장음표시 사용
91쪽
DE ANNI PETRI, dcc SIGILLATIM. ;
sedit. Et sic sane habet Eusebius ipse in Clironico Communi itaque consensu omnes hic catalogi conveniunt, unde indubium est veram annorum sumnam in assignatam esse. Librum Pontificalem non moror, qui XV annos habet, γrore manifesto pro quo recte Manuscripti codices bonae
notae XI. legunt. Minutias mensium S dierum, quas catalogi nonnulli Latini addunt, ut futiles omitto, prout inter Eruditos constat, alibi dicendum erit. Si ergo cum A. LVI. initium Lini coniungatur, desinet ejus annus XLmus cum A. LXV Unde apparebit eum sedisse usque ad A. LXVII. circiter medium, adeoqire inter I In ira X Imum Episcopatus annum obiisse. Nec errasse nos in istis temporibus figendis, sed omniavi, storiae accurate respondere manifestum est. Nam primo, sisepra Cap. III ex variis testimoniis, S ex ipsis indiciis intermnis ab Epistola Clementis desumptis, videramus eum VI medio Lino successisse. Nam scripsit ad Corinthios
ante A. 69. per Cap. II S. . , cum jam Episcopus esset,sCap. eod. quidemiamabannuo spacto ibid. N. 7. Ergo circa finem vel medium anni L in successit Lino, ouod firmabatur, cap. eod. f. Arg. s. Ergo recte comititutum est Lini tempus. Secundo mortui sunt Apostoli A. LXVII nondum medio, quod multis indiciis omnium, is ipso in tempore constat. Unde vicissim Lini tempus confirmatur. Nam p. I ad Timotheum scripta esta Paulo, non longe antemari riuin, sed aestate tamen praecedente per Reaia Cap. 1 .
V. 9, 2I. Ergo aestat LXm. Ergo Linus ad medium annum LXVII. vixit. Non diutius, nam mortuus est aliquotmyore ante Paulum Petrum per Cap. 2. W3. Sed Ap soli mortui sint anno LXVTII. Constat itaque Liuiu sedisse annos Tin menses aliquot, ab A. LPT ineunte ad A. stra medium. f. c. Successit autem ipsi Clemens, Si quidem immediate, di
92쪽
Idque patet . ex tempore mortis Lini Linus mortuus est
A. LXVI medio Immediate ei successit Clemens. Ergo. a. ex tempore ni ortis Apostolorum. Amfle probratam est, Clementem vivis Apostolis Episcopum fictum. Sed Apostoli mortui sunt A. LM ILL rgo. . ex Epistola sua propria, Hegesippi , Irenaei, Hermae aliorumque auctoritatibus,
quae omnia expensa sunt supra Cap. 3. hic meridianarius demonstrata. Alia indicia non coarcervabo, me inutilem Iaborem aggredi videar, cum ea, quae dixi, supra omne d
bium sint. De tempore quo Clemens Episcopatum gesserit nemo sanus dubitabit. Adeo communi consensu oennes catalogi ei M.
annos tribuunt sic omnes omnino Latini, sic Eusessius in Historia MChronico, se Nicephorus, sic syncessus, scE
tychius. IX. itaque anni Clementi maneant, quos pro incompletis, habere Eusebius in Chronico videtur. Dubia res est. Quomodocunque fuerit, desinit Clementis tempus in A. LXX'. num ineuntem, num medium, num exeuntena, ignoro. Scio
Marsonium aeque ac Dod estuma communi sententia recede re. Ille annos sere XIV. Clementi tribuit, non eo nomine refutatione dignus , quia nulla ratione, auctoritateve hoc Paradoxo firmare dignatur. Iste Dod ellus se incertum tempus asserit Clementi, sorte n. vel annorum. Sed ejus commenta iam supra explosa sunt. Non omittam tamen eum
isthie novo tela se munire, sed omnibus reliquis obtusori.
Hegesppus inquit, primusRomanorum Episcoporum succes sonem scripsit. Sed scripsit sub nicet , medio Saec. T. Id tempus, ultra memoriam unius aetatis 1 tempore Lini, ne nc leti 'lementis distat. Ergo homines, quos circa eam successionem consuluit Anicetus Romae, ultra varesti tempora eum de nulla re docere potuerunt ouas vero nulla vestigia, aut monumenta antiquioriim superessent Quasi omnes Romani adeo ignavi fuissent, ut nemo h prior aetate rerum gestarum notitiam hauriret imitas nec ellii esset Hegesippum
93쪽
Lubens fateor me nullo indicio proximo sinem Clementis firmare posse. multi enim vel levissimam notam Hil Oriciam. R nullum Sy ichronismum producendum habemus, utque ad isne fixit Episcopi, quem in GV . alligamus sed praeterquam quod indicia in consi man quidem, sed absoluta necessitatis non sunt Praeter id, inquam, anni Clementis, vvelli , S: Alexandri, qui indiciis careat, cor fimantur ex indiciis nigulorum se ciuenrium piscoporum, ita cum i dubia sint, certa erunt etiam priorum illorum tempora.
f. 7 Superest nencletus, de quo duas propositiones as s . sero, auctoritaribus indubiis nixas Primo, sedit Anactetus ac- ' tinos XII. Ita catalogi Latini omnes, si Pontific-lem excisi: ' φῆμ pias librum catalogum sub liti. f. qui x innos habent, manifesto mendo DCleme: ite derivato, cum et tam manuscripta Pontificalis recte XII haheant. ara Eusebius Secundo, sedit Anaclitus II annos. Ita Nicephorus, ta syncellus, Ita Eutychius. AEquales sunt auctoritates, quis sal susci sorte neuter, omnino : nam si memor sit Lecito eorum quae supra dicta sunt, ne ictetum sciet cum Luio sedisse. Sedit ergo XII annos, si totum ejus Episcopatus tempus respicias, sed sedit modo II annos post Linum. Initium vero Lini coniunximus cum anno VI. Ergo ini tum nenclati coincidet cum A LVIII. Mors Lini erat A. LXHIL mors ergo Anenctera A. LXIX. Adsunt- ne indicia Historica quae hanc Chronolo etiam fimmenti Adsunt Linus Niletus seu Anencletus simul Episcopi fuerunt. Non ejusdem Ecclesiae. Ergo diversarum. sed quomodo diversarum Alier Gentilibus, alter Judaeis comversis praeerat. Uter Iudaeis Dubio procul Linus a Petro Judaeorum Apostolo constitutus, & primae Ecclesiae L pisc pus, quae solebat Judaea esse, cum praeterea constet primo Ju- catos Romae credidisse. Sed quis ergo nenc letum Centali
94쪽
Ecclesiam Romae undasse non Iudaeam quae iam erat, ergγGentilam cons. Gal. IL 7. Si liaec omnia recolas, ne vel unum momentum haesitabis, quin assi es Anenclatum a paulo constitutum esse. Et quanaol Non statim antequam Paulus Romae multum egisset, non antequam Paulus Ecclesiam fundasset, sed procul dubio antequam abiturus esset, quemadmodum Ac Petrus discessurus Linum constituit. Ergo Anencleti initium
pertinebit ad A. IHIL, quo Paulus custodia solutus, Roma abiit. Ero recte constitutum est supra. uoad finem Mencliti Lia T. constitutam, id se .ctum est supponendo annos completos, cilia, quae in dubio praesumi solent. Interim vero simile videtur eum jam A. LXVII decessisse, quoniam Hermas, non ei aeque a Clemen'ti, iubetur exemplar visonum tradere vid. Cap. III. Ponatur ergo initium Anenclati A. Anu ineunte, sinis L LVIII. libente anni quibus sedit erunt XI. Et u velis
ejus durationem usque in XIImum annum extendere, non, obstabo quominus ejus initium ab A. LVIL. labente sumas. Caeterum cum Paulus nencteto Eccletiam traderet,
tuit simul Linum confirmare, vel potius, Dio es eius restringendo, eum separatim Episconum circumcisorum statuere. . Unue liquet quamobrem Lini desinatio Paulo in constituti
nibus Apostolicis tribuatur. Deinde hoc notandum, recte asseri posse nenc leto neminem succelsisse in sua Ecclesia, cum historia Ecclesiastica nullius mentionem faciat is videtur
Clemens, vir magni nominis ponderisque, sicile utramque Ecclesiam sub Episcopatu suo uniisse. Cogitabam olim num forte Cletus ille celebris revera extitisse: enclatoin E clesia illa successisset l. f. t. Itaque ita determinata sunt tempora primae successio-i, b μ' nis Romanae , quae ni nc colligam S in se a Catalogi ad- Atuae. ditis Consulibus re an. Nempe, Petrus Apostolus primus Oniae sedit ann. A mens ' de ultra mense Octodri, arcello inviola Coss. anno Mnaa mensem Aprilim , saturiuno ac scipione Cos . . L
95쪽
Linus Episcopus sedit solus annos II., in Ecclesia Iudaeonim L . in genere annos XI. a Saturnino, Scipione Coss. . A. LVI. ineunte ad Capitonem 'usum Coss. L LXV m.
Anen intus Episcopus Gentium sedit annos XL supra, ad annum 1 --. a Nerone 111. Nequa Cin anno LHIL ad Galbam Vinium LXIX. Coss. vel ab A. LVII. Ner Hne L. Pisone Coss. ad annum XVII Italico, Tractato
Coss. Clemens Episcopus sedit cum Anenciet ann. I. sere, bis
rualis 'meonis Hierosol mi M. f. a. rein cimisur rum Exemplum in anno . Trallani. Johamus M. ita dia. vixit, credit. Irovisis, ContrWium ex Papiaprobatur. . .
96쪽
t. ridebitii quidem prima ronte a scopo nostro assem enti 'xiψ hujus capitis rubrica. anterim etsi foret, non inutile
sane occalione .ua, quaedam Claronologiae Ecclesiasticae DPita delibare, ubi tuo via aliqua Oblervatio proponenda sit. Praeterea multui cum proponto meo cohaereat, quae hoc capite
dicenda habeo. temporis adfinitate. dicam, singula de quibus tractabo partim directe, partim induecte adii eme tem pertinent, in quo nunc substitimus, Q. aba,inorum
mentionem fecimus. Recogni Clementis noti esse Recognitionum Libros hodie constat.
Antiquissimos tamen esse, alii dixerunt, o ego paucis '' in Cop. III. comprob vi, ubi etiam fidem historicam omnem Recognitionibus tribuendam asserui, utpote Auctoris p
stolicis temporibus vicini, illiusque adeo arvi historiae gnari. Objecti tam ea gravissima lupererat, imputatus nempe Recognitionum auctori Anachroni,mus putidissimus. Hunc me defensurum promisi, ε ita non mouo Recognitionum auctori, ta sarta tectaque manebit, imo multum crescet, sed Qeo certiores erunt theses, ad quas confirmandas ejus librii Ddio usus sum. via. ti' nempe auctor Recognitionum operi suo Epistolam, eobo u. DUmine Clementis jam Episcopi Roniani ad Jacobum, sto. Justum, Fratres Domini dictum, Hierosolymorum Episcopum, in quibus litteris mentio fit mortis Petri Apostoli. sea Dcobus mortum est eo tempore, quo Albinus, Neronis ii
mine, in Judaeam venit , hoc est . . LXII. etrus vero modo aliquot pol annis. ξigo turpiter errat Recognataonum auetor. Jacobum autem illo, quo dicebatur, tempOie mortuum
esse, Josephus diserte testatur, qui ab An no Pontifice in tabrium vocatum, rapidationis suppliςio addictum si mrrat.
97쪽
ti ba . aegerrime id tulit, c. id Iosep Antiq. Libri xx.
Cap. VIII. Aenosco haec Josephum dicere, nec ideo Josepho menda-Ins pho
cium tribuere velim. Agnosco tactu secundo, vera hic di-n Ollop-
xisse osephum , sed ego eum ideo auctori recognitionum pQM contradicere. Qui aliquid iniquo tempore cogitatum dicit, de qui alio tempore fictum amrmat, illi ni ullo non pognant, sed ii 'AM tempora concoraeibit scriptura , inquit Patrum φιλοσο*ωΤατο Augustinus. Et hic est hoc loco casus. Asserit Auctor recognitionum Iacobum adhuc vixisse cum Petrus moreretur. Asserit Josephus eo tempore , quo Petrus
adhuc vivebat. Jacobum, sententi Judicis morti damnatum fuisse. Sed Auctor recognitionum non negat Jacobum saepe in ultimo vitae discrimine versatuit esse, vicissim Joseplius
non asserit sententiam revera executioni traditam. Quidni ergo supponatur, voluisse quidem Ananum sententiam suam exsequi, sed impeditum esse, Δ tandem veniente Albini interdicto, im
ritum ibisse ejus prvositum Testatur sane Josephus, plerosque Judaeorum impatienter Anani sententiam tulisse, statimque Albinum de ea re certiorem secisse. Et mitani etiam Ag ip pa Rex, qui idcirco Ananum Politiscatu removit, ei obstistis et qSed haec intra merae suppositionis limites oercere nolo Praegnantes rationes verum i omnino esse ostendunt. Et utilis Oebiudicio quodam ex ipso Josepho desumpto incipiam, citant ex consem eo Eusebius aliique antiqui locum quendam, ubi de desola-xuotione Hierosolymorum aerens addidit, Hac ideo contigise , quod nisi Iacobum illum Pu tum interfecissem. Intercidit hodie iste locus, quo fato dubium. Sed legebatur olim. Inde duo hase observo. I. Si Iacobus mortuus L . vel 9. annis ante excidium Hierosolymorum, an Iosephus aucto Judaeus huic causae, prae aliis, excidium ejus urbis tribuisset, cum centenas alia, graviores c recentiores habuisset efferendas 3 2. Si Jacobus tunc interfectus fuerit, quando ab Anano condemnatus suit,
quo jure Genti ductic id crimen imputasset Josephus, de
98쪽
ideo eam penitus excisam credidisset, cum ipso reserente, pia timi praecipuique Judaeorum Anani factum improbaves. a. s. Probabile itaque est Anani sententiam effectu caruisse. Idem ex Iacobi mortem alio tempore contigisse. Sed plura sunt ε bo, quae id probant. Nempe Hegesippus auctor antiquissimus . - , , qui pro docto judicioso ab iis habitus fuit, qui scripta ejus legerunt. Et etiamsi nos fuerit, potueratne ignorare, ouod non ita multis ante eum annis, sorterio ad summum, ge-vum erat Atque si non ignorabat, intereratne ejus factum mare, Historiae veritatem mutare los autem ita Iacobi mortem refert, ut manifestum sit martyrem illum alio tempore i tersectum fuisse, quam quo id creditur, ex fide Josephi, gestum esse. Nam primo, eo tempore de quo Josephus scribit, sententia Pontificis necatus in Jacobus, si necatum esse tunc ver am esset Hegesippus autem in seditione populari occisum narrat. Secundo, Jacobus ab Mano lapidationis supplicio asdictus est. Iuxta Hegesippum , de templo praecipitatus alis
quot saxis obrutus, Ac ad ultimum suste percus us, de necatus Tertio, apud Josephum citabaturJacobus ad Synedrium,
apud Hegesippum Judaeorum primores eum inviserit. Quasem , apud Iolaphum accusatur impietatis 1 Pontifice, apud
Hegesippum non accusatur, sed honeste ab eo rogant Iua vi, publice Jesum impostorem vocet. Quinto, apud Iosephum,
praemeditato facinore Iacobum interficere decreverant ejusti
stes, apud Hegesppum repente id constituunt, licet ante eam intentionem non abuissent. Et quae aliae inter osephum de Hegesippum differentiae sunt. Nisi ergo credamus, Hegesippum sine ratione, Mideo modo ut mentiretur, mentitum euecie facto recentiis notissimo, quod sane absurdum est dice dum erit omnino, Iacobum non tunc morti traditum esse. quando ab Anano condemnatus est, sed postea, temporis ali,
quo spacis interjecto. Et Rerum Et sane miror viros doctos haec non siservasse, di constanc
99쪽
ς irrat diversam ab eo, quam 1 Josepho Historiam narrari. Nam Josephi iustoria consist a Lxm si serius, vel ut recte
Valesius asserit A. LVIII aut LIX. adeoque multis ante secidium Hierosolymitanum annis. Sed Hegesippus suam nam rationem immediate ante illud excidium collocat. Relata enim Jacobi morte confestim addit, ευθυς ο υμπασιαν πολιορκεῖ
invicte probat. Cur Hegesippo credere nollemus, cum non solus ea de re Et Cle' nobis testis supersiit. Nihili ne faciendus Clemens Alexandri Alexin nus, auctor sine dubio supra omnem exceptionem collocatust drino.
1 tamen Libro VI. Hypothyposeon diserte asserit Jac tam de Templa praecipitatum, fullonis fuste necatum, adeoque testimonium Hegesippi confirmat, Josephum vero
explicat. Et sane Josephum ita intellexisse videtur Photius, qui eum Ex Phο. excerpens ait, noum conatum es Jacobum lapidandum ira tio. dere. παρασκευα duo.
Caeterum lacus Hegesippi reperitur apud Eusebium L. II. p. XXII locus vero Clementis apud eundem L. eod.
p. I. Tandem firmat sententiam meam Chronico Alexandrinum, E, Chro. quod per se quidem auctoritatem non habet, sed ex centonibus
optimorum auctorum collectum est. Illud mort Jacobi Galba bico T. Rufino Cossi contigisse dicit, id est, A. LXIX. Mi posset sessitan Nicephori Catalogus, qui simeonem ejus su
cessorem 23. annos sedisse vult, mendo manifesto, pro quo si legatur 3 . evaserit Simeon Episcopus LM . circiter, cum juxta Chron. Αlex morium iit Suram L marcello Cossi. A. GH Et reici omnino, nam errat Eusebitis, qui mortem illam ad A. GM refert Praeerat enim briae Atticus, cum Simeon moreretur, reserente Hegesippo, sed e Dione liquet, inter bellum Dacicum Parthicum Trajani circa A. CR
II. Palmunia muneris habuisse, qui tunc Arabas viciti
100쪽
DE SUCCESSIONE, dcc CAP. Lvicit. Quod μ ε παρολ dictum sit.
3. I. Errarunt itaque Chronologi in collocruda Jacobi mo te, quotquot Jolephum male intelle tum sequuti sunt. Quod:st, adeo tenebris plenae sunt Saec. I.
dorici mirum eit, ae teneoris plenae lunt baec . . res , non Exem tam antiquorum culpa, quam Cnronologorum qui omnia urinplum in baverunt illustre ejus rei dederunt exempliun Orsolitus oc, D'Un m ellus , in anno 3. Traiani, Christi C. Chronologi s tali, cum omnia libentis saeculi primi, ineuntisque secundi i sta illuc corraserunt, atque adeo Clementis Romani mortem, quam multo priorem fuisse ostendimus. Ita quoque Johannis mortem ad hunc annum solent referre, nulla, ut Dodwellus ostendit, ratione. Et sane jam idem DodWellus conjrcit anti . quos ipsumque adeo Irenaeum, Johannem Apostolum cum alta
Presbytero confudisse. tia coniectura me expensa est, ita coirontrata, ut locus non amplius it fabula de prolixi Johannis aetate, quam primus Irenaeus induxit, eum usque ad
Trajanum vixisse asseverans. Sed cum isti huius loci non sint, suffecerit unum Argivnentum asserre, quod nulli supra omnem
exceptionem videtur. Papias Johannem aliquem ait livit Presbyterum, discipulum Domini; ut iis refert ap. Euseb L. III. F. ult Ahiae notae possent Apouolo convenire, Presbyteri titulus dissiculter satis, cum Historici alium Johannem Presbyterum fuisse dictum affrment sed aptas Johannem hunc suum semper cum Aristione quodam nominat , eique postponit, .utrosqtie discipulos Domini conjunctim vocat Aristion autem modo ex LXX discipulis esse potuit adeoque iste Johannes. Haec sane Apostolo non convelὶiunt. Devide
Papias ibidem alium Johannem inter Apostolos nominat, quem Apostolum fuisse indubium est Illum se audivisse non dicit, sed dicta eius ab aliis senioribus accepta res ' dicit Apertum est ergo Papiam Johannis, sed non Apostoli, Discipulum
fuisse. Unde duo con ludo. I. Irenaeum duo Johannes