장음표시 사용
271쪽
496. Virgilii imitationem vide et VI. r. so3. φίων Εὐρυνο ε ra. os innuit Prometheus apud
sty τοι re σφιν ἐνέλιπε λ Τυν ἀοιδα . Si e seriptis libris legendum esse dudam monuicia notis ad pigrammata graeca p. 92. nuperrime ad Euripidis Hippol. 1 8. Posteriora illa eum seribebam, de edendo Apollonio quem tamen emendatum habebam, ne ogitabam quidem codd. omnes dant τοum Ἀοωης plerique ει Τυν quidam librariorum errore γελάκ, Prius genuinum est, sed accentuprave notatum. Glossa in A. ηδο-ν vulgatum τοῖο στιν ἐνι λιτι ει Τιτ α ita soloeeum Charbarum est in vocem μελίι graecitas non agnosti verbalia Ionica in e ulmmam quandoque corripere ostendi ad Eurip. Hippol Supra v. 39. π Θυς ἐπερχομνων αμυδις ire ei et Libatio illa postrema super victimarem linguas in honorem Mercurii fiebat Homerus odIT. 136. ευρ α Φαιήκω ν γ ο κ κο μάλθας σπώλπα διπαεσσιν εὐ-πν Αργιιφόν,',
272쪽
. 47, υ. - Vulgo, laudicante metro editum . . - . varia recentiorum eoniecturas referre nil adtinet . qu rum nulla meliori Iurium antiquorum odicum lectioni
viri in critie magni nominis moillii .miseeli. Obsere. IV, p. 94. eum ex fide in novissima editione reponi potuisset. Sed magister noster Sta ius hujusmodi libris lo M. κελα- ωήκιεν Sie Dirui Ilio aierson adhibitis.s4s retilam Seholiastes garrata. οισι -- πψὶ υ-- σμο- κων virgv. n. VIII. t. Labitur uncta vadis abies mirantur mundae,
miratur nemus insuetum FULGENTI A longe seu TA virum M. ινδροι μενος. E. γε s. 49. εκροτατησι Solae vulgo αὐοrάom, quod s evre absque eodie etiam emendari poterat. Illud e c. Rcas notavi. In D. v sepissime in o mutatum, quod seriis
273쪽
pturae vitium hi etiam eodie inhaesit, e quo princeps edi tio expressa fuit, multis eorruptelis ansam dediti vide
ssi. I rivo codices nonnullium si e rius agno sei auctor Eomo Μ. p. 479. l. a. ubi in praee. v. πιν- habet pro κορυφὴ o. Obiter moneo, ex Etymologo emendandum esse zelae ad Lycophr. 3ss ubi hi ve sus etiam Iaudati tanquam e Simonidis Genealogiis.ss ea . Si A. . . recte. Minime neeest tria est liquidae geminatio. ss8. Virgil. n. II 674. - Parvumque patri tendebat Iulum. In Orphicis ad Chironem divertunt Argonautae , Periis patu filium suum videre cupientisci uiua tu congrcitas enarratione auctori illius poematis pulcherrimus exeidit versus, mira revitate caritatis sensum exprimens.
AXIΛΛΕΥΣ. In quo manifesta Homerica imitatio. s64. δῶ α ra. Vulgo minus bene δῶ- v. In D. E. perspicue Κατερθε, ut Walibi recte in fine versus unpressi exhibent, sequente a consenante incipiente. s67. Hrra, ultima in resura producta. Me D. E. Se eteris nonnulli forte: nam hae minutiae in collationiabus eodicum aliquoties neglectae fuerunt. seta si δὲ scilicet si OM. Sic bene c. E. Ceteri eodd. enm veteribus editionibus , σοὶ δέ. Batavus nescio unde, sed perquam inepte , cumulatis duabus praepositi nibus, in M. Veram autem si nostram lactionem emia quenti comparatione liquet. Ut oves pastoris fistulam se-
274쪽
qui solent, se pilae tum Citharoedi s vehantur oeem min, mutatum quod supra observabam, ex prava sequi
M. παλ--πιν Seripturam hane In nnlio odire reperi, sed minime dubius quin legitima st genuina fit, reposui. Vulgo νοέ,-- σπ Arax is, qua In lectione ne. ias an, n eum in aes iungendum sit neene. adem
sm. πι---M. Sic A. B. D. E. Caes. Perperam vulgo, claudicante metro, μυσάμαι. reor hanc me dam ab Oxon. agistro, ut Claria ad Homerum notas Dosse videtur, sublatam non fuisse. Nam a v. 26. L- ,rum M. ἐλήλατο, claruium adire iubet monstra tem qua ratione ναρ produeat ur, quod tamen multo diserti ut declaravi Druillius in Critim anno p. 39r. 93. κνι--rte vulgo, manifesta eorruptela , Iri. εο-ες. oeem qua et auditur sequens versus his polaphin oscitantia librarius, quod alibi tape factnm. Vide ad π. 34. Orphicis v. 4s6. t tu me reposui, quod sententia in Bagitati
275쪽
r. sis genitivus est ut misi, a . fixa ἐχοήρανδες. Si recte Stephanus edidit, nec aliis ter in quinque eodicibus scriptum reperi. Iorent editi ni lectionem distirem pro mendo Nographie habui sissem, ni eam exhiberet etiam cod. E. Barbariem illam gra citatis eligentiusimus Batavus non neglexit Milieri ut editoris titulo dignum se ostenderet Caliquid ad Apou Ionii emendationem eontulisse videretur, prava lectiones
vocaviti 6I3 ας αὐτώ τώνιον. In prima vote conspirant e
dices omnes rati, quod Florentina se ceterae ex laeditiones e libent, librario Imperite metro caventi debe tur ἁγω edidit Stephanus recte. Solus Κ. vitiosam it tum hi seripturam Florenti editionis ινη-- praestat, quod revocavit IIo Italini stoliditas. In αγ- media proindueitur. Vide tymoLm. p. o. IO. Aratus in versu eitata supra p. o. Idem V 23. 3 - ς,-- πε - δὶ εὐροωὸ αὐrον ἀγιm.
6ar. 6. . Vulgo perperam eontra Poeta morem oram. 636. Θωρισιν Vulgo Θυανιν, Priori modo ex EumoLM. etinendum observavi ad Mehyli S. v. m. ida
276쪽
ad oratii Carm. II. 9. . mynium ad virgilii En IV. goa.
637. 1 4 ae iaci νῆσι. Si codices omnes, formam Iais editio, mira, unde celtElinus Deit - . De tommut istione diphthongorum dixi prela v. 49. 638. --re. Si optime D. vulgo latim.
personae de uno, de pluribus dicitur , ut ostendi ad AElahyli Prom. s. Contra Scholiastae reprehensionem Pne tam defendere voluit Spanhemius ad calum. . in Delum s33. sed fefellit eum memoria Nerim tuetur, quod hie a Poeta seriptum non fuit, ne per metrum seribi potuitimae autem ad III 39s adnotat HoeItalinus, nihil ad hune Deum faciunt non enim ostendunt, qui pronomen serendae personae de tertia adhiberi potueriti In numero vitium non est, sed in persona. At si vitium est, non soli Apollonio ob iciendum Antiquus auctor carminis, mota e More. φο me inscripti quod inter Theoeritea legitur, e trine itidem
277쪽
xor Nabutim φωρον uraeest ri νά- M. Ubi itidem pronomen tertiae persum ad secundam trans tum ut illi secundae ad tertiam. 6sa -- Sic praeuer Mymol. . auctorem p. tia. Lor. odd. A. B. . . Perperam in D. ἀν--ο Via go res uisu Apud Aratum v. 373 ubi impressi libri ha bent riis uis scriptus cod. at αδ νώ sis F. 464
Quae lectio optima est necdum in editionibus eampasuit. 662. πι-- Βομα , fante quila ne , tu in Pontum periecturis adversus erat vides esselingit Observat L. Leay. XXX.
i. μα μίμνωσι. Sic omnino legendum vulgatum lineum est. In modorum distinctione syntaxeos regulas usque deque habuerunt librarii. Vide ad 683. in Mita recte edidit Stephanus putidum priorum editionum mendum α- eertissime eorrigem. dativus est: M accusativus quem hic syntaxi flagirure vel tironen tua videriti. Illud tamen revoravit Haetulini stupor quem no exculare eentum eodicum consensus.
eone innum fluentem hunc versum reddidi cuius inter-MIata Rit vulgata lectio . Θυμελ - οι-τόν serum In pluribus codd. καὶ abest, quod sane alienum est imi epte pro fulero invectum. In E. λ δεὐτέσι ia εσσεται. Alii eodd. e inter eos cars dant τοι unde vulgata quidem melior effiei potest lectio riuiale τοισι - εσσεται:sed aspera illa est. Nostra emendatione nisu videtur melina.
278쪽
Synonyma sunt rim δε ενολι ἱ - αι. Nulla dubito, quita et seripserit ei Θ, . De iuvenentia paeuia hie aestue, quae honoris, ministerii ergo anni adsidehant Metinet alimihiaraut nou intellexR., his itidem aetate prove.ctas esse debere ratus, Iectionem opinioni suae Meommmd
279쪽
vit Inepte, ut solet, oel: Elinus aliena hue admovet, praecipue Theocriti versum:
- νόe piar ἡμιι νειος. Quid, quaeso, bubuleo faventi prima lanugine malas com . mune cum puellis ea nos eapillos habentibus 768i. -Τρέπω. Si caes recte vulgo ἀ- Am. 683. -ο - , non expectata odicis uetiuitate edi oportebat. Vulgatum, φλυμι eum is a solo eum est. Illud dant caesis E.
688. περκα Glossa, αυτίκα esyeh. ove. ἐξα ,κ. Alteram lectionem Seholiastae memoratam , πενιτ .a MDου, exhibet in contextu caelar nostra in margine adposita,
689. πετρίκι:αι, Si recte A. D. Ε. Caes. Litera sibilans geminari non debet, quod e clathii ad u. a 3I nota discere poterat Oxoniensis Μagister. 692 11 9ωκGOR' Lycophron 369. ιχ hrio me. Homericum: το γαρ γε ea Τι Θανόνram. Virgil. AEn XI. 23. - Qui solus honos Aeheronte sub imo est.
παξος κακοπιε α παριμα. A. E. κααο πι, quod non deterius est.
696 σοῖ, μιλεσθω. Sie B. c. D. Caes. Reliqui, ut vulgo, νυαεσθαι confer infra 839. 697 σφι si D. E. vulgo 698 mrοι - γε Si quinque Regii. In Caes. in V, γλ ω- μωσι. Sic A. B. D. Intra Ie A. D. Mu GD. ηrt. Sed in his non requirenda eodicum auctoritas. Poetieum est Homerodrequentatum verbum n o. o Fer praeterea quae observavi ad Euripidis Phoeniss 4 gr. Ir. Sie A. B. D. E. Caes. Gloua, φῖ. In D. ιρι-οι.
280쪽
quis posset lectionem ab Hoelutino invectam . 324. --.6 . Sed utroque in Ioeo eodices sequor ' postremum hoe in nullo reperi.
7r hic, ut supra ros. Si quinque Regil.
II. Mesruum. E. ἀν--e, transpositis syllabis . ut stantis pro remitic Et D pro Ε--. Ista observari inutile novi est quia ad emendationem similium in aliis voethus depravationum quasi manu ducunt. 7 8. Moera. i. - Helych nobis. Si etiam infra io24. Utroque in Ioeo mallem tmem. as Vulgo i vi , corrupte Artieulus eum ceteris eonstrui non potest. ες κέλιον. vulgo in qui dPraeserunt sex eodd. go Virra aen. III. et Ferrum exereebant vasto cyclopes in . antro in his informatum manibus iam parte polita fulmen erat toto genitor quae plurima celo delieit in terras pars imperfecta manebat. N Ιου in αυτ in Vulgo ἀυτιών . quod dudum pro clepravato habui, se emendavi. Postmodum αυτ si in D. perspieue seriptum reperi. Initio versus Nimiri illis mam in me sura producit, maxime ob sequentem liquidam. Importunum imperite additum. 7M. - ιγγα νίσσευ. Postremum dant quatuor Rogii caes riserimis vulgo ris . cossiees vero omnes divisim με prauae exhibent, ut e sola linguae peritia mendi euravit Stephanus. Ad mendum Florent editionis, anis quam ad venerabile antiquitatis monumentum, obstupuit Batavus editor Quod te puleherrima imagine pictor Ingeniosus oh oeulos ponit ereporis robore non tanta inriquam viribus ingenii, Amphion fratri dicebat in Euripu
