesse poterit. Cum enim detur tempus, ito orti sunt Haeretici, S: Epis copus Rota.anus, sub quo orti sunt Dabitur nisi fallor, po-cha tutissima alligandorum Episcoporum Romanorum ad annos erae nostrae. Iam aliquia hac in re prae caeteris praestitit Cel Peusonius, praecipue in arcionitarum, di Montanistis rum sectis quas citius incoepisse, ae quidem vulgo credebatur, ostendit Sed pauca, eaque non semper firma satis attulisse vitus est , unde tutum opus de novo incipere decrevi, cquotquot potui viis , indicia certissima coacervare, quibus qua: ni
122쪽
mo hie solveretur. Hoc autem non sine minis laresson, bus seri potest. Quas Lector aequi bonique consula rogo,
praecipue cum in magni momenti disculsiones contineant. Si quem tamen ejus ceniteat, per me licet, statim ad Cap. seq. transeat, Sc digrelsiones deinde otiose legat.
Primo, summe necessarium est, Justini Martyris Historiam, qui id praecipua Capita, excutere, quae nobis praecipuum sere indicium originis Haeresum suppeditabit. Quod eo lubentiu facio extendoque , quia alias id nobis usui erit, cin specie ubi arduam quaestionem de ano Martyrii Polycarpi solvere
Tres Epochae praecipuae hic excutiendae sunt. Prima, Tempus Apologiae primae lusum viartyri scriptae secunda, Tempus Atalogiae secundae. Tertia, Tempus martyrii Osini. Operae pretium autem duxi secunda incipere, utpote quae baseia, instar reliquis esse debeat. g. , f. a. pologia iustini minor secunda dupliciter intelligi po-Apologia est, ordine temporis, minor esse secunda creditur, ordine tablati: tionum vulgatarum, major secundo loco est. De primo se s hic agitur, adeoque de illa Apologia minore, quae Imperatori inscripta non est, 'istoriam Martyrum sub Vrbico continet, atque in libris prima est. sub An Statim pono polosiam hanc Imperante Antonino Pio scri tonino tam esse. Nam inici Praesecti severitas, proxima ejus M. sui serendae occaso fuit. Et brevi post iniquam Urbici sente lim Iustinum apud Senatum questum esse, ex eo patet quod
fronte Apologiae Heri vavique tertius χθε 1 κρύη, factam hanc persequutionem dicat At vero Urbici historia sub An tonino Pio contigit od facile patet ex dicto Lucii ad Urbi- cum Hac ρ- - imp More, nec Philos , Caseris ME. - . ἡ πι--τα, - - τοκρατοει δὲ φιλο- κάθσαρι παιδε ..., σεις. Lege ut sensus aliquis sit οπ έ..,
123쪽
Apolopiam hane M. Philosopho, Quem oblitam stituant.
quo uc refuto. r. solent illi verba citata de Vero intelligere, atque legunt ευροβους αυτοκρατορ , ut Verus ibi ii de nilosophi Imperatorum filius vocetur. Quae mutatio nimium audax est. Mea
enim facilis est, des quod praecipuum Eusebii auctoritate niti-tire, sic legentis. a. Juxta hanc interpretationem, nonnisi Veri mentio fit in his verbis, Philosophi vero nulla, qui tamen praecipuus Imperator erat, atque sapientissimus. Dixisset sane Lucius Urbicum indisna Philosopho de Vero facere. Nam quod i dicium sapientiae Verus dedit, ut solus hic nominetur la. Aiunt quidem notari hic sectum Veri, nec Pio avo nec Philosopho Patre dignum. At nullum est hie Veri facitum. De Urbici facto agitur, & ad eum verba fiunt, Veri nulla hic
partes, nisi quatenus Imperator cum foret, talia tamen iniqua
judicia toleraret. Sed hoc Philosopho perinde conveniebat, imo magi, multo, silus enita sere Rempublicam curabat, Vero vel absente, vel negotia seria refugiente. . Alii haec ablurda vitatur reddunt, Non facis Pio Imperatore, nec Philosophi Caesaris filio digna , ut Pius hic sit ipse Μarcus Philosophi filius Verus. Sed Marcus nunquam Pius dictus est, nisi quatenus istitulus omnibus Impp. dabatur. Curemo, proprio arci titulo nocto, minus Oroprium et Justinus dedisset objicit vir summus Pagius a A. 62. n. s. nonnulla M. Aurelii facta Antonino Pio tribui v. g. a The mistio pluviam miraculosam in bello Marcomannico. Sed ape tum est illos uetores sequiores imperitioresque duos ni ninos confudisse, quod nunquam in συγ υἰνοι doctioribusque videas. Addit Pagius si emarcum in nummis, Mi uriptionibus Pium vocari. Sane quo sensu omnes Impp. ii dicebantur. Sed Justino ad proprium arci titulum alludendum erat, praecipue cum apprime scopo suo conveniret. Idcirco videas eum in Apologia Majore continuo ad Philosophilaenim resti , in Marcum urgere. Postea quam inepte
124쪽
hi Iustinus loqueretur, in eadem Phrasi eundem Imperato rem, Pium Philosephum separatim vocare, Qquasi dis 'idere. s. L. Verus M. Philosophi non situs erat, ut hae interne lationes supponebant, sed ex adoptione frater. Excipit Pagius
I. c. Verum hic non Philosophi Caesaris Marci filium diei, sed absolute, Caesaris filium nempe L. Elii patris sui. Mirum inventum' Caesaris nomen absolute positum , non potes signiscare nisi Caesarem nunc viventem, non vero aliquem defunctum arbitrarie intelligendum. Nec obstat locus Capitoliui in Vero ad fin ubi Caesaris persona ita deterininatur, ut nulla subsit ambiguitas. Verba sunt, mortuoque Lucio Cesare illatum ejus corpus es Hadriam sepulcro , in quo e Caesar ager ejus naturalis Ap Erui erat. Quis non videt quantum hae phrases differant C. , Paeter I usi de Metui sum seriit 6. Manifesta in verbis Justini est subordinatio. Ἀlier Imperator absolute vocatur, alter Caesaris filius. Sed Marcus de Lucius erant aequali dignitate praediti. 7. Justinus, non longe ab initio, mulierem illam Christianam Imperatori obtulisse libellum dicit, σοὶ αὐτοκώτορ . Cur non μν αοῖς ἀψυκράτορσι scilicet unus tunc Imperator summus erat, Erso sub Pio haec scribebantur. Ait Pagius saepe, duo licet fuerint Impp. unius tantum mentionem factam esse
in occasonibus publicis. Sane, ubi negotium ad unum tantum specitabat, non alias Polycary exemplum ἀπροσδιονυσον
est, aeque ac Martyrum Lugdunensium. Nondum enim comm quo anno Martyria haec contigerint, ansi probabiliter ostendetur, uno Imperatore regnante contigisse. Addit Parius. nummos, qui imperantibus Marco S Vero, unius tantum Augusti mentionem faciunt. Sed dispar est ratio. Ubi in Verinummo PAX AUG. lesitur, de facto peculiari Veri agitur , qui Pacem cum Parthis fecerit. Quae licet utrique communis fuerit, cum tamen Vero deberetur, ipsi soli aliquoties tribui poterat, in ejus honorem. Deinde non desunt rationes, quae
suadent PAX AUG. reddi debere Pax ingusta non is
125쪽
gusti. Tandem dantur exempli vocem AUG. similes A, vivas, in plurali interpretandas esse, licet duplieatio ultimae litterae v. g. UGG. neglecta suerit. Sed inutile es
his immorari. Nihil itaque opponi potest meae sententiae , nisi Eusebii auctoritas, quem Antonino duos tamen saepe confudisse constat. Et cur non confudisset, cum suo tempore Maximinum QAlaximianum confundat Sane en are Eusebium certissimum est, cum verba Iustini prout ab eo leguntur, ut supra retulimus, ad Verum pertinere non possint. Igitur constat Pio oblatam esse istam polo iam.
f. 3. Nihil aptius ad nunc nostrum scopum erit, quam si tempus investigonus, quo Urbicus ille Praesectius fuit, sub quo ζ' ςά cuncta contigerunt de quibus queritur Justinus. Et primo 2 et 'videndum qualis Praefectus fuerit Ad unum omnes eum Urbi Urbi sed Praesectum fuisse credunt. Sed id falsum esse multa sunt quae mihi demonstrant, quae huc reseram. Pinno Urbicus apud Justinum de Christianis tanquam talibus cognoscit sed Praefectus urbi renitionem collegiorum illicitorum nonnisi severi tempore obtinuit severum enim id ossicium maximum in modum ampliasse notum est , ex toto tit. . de ficio Prafecti urtis, liquet. Et hoc Privilegium in specie tunc Praefectis urbis tributum esse, testis est mihi Ulpianus , qui Dinui Somu refripsit, inquit, ras etiam, quit Euhinnis. να-ων ---r, v d praefectum in bis accusandus. l. i. f. 4 ff. deiff. Prael. Uin Christiana vero IIccles inter collegia illicita pertinebat, adeoque nonnisi a Severi temporibus, id est, ineunte Saec ut a Praefecto urbis judi
Secundo Urbicus Iustini Christianos ad mortem tantiabat. Id vero juris urbis V secto nequidem post Divi severi re
scriptum, competebat. Nam in Tit. f. saepe citato , λεπτομερως omnia Praefecti jura recensentur, sed nulla alia puniendi potestas ei tribuitur quam non capitalis. Releg di depor-rmaris in insulam, mmo inor dis m, licentium haber.
126쪽
De mortis supplicio altum silentium. Imo deportandi in es modo Severo concessum, L . . . de Legatis Tertior Ptolemaeus ab Urbico contra omne jus supplicisas dictus, de Lucius qui id graviter Urbico exprobrat, ad Imperatorem non appellant, quod sane, si potuissent, fecissent cum Romae essent, nec Imperator iniquus Christianis crederetur,: c. Λ Praesecto autem urbis appellari poterat L 38. . . GMin. l. ira. f. s. D. . rex Hii L 3. C. Neod. δε αροι Nono Praesecto Praetorio, . . . de Sem. Prasi is C d is peti quod asserit quoque , sed deinde mutatum nempe post Constantini tempora ut exal citi patet dicit Charisius i. n. f. . . deiff. Praef. Prael. Non igitur Praesecto urbis conveniunt, quae Urbico suo tribuit Justinus. Aod cum ita sit, omnino Praesectus P torio fuit ille Urbicus. Et sane quaecunque hactenus recensita, QPraef. urbis non convenire diista sunt, cuncta Praef. Prael
rio conveniunt, quem notum est illimitatam auctoritatem habuisse , di vice Imperatoris omnia egisse. Utpote cum Impe- rator tanquam Dictator haberetur, Praesectus Praetorio tanquam Magister Equitum, teste Charisiol un. pr. D de Ois. Pr. Prael. Unde ne Iongius abeam, in hoc ipso tractatu, sevisi tiarum, summae auctoritatis Tigellini mentionem fecimus, sub quo Apostoli passi sunt. Inde factum, ut Imperatores ipsi hoste Praesectos timerent, ideoque nonnunciuam eorum potestatem in duos dividerent, quod inter alios de Severo testantur Historici, necato quem timebat Plautiano. Nec dubito, non aliam ob rationem Praestetani urbis auctoritatem ampliasse Severum Adeo ut iis quaedam Praesidiis Praetorio detracta tribuerit, vel certe Jurisdictionem in quibusdam concurrente dederit. Quod αν παροδ dixi.
Urbicus runt qui Urbici nomen in Iustino non proprium sed appello istis ς did unt, quia Praefectus Urbis etiam Urbicus risti sectus dicebatur. Sed ne dicam huius exempla praeter unum alii. aut altaruis non dari nec id in Graeco sermone seri potuisse;
127쪽
suseit Urbiculi, non Urbi sed Prael praesectum Lisse. Fuit
itaque Urbici nomen proprium mentionem autem Urbici Investiga. sub Antonino Pio facit Jul Capitolinus cap. 3. Nam ctor Ii'ξ ramos per Lollium Urbicum Marum vicit. Et hunc ipsum Lot h. lium Urbicum Praefecturam urbis gessisse apis leuatur apud Gruterum XXXVI. 13. Apollini Q. Lollius Urbicus Prae Urb.
Unde non minim eum etiam Praetorio deinde praesectum esse. Duplicem autem habeo viam penitius tempus investigandi. Primam suppeditat Iustis Capitolinus, qui in vita Antonini
Pii Praesectos Praetorio, qui sub eo fuerunt, nominat, his omnino verbis, Successarem vivem bono judici nulli dedit, sirisphii praefecto Urbi Iedlerenti. Nam Gavius Maximus praejetius
μιμ mi Fabium Repentimum crim--- Victorim. m. UAE, cus ergo post hos omnes Praefecturam gessit vel Repentino vel Victorino Tortuo. Non enim dici notest Collegam eum fuisse Gavii vel Tatrii, DRe enim uo Praefecti erant. Solos enim illos fuisse manimo indicat Capitolinus, ubi duo sumini Taula substituti, diserte monet. Administravit itaque Gavius Praefecturam sub Antonino Io Inscripti XX annis. Imperare autem coepit Antoninus A. CXXXVIII. Bybo must medio. Unde desinunt XX anni A. LVIII medio. Et φ - idem ex aliis monumentis egregie firmatur. Nam circa A.
C XVII. Praefecturam gerebat Oppius, ut testatur vetui rapis apud Gruter CCCC v. io.
C. Oppio C. F. in Basso P. C. .
128쪽
Pr Auxim. . Leg. ii Id. l. sel. VOc Aug. Ab actis seri Pr. r. c. Et ex latere ejusdem inscriptior, Posita. I. I. Iul.
P. Caelio Balbino. Cos. Id est A CXXXVII. Secundo Post A. CXL. Praesectum fuisse Gavium alius Lapis ostendit CCLVIII. 8. Tertio Eum adhuc A. LVI. id muneris habuisse, inde patet quod asetius Maximus eius successor eo anno Praetor fuerit. Lapis lius CXXVIII. s. M. donio Sylvano C. Serio Augurino Cos. C. Tatio Maximo. r. T. Flavio Anterotiano S. pr.
Consules hos enim in sistis non exstantes, recte ruditi anno CLVI. restituerunt, olim ibi extantibus Plautio Vlvano. qui procul dubio Μ. Πonius lautius Sylvanus dicebatur, Sentio Augurino, qui odiis vel recte vester errorem iaci pide vocatur. Itaque successit Gavio in Praesectio C. Tatius Maximus, circa A. CLVIII. vel CLVII. labentem, cum Gavius ad vigesimum Praesecturae annum pervenisset. Et videtur altius ultra annuum statium Praetorio non praefuisse. Quo mortuo A. CLVIII successerunt Cornelius 3c Fabius, qui procul dubio per annum unum munus hoc administrarunt, ut plerumque fieri solebat, unde Capitolinus eos ossicio immortuos esse non adserit. Itaque A. LIX. libente, vel CLX ineunte Urbsecus Praefecturam sortitus erit. Quod investigandum elat. . s. s. Alia via Urbici tempus nanciscendi in Apuleii I IM
BApμ' ii iurensi, seriptis exstat, quidem in ejus pologi , ubi tuo. sicinius AEmianus testamentum quoddam impugnasse dicitur, hia i Lollio indico. V. C. repulsus esse. Hoc non diu antea
129쪽
eontigit quam Apologiam scriberet, nam post nuptias udentillae factum est, quae recentissimae adhuc erant cum se Apul ius desentiret. De his constat. secun is scripta est illa Apologia sub Pio Imperatore, quod tum aetas Apuleii suadet, tum manisesto ipse testatur, cum se
re has Imperatoris A perorare dicit, pag. 327. Tertior Urbicus, cum haec polopia diceretur vel paulo ante, Praesectus erat Praetorio. Id sic probo ut milianus, apud eum Urbicum,avuncini sui testamentum oppugnabat, inita quiam minacia, in cum Alim Urbicus V. C. ... promin set, eam 4 Upma voce juraveris ... Hud testamemum fictrum se, in agre Lollius inbicinia ejus pernicie temperarit. Adeo obstinatus Actor dubitassetne ab Urbici sententia appellare, si vesminimus locus adpellationi fuisset Sed nempe Praetorio Praesectus erat Urbicus adeoque ab eo revocari non poterat. D ulterius probatur ex eo quod Apuleius Uriacuim,ri C. L.
Conseia rium virorum, pronunciasse dicat.
Quarto Quo Antonini Pii anno haec gesta sint, ex Apu-ὲrii aetate apparere potest Nam non Plutarchi modo sed Sexti mentionem sicit, iis maternam originem ducere ait. Si ponamus matrem eius sexti sitam esse, tunc sic ael tem eius investigabimus. Sextus Praeceptor fuit M. Aurelii
circa A. CXL adhuc florentis aetatis omnino, nam Plutarchus eius avus tunc adhuc in vivis erat. Ponamus Sextum XL. . annos tune natum fuisse, quod tamen nimium fle metuo;
certe in desectu non peccat, tutus fuerit circa A. C. Ergo lotuerit stiam habere ante A. CXX ex qua natus erit Api
ejus circa XXXV unde peroraverit circa A. CLX., annos natus XXV adhuc Juvenis ut ipse testatur, sed iam tamen Clarus, qui jam triennii spatio vid pag. 3io. pol. ex itinere Atheniensi aliisque redux erat, quibus diu umnor
tus fuerat,4 in quibus multa iam scripta ediderat. c. Haec miliis aliis rationibus comprobari possent. Suffciat autem hoc, ex quo plus satis patet, nullo modo potuisse puldum ante. ,himim circiter Antonini ii annum Applogiam suam facere. Vως -
130쪽
Unde sequitur Vibiomi Prael. Praetorio circa extremasti temγα suisse, quod illo modo supra detexeramus.
Caeterum non credo revera uirium DPlutarchi, sexti gente suisse. Id enim sub Lucii persona in sabuloso Metamoris phose . opere dicit. Sed id tamen inde sequitur, eam fuisse aetatis putri rationem, ut haec ei potuerint tribui, quae ines sabula uiuuntur, Qui de sexti posteris loqui potu
Non igitur amplius latere potest, quo tempore secunda I stini Martyris pologia scripta sit, nempe A. CLD , Ant ni ni Pii penultimo, vel CLIV. Figendum jam primae pologiae
f. nis Apologia ordine temporis, Librorum impresi
bo editi rum autem ratione secunda, imperatori Antonino Pio, M. Aurelio ML. Vero Caesaribus nuncupata est, unde dubium haede te esse non potest Sed quaeritur praecipue, quo tandem iVlix Antonini anno edita sit. Videtur omnino nota intrinsecari
sti ta ratam in ipsa Apologi reperiri, ubi Justinus asserit se C L. annis post Christum scribere, pag. s. sed non sine magnis dissieultatibus adhiberi potest haec nota. Nam Patres parinii
accurati plerumque Chronologi rotundum numerum etiam multis anni 1 vero distantem lumebant. Nec inter eos ipsos
constabat de vero nati Christi anno ramo apertum est hic emive Justinum, qui Christi nati itatem sub Cyrenio collocet, inde ri Cyreni CL amios numeret. Prius salsum essessi die constat, posterius non minus falsiim est Nam Qui mnus in Judaeam circa Er vulg. VII. venit unde pologia post Vm scripta esset, quod tamen falsum est. Haec sunt quae adversus istam notam obiiciuntur. Quae nota 'mis fictum, ut Chronologi varias notas liqvique disquis d imo lent, quibus Apologiae hujus tempus dete inarent, licet tam exiguo successu id praestiterint, ut nullam adhuc protulerint alicujus polideris. Et praecipuae quas allegaverint, Eusebiimodam loco, vel alia deteriori auctoritate tutantur. uana