장음표시 사용
121쪽
cupiditas & malitia; argumento illud erit, quod postea quoque mamo clamore eadem contenderent, ac sese a postulatis, &, ut vocabant, gravaminibus discedere velle penitus reciperent,imis nihil non in Principis se gratiam. facturos sponderent; dummodo Diionanum, quam evectus erat, dejiceret. Magna, ac pene incredibilis est vehementia, atque inhumanitas aerumnosi ramcidique pectoris. Sed quanto illi ferocius i saniebant: tanto plus laudis merebatur sapiens ac mansuetus Principis animus. Quasi aem Ius fuisset Lesci Albi, Poloniae Principis, cujus praeclatum nomen nulla secula conticescent. Erat illi Palatinus Sandominensis, Gonoricius Ravitus Ejus & prudentia eximia, & summa in principem fides, prope miraculi loco habebatur. Et tamen pravo quorundam impulsu nobilis ille Poloniae Populus, cumide Rep blica constituenda sollicitus regnum offerret Lesco, hanc paciscebatur conditionem,ut Gonoricium prius longe a contubernio ac consiliis si1is ablegaret. Tantum vero abfui .ut impudenti huic postulato suam aggregaret Lesicus sententiam, ut regnum, quam fidum amb
122쪽
83 cum, & consiliarium, repudiare mallet. Dixerim prope, idem facturum fuisse Ioachimum Fredericum, si perinde principatus aliquis cle-chione oblatus foret, non ipse jure successionis in Ducatu Prusiae legitimus Princeps fuisset. Quid enim ille Diionanum destitueret, qui sciret consiliarios, quorum integritas cognita perspeetaque foret, esse ad instar fidorum ac vigilum canum, qui praesidio ovibus contra luporum insidias praesto essent: his vero per imprudentiam submotis, in incerto Principes Vagari , quod usque adeo multorum fraudibus &impos uris vita ipserum, salus, majestas, atque una etiam Reipublicae dignitas, exposita sit. Dum ardent hae faces livoris atque odii, Diionanus, generos, ferae similis, latratibus catulorum contemtis,in ornanda, quam nactus erat, Sparta nulli parcebat curae aut labori ; plane securus calumniarum, quas ne ulcisci quidem cogitaret: unde quotid c eum Vudere erat comiter & benigne . versantem Cum
omnibus etiam pessime erga se affectis. Cogitabat nimirum, pusilli esse hominis ac miselli,
ut optime Romanus sapiens monet, repetet emordentem, veluti mures & formicae solen ;. L Σ . ad
123쪽
8 COMMENTAR. DE GESTIs ad cujus odi animalcula si manum admoveris, ora convertunt imbecilla, se lardi credemtia, digito si attigeris. Nostea vero, ut dixi, ita haec insuperhabuit, ut nihil de pristina remittereo industria; sed consilio, quantum posset, labore pene magis quam posset, excubaret ac vigilaret pro Reipub. Commodis. MDgnam haec voluptatem afferebant augustae ac felicis memoriae Principi Ioanni Sigi undo: neque cum fugiebat, quousqueC-dian. - inegios in tent praemia mores
Itaque crebro collaudabat fidem atque dexteritatem Diionant: atque ut munificus admodum crat, dona etiam obtulit haud contemnenda: quae ille,ut prςclarus viri animus erat, quam modestissime res est. Displicebat Principi,quod non liceret siDi grato esse, atque benefico, in hominem meritis florentem: monebat, respiciendos esse fratris filios,quos complures haoeret: eorum rebus non lautissimis consulendum esse. Assensit tandem Diionanus, quanquam inritus: nec, opinor, obsecutus nisset, nisi cum animo cogitasset seo, probro a principibus duci, & in argumentum ripi
124쪽
contemtus sui, si praemia a sese ultro oblata clientes civesque sui aspernentur.
Dum in hoc stadio Fabianus impigrὸ de
currit, totumque adeo CDsumit decennium, ad eam aetatem paullatim devenit, qua dicuntur olim
Pontil in infirmos pracipitast se e . Et tamen viribus animi tum quoque valebatusque adeo, ut si par ei vitae spatium divinitus contigissee in Georgio Pontano, Venetorum Duci 1, paria cum illo, & ingenii alacritate, '&acumine judicii, uti fecerat hactenus, poria
etiam fuerit facturus. Erat autem Pontanus XCVI. annorum, prudentia adeo per aetatem
non collaps ut legatos semper ipsemeraudiret, ipse reseonderet, nec mentis acies uR- quam, nisi semestri ante obitum', sit visa he- Descere. Sed erant longe gravissima, quae Diio nano suaderent, ut potius, jam quartum &s agesimum aetatis annum supergressus, fa- tria tranquillata, negotiolinvestiturae Borustiae prope confecto, mistionem a munere publico, & aulae peteret contubernio. Quam ipsam a Principe,led prope invito,impetrayit. Ajcbat L 3 autem
125쪽
autem Diionanus, suas esse homini stationes, vitaeque periodos: nec satis convenire, ut, qui annum Vitae Lx. excessisset, diutius vel aulae compedibus contineretur, vel Principum concluderetur ergastulis: potius pauxillum ei temporis concedi oportere, quo sarcinas colligere tandem, atque migrationem in alterum seculum parare possit. Insiper monebat, dandum esse aliis locum, quo negotia si quoq; tractent, - Φibin isteger aevi Sanguis ines subdaeque suosunt rob De vires. Quales perinde conducit senum inter si1bsellia ad prudentiam informari, quemadmodum ψxta annotis arbores inserere novas expedit plantas, quae in locum intereuntium sit ed π aliquando valeant. Rudiarius ita factus est monanus: verum sic quoque in otio illon gotiosus, quoad potuit,in salutem Patriae semper fuit,consulenti cuilibet promtus ac facilis, Principi suo maxime, tum autem Electori P latino, erga quem animum fidelem ad extre
mum usque spiritum gessit. In hac quasi seli
tudine fiequenter Dianano in mentem V niebat vitae totius actae, cumprimis tot legationita quas quatuor de triginta maxima cum laude
126쪽
FΑ B. BVRG a DHONA. 8 laude obierat. Nempe quatuor quidem ad Imperatores & concilia Imperii; tres ad reges Da niae, atq; Poloniari, reliquas autem ad Electores, Principesque, ac magnates orbis Christi . Consignatum illud literis habemus ad arte nutri Iulii Caesaris decus, collatis eum signis quinquagies cum hostibus constixisse. Magnum & memorabile, fateor. Attamen non
minus honoris sibi facundia vindicat: si vere olim Tullius, . sedant arma togae, concedat laurea Luguae. Sed Tullii versicusum hunc accipiat quisque,
ut volet: dummodo fateatur, caussam satis gravem asstrri nullam posse, cur non ex tot legationibus Diionam etiam nomini Floria accedat immortalis. Siquidcm carissime stetit ge- - neri humano honos iste Caesius: ut a quo uim decies centena & nonaginta duo millia praeliis constet interemta. At Fabianus incruenta Su
da ingens sibi decus paravit. Pyrrhus prosectὁ plus Cyneae linguae tribuebat, quam sago proprio,pluresque illum urbes oratione sua, quam se armis subegisse praedicabat. Monlucius etiam, neque immerito, tantopere praedicatur a rerum Gallicarum scriptorious, quod decies
127쪽
quinquies legatus regia expedierit negotiar atque unus maxime idoneus visus sit, qui in Henrici Valesii electione apud Polonos studi atque operam omnem poneret. Quanti igitur pretii Diionanum deputare oportebit, qui legationum numero Monlucium tanto post se reliquit intervalloὶ Miretur fortasse albruis, tacitus cum animo sito cogitet, quae
uerint Diionano tam rarae virtutes, quibus toties legatus multorum adeo P-ipum anti' mos in tuam pertraxerit sententiam. Dicam equidem, quod res est. Et a corpore, & ab animo, et has ad res fuere dotes admirandae. Ac primum obVersetur menti, quam spei habilis fuerit colore faciei ex albo purpurascenti &-ceno, Vultu quam maxime hilari benigno serenoque, at in quo tamen graVitas ac maje- stas relucerent, fronte decore assurgenti, CX-
orrecta, re supra modum liberali, came non accida, & undique dissiuenti, sed torosa, &solida procera quoque totius corporis, emeta, nec peccante uspiam statura. Omnia videlicet membra, apta compage, cum leporequodam
quasi conspirabant. c d si quis praeclarum
adeo corporis habitum; nihil magnopere ad
128쪽
. FAB. BuRG. a DRONA. 89ssexanimam illam Suadam, conserae arbitreturi nat ille parum intelligit hominum mores. Quanto sane aliter judicabat olim M. Cato; cujus tanta filii auctoritas, ut quae ab eo profecta essent, pene oraculi instar haberentur. Vir tantus, cum Romani ad discordiam inter Prusiam patrem & Nicomedem filium com- ωα ponendam, tres in Bithyniam legassent, quorum unus caput haberet multis cicatricibus deforme; alter pedibus laboraret; quique reliquus erat, ingenio & pectoris bonis destitueretur : haut insulse in eos cavillatus, legati nem istam capite, pedibus, & corde carere,aje-bat. Usque adeo aliorum contemtum dc ludibria incurrunt proceres, quoties oratoreSmittunt alios, quam ut animi dotibus,ita corporis dignitate commendabiles. Quis enim hominem foeda, distortaque forma contemplans, non metuere incipiat, ne & in eo locum
Extera membra animi sani simulacra tui. Adhans corporis dignitatem, potiora etiam
129쪽
subsidia accessere Diionano, imprimis a moribus & facundia singulari. Praeterquam erum, quod ea erat ingenii sagacitate, ut tempora captare, & arte quadam tractare animos Principum sciret : aderat eidem grata morum i nitas,aderat incredibilis in convictu sermoneque humanitas, aderant etiam in convivando non cum paribus modὁ, sed magnatibus quoque, ingenui sales, ac joci liberales. Quis vero nescit, crebro usu venire, ut festivo atq; arguto dicto facile a viris principibus impetres, quod oratione sellicita atque anxia ViX, aut numquam, consequarist At quanti nunc fieri debet illa.
Viri excessentia mente eismente edita
Submissapiaride blandiloquens oratio . Sic enim Principis sui caussas tractabat, ut in oratione undique reluceret verborum splendor, & sententiarum gravitas atque ubertas: nuspiam autem migraret dignitatis vel etiam elegantiae leges: nec quicquam sese, nedum Principe suo, indignum diceret, aut faceret: gnarus videlicet cx legatorum moribus Principes plurimum aestimari. Quantum etiam praesidii inde nactum putabimus, quod.oeto limguis,
130쪽
guis, quibus utitur Europa,pure tersem loqueretur a Inde enim illud conlaquebatur, ut sua ubique, non collegae lingua, orator foret. Cae- teroquin fieri videmus, ut senibus, inter caetera aetatis onera, hoc quoque aegre sit, quod externum ad sermonem, quem forte olim didicerint juvenes, sensim reddantur inepti: sive id aetatis morbo fiat, quandoquidem
Fruna languescit senum Senecam
memoria, longo subluens situr sive id contingat vitio linguar, ob aetatem fatiscentem minus jam volubilis, ac fuerat quondam. Non ita comparatum cum Diionano erat: qui exterorum sermone, quaecunque res incidistet,de ea ut venuste, ita expedite, quamdiu vita mansit, disserere poterat ac selebat. Idem in hoc secessit, nunc hujus, nunc istius gentis oratione capiebatur: eaque etiam epistolas exarabat ad amicos alio atqle alio coelo dispersos: quod ipsum ad homines cruditos Latine facienat elegantissime. Saepe enim perliteras colloquebatur cum iis, ut ita affectum melius recoleret, ac singularem amoris comstantiam, etiam ingravescente hac aetate, test retur. Nam nunquam ei placuere, qui multasM Σ . insti-