장음표시 사용
61쪽
Su antida et Sumo Pontifice u su excelencia OnSenor
Aristides Rinaidini, Argobispo de Heraclea, gran cru declaraeal distinguida orde de Carios III de Leopoldo de Belgica,
Nuncio apostolico en et rein de Espana, etc. etc. y S. M. et Reycatolico de spana a Excmo. r. D. Faustino Rodrigue San
Pedro, gran cru decla Reala distinguida orde de Carios III, de la de Santiago la Espada de Portugat, senador vitalicio del
reino, suministro de EStacio, etc.. etc., quienes despue de habercanjeado sus plenos poderes, allados en uenaa debida sorma, Dan convenido endo articulos Siguientes : 10 Las Ordenex Congregaciones religiosas existentes en Espana e la lacha de a ratificacio de presente convenio que11ayan cumplido antes de ella condas formalidades estabiecidas enda Beat orde circula des de abril de i9oa gogaran decla personalidad juridica de que hor estamen posesion, Se conSiderara comprendidas e la excepcion Stabiecida e et parra1 primero delari et de la te decio de junio de i887 me regira por sus regiasydisciplina propia ysor las disposiciones de este mismo convenio. D a Las orclenes I Congregaciones religiosas noriendra derecto a subvencio ni auxilio alguno dei presupuesto dei Estado, Testaran
Sometidas, en uanto a Su regimen canonico, a los dioceSanoMyPrelados propios, segu la regia de Sus estatutos fias dispos1-ciones de Derecho canonico de la disciplina eclesiastica vigenteS, eo uanto a Sus alaciones con et pode civit, a lacleyes generales de reino.
En caso de discordancia, a Sant Sede mel obierno de S. M. Se entendera amigablemente para allana las difficultadesque pudieran Surgir. ro Instituis
runt largunt posse possidera boKa.
qua in uua cum eisui lotestatico suetudine, generaιibus
a Les Orores et Congrogations religieuses 'aurontis itis aucune subventionii secoum duiudget de I Etat iis seron Aoumis, en e qui concerne leur rogime Canonique, a leur Ordinatres et prelat particuliers,suivant les regles de leur Statuis et les dispositionidulami canonique et de la discipline ecclesiastique en vigueur, et en e qui ConCem leura Telations avetale ouuoi Civit, auctoi generales clu royaume.
62쪽
D 30 Las casa 6 conventos de las citodas Ordenesa Congregaciones religiosa estara sujetas a los impuestos et ais o suSbienes 6 poritas profestones e industrias que ejeraan, en condicioneS
de gualdad respecto de las demas personas uridicas o subditos
eSPanoles, io Sera obj et de ninguna tributacion 6 exencionespectat. 4 Se maniendra las casas y conventos que ad lacha de laratificacio de est convenio tenga estabiecidas as Ordenes Congregaciones religiosas cliadas en et art. 10 per no Odranabrirse ni estabiecerse ningunamtra, en laque Selaga id comun, si previ consentimient de Prelado diocesanoa sin autorizaciondiciada por Reat orden Estas autorizaciones se publicaran neceSariamente e la Gaceta de Madrid. γ 50 Las casas o conventos de las Ordeneso CongregacioneS religiosas en que hay menos de et individuos que hasan ida comun Se Suprimiran, agregandose los religiosos o religiosas aotro conventosi casas de lamisma orden, rquedando los edificios propiedades en que se hallasen Stabiecidos los que se Supriman, acta libre disposicio de os superiores. Se exceptua de anterior precepto las Comunidades religiosas quem hacen vida conventual que en virtu de s instituto se dedican aibras de beneficencia.
ensenanga, caridad rasistencia Olos ensermos a los ancianos, qΟSPobre y abandonados, como tambien a casas de procura IOSSanatorio que pudieran tener las dilarentes Ordenes mongrega , cione en al8uno iugares speciales. Et presente articulo tendra fuera ejecutiva transcurridos que sean seis meses decla publicacion de Ste convenio en ta aceta de Madrid.
63쪽
nω orae podra estabieceris Espana ninguna orden 6 Congregacion ueva si que est autorizada porra Santidas si previoacuerdo dei obierno concla Santa ede, consignaclo et Real decreto publicad enclamaceta de Madrid. το L Orden de los Padres Escolapios continuaru endas mismas Conaiciones derechos y beneficios que hondisseinan. 80 Las Asociaciones para fines religiosos cuyos individuos noesten unidos por vinculos de prosesion religiosa ni aga vida mun y por tanto no tenSan et caracter de orden 6 Congregacion religiosa se enitende que si peri uicio de la autorida que corresponde a los bispos encla direccio de regimen espiritual religioso de las mismas, se regira porcia te generat de Asociaciones flos principios de Derecho comun si limitacion alguna para et PreSente' parara porvenir debiendo inscribtrse en et Registroespectat a que se refiere et art. 7 de la mencionada te de Asocia-
ciones de o de junio de i887 cumpli los demas preceptos de la
D 9 Los extranjeros no podra constitui en Espana ordenesa Congregaciones religiosas de las mencionadas en et art. I sin habere naturalizado previamente en et rein con arregio tala leyCo in Los religiosos que conservando su condicio legat de extranjeros ingresen 6 residan e algun conventora casa religiosa exiMente en ESpana, Seguira sujetos a tocla las disposiciones delDerecho comun vigente parados subdito extra eroS.
I in elministerio de Gracia Iusticia se abrir u registroespectat, en et que se inscribtrandas Ordenes fias Congregaciones
8 Quae sodaliolatia religiosam
Io Apud Ministrum qui Gratiis et Iustitiae 6 Il ne murra s'etabit en Espagne auCun rore nouueau u Conso mation nouvelle sans I autorisation de Saraaintet et sans uno Cordpreal le o gouvemement aveo te Satnt-Siege, Consigne dans un decretroyaI publio dans la Gapata de Madrid. το 'Orore de Peres es Coles pie Continuera a exister dans leamimes Conditions ave les memes rotis et benefices doni ii ouit
8 Quant aux associations Constituees dans uniuet religieux donicies membres ne sontias unis par lectiens de la profession religieus et n'ont Pacla vie Commune et qui par Consequenti n'ontias te Caracterela'Ororeo de Congrogation religieuse, ii est ententu que, an Orejuclio de l'aut ite qui appartient aux eveque dans leur directio spirituelle et religieuse, elles seront sigies parda tot sensirale des assoCiations et les principes uiroit Commun sans auCune restrictio ni ou te presentia muriavenix Elles deuroni se faire inscrire surde registro spἡCial clonti est fati mention in rartioleo de la cliterio des association cluio uin188 et MCompli Ies autres prescriptions de la mome lol. 9 Les ouanger ne pourroni elabit en spagne les Ordres et Congrogations religieuses vises clans artiClerier, sans 'etre fati realatii ment naturaliser dans te royaume Conformement a lacio Commune LesreIigieu qui, Qui en Conservant leur Condition legale 'euanger entre-ronto resideront dans queique Couvent ou maison religieus existantem pagne seron Aoumis a tout des disposition duraroit Commumen vigueur relativemen au sujeis etrangerS. 1 inu minister de la Iusti e i sera ouverti registre specia suriequel seron insoriis les Orores et Congregations religieuses Auxquel se
64쪽
Servandae tabulae. rro Quomodo providendum sit exsequendae
n ii Elministerio de Gracia Ousticia, de acuerdo con et Consejo deministros Ten concordia concla Sant Sede dictara lasmedidas regiamentarias claratorias que pudiera necesita lasecucio de presente convenio en o relativo si las Ordenes Congregaciones religiosa estahlecidas, o que se establegca poracuerdo de las dos poteStadeS. D et E canje de las ratificaciones de presente convenio Severificara en adriduo antes que fuere poSible. D adrid, si de uni de I9 .
P. 22, in. 6, in reSponso II nov. 9o quo S. Congregatio Indulgentiarum et S. Reliquiarum iussit, in impertienda absolutione alumnis Institutorum Tertiariorum, adhiberi sormulamin gularium, omissa Sunt verba haec: Attento decreto die M aug. ω pro Tertiariis in communitate degentibus et Ota simplicia
nuncupantibus. Quod decretum, Supra n. 3 relatum, simul responSionem istam
illustrat. Itaque vera causa cur adhibenda sit formula Resularium hinc desumitur, quod generali dispositione Tertiari isti participant Indulgentia quae primo et secundo ordini Sunt conceSSae. Porro agitur de communitatibus quae ordini regulari legitime
65쪽
DE IUSTA DIMISSIONIS RATIONE IN ORDINIBUS RELIGIOSIS
quaeationi occaaio Et argumentum. - . Necessitate permotu temporum, quae omnino requirunt ut
qui cooptantur in regulares sint viri probatissimi, de quibus nec inconstantia sit pertimescenda nec aliqua scandali ratio Pius IX, per duo decreta Neminem latet, i marii 1857, et Ad Universalis, flabruarii 186 in
omnes virorum religiones disciplinam induxit votorum simplicium cuius haec est Summa a Peracto novitiatu qui eam adepti sunt aetatem qua prius sonemniter profiteri poterant, vota non OSSunt emittere nisi simplicia quamvis perpetua. b Per tres minimum annos in hac simplici professione permanere debent, ita ut invalida sit sonemnis professio, nisi spatio trium annorum, mathematice completo, vota simplicia fuerint praeposita. Copia tamen facta est Praeposito generali atque etiam provinciali professionem sollemnem, ex iuSti et rationabilibus causis, dissetendi, non iis tamen qui 25 annos
c Ut infra tres annos fieri possit sollemnis profesSio, Vel ut ultra tres annos procrastinetur iis qui 25 annorum aetatem compleverint, opus est S. Sedis indulio. d Absoluto simplicis professionis legitimo spatio, religiosi admittendi sunt ad sollemnem professionem, si digni reperiantur Cuius rei iudicium pertinet ad Superiorem generalem vel eius delegatum, ita ut capitulum non habeat nisi votum consuliativum.
Cis nostra Monammis et Suistianenta, . 53 et 54. Decretum Nomimm latet n. 4.
66쪽
e Donec sollemniter fuerint professi, possunt a Superiore generali cum suo Consilio facta quadam subdelegandi potestate, praesertim pro locis dissitis dimitti ab Instituto religioso Ad quam dimissionem decernendam, nec processus requiritur nec iudicii forma Superiores
tamen si procedere debent Summa caritate, prudentia, et ex iustis et rationabilibus causis, quacumque humana
affectione remota, secus e0rum conscientia graviter onerata remaneat
Dimissione autem tolluntur vota, quasi huic condicioni tacite obnoXia. 2. Recens autem, maii 19o2, decreto Perpensis,
Leo XIII professionis simplicis legem traduxit admoniales, nisi quod dilatio professionis sollemnis committitur ordinario vel Superiori generali seu provinciali si agitur de monasteriis exemptis), et dimissio S. Sedi
Itaque in ordinibus religiosis, cum ad finem vergit
simplicis professionis spatium, cogitur capitulum unde simpliciter professi excluduntur, in quo Secreti Suffragiis, de admittendis ad sollemnem professionem sententiam dicunt cui vis inest voti consultativi. Hoc excepto, Superior generalis cum Suo Consilio, pro sua conscientia et arbitrio, addita, si visum fuerit, nova informatione, causam dirimit.
Hinc subdissicilis oritur quaestio de legitima dimis-Sionis attone, sive causam Spectes requisitam, Sive modum quo adesse et constare debet. Quod argumenium aliquatenus versare nobi est propOSitum.
Ohaervanda principia. - Ipsi reSponSi praestituenda videntur pauca quaedam principia ad meliorem rei intellectum. i. Dimissio nussam continet votorum irritationem, vel dispensationem seu commutationem, Sed Si legitime sit facta, adimplet resolutoriam votorum condicionem. Dispensatio enim votorum substantialium religionis est S. Sed prorSu reServata. Per dimissionem, communi religionis et Instituti bono consulitur, non autem, Saltem directe, privatae
Decretum Sanotissimus, Iaiunii 1858. n. IV et V. Decretum Persensis n. IV et XII. Cis Monumenta nostra. n. 64.
67쪽
IUSTA DIMISSIONIS RATIO IN ORDINIBUS RELIGIOSIs os
relig1osi utilitati. In ea itaque decernenda istud est considerandum quid ad commune Instituti bonum sit
necessarium vel expediens, non autem quae privatae rationes religioso opportunam facere possint votorum relaxationem. Rationes istae fundare possunt dispensationem, non autem dimissionem, nisi, ut facile fit, ex ipsa privata causa pro ipso Instituto argui queat et Simpliciter professus non est iam novicius, qui sine iniuria et libere religionem deserere possit et libere ab ea dimitti sed ex accepta sui traditione, in religiosum cooptatus Institutum, ius habet manendi, et faciendi,
suo tempore, sollemnem professionem, nisi iusta inciderit dimissionis causari atque etiam erga Deum, tam ipse quam Institutum, obligantur ad sufficientem adhibendam diligentiam ne talis naScatur cauSa. Simul tamen professio simplex rationem quandam induit ulierioris probationis per quam Simpliciter prΟ- fessi dignos se demonstrare debent qui sine incommodo et periculo asciscantur inter sollemniter profeSSOS.In pensanda igitur iusta dimissionis causa, componi debet ratio status iam acquisiti, cum hac probationis
3. Causa porro requiritur ad aliquem dimittendum quae sit gravis. Ita decretum Perpensis n. XII, et per Se constat Grave quidpiam est obligationem tollere
peculiaris famulatus divini grave quidpiam hominem
fiat perfectionis in communem detrudere grave eum periculis saeculi, post religioni Securitatem, Oppinnere grave eundem, sublimi abiecta spe, obligare ad aliam, post plures annos, tentandam condicionem. Talis itaque sit causa oportet, ut detrimenta ista humana et quasi divina compenSet. Nihilominus gravis causa dimissionis non dicit necessario gravem culpam in persona dimittenda, nec omnis gravis culpa gravem praebet dimissionis rationem. Praeterea, in aestimanda causa, ratio haberi potest,
immo debet, tum temporum quae, ut nostra Sunt, maiorem quandoque postulant severitatem, tum ordinis et Instituti generis vitae et miniSteriorum.
In priore tomo n. 33a dicebamus graviorem requiri Causam ad dimissionem quam a dispensationem. Dicendum potius fuit respeCtus esse
68쪽
Quae caua requiratur Et aufficiat. H. Ut prius reSpondeamuS ex auctoritate, SUAREZ, agens de Scholaribus Societatis Iesu, quorum iuridica ratio, quamvis ad ius speciale pertineat, satis tamen Similis videtur ut argumentum analogiae fundare queat, de his, inquam, agens SUARE gravem exigit causam , quam dicit, moraliter loquendo, Semper pendere ex voluntate ipsiusmet religiosi . . Affectus ad religionem, ita ipse praeter allectum caritatis ad proximum inclinat ad conservanda eiu Smembra, nec permittit aliquod ex illis abscindere, nisi ubi ad salutem totius corporis neceSSarium St. Addit tamen saepe u expedire aliquem dimittere, non solum propter vitia incorrigibilia , quae fere sola potest esse ratio dimittendi professum, sed etiam propter dissicilem naturam, vel non satis aptam aut fidam, ut ei ministeria Societatis committantur et alia similes
Particularia autem haec affert exempla, ex ConStitutionibuS, parte , c. 2 Si iudicaretur quis damnum allaturus malo vitae exemplo, Si inquietum Se Stendat, si verbis aut actibus offendiculum aliis praebeat, Si non poSSit Se componere ad vitam ducendam Sub oboedientia, iuxta modum procedendi Societatis, eo quod nequeat Iudicium suum refringere, si denique in affectibus et vitiis quae divinam offendunt maiestatem corriSi non pOSSit, etiam Si publica non sint. In quibus ψmnibu et quibuscumque Similibus, regula in priore loco designata in n. io Servanda est scilicet defectum hunc talem esse debere, ut eo Spectato, Superior prudenter iudicet Deo gratum non eSSe talem personam in Societate admittere
SANCHE autem his verbis Dura frequenter regula ad nullam culpam obligantes transgrediatur, in Si nollet orare Iemporibus praescriptis, ingredereturque omnium cubicula, et similia efficereis, exempla affert cauSarUm quae, quamVi ex Se culpa veniales non excedant, Sum cere tamen possint ad legitimam dimissionem L
De Religione, tr. Io l. 3, C. , . IX. Ihidem n IV. Ιhidem, . XI fine. Ibidem, . VI. Regulariter tamen, ut postea videbimus, oportet ut aliquo modo sint incorrigibiles qui post vota perpetua inviti ab Ordine dimittantur Cir Suarecibidem i. Io, C. 4 n. IX. In dualogum l. 6 C. 9 n. 69.
69쪽
IUSTA DIMISSIONIS RATI IN ORDINIBU RELIGI 1 61
BENEDICTUS autem XIV, loquens de Societate, remita complectitur Dimissionis causa plerumque ex eo desumitur, quod 'ligiosus minime valeat inceptum curriculum laudabiliter persequi, et ad Societati institutum vitam eXigere.
II. Ex allatis auctoritatibus, et ipsa causa cur inducta sit ista simplicis professionis disciplina haec regula generalis statui potest Iuste dimittitur qui prudenter iudicatur futurus esse notabili incommodo cuius onus non iudicatur fuisse ab Instituto assumptum in admittendo candidato ad priora facienda vota. Haec ipsa regula iam fere continetur his verbis quae in ambobus decretis eminem latet et Ad universalis leguntur e Ne quis admittatur qui saeculi contagione pollutuS, vel verae vocationis expers et suscepti Instituti paeniteat, et gravem sodalibus molestiam afferat cum disciplinae perturbatione et regularis observantiae discrimine.
III. Quod ut particularibus casibus illustremus
i. Causae per se insusscientes sunt: a Infirmitas suborta post professionem . Periculum enim valetudinis simul cum onere alendi subditum in se suscepisse Institutum non est ambigendum, ne omnium perseverantia in incerto it posita. b Infirmitas quae ante vota satis erat nota nisi religiosus Institutum fraudaverit iusta maioris meriti seu Virtutis spe, qua defectus virium videbatur compensandus .c Affirmatio religiosi se non habere vel amisisse animum vocationemque ad vitam religiosam M. Haec enim causa Institutum religiosum per se minime afficit. Quare locus potius hic est dispensationi, quae reservatur S. Sedi, nisi quod facile fiet, subiectum ita dispositum prospiciatur fore Instituto et socii gravamini non levi. Ita C. DE LUGo, in casu simili, Rem mor. l. 4 d. 3 n. .d Mutuus religionis et religiosi consensus. Habetur enim ad Deum obligatio quae tali consensu auferri ne
i De Smodo, t. XIII, C. I n. 7. Decretum Sanctissimus, . . Ita ipse Suareg, P. Cit. l. 3, C. 9 n. XI. Resp. S. C. EpisC. et Regul. I noV. 886.
70쪽
3. Suincientes autem causae indicari possunt: a Quaecumque peccata periculum faciunt candali, infamiae, vel non permittunt ut reo tuto committantur Instituti ministeria propria. Huc spectant verba decretorum Ne quis admittatur qui saeculi contagione pollutu η.b Animus impatiens oboedientiam hinc enim regularis disciplina in discrimen adducitur. c Qui modo dicendi vel agendi videntur seminaturi
discordias vel caritatem turbaturi u NeceSSe St, Sic decretum Neminem latet, religiosos ipsos viros artiSSimo caritatis vinculo inter se esse coniunctos ad Talis desidia seu pigritia qua quis ineptum Se reddat ad Instituti opera eXercenda. Atque haec quidem sinunt religiosum dimittere invitum. Nihilne autem potest ipsius religiosi consensus 'Consensus, qui per se suffciens causa esse nequit, aliquando imperfectam causam complere potest, idque bifariam a suatenus facilitas c'nsentiendi animum prodit parum ad religiosam vitam propensum cuius animi dis positionis alie in aestimanda causa ratio haberi potest. h Quatenus tollit obstaculum iuris acquisiti a religioso. Fieri enim potest ut per se melius foret, et Deo gratum, uempiam dimitti, nisi dimissio iustitiae adverSaretur.
am vero, voluntaria iuris cessione Superior permittitur, neglecto religiosi respectu, unice Instituti consulere hono . CaSu erit v. gr. infirmitatis contractae poSt vota, vel quae, cum Vota fiebant, erat perspecta Quem caSum
non putamus excludi verbis declarationis Sanctissimus, quibus dicitur nemo dimitti posse ob infirmitatem quae Voti Sit posterior Saepius etiam fit ut quamvis in iuris rigore, dimitti possit religiosus v. gr. qui bonae quidem Voluntatis, ineptus tamen demonstratur ministeriis Instituti, aequitas huiusmodi severitati repugnet, nisi ipse religiosus consentiat Cis de vi consensus, C. DE LUGOR P. Or. l. 4 d. 3 n. 5. 4. Denique ad sedandos scrupulos, iuva a SUA Zhanc mutuari normam ci Si Praelatus bona fide procedat, et facta morali diligentia ac debita consultatione, iuclicet expedire talem personam liberam dimittere, et in