장음표시 사용
41쪽
itim valde gnariis, multos vel legerat vel audiverat, quorum hodie nihil superest. In Occidente vivebat de Ecclesiae Romanae monumenta nosse debebat. Is diserte assirmat Petrum οὐ M imperici, tam enisse. Et quidem ex nexu cum praecedentibus apparet, iactantium de prim Petri Rha. mam advelatu agere, i. e. una non credidisse Petrum antea janishmel Romae fuisse. Itaque constat Petrum sub Nerone Romam venisse.
sed in se ibitium eius, vera seriust si ex solli Lactam Et quitii verbis conjiciendum, videbitur eum initio Neroni, venisse. Nam et istantius id conrig ste lait, Nerone sim imperarie vo- ' culi in suadet non dudum Neronem imperium tunc sessitae. Alia sunt quae idem probant. Leo M. Sem. LXXX ait Petrum neque Claudii potes tatem neque Neronis crudelitatem timuisse, cum Romam proscisceretur. tunc status rerum erat ut utrumque timere posset sed non simul, nam non una regnarunt. E D siccessive Atqui modo sub Nerone Romam venit. Ita. . que non potuit Claudium Romae metuere. Itaque interat modo eum metuere cum Itineri se accingeret, id apud se eonstitueret, procul dubio in Syria Prosectus est ergo Petrus Romam Claudio Imperante nec potestatem eius timuit; Dum vero in itinere esset, Claudius obiit sed neque ejus Successorem formidavit Petrus, Romam venit Nerone iam Imperante , si modo recenter. Sic facile conciliantur Lais ctantilis de Leo , quonam uterque Petri historiam ignorare non
Deinde antiquissima est traditio de Petro Simoneri Migum insectante lam Sarc. III. Arnobius S Saec. II. f Ne ineunte A ctores. Constitutionum variorum Actuum Petri id referunt. Et assimam petrum statim Simonem sequutum es C Venit autem Simon Romam sub Claudio. Qquidem cum non longe . ne esset, ut ex Justino M. Irenaeo, cibis liquet. Petrus sub initium Neronis Romam venit.
Praeterea in nullo antiquorum quicquam reperitur, quoahuic
42쪽
huic sententiae obstet. Et qui dicunt Petrum Romam sub finem Neronis venisse mihi non repugnant, utpote qui duo Petri itinera statuo. Ultimo manifesto apparebit me recte Petri iter ad initia Neronis collocare, ubi perpensa fuerint quae Capite sequenti invicte probabo, nempe Linum de Clitum a Petro ordinatos
esse, certe Linum. tamen mortuum esse Linum sissi, rone, postquam XII. Annos sedisset. Et constat inter onmes Petrum Romae fuisse ante in Episcopatum. Nec tandem omittendum insigne testimonium Antiquissimi Catalogi quemNicephorusConstantinopolitanus servavit,ian duo anni Petro tribuuntur. Unde concludo I. Petrum non sedisse XXV annos. Venisse sub Nerone. Nam Linus certe sub Nerone Episcopus evasit,& Petrus modo biennio a te Romam venit. 3. Venisse sub initium Neronis, nam Linus sub Nerone semper vixit, XII annos ex eodem Catalogo sedit . . Romae tunc modo per biennium mansisse. s. Et sane Petrus ab initio Neronis ad moriem usque
abes. ἡ . suam, ita sub finem illius imperatoris contigit, semper M.
non mae manere non potuit, sed non diu post iterum inde recesse mansit xst. Et hoc sic probatur. Quando Paulus Romam venit. bii pyi Petrus ibi non amplius erat. Cum enim liberrimus ad Paulum
piusu, o pateret aditus, dubio procul invisisset eum Petrus si adsuisset, vinire , ius res mentioriem secisset Lucas, qui alia minora resem Itique recte statuerunt illi, qui Petrum Romae suisse negarunt, dum contenderunt eum certe Roma ab isse eum Paulus ibi per biennium moraretur, ut Act. XXVII legitur. Sed inde non sequitur Petriun nunquam Romam vetiisse. quod Videndum itaque nunc est quando iter Pauli Romanum eon contiei ieerit. iique ex Actis Apostoloruin Paulum sub elice Caesaream missum, et XXIV. Et cum ibi Captivus diuis iuditam ransisset. Fesici Jude et Procuratori Successisse Festum, millic XXIV. Festim post paucos dies Paulum audivisse qui Caesarem appellaverit. Et iterum aliquot diebus interlapsis, in Agrippaen entia Paulum perorasse , qui adhuc Caesareae erat, donec
43쪽
Romam mitteretur, , ct XXV. XXV quod adhuc ante Hyemem sectum, M. XXVII. Et Paulus anno sequente ineuiis te ornam vetiit. M. TVm. i. itaque sciamus quo anno Festus in Judaeam venerit, o uno annum sciemus quo a lus Romae fuit. H. Iosephus Iudaeorum Historicus nonnulla quidem de F py lice, Festoque beta sed cum neque annos emim g x, ne eatus exque quicquam dicat, unde tempus enim avia in gestariam ex- rebus PM- sculpi possit, parum nos isthic juvare videtur Interim tamentantis. aliquam notam Historicam habet, quae unica est quam adhibere possimus. it nempe Antiq. L. XX. GD VIL Micenucum Romam e Judaea rediisset, a Judaeis accusatum svsse apud Neronem, vix Pallantis precibus evasisse, qui tunc apud Neronem maxima prae omnibus gratia polleret. Inde vulgo concludebant viri Eruditi, circa inicium Neronis haec contigisse , quum Nem Pallantem in pretio haberet. Sed Cl. Pearsonius aliua prorsus mirabile systema vel Resutatur& ex ipsa hac Epocha prorsus aliam conclusionem ducere co- Mi 'natur. Nempe ait Neronem nonnisi diu post initium sui Im- uersi Pallantem in pretio habuisse. Idque sic conscit. Ipso. mutis initio imperii Neronis taedium sui moverat Pallas, Ia-
est XIII. a. Secundo Imperii anno ineunte a cura rerum demotus est , Cap. 4. Temo ineunte, laesae Majestatis reus fit, cum absolutus esset , Innocentia ejus grata non erat,
Cap. 3. Quarto Imperii anno, Nero oppeae amore capitur, Agrippina contemnitur, tanquam ad libita Pallantis provoluta. Qtiinto Agrippina ipsa occiditur sic odii Pallantis apud Neronem , pol quam potentia exutus est, unica causa sublata est. Post Agrippinae caedem nulla Pallantis apud Neroneminens memoraturi mono tandem Imperii anno veneno tolli 'tur, nullius criminis reus, tantummodo quod immensam pecuniam, longa senestute detineret, Ticit. XIV. s. Quidni ergo l. anlio Neronis, gratia apud eum ollaret Pallas
Respondeo nullo negotio omnia haec deurui modo notetur antem mmquam Neroni gratum suisse, sed modo ob
44쪽
s inutiam quae hune litanum niaxime amabm inritum svis si uno ex Agrippitur precibus ad mamn potestatem eo
etiam. Agrippina . . . habebat ita partibus Pallantem . . is Sed neque Neroni inse servo ingeniums QPillas tristi se arrogantia modum liberti egressus, taedium sui moverat. 'TH. me. XUL M. Quoni o vero M tantum severit Pal tanti grippina idem in praecedentilnis resert Unde Nero cum inciperet Agrippinam odio prosequi quod Nemne de Antistio Coss. Contigit A. Neronis Ι- . II. Ner imitiam, statim Pallantem a P. ecit, qua desis 2 - τα , Nero, insensus iis, quibusviliprabis muliebris innitebatui, is demovet Pallantem cura rerum, queis a Claiulio impositus. se velut arbitrum regni aginu. . laccepera enim sevorta lantis sub Claudio, Agrippinae ope: Unde cum P Ne rone Octus esset Ureceps Agrippina, ruere ui terno 14 minas. Pergit Tacitus... Paulo post majestatis accusan tu Pallas murrhus V nee tam gnata sinitis innoceatia quam gravis superbia suit. V Anno V. Neronisi Agrippi- inrerscinu. Deinde luamplius mentio Numis donee -- IX. Nemore intersciatur. Iam itaque I apparet Pallantem nunquam per se Neroni gratum fuisse, sed potius gravem taedioltu 3. Non itaque poterato rio suo merito in gratiam Irad Neronem redire. las nuntis Agrippina imore sibi Claudio MN -- --nion. Ergo moriente Agrippina, & alii eius amicti, Pallis omnibus honoribus privari debebant. 4. . se Pearsonius d cit sublata Agriypina causin odii Pallantis sublatam suisti trus causam gratiae Pallantis dicere debebat. . Tacitus dilis
gentissimus rerum Neronis namtor, qui: singulas ejus mut tiones refert statum Aulae semper accuratinime depingit, neglexissetne mentionem facere Pallantis novum favorem adepti. QNeroni inter primos amicos habiti praecipue cum paucis
ante pastinis eum tanquam Nemes odissim .d umcisti. sane
haec oblivio Tacito imputari non potes Interficitur mi invit rari tu , nitati iis' a boumri visens
45쪽
H, reus. Hoc ipsum pro me sicit. Si Neroni cibariis evaserimet, rum Ine vi onesione eo seu Muci passis esset Nem, i eum interfici iuberet. Manifestum itaque est, Neronem nunquam Pallanti post Paulus A. iuitia regni sui sivisse, Mab anno II. Imperii Neronis liber- s. ita, tum hunc Caesari odiosum iuisse. Itaque Felix quem accus ζr o rium ait Iosephus, cum adhuc maxima gratia Pallas polleret, Felix, inquam, ineunte Α. II. Neronis accusatus suit, vel ex νunte proo, circa Rutumnum ' A. I. Ergo eo te ore F
me eodem A. LV. Ita, im profectias est, . LVI. circa ebruarium Ronum emi, ut earsonius ait , vel quod rectius, circa Martium aut Aprilam. Quum vitem omam venisset, Petriis bi. Petriis jam prosectus erat, utpote qui nec obviam Paula venit ennium
-m Petrus sub primim ronis initium, octobri Arte A. moui,m LIV. Et mansit annuim dimidium usque ad ver anni LVI. sit. Nie disti, tibi si inlaesai egliguntur. Itaque apertes indo cul Vetrus Romae non erat, alias cum caeteris Paulo saluta
. . scripta est haec Epistola cum Paulus in Iudaeam prese
peraret. Ivit vero in Iudaeam vere anni LIV. Krgo tunc de rarus Romae nondum erat. Ergo recte statutum eum irra autumnum hujus anni Romam venisse. Atque cum non didimium sit Petrum Rome Eedlesiam fundasse nulla vem maerae videatin siisse Leclesia distineta, viando, his eo seri- oc iterum inditio esse, Petrum tunc nondum Rome fuisse.
46쪽
- DE SUCCESSIONE, G CAR. II. .
s. I. . r. Ietrus Romam relicturus, dubio procul Ecclesiae Christia , Γ quae ibi numerosa jam erat, curam hibere debuit Izi: Iz adeoque curam ejus alii committere. Hoc solemne erat Ap te diste, stoli, qui in urbibus vicisque qua eos iter serebat, pila si in o D, d si rei tinis constituebant, ut isti Apostolorum alia 'in que antiquitatis monumenta testantur. Sed celsabat haec cura, ubi Ecclesiis jam aliqui praeerant. Tunc enim etiamsi aliquis Apostolus eo adveniret, nullum tamen novum Antistitem cie stat, ne scilicet Schisma oriretur. Exceptionem tamen huic regulae in solacm, hoc ipso Capite asteram, quando nempe duae Ecclesiae in una urbe erant, altera Gentium, altera Ju
47쪽
Videndum itaque est, num iam aliquis piscopus vel Prae. positus Romae hic it, cum et rus e veniret. Et id negandum esse ostendit lapiliola Pauli ad Romanos paulo ante scribra, in qua hujus rei nec vola nec vestimum re petitur; nec anter amplas salutationes, ulla ad talem Praepolitivn exstat. Cum Petrus Romae esset ipse lio costicio tangebatur. Itaque profecturus, omnino debuit aliquem constituere.
Et ut honoris sorti uinesse Linum ex Historia constit. Cum l .Li' omne factum quod Historici sti digni narrant, quod publiianum sit γ'
eum est quod nemo falsum asserit esse ex iis, qui omne testamur. negotium scire debent, cum, inquam, tale factum verum habendum sit, non est quod dubitemus de Lini electione vel constitutione a Pelio uota P cim hoc si in suisse, . nemini, intersiis id singere, nemo negabit. Testes vero produco tales quorum fides nec infringi ullo modo potest, nec Auctoritas detorqueri. Irenaeus antiquissimus Auctor illorum aetate vixit, qui Linum Petrum etiam viderant. Romae praeterea fuit 3 in usta
Ecclesiae Romanae Origines Successionemque magna cura in- probatim quilivit, occalione Controversiae de Paschate. Is tanquam factum notissimum S certissimum, refert Linum a Petro ordina
Irenaeus Doro III. l. III. Escsippus adhuc ante Irenaeum seripsit,is Romae sub Α- nicet circa A. CXLV ex proses Successionem Episcoporum Romanorum indes Petio expendit, eorumque Catalogum d dit. Et Hippolytus alium, quem etiam ex onumentis certissimis Saeculi III sub Ehagabalo, Alexandro collegit. Ne de illis loquar quos creduntur Eros rasticanus, Anianus c Pinadorus collegisse Honim omnium Catalogorum nomina Wannos nobis superesse propositum mihi est alia sorsian occasione, ostendere. Servata nimirum praecipua antiquorum Catalogorum momenta a hodiernis credo. Cum itaque in
48쪽
ix DE SUCCESSIONE, e. Ap. II. hodiernis cunctis Linus statim Petro successisse dicatur, sequitur deui in antiquis factum suisse. Qui nobis hodie supersunt Catalosi, Historiae Episcoponim onianorum priniaevae sentes, istisivit Romanus, cuius multa exemplaria habemus, antiquissimum vero Liberii tempore scriptum est. Constantinopolitanus, quem in Nicephori Chronologii Alexandi inus, quem in Eutychii Chronologii, Caesareensis, quem in Eusebii. Historia Chronico, Et alius,
Epiphanius I . XXVII. Petro Paulo Linum successisse diciti sientiuntur optatus L. Augustinus Et CLX et verbo nil certius. ii, Cletum seu Anactetum seu Anenclatum sin ρ.in Ani Satum esse pariter constat , A iidem Auctores testantur. oesus Irenaeus i. c. post Linum dicit Epistolatum ab Ane leto susceptum esse.
talas omnes idem asserunt quos ex antiquissimis Egeisippi, Hippolyti allarimque scripti collectos esse iam dictum,
unde ulterius id monere cessabo Catalogus Eusebii Lino Succetarem dat ne n letum, huic vero Clementem Catal
Eutrchii Lino postponit in Patriarctatu Romano mes tirum, id est illum nostriun seu Cistum seu Anenclitum Hae horus pariter Episcopos Romanos se numer rus M. II. Linus ain. XII. simiarius a. II. Clemnia ann IX. Syn
non ista iiiii 'inmuni recensioni Mure videtur Cata γν
iliotu Romanus, cuius antiquissimum exemplar, quod Liberianum Boiamus. isitur, Clamentem ita a successisse dicit, Clementi Clarum. Diuiligo b C.
49쪽
Oxactetus ann. XII. a Domisiano x Sabino ad Domitia
qui Cum , id es ab A. LXXXIV. --XCHV enim evin varies Cata sos a nos halnamus, qui omnes: ut alibr inres poterit, pro exemplaribus diversis eiusdem Cat
log Feclas et Romanae habendi sint, sequitur ea sibi mutuo emendationi inservire debere, ita tamen ut caeteris paribus, a tnptiora recentioribus praeserantur semper autem illi sequen- δι quae cum caeteris auctoribus xatalogis eonveniant. It qne consulendum est nobis Exemplar Catalogi Romani anti qestate secundum, quod Iustiniani tempore exaratum. Ibi ordo sic se habet. Petrus ut supra Linus ut supra possianuar. et rin rem aera a Vespa QVTV minit --VT. Me m. --- IX. --ν.
50쪽
DE SUCCESSIONE, M. Car. II. res. In hoc dubio consulenda alia Exemplaria, quae isthic,
tis designancti erunt, tum brevitatis, tuu evitandae confusi corrigen-nis ergo Catalogus , quem liti. . in posterum notabo, Vi-4M M viilii aetate scriptus est Litt. . sub Gregorio agno versus Α. - Litt. C. sub Theodoro I. saeculo VII. Litt. D. sub Joanne VI. Saec. VIII. Litt. E. circa A. 8as Litt.
F. circa A. oo Litt. . ille et quem ciuistratenus ex latinbet Antiq. Ecclis. p. 33. ejusdem aevi est. Hi alce Catalogos tantum non omnes Scseistrateiriis citato opera inseruit. Unum
exhibet Dodwellus ad calcem Diff. de successione, c. eum
se que in Litt. C. notavi A. vero m. Mabillonius in suo opere de re Diplomatica hal in quod opus ad manus cum non habeam, ex Pearsonio Dod elloque, qui citant allego. At quum nonnisi pauca citent, ideo hos Catalogos duos ubique cum aliis comparare non potui. Praeter notatos Catalogos, alius est quem Liti L nota ille sc Justiniani aetate scriptus, quem Paulo ante citavi, quem apud Schelibatenum aliosque reperies. Postremo Liti P. Librum Pontificii lem de si gnat. Notandum autem est reliquos quidem Catalogos nuda nomina annosque Pontiscum exhilrere Liberianum autem an liquissimum , Iustinianaeum S: Pontificalem Consules, etiam Eolti, &c addere. Ita tamen ut Liberianus simplicissiimus brevissimusque sit. Justinianaeus, nil nisi Liberianus auctus. Liber Pontificalis, nil nisi Iustinianaeus pariter auctus ter hosce Catalogos nunc recentitos nullos plane reperi, qui alicujus ponderis antiquitatisve sint. Haec autem circa Catalogos ideo hoc loco monui , quod primo quidem mihi prqpositum esses huic opusculo, Partem primam quandam praemittere, ubi de Historicis, Chronologisque cunctis qui
Historiam Pontificiam tractassent, A c. egissem. Quod tamen facere per tempus non licuit, si vero vacet lubeatque alias sor