장음표시 사용
71쪽
cedenti trobatam moven tur, earumque Confutatio
adire ri Ur . . vii Auencisti, a GEcc a It ---tur' irai aut A. C. LXIV. f. 3. --jectiones eorum, qui Clementem ad Trasenum usque producunt. Meis refelluntur. . . Peasni Obsentisne μα---nclitum amastisse negami δε mur. f. s, Sed ne quid dissimulare videar lubens fateor multis obie ctionibus premi sententiam meam, quae si aeque aut ma Objecti pis probabiles sint ac indicia, quibus eam stinavi, nilsi sine ne egero. in bene res nobiscum absit, nec est cur dissidi-- mus rationibus nostris. res praeter propter dissicultatum I 'Classe, statui possunt, quae nobis opponi queunt, ἐκ amis vera huic sententiae oppositae sunt rimas obiectione Ι-welliis habet, qui omnem successionem ad Clementem usque inclusive incertam de arbitrariam Chronologice c. esse dicit Alteras illi suppeditabunt, qui negant Clementem Apostolis vivis , Episcopum evasisse 'enias dabit earsonius, qui negat Linum letum una sedere potuisses με omnes obsectiones cum parvi ponderis sines, nos non multum vitine
Argumentatur DodWelliis Cap. VIII. . I. de Success. An Dodi el- nos successorum Petri, meris coniecturis Agnatos esse. Nam, ein semes , inquit, invaluisset opinio XXV a cium Pereo α' Fa viis pili in
72쪽
o DE SUCCESSIONE, A e. CAP. IV.
laeertam tribuendorum, solebant eos numerrarea tempore mortis Christum: ui: pereus inciperet quasi primas postolorum eme Aba, alii. tera parte per ali intraditionem credebatur, Petrum mortuum t , esse . . LXV. Christum anno erae Vulg. XXIX. du tumpus bus Geminis Cossi iam si ab A. LXIv. complatis tollas XXIX. non plenos, seu XVIII. plenos, manent XXXVI.
plures ergo xiam XXV. unde colichidebatur Petrum, ante mortem suum Episcopatum alteri lc. Lino tradidisse, cui supererant Ita lue XI anni uot enape manent si XXV. 1XXXVI. tollas. Itaque XI. annos in tribuctant Alii paulo aliter numerantes XII annos ei dabant. Et ita per hane coniecturam, in tempus fixum est incertis sane suad
s.3. Contra hane obiectionem ista notari precor. metis i. Si constaret salsum esse Lini tempus, tunc inquii poseCψηjςoψ'set, qu i conjeetura tandem illud stat tuum suis et Sed dum mendacii hac in re convinci non polliunt Aractores, frustranea est ista discussio multo minus argumeat loco esset test, nisi circulus committatur. Etiamsi liberaliter conced rem, potuisse hoc modo salsum annorum numeriun Iano triuiu, probatne DodUellus id faetum esse tia . Interim nec hoc concedo, potuisse hac conjectura annos
o=hido Lino supponi. Crediditne Dod ellus omnes quos habemuis. is Catalogos unum habere uictorem Non credidit nec si v litisset, potuisset Unde ergo diversi Auctores in eandemi eidi si ni conjecturam 3. Nemo ante Eusebium Petro XXV annos tribuit, sorte nemo ante Hieronymum. Et Eusebius ipse in Hist. Eceu ubi α .iῖti, Historicam sectatur, hunc annorum numerum s-let. In Chronico vero, quod pochis etiam arbitrariis i: idiebat, reteri. Ex quibus, aliis constat, Eusebium iptumo annorum spatium excogitasse. Quomodo itaque ante eum, aliqui potveiunt in XI. vel XII. annos dare, si iste compi
tus Traditioni de XXV annis innitatur At Cataliustos quosi da eorum quos habemus ex Eusebio intiquioribus Auct
73쪽
ribus desumptos esse, ne vel Dod vellus negat. Convenit tamen inter omnes Catalogos de annis Lini. Et ipse eos exhisbet Eusebius, qui tamen XXV. Petri annos finxit. q. Qui Petrum A. C. LXV. mortini:n dicat, nemo est praeter Catalogum Romanum os tente ipso Dodwello. Aliud systema sevebant Eusebius aliique. Unde omnes ita compotassent quasi in eum annum cuncti consentirent i Et ulula E sebius ipse eundem annorum numerum Lino tribuisset. Imo incertum est, an Catilogus Romanus huic annot Ierva imortem Petri assignet. Dicit eum sedisseri Vinicio 'on. Vii, pino Cois ad Nervam de Verum Cossi annos XXV Co ἴ cI.,
sules hi Nerva, Verus non reperiuntur. Sed habentur Nerva QVestinus A. LXV. de his intelligit Dodwellus. Sed Vinicio Longino, qui A. C. XXX. Cos . fuerunt ad Nervam, Vestinum, sunt inni XXXV. non XXV. Ideo alii ab A. XXX. numerant A. XXV. Ac incidunt in A. LV. quo Nero 3 Vetusios suete, mi adco legrendi arent pro Nerisv S Vero. Deinde Nerva ille serus pollunt Consules suisse suffecti, quos raro Historici vel Chronologi nominanti Sane luibetur Romae Lapis cum hac Insciriptione. C. VIBIUS C. F. RUFINUS M. COC PUS M. F. NERVA EX S. C. vid. ruter pag. 87. n. s. Eadem, 'εe majori facilitate ex Nervari Vero, Nervam, Vibium s ceris, quam Nervam Vestinum, aut Neronem QVeterem. Imo Nerva B Vibius circa Neronis tempora Consules esse potuerunt, ut liquet ex lapide allo apud Gruter pag. or. n. q. ubi his Coss. dicitur mortuus aliquis ossicialium Divi Augusti, qui si senex mortuus sit, omnino sub Nerone mori potuit. 6. Sunt qui Lino XII annos tribuunt. Hoetae explicat Dodwellus, quod uno anno initium ejus praeverterint Credo omnino sed illi ergo eundem annum bis numerassent, primo ut XXUtum Petri, iterum ut primum Lini. Improbabilis, vana ergo est Dodwelli Conjectura, quae etiamsi verosurulis foret, oriectura tantum seret, qua Probe ti
74쪽
tiones nullae destitui possent. Non remor itaque ullo modo hoe Argumento ad alia audacter transire queo. f. 1. r. Dices sorte, Lector pli ine, noli de Lino solum, Anaeluti sed a de nactet oportuis Dod Alum hypothesin suam Dbjω.i ostendere. Sed bono sis animo. Non in Lino subsistit serio etiam de Do si ingenium, sed miras adhuc correcturas de Ana-Φibium eleto profert. Ἀiracleto nonniilli II. imos tribuum , alii XII.
Utrique, si Di dhibet, ex corijec turi Nam cum ex Eusebii Catalogo didicissent Latini Catalogi auctoreS, Petrum non ut
credebant A C. LXV. sed LXVII. mortuum esse , di cum Lini mors iam semel ad A LXM. collocata esset, supererat biennii lacuna quae Anaescio explei da tradita fuit. Deinde
eum Petro XXIV. anni completi tribuerentur, Vel certe crederetur eum per XXIanitos Romae aliquem vicarium reliquisse, inde factum ut diviso hoc tempore in duas personas. XII anni Lino, XV. Anachio tributi sint. Aut uita, si qui Dodwelluc intelligimus quibus riniociniis veteres cottigerint, viso Petro successisse Linum ct Nemotum sitimum qui itas, risi, Mesem miserque esse ratiscimius csedit Quae Chremologia indubitatiora tempora ita non destriti possent i unquam dissicile erit Systema arbitrarium fingere, auxia quod quaevis pocha ficta esse potuerit. Sed quis inde concluserat eam revera ficta
sed iterum hic motio est systema, misi ratioti, bus nititur intim notandum est, eum ubique supponere. quod
debuerint veteres credere Anencletum vivo Petro mortuum esse. Nam alia , cur praecis et II ves XII. illos annos de tempore Petri tribui o Utuisset cur lim ves et q. v. g. Nempe vitam ejus ultra Petri vitam prorogando. Itaque hoc iam supponit Dod ellus, c tamen id ipsum est quod probare volebat, eiusque aliopem flai gero ut ex ejus conclusione patet
Deinde si Latini Catalogi auctores ex Eusebis didicerunti invii mortuum esse A. C. LXVI Et ex hoc principio a se
75쪽
adoptato tempus Ana leti exculpserint, qui factum ut eo stanter Petrum A. Lain mortuum dicanti Ex Dodwelli Hypothesi debuissent Lini mortem ad A. Lan Petri ad A. LXm collocare. Sed inverso ordine Petrum A. LXV. Linum A. LXVI mortuum esse statuunt. Catalogi Latini Auctores, de II annis Anencleto tribuendis. nquam somniarimi, nam et M ves X. c. trilniunt. Alii nonnulli Catalogi, ut Eutychianus, L. annos Anencleto tribuunt, sed illi alia prorsus principia circa Lini Petri tempus habebant, unde nec ipsi Dod ello favent. Rationem non recinit Dod his, cur nomimium' vesII . anni nocleto aut Clito tribuantur. Quis somniavit Petrum toto, quo Romae fuit, tempore Vicarios habuisse, vel annum modo annum Romae transegisse, vel annos ejus XXV pro incompletis habendos esse, vel in illos aequaliter dividendos esse, quot alia ' Sed quis unquam ex tot suppositionibus coacervatis Systema snxit, ex tali systemate, ut vero, Historiam aliquam evertere ausus est t f. 3. At ecce rationes nunc tandem quasi ex abundanti re . s.cinii Dod ellus ad Irenaeum. Dicit Irenaeus Apostoloso. 'que Ecclesia , ejus ministerium Lino tradidisse. Atqui Eccle-iundata'sa Romana tunc nodo fundata fuit, quando Una multit do credentium congregata est, ita ut Coetum taceret sed Clemens Romanus testatur id sictum ab Apostolis sib quibus
do sundata fuit, quando ambo Apostoli un Romae fuere. Id vero modo anno eorum emortuali contigit. Ergo Linus non
prius consecratus est Episcopus. Non opus suisset his ambagibus, quarum nimius amator est Ante ac Dod ellus Etenim ipse renaeus diserte Apostolis, se ambo-bus, Ecclesiae aedificationem illam tribuiti in vero falsum sibi
conceptum DodWenus facit huius discationis, quasi simul semesque miseerit; statim ubi aliquot Christiani Romae sue re, qui uta convenirent recesque Eucliaristum celabriu ent,
76쪽
DE UC SSIONE, cc. CAP. IV rcclesiam sine dubio constituebant, quae semper magis in dies
augeri aedificarique potuit, unde Apostoli ambo eam iuniarunt, aedificarunt, congregarunt, non simul sed succellive R
mus opposuisset a Genus vocem illam Irenaei Apostolos fundas Ecclesiam Non videtur enim idem aeditatan,
suete Ilive undari potuisse. Sed regero, Petrum aliqLiam Ecclesiam Romae sundasse, Paulum altam nempe ex Genribus ccd- lectam unde Eccletiam' omanam ua genere sumptam, uter
que landasse dicitur. me quo Cap. sequente agetur. Do 3ωelli Indiciola quibus conatur Dod ellus conscere, Mesam indici Romanam non ante et ri S Pauli annum emo itualem, qui ipsi ziz ta. Hi Q LM C fundatam esse, potius pro me militant, ut exiui censione pates it. . Multitudo illa quam Apostolis regatam scribit Clemens
erat procul dubio ingens ille numerus Christianorum , tios tanqu m incendiarios puniisse dicitur Nero aptid Tacitum. Hoc Α. LXIV. contigit. E. eo demum anno illa multitudo congregata est sic Dod ellus. Ego potius concludo. Si inn tam ingens munerus la ominum Ecclesani componebat A LXImT jam diu ante coeperant congregari. Judaei debuerunt valde exacerbati esse de secessione Chrisianorum, Ergo ea contigit αα tam quando Judaei excit runt Persecutionem contia Christianos. sed quis sibi sola JuLeos illam persequutionem excit sit: quam amico Neroni
Unus, Ane letus, Clamens, ex nomine videntur Graeest Romani suisse, non Iudaei. Primis vero temporibus, e senti-lvas nequidem Proselyti admittebantur usque ad . XL. Deinde procul dubio per aliquot annos non praefecerunt Ap soli tilinicos Ecclatus, maximam partem E Judaeis ortis. Respondeo primo Judaei saepe Graeco oomina silebant, cuius mi exempla, quia notissima, referrei et secundo, posito Con-- sionem Gentium A. HR. ccepisse, relinquo a III. vel πιν annos usque ad A. LVIIL quo videtur Cletus ex gentibus M
77쪽
dis arnm amo relinquit, quod io, Cletum illum Ecclesiis Iudaeis eossem praestistum esse
non dico, sed potius ex iis qui ex Gentibus conversi erant. Qua to, quoad Linima qui Judaeis praefuit, nihil obstit quin J daeus fuerit. Et si de nomine quaestio sit, citius Lini nomi-m originem Hebraicam, quam Graecam Latinamve assigno
Claudius Caesar Edicto expulit Judaeos Roma, Suetonio teste, cum quibus reserente Luca expulsi Aquilas& Priscilli. Ergo tunc Christiani cui Iuda is consutides rantur a Romanis. Ergo Ecclesiam separatam non constituebant. γ*ondeo, hoc iuxta Dodwellum ipsum A. XLIX. factum esse, quo Ecclesiam Christianam Romae non fuisse utraque manu largior, utpote modo a Petro circa A. IVI. fundatam. Pauliis Romanis scripsit A C. LIM. In sua autem Epistoli non indicat ullam Ecclesiam Romae collectam fuisse, nec Episconos, aut Presbyteros, aut Diaconos salutat , c. R
spondeo idem quod ad praecedentem Objectionem. Quando Paulus Romam venit, nondum erat mana a Iudaeis separata Nam Judaei Paulin humaniter excupitini, dogmate Pauli de Gentilium conversione perciti si videntur. Nec Paulus in carcere Ecclesiam illam fundaverit, quem ingressus est A. VI. Nee erui biennio et se liberar
thir, nam tum iter V annorum secit, ex quo reversus A. LXIV. mortuus est. Respondeo. Judaei Paulum eadem humanitate poterant excipere, qua defendebant eum multi in Synedrio, Adhor. XXIII. Nec mi humaniter accepisse dicun-tri, sed potius ab eo votati senisse, nee ipsi credidissi, Imo em separatim dicantur Christiani obviam ivisse paulo Act. XXVIII. s. 8 inter primores Iudaeorum quos accersivit Paris Ius, nullus fuerit Christianus, inde potius concludo secessionem, fictam esse Gentilium Ecclesiam separatam tunc Risse non dico diminos Gentiles jam Christianos evasse, neque Dodwellus nesaverit. Et hoc ipsum valde pro me facit. Fam os crediderit Genetrici flos conversos, nullum Ccetum
78쪽
constituisses Si vero non separatum ergo vel cum Judaeis omnibus, vel cum Christianis Gudaismo conversis. Non mius, ut per se est. E. posterius, . causi vicero Pa tu potuit in Carcere Ecclesiam landare, cum liber ad eum aditus pateret. Potuit post exitum e Carcere, nec enim opus est eum statim Roma abulle, quinquennium illud si ab A. IV retro computetur A. Lx incidit, atqui . u. tiaber erat Romae Paulus. Falsum est Paulum . LXIV. mose tuum, ut Cap. seq. dicetur. Traditio illa de quinquennio sutilis, incerta est, reperiturque in fragmento fabuloso, nulliusque auctoritatis, p. atr. Junium in notis ad Clementem Rom. Et citat quidem fragmenti auctorestenaeum Gust, num generatim, nullo indicio addito, ut deinde ejus omnino
Nonnulla Paulus Epistolam II ad Timotheum paulo ante mortem alia Dod exaravit. Ibi Lini ut viventis mentionem Dras. Ergo Ane di diis pinuit annos, nedum plures, vivis Apostolis sohane suo dere. Conceditur totum Argumentum, non enim Anenclatum cessionem Lino successisse statuo. inρει Irenaeus dicit Clementem sitisse tertio laco ab Apostolis. E. Clemens pertinuit ad tempus tertiae successionis ab Apostolis. Respondeo , Ambiguam esse Irenaei Phrasin , t etiamsi plana seret, non agi de tertia Successione ab Apostolorum fine
vel tempore, sed de tertio ordine in Episcopatu Romano, λsundata per Apostolos Ecclesi LΙdem Irenaeus assirmat Clementem Apostolos vidisse, cum iis egisse, eorum doctrinam ante oculos habuisse, imo tunc adhue multos superfuisse etiam ab A postolis institutos. Haec tempus ab Apostolis modice distin indicant. Respondeo, Haec omnia commodam interpretationem suscipere Miti, MDodwello dura videri debent, qui modo et vel 3. annos inter Apostolorum mortemis Clementis ordinationem admittit. Nonne verum est, Clementem ab Apostolis ordinatum eos videre, cum iis loqui debuissea Eum emi doctrinam ante oculos inbuis: Mus tempore multos Apostalorum discipu-
79쪽
los superfuisse Non haec tanquam mira resertarenaeus ob temporum distantiam, sed historice narrat ad Traditionum ordiis nem asserendum. Si quid magis Dodwellus hic videt, oculis suis imputet opinionibus prae conceptis. Sed vide Do- esti ac timen' Multos Apostolorum Hsiquis , asserit, fuisse super- ei. Multos, in omnes, Hos Um --- - prae tempor sima a urnitare subi toti Voles,v-ne omnes superstites esse inullos vivis Apostolis vel statim post eos mortuos i nullos, imo, non plerosque in persequutione exstinctos rem' ἀ- uini in Commentarius est Dodwelli. Haec sui it Dod elli sophismata, quae, quantum potiti, Guibus responsionibus confutavi, cum non judicarem ea , ejus ponderis esse quae admodum amplam discussionem mere
f. . Transeundum ergo nunc seret ad eorum argumenta, qui Clementis tempus detrudunt, & eum ad finem Saeculi. collocant, ita ut anno I. Traiani mortuus sit, sub Domi-hum 'hhutiano Ecclesiae Praesulatum susceperit. Illi praeter Eusebii ejus pervenit. rue sequacium auctoritatem, nobis dudum profligatam , his ire utuntur Argumentis: I. Quod Clemens A. XCV. velaverit Domitillam virginem. a. Quod Clemens sub Trajano Μntyrium sustinuerit. 3. Quod Clemens sub persequutionis
tempore, adeoque sub Domitiano, scripserit. Quibus respondetur. r. Domitissa Historiam nullo auctore vel minima stadigno niti, imo rerum statui repugnare. 2. A nemine veterum Clementem artyrem dici, imo potius contrarium innui Et
si concederetur artrrem fuisse, potuisse sub Domitiano esse. Quod enim sub Traiano id contigisse dicant Midores Chim lagi, hoc ideo secerunt, quia jam ex Eusebii errone com puto, hauserant Clementem Traianum adusque vixisse. Cae terrum liberaliter nimis concedit Dod ellus, Clementem Eusebio stinem ereditum esse, argumento tam levi ut nil levius a. Clementem sub Nerone scripssse, qui non minus Christianis est persequutus. Haec . παρόδω monuisse sufficiat, eum sineula sus & ad nauseam usque excussint DodWellus ad Harq
80쪽
Quae dixi cordatis lassicient. l. - s. Sed majorem curam merentur, quae objicit Pearsonius, ii vita coi firmatque OdWellus, contra eorum sententiam,minimum num&M.Anenclatum simul eodemque tempore Episcopatum iam, ne nese nistrasse volunt, quod tamen Sustem amplexus sum. tum M Ines inquit Pearsonius Diss. II. Cap. III. Haec a posteriret
tiare fuit, in exisse Gii AE patet. Latini illi Siculi IVti auctonaeo sed res antiquioribus nitebantur, acceditque Epiphantiis Con- in stitutionum testimonium. Nec tam auctoritatibus qtiam fide Chronologia haec sententia nititur. Quae omnia supra expe si suur Irenaeus diserte α, nobis non securi Sed sumesteum nobis non obstare. Non obstat autem, nam hoc mota discit, Linum excepit λαδέχεται Clitus, Post quem Diso'-
sortitur Clemens Verum autem est, C letum ordinatum esse, non
quidem post mortuum Linum, sed post eum coniecratum. Lasic quoque Clanientem dici posset Maeserunt, per alis quot septimanas, solum Romae Episcopum suisse, priusquam in Ecclesia Iudaica, in loco, Clemens ordinatus esset. Vesaliquam praerogativam aut aetatis, aut Ecclesiae ratione inter eos fuisse, cujus respectu dicere potueris renaeus, in dignit tem Lini mortui successisse μαψ isto manenesmim, uic que Clementem. Sed hare curiosa magis quam utilix sunt; lassicit me gravibus rationibus adductum statuisse, inviti Be Anenclatum uis stilis e. Irenarum vero. cum haia sententii con-
ciliari posse. Exaliquot Deinde multo apparatu producit C Harsoruus, Cypriani,
siqvis Cornelii, Pacia es optati aliorumqu testimonia,qui omnes aesta
mi Docti stimus vir. Hoe volebant illi an dicunt, unima Epitcopum in una Ecclesia, una Paroecia elle debere Core.