장음표시 사용
91쪽
ω DE NuMMIs I. De gemino Agrippa. Multa se hie offerunt haud leviter consideranda. prismum est M Agrippa gemino. Agrippae Magni Regis i liam Berenicen sitisse Iosephus ait, negat lapis descriptus a Sponio, dum Regis filiam solum vocat, non Magni Regis: & idem eos solummodo, quorum illa εκγορος fuit, hoc est, neptis proneptisque, Magnos Reges appellat,aviana ac proavi iratrem: Agrippam priorem scilicet,& Herodem itetrarcham. Agrippa igitur geminus fuit, si Iosepho neglecto, lapidi uni nummoque credimus : alter, quem Regem Magnum fuisse nummus praedicat : alter, quem de Regem Magnum fuisse lapis negat, & eundem facit patrem renices: nummus autem alter eximius Cimelii Droniani, annum XIV. post patris obitum egisse docet sub Domu
Deinde si Iulii nomen Agrippa tulit, & Iuliae Berenice, datum illud procul dubio et iamiliae est, quae sub Augusto
vixit: ut& Sauromatae regi, cujus apud V. Cl. D. BAUD LOT nummus exstat ex aere mediocri ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΑΥ-po MATO T. Sic & Abgarus rex Septimii Severi praen men a Severo Imp. accepit, ut testis est nummus ejusdem Musei geminus , ex aere minimo: BAcIA ET Q
A BPAPoc. Ergo & Agrippae istius pater Iulius Agrippa pariter fuit: & avus quoque Iulius: quo de nomine tamen nullum apud Iosephum vestigium est. Familia gentis HGrodum altera,quae mansit Athenis, Tiberii Claudii similiter postea nomen accepit, ut lapides testantur, quos alias a pellabimus.
92쪽
Quid si avus autem Agrippae junioris ex eo fuisse potius Philippus tetrarcha agnoscitur, quam Herodes alter Nam Philippus certe potius ab Augusto Caesare, cui Caesaream Paneados ultro dediderat, in Julii nomen videri debet adscitus, quam Herodes tetrarcha, qui neque ullo numismate se φιλοῖουλιον prosessus est, aut clientem vel socium
Augusti,neque ullo ei dato in oppignerationem fidei oppi do suae ditionis. Fuit igitur Philippi filius Agrippa prior, non Herodis. Nam si Philippum apparet Iulium fuisse,
Herodem autem plane liquet Julium non fuisse: extra controversiam debet videri, Iulii Philippi potius filium fuisse
Iulium Agrippam,quam Herodis, qui Iulius non fuerit. Agrippae igitur,quod consectarium ex eo videtur esse, conje- Auras enim quidem aliquas subinde hic adspergimus: sed
quas viri prudentes, uti remur, intellecturi sint, non habere modo per se plurimum probabilitatis,uerum etiam cum iis, quae ex sacris litteris, nummis ac lapidibus certa esse posuimus, necessario apta esse atque connexa Agrip sae igitu priori,inquam, tunc adhuc infanti,cum Philippus pater e vivis abiret,anno Christi XXXII. non licuit per aetatem adire patrias possessiones. Quae causa permovit Herodem tetrarcham patruum,ut fratris uxorem duceret,gereretque se volpes astuta,pro tutore pupilli: ac tutelae specie alienam quoque tetrarchiam administraret cum potestate. Verum eo ipis post annos decem pariter exstincto, necdum Agrippa pubertatis annos egresso, dilata ei in annum usque Christi LI. aetatis suae sere XXV. utraque possessio est, tetrarchia nempe gemina, patris ac patrui, Claudio annuente: ex quo
Agrippa Magnus Rex, idemque φιλοκλαυδιους est appellatus, prosessus se clientem pariter familiae Claudiae sub Claudio& Nerone privigno. Itaque Berenice cum ἔκγονος fuisse
dieitur Magnorum Regum, intelligi Magnos Reges duos
93쪽
portet,avum Agrippam, & proavi fratrem Herodem di illius quidem ut neptis fuerit, istius autem ex fratre proneptis: nam utriusque diuo ad eam hereditatς venit.
III. De patria Hero Tertia de Herodis patria disquisitio est. Tvo M D ci Tullii Heroduna familiam Athenis in primis nobilem fuisse,ex epistolis ad Atticum intelligimψs, ut antea dictum est. At Iosephus nihilominus, libro XX. cap. VI. Herodem priorem genere Judaeum iacit idemque parum sibi de mor
constans,libro XIV. cap. 2. Nicolaum Damascenum queni sibi finxisse adversarium videtur , ne veniret in suspici nem, si solus exstaret ex his, qui de Herodianis rebus scripsissent) hunc,inquam,mendacii arguit, qui Iudaeum Hero, dem faciat pro Idumaeo. Strabo tamen xπιχώριον vc .cat. Nec Judaeum autem, nec Idumaeum, sed Palaestinum, jd est, Ascalonitam,vetus auct0r ait iuisse Herodem Tetra cham, sub quo Christus est natus: sic enim loquitur libro. VII. rλα γρων in Genesim, pag. 223, negatque ἐξουριατος Ἱσραῆλ suisse : cum prius id m libro X. de adoratione in spiritu & veritate, pag. 34s. Herodem tetrarcham πιμα-αος 'I αα λ fuisse assi arit: qui locus conferri praeterea potest cum libro r. Γλαφυρων, aliisque locis plurimis, ubi vox ea rursum occurrit. Nemo interim, opinor, me jure culpet,quod veterum quorumdam more auct'rem de nomine non appellem : cum illud venia multo justiore fiat. quam quod ipse sacrorum librorum scriptores similiter i
cito nomine indicat; nunc ea Drmula usus, πιατα το υ ο τοῦ καλῶς ειρημάνον,utes stre clyctum a quodam, cum Sapienti- .am Salomonis: nunc ista, ἄσπερ τις τῶν χαιοτερων, cum
in prophetam intelligat,dialogo VII. de S.Trinit pag si '
94쪽
Nec aliud existimaret ipse, ut arbitror, aliive, quorum similiter nomina dissimulamus, nisi vicem nunc sibi quamdam rependi. Sed ad propositum revertamur. Ascalonitam pariter vocant Herodem, sub quo passus, est Christus, Iudaei in Dialogo cum Tryphone, pag. 2II. Quorsum autem homo Ascalonita, vel Idumaeus,vel Judaeus , aut ejusdem liberi ac nepotes, Atheniensium illo aevo ἐυερ M serent,cum ad tutelam regni Iudaici licita una esset cum Romanis societas& amicitia, Atheniensium opera inutiliὶ In promtu autem e diverso causa est hujussi Atticus Herodesiuit. Nam erga patriam esse aliquem beneficum &liberalem,ac memorem originis suae ,& est in laude ponendum,nec est praeter morem. An igitur Atticus Herodes ut existimetur, satis argumenti est in hoc lapide spontano mam is Iosepho ac sociis latuit, ut videtur. 'Mα- Θηρ ιτα quaedam certe Iosephus, libro I. de belIo , cap. XVI. Atheniensib aliisque collata commemorat : sed quae vix titulum ευεργετου mereri videantur : neque immerito ficta existimari possint ad effigiem principis munificentissimi: tum quod nulla causa satis idonea afferri potest adeo eis se Ia tionis erga tot civitates, quot ibi recensentur: tum
quod in hoc lapide seli Magni Reges λεργεται Athenien
um fuisse dicantur: nec appelletur autem Rex Magnus Herodes prior in altero Iapide antea Iaudato, nec reipsa tuerit, ut diximus: cumIudaeam tantum obtineret,ut sacri duo scim mores docent atthaeus & Lucas :Neque enim arbitramur, posse quemquam sine scelere affirmare, minus accurate
Iocutos fuisse: ac regis, Iudaeae Herodem dixisse tantum
modo, quamvis rex esset totius Israelis, aliarumque ditionum. Hoc esset enim dicere,iam parum considerate Iocutos,quani si quis rem aliquam nuper gestam sub rege Hispaniarum scriptis proditurus, narrationem exordiretur ab his
95쪽
verbis, Fuit in Helus Cara5 Regis Murcia: si quidem Iudaeae vocabulum quo aevo scriberent, tum iisdem ipsis, tum aliis xestibus, tribum unam & alteram dumtaxat complecteb tur,cum parte Samariae: non Galilaeam & reliquas ditiones, quas Herodi suo Magno Iosephus adsignat: ac ne Ierusaleni quidem ipsam in Evangelio Ioannis,cap III, 22. Sed si prinsecta sunt aliqua ab Herode munera ad Athenienses,cur b ἡeficia Herodis alterius, & Agrippae prioris erga eosdemiosephus praetermisit, cum istorum aetas mulio ipsi propiopiuerit, debueritque esse idcirco notior t
arta esse potest de Berenice quaestio, quamobrem Magna Regina Berenice in Sponiano lapide nuncupetur. Quoniam, opinor, geminae ditionis, Galilaeae nimirum, &Trachonitidis cum Ituraea, sceptrum obtineret. At silent historici. Sane : silent enim & de tetrarcha, qui anno Chriani CLXXII. Ituraeam tenebat, & Trachonitidem regi nem : cum illius effgies in nummo Caesareae Paneados, sive caesareae Philippi, cernatur, e Cimelio Viri Claris s. D. DRON, capite diademato,absque epigraphe. Absit entiri ut quisquam fulicetur cum Norisio, pag. 376. Commodi Caesaris caput es . Nam quis vel Caesaris vel Augusti di dematum caput in nummis vidit, aut gemmatum, ante Constantinum, annumque CCCXXV ὶ Itaque silentibustum de Bereniee, tum desilo principe historicis, lapides nummi loquuntur.
V. De Herodianis, Herodianissimiliter loquuntur sacri scriptores,de quibus altum apud Iosephum silentium eae Cur autem de
96쪽
HERODIA Dum nliis ciet' Res enim dicujus certe momenti fuit,eoque nonasene etiam a nobis hoc loco perstringenda, quod intelligimusa nemine adhuc de ea dictum satisappositae Isorum paentio primum occurrit apud Matthatum,cap.XXII,i s. ubi ph risaei cumHerina iamr,hoc est λdaei qui se immunes a tributo esse optarent, cum ethnicis quλοκλαυλοis, qui Caesari pendi tributum vellent: Christum tentantes, H caserent eum msermone sciscitantur ab eo, hcet rensium da an, o non e
Nam si affirmaret, Iudaei illum quidem pro Christo non agnoscerent: qui non modo non lisertatem,qualemipsi sperabant,Judaeis afferret sed duram sub gentilibui principibus
servitiitem pensionemque tributi gravissimam approbareti. Sistegaretaviem,Graeci traderent talum'inrigarui*ρotesimri .essit,ut ait Lmasgap. XX, 2o. Iamquam auctorem rorum novarum adversis Oesarem, aclaeti majestatis reum. Monet deinde Christus, Marci VIII, xv uti caveatur afermento Phariscorum.fermento Herodis: quod Matth us sic retulit, Cavete a fremento Pharisaeorum. Sadducaeorum subjecitquAnterprexationem sermenti,pςrversitatem doctrinae. Illis enim tempotibus in Judaea & Galilaea, ac multo antea, nempe ex quo sere in eas regiones Graecanica
se peregrinitas infudit, ingens de resurrelitone disceptatio fuit: Pharisitis resurrectiomem Disiram justorum siniquorum praedicantibus, negantibus Δdducaeis. Testis est Paulus in Actis,cap. XXIlI,5. F Phariseussum Em Pharisaeorum,
desera resurrectione mortuorum Dicor. Et Lucas V, 8. discat enim dicunt, non esse resurre πω, neque An lumineque si ritum. Pharisei autem utraque confitemur. Ut prius apud Matili. XXlI,23. Accessierum ad eum Saddiscat, qui dicunt, non esse resurrectisnem.
Apud Marcum pro quidam dicuntur codices habere , quod eodem recidit. Sunt igitur,
97쪽
ipso Donaino praemonente, Herodiani eadem inlecti L .
qua Sadducaei, ac vice versa. Neque enim testes alios, si qui secus sentire videantur, in praesenti moramur: sive quod pia get post Deum audire mortales: sive quod isti aetatis incertae
krtassis,ae per se dubiae fidei sunt: sive denique quod neque
inter ipsos de Herodianis convenit: neque cogit ulla ratio, ut alterum prae altero audiamus. Quanto autem satius est uni Domini ac magistri voti adhaerescere,neque eam ullius conjecturae fuco adulterare,aut tricis infringere λ Graecanica igitur ea su perstitio suit, quae neque resurrectionem, neque Angelum,neque Spiritum, hoc est, neque Angelum, neque Deum ipsum, resurrectionis magistrum ac doliorem agnoscebat: est enim orationis ascensus,ab Angelo ad Deum, deest πνευ Deus. Quemadmodum, Claristus ipse dixit,
cto ibi Pauli fidem ac Pharisaeorum esse, cum Sadducaeoruin placitis pugnantem,ex his verbis conficitur, quae post prius allata statim subjiciuntur,versu 9. Factis es autem magnus. Et surgentes quidam Pharisaeorum pugnabant, e contes NAUmati invenimus in homine o. uidsi Spiritis locutus es ei ui tangelus Spiritus haud dubie idem in hoc versu,qui & in pro ime superiore,cum Angelo consociatur, ut apparet: quoniam per se vel per Angelum loqui Deus homini possit ac soleat. Nam qui Pharisaei in versu priore dicuntur Angelum,& Spiritum : iidem ipsi
in subsequente Spiritum & Angelum commemorant: eumdemque proinde in utraque sententia Spiritum, nec diversum. Est aliud πνευμα in sacris codicibus, aliud το πνευπιι:tametsi leve ac subtile istarum vocum discrimen est, cum de Deo agitur. Nam istud quidem το πνευuα per se Spiritum sanctum,ex consequenti vero naturam divinam significat,
98쪽
quaesto pro rationem,ut schola loquitur,Spiritui tribuitur. autem, divinam per se naturam ; nam Spiriaraus me ex consequenti vero,personam divinitatis eam, cui operatio tribuitur: sunt enim, ut ejusdem scholae verbis utamursectiones suppositorum, quantum ad denominatio. nςm attinet. Pugnat porro cum catholica veritate Grotu. interpretatio in hunc locum, ubi nomine πνευματος jubet lesbi quemdam a tum, qui animum miro modo penetret, quem G ci λπίνοιαν vocant. Est enim socinianae pestis,quam
ille in suis Notis ad libros sacros singulis non dico paginis, sed paene versi callidissime occultissimequς ingerit, illuxit rimarium placitum, ne το επνευμοι quidem Spiritus sancti personam usquam significare: sed hunc dumtaxat amitum quem diximus. Quare in Notis ad hunc locum, monet Mila simili sensu loca accipi oportere, tametsi in his omnibus το legitur, Aef. X,19. XI, 28. XVI, 7. XX, 23. Cuju . autem imperitiae, sive potius thalitiae est, hoc loco non agnoscere perinde Spiritum atque Angelum, intelligentem sub stantiati clarari: cum uterque ex aequo, Spiritus atqu'Angelu aeque uterque proprie loqui dicaturὶ τί
μα ἐλαλησεν τύ, η αγγελος; .Hanc enim vim esse vocis tum Graecae λαλειν, tum Latina Mui, ut in substantiam tantum cadat mente ac ratione praeditam, tum pueri norunt, tum tercenta Novi Testamenti exempla confirmant. T sinen a malitia Grotius non discedens, ad locum Ioannis XVI, i 3. Cum veneri He Spiritus veritatis quaecumque amiet loquetur, ἴσα α ωιουση, λαλησει, ne personam Spiritu
. sancti agnoscat,illii affatui quem praedicat, persqnam legati dicit assingi per prosopo poetam,& λαλειν ait Spitai s sancti is, hoc est, Grotiani amatus insinuare sive irrepere an m. bt Joannesi tur sero sexa ei,& triuies Lucas, hoc est, u -
99쪽
DO DE'N uMMis constantissime, proprio significatu vocis illius iis sunt: semel tantum uterque, sui perpetui moris oblitus, improprio Mmetaphorico : neque usquam alibi , quam ubi propria vocis acceptio dogmati Sociniano officitῖ Us imidautem, nisi e Socini castris aliquis, fieri potuisse existimet 8
Ne Deum autem hoc loco Grotius agnosceret, causa haec fuit: nam alios aliae causae perpulere at is verebatur, ne si Sadducaeos Herodianosve fateretur Deum aut nullum viarum,aut corporeum colaisse, que nominea sacris scripto
tibus repudiatos,atqueab ipsa Synagoga rejectos, se quoque iam tum in illis nisse praedamnatum D teri cogeretur. Nam ipse corpoream Deum colait, qualem ori Socini. Angelum igitur ac Spiritum negavere Sadducaei, hoe est,ci: AnMIum,&Spiritum sustulere, quallam paulus cum
Pharisaeis,&nos cum paulo animis informamus: substantiam nimirum omnis expertem corporis, omniumque assectionum quae corporis propria sunt: quae non tenuitate sesium,aut vi motus celerrima, sed toto substantiae genere a corporediscrepeti. Pharisi autem utraque confitemur, hoc est, gemmum resurrectionis magistrum: nemo & Angelam,&Spiritum, sive Deum et quorum ab alterutro edoceiri Paulum potuisse iidem suspicantur. aiunt, Spis, tussicultu esse aut Angelus Afflatum, sive ἐ-νοιαν Groti
nam an in Mose saliem, quem prophetae Ioco ipsi quoque
habuere adducatinerarenti Minime san: Sed hunc annatum esse a Deo Spiritu,quae vocis istius acceptio est apud Catholicos Doctores,atque atque Grotius, pernegarunt: suo Deum illi corporeum,ut Sociniani: sive, quod multo est verius,naturam illi tantum pro Numine haberent, & Deo
Ignoto rcujus μοναρχιαν qualemcumqueagnoscerent in res umes, hoc est, in substantiam corpoream. Nam τὸ πῶν
esse corporeum statuebant, cujus partes inferioresa super
100쪽
HERODIADuΜ. Iororibus certa ratione ac lege regantur. Hoc est autem An gelum ac spiritum,sive Deum reipsa tollere.
De Angelis quidem ait iste Sadducaeqs id statuisse,pωδγι rum nonnulos si quos aetate se Iste R inus Ufirmati
Dialogo cum Tryphone , pag. rso. At ilia non Judaeorum, sed quorumdam ex his qui Christo nomen dedissent, inio fuisse ibi dicitur : qui de verbo similiter ac de Angelis o nunciarent, Ipsum esse Virtutem, quae ab rerum omnium parente subinde prosiliret,ad eumque peracto opere reme-arot : nunc verbum appellari,cum Patris mandata defert ad mortales : mmc gloriam Patris, cum admirabiles quasdam de Deo Drnοίαι animis nostris injicit : nunc aliis nominibus insigniri si haeretici tunc fuere, praeivisse Marcello Ancyrano postulam Heri, cui similis de verbo destratio tribuitur,libror. haereticariam satalarum , cap. X. Idem objectum olim Origeni fuisse resert Anonymus in Bibliotheca Photii, cod. HL ἔτι τὰ ἐπίmota του ψῆ δείν. Quae sunt rosecta haud dubie,ut illa priora ex Duilago descripta, ab impio dogmate de Deo aut Verbo corporeo Quod si aeque conficta aut temere credita illa in Dialogo haeresis est, atque ista Origeni per calumniam impacta crediturabIllustrissimo Hu Io Abrincensis m Episcopo: id quod aliquarido certis rationibus se persuasurum aliqui; pollicitus est : quid erit deinde Gr Norellimam,quo non suum potius,qui verus errem est,in sacris codicibus damnatum delandat quam istum asterum, qui nec Iudaeorum fuit, ut mnendimus,nec sertassistasiusscstae inter Christianos λQuod si qui Angelos semniarunt, ut quidem ipse vuli, esse τους--ου δυνάμεις, iidem, ut de Origene creditum es censuere esset ἐπινοίας τῆ ψου, quod idem prorsusv