장음표시 사용
331쪽
ex diuersae aetatis et eruditionis interpretum notis cor flata sunt. H. εRNsTius d) fide codicis antiqui Mediolanentis ea Helenio Acroni tribuere non dubitat: quod nec v INcENTi O PLACcio e) improbabile videtur. At ego non crediderim , viris doctis in mentem venisse , quod integra et genuina in Persium Acronis commentaria illis scholiis contineantur. In C A s s i o D o-κ i orthognaphia, ut ex aliiS VeteribuS gnammaticis, ita capite primo quaedam ex Annaeo Cornuto demuta. tiatione relata sunt.
q. XXI. Etiamsi Cornutus noster quaedam scripserit hist
rica, quae non eXstant: diuerius tamen est ab illo, mi inter atque Liuium Patauinum magna aemulatio legitur: cum longe plures audierint Cornutum; sed Liuio auditores fuerint et ingenio, et eruditione praestantiores. Hoc enim, Ut recte VOSSIVS g notat, temporis ratio non patitur. Liuius ille Patauinus, uti et Meuala Coruinus, si chronico Eusebiano credimus, n hi sunt olympiadis CLXXX. anno secundo, quarto a no a consulatu Ciceronis, ab V.C. IIcX . Decesiit vero septuaginta quinque annos natus Olympiadis CXCI X. anno primo, siue Tiberii quarto, ab U. C. IIccLXX. CornutUS Vero, quinquaginta post annis ab obitu Lia Dii, olympiadis CCXI. anno tertio, ab V. C. IIcccXX. . a Nerone in exilium eiectus est. Nec verisimile videtur, Liuium decrepita iam aetate alios docuisse. Quod
332쪽
raris At hi Nou Ag ex. AN MATICIA si fecerit quinquagenario minor, nec tum Cornutus grammaticus noster potuit esse natus. Fallitur ergo Nuidas , qui Cornutos confundit fortasse filium et patrem , Vel etiam alios , ut plurimi fuerunt. Tiberio imperante Caecilius Cornutus praetorius, quod ad principis insidias pecuniam ministrauerit, accusatUS , taedio curarum, et quia periculum pro exitio habebatur, mortem in se festinauit. Et quod sua manu cecidisset, occasionem dedit agendi de praemiis accissatorum abolendis , si quis maiestatis postulatus ante perfectum iudicium se ipse vita priuauisset. D) Cornutos alios videan Ro Eui ait bibliotheca veteri et noua.
Grammaticos inter merito referendus est, qui haeaetate floruit, TERENTI AN vs MavRus, suauissimus
alterator , natione Aser. IS enim, quod etiam hodie magni facimus, notissimum opus de literis, syllabis, sedibus, metris , et multiplici carminum genere, ligata loratione composuit. Sed de illo satis inter poetas diactum est.
bὶ Vid. Taci Tus annal. lib. 4. cap. 28. et so. i) Ab aliis male mediantis per ae scribitur. Quamuis enim aispud sui DAM , quasi a ιδiον sive seret . spinpelletur: maior tamen si Li I poetae Romani auctoritas est, qui primam in isto nomine corripuit . adeoque simplici elemento ιcripsit. PERSI us quoque corripuit primana in Pedius et agente Pedia vero Pedianum esse, nemo negabit.
333쪽
morandus GrammaticuS atque locuples auctor sermonis Latini , sub Claudio Imperatore ad Vespasiani usque urincipatum floruit. Testis ipse luculentissimus in Orata. pro Scauro: Vbi possidet, inquit, eam Scauri domum ruinio Largus l) coccina, qui consul fuit cum Claudio. Il-
Sunt tamen, inquit, quι eundem illum duorum numerum, , auem Cicero, ponant; inter quos Tuditanus, et Pomponius Atticus, Liuiusque noster. Quod non eo quidem dixit, quia familiariter Liuio usus sit, sed quia Patauinus euet. Accedit eis. Qim SILII quoque II ALICI auctolitas lib. I a. V. Ma. seqq. ubi alludit ad Pedianum Asconium, virum literatissimum, qui irit auinus esset, originemque suam a Polydamante Troiano h ueret: hunc ingenio et dextra valuisse, et Cinypem Pauli arma, , . Hannibale sibi donata, gerentem interemisse. . Polydamanteis iuuenis, inquit, Ped no In armis Beda Uitabat atrox, Troianaque1emina, et ortu ,
Atque Antenoreo sese destirpe ferebas Haud leuior generis fama, sacroque I ima Gloria, et Euganeis. dilectum mmen in oras. Hule pater Eridanus, Venetaeque ex ordine gentes, . Atque Apono gaudens populus, seu bella meret, ' Seu M as plaridus, coetaeque plantia vitae
Mallit, et Aonios plaero muliere laborra , . Me inum dixere parem, nec notior aeteri . . Ostae profecto non in alius , quam Asconii antici tui, gratiam finxit . cui aperte patriam tribuit Patauium , Antenoris opus. . Et paulo post Marcellum proponit Pedianum alloquentem . . - - - macte, o virtutis nultae mete Antenoride, mmc, inquit, rapta petam silaod siuperest labri ductoris tegmina - Confer c. t. vos sius de historicis Latinis ib. I. cap. 27. Pag. I s. seq. I. A. FABRI crus bibl. Lat. lib. a. cap. 6. P'g. . 338. et se ARDEONIus de claris Patauinis, hi.
I Mendose Longias legitur: quod nomen in fastis exum non
334쪽
LATINAE LINGUAE GRAMMATICIL31rie vero C. Licinius Caecina Largus cum Tiberio Cla dio Caesare consul mir anno ab V. C. DCCXCIV. Claudii principatus secundo, post Christum natum X LIII. Ad Vespasianum usque Pedianum floruisse, HIERON Mus in chronico Eusebiano ad annum ΜΜXCI. qui annus Vespasiani est septimus, testatur, Vbi: σω--nius Pediantis , scriptor historicus , clarus habetur, qui LXXIL aetatis suae anno captus luminibus , XII. postea annis in sumnmo omnium honore consenescit. Qui NTl- Lia Hus certe, qui post Neronis necem adolescens a
Galba Romam perductus est , , Pediani huius auditor fuisse videtur. Ita enim ipse m ) memoriae prodidit: Sibe et quase scriptum in multorum libris est, sed an hoc
voluerim auctores, nescio. T. Liuium ita his usum, ex se diano comperi, qui et ipse cum sequebatur. Et maior P ci Ni v s n) scriptor sub Vespasiano clarus Asconii nostri meminit, ubi de spatiis vitae longissimis, et SamuLiam, scribit, quoque Cae anuis vixisse, auctor est nius Pedianus. . S V l D A s o) autem testis est, Asconium a Iunio Blaeso, ad conuiuium eunte comitem esse assumtum, licet inUOcatum, quales vocare solent Umbras. Ille Iunius Blaesus filius procul dubio is est, qui iGalbae et Vitellii temporibus clarus Lugdunensis Galliae rector fuit. p)3 At IVLIVS , PHILARGYRIus et Rr 3' ad
335쪽
cd eclogam Virgilii tertiam auctor est, quod Asconius dixerit, se nndis Virgilium dicentem, in hoc loco se Gr-maticis crucem Axyle. Quod SrRVIus etiam ad illum ipsum Virgilii locum refert. Asconiumque idem locutum ait cum Asinio Gallo, fratre Salonini, filio Asinii Pollionis. Verba eius sunt in ecloga quarta: conius
Pita anus a Gallo aud/ysese refert, hanc eclogam in hono-xem eius factam. Etiam haec sunt in vita Virgfilii: τυι- satum es, conoesse Virgilium cum Ploria Aleria, sed msconius Pedianus affirmat, i um postea maiorem natu nar- rare solit m , multatum quidem ad communionem fui, τρον rem pertinaci me recusasse. Cum ergo inter Virgilii obitum et Vespasiani imperium anni esIent amplius centum: critici crucem sibi maiorem ipsi fiXerunt, aliam atque aliam Asconio aetatem assignantra. IOSEPILsc ALIGER ry hinc duos credit Asconios fuisse; alterum Grammaticum criticum, alterum hin oricum; quorum ille vel Augusti aeuo floruerit, hic sub Vespasiano. Eiusque vest ia Primum G. I. VOS SIVS s) legit: mox autem sententiam mutauit, lysius Pediani testimonio ad ductus, et duos quidem Asconios agnoscit, Vt Scaliger fuerit recte opinatus, Vnum, qui Virgilii vixerit aetate; alterum, qui sub Nerone et Vespasiano claruerit: at posteriorem hunc, contra quam Scaliger statuerit, non
tantum historias, Verum et in CiceroniS orationes commentaria condidisse, HaudquaqUam de eo etiam cΗRis c ELLARI Vs t dubitat. Et ipse scΑLIGER Eusebii secunda editione v sententiam mutauit, atque ut Asco
336쪽
nium illum, qui rn Iiberorum sitorum gratiam lucule ti stimus in Ciceronis orationes commentarios constripsit. 'ac operiS quantulamcunque partem nobis reIiquit superstitem, illumque commendatum historicum separ re non cogereturi post varias variorum disceptationes, Hieronymum metachmnissimi arguere maluit. Quem et IoΗ. ΗΑRDVINVS ad Plinium et T. A. FABRI cIVS inhibliotheca Latina x) et plures alii sequuntur. Errant vero mea quidem sententia longe, qui Asconium hunc Grammaticum ad seculum Augusteuin referunt. Quost ADRIANus quoque Cardinalis 3) facit, tametsi, in-' quiens, sub Augusto Caesares orit, bonaque multa atque eugantia fries, scuti Picuo,sive potius ueramento, quod
ante hos annos repertum es, colligi potes, multa fuit ac tet barbaris. At Liuium vocat 'unus. et) Satis erg indicat, eo se familiariter usum. Quasi vero, si nunc, Fhuius noster inquit, scriberem, pro Ciceronis aequali ego habendus essem. Superius paulo contra demonstrauimus, Liuium vocare suum, quia Uterque Pat ninus esset quemadmodum si hodieque Catius quisquam dicat, Eo nus noster ete.
Scripsit commentarios silccinctos in Q T. Ciceronis orationes. filiis suis dicat ut facile patet ex hiscius verbis ad orationem pro Milone : quid se diuidere sententiam, et i enarrandum sit, vesra aetas , fui, facit. Etiam historias confecisse, veI ex Hieronymi testimonio . constat, qui eum inter claros historicos sub Vespasiano reconsul. Fidem quoque Plinii auctoritas facit, qui ex
x Lib. 2. G. 6. pag. 338. I Dc modis Latiae loquendi. na litorationem pro cornelio.
337쪽
e AP. v. DE CLARIORIBUS DECRESCENTH. monumentis Asconii nostri didicit, Samullam decem supra centum annis vixisse. Vt pluribus paulo superius .vidimus. In Virgilium commentatus est; atque vitam C. Sallustii Crispi scripto consignauit. a) In Virgili viata, quae Tiberio Donato tribuitur, memoratur etiam Asconii Pediani liber aduersus Virgilii obtrectatores, i quorum unus Carbilius Pictor scripto suo titulum praefixerat Aeneidomastix
Asconio Pediano falso adscribitur de origine gentis Romanae libellus, qui ex communi iam eruditorum sen- ..tentia Sexto Aurelio Victori haud immerito tribuitur. 'Avs. Vero Po PMA, b libellum istum de origine gentis Romanae alleganS , . eum auctorem, inquit, esse α'. conium Pedianum adducor ut exis em , .primum qu a. de Virgilio et Lauio ut aequalibus et familiarisus fiuis loquitur , quod 'sum et facit Pedianus in . commentariis ad orationes Ciceronis. Desude dicit, se fecisse librum imscriptum de origine Patauina. At Pedianus fuit Par uinus, ut ex Eusebii chronico constat. Fosremo situs, optimus auctorum index, commmtatori magis, quam hiasorico conuenis nec a Pediani filo abhorret. Quibus quidem Popmae argumentiS BvRCHARD PS a THEL Fs TR v v I vs V. C. ut solet, eruditissime respondit. e
Asconio nostro quoqtie liber de viris illustribus eiusdem Aurelii Victoris aio v. METELLO, db vel ex rationibus
M Cuius meminit Ac noti ad Horat. lib. I. sat. ra. hὶ Ad Sallustii Catil. p. 3 6.σὶ Elegantissima dissertatione de origine Romana , et de ea sitio ptoribus , quae Hallensium obseruationibus inserta est tom. 3. p. 6 dὶ In literis ad Stephanum P hium. Diuitigoo by GOoste
338쪽
hus a Popma allegatis, adiudicatur frustra, aliis auctorem rationibus luculentissimis indicantibus. Nec d fuerunt, qui Vallae elegantias assi arunt esse huius sconii. unde ALDvS MANvΤIus pater: e) ex Gaiatia ιero duodecim Asconii Pediani elegautiamum tib spem cupidi exspectamus, quos ex sare, es eque M. Fabii iu- tiliani , ac inde bonam partem elegantiarum suarum accepisse Laurentium Vastam , vel puer Romae cum audirem Domitium , intelligebam. Iniquam vero et falsam hanc fuisse de Laurentio Valla suspicionem facile patet. Nec ab re EAR Tnius: f) tantum, scribit, Vallae elegantiis superior aetas tribuit, ut non defuerint, qui aserere licet solide et οἰώγως non dubitarint, Asconii opus esse a Valla inuentum suoque nomine diuulgatum, ut scribit Mariam gelus incursus in testudine diatribis suis Ausonianis, Ouia dianis et Solinianis annexa. Et G. I. vos IIus: g A modum perfrictae frontis fuisse necesse est, qui cum Lamrentii Vallensis elegantiarum libros in honore esse dolerent, in vulgus sparsere , eos iam olim in Germania fuisse reperiatos, quodque scripti essent literis fugientibus ac fatiscentiabus , vix certis cognitum indiciis tandem fuisse, Asconii
Pediani esse opus 2 cuius calumniae meminit Mariangelus Accursus in diatribarum suarum defensione, cui Tharvno nomen fecit.
In epistola ad Marcum Musurum , quae orthographiae Stiati anno Es 1 editae praefigitur. fὶ In litetis ad Daumium, apud STRUVIVM fascic. s. p. sia. ρὶ De historicis Latinis lib. I. C. 27. P. 6.
339쪽
q. XXVI. Ex omnibus Asconii Pediani scriptis hodie nihil,
praeterquam commentationes in quasdam Ciceronis ori tiooes, quas in filiorum gratiam scripsit, egregiae e stant, licet mutilae in quasdam, e. V.in Verrem, Pro C. Cornelio, contra Antonium, Catilinam, in L. Caupurnium Pisonem.
q. XXVII. De stilo Asconii Podiani placet oLAI BORRIcHII Ii
iudicium. Et dictio, inquit, eius perspicua, breuis, remperata' non inquirit in schemata orationis, sed istu-srat loca mullii obscuriora, adeoque ad intestigendam eius aeui hi floriam oppido conducit. uae Λ ouit ad nos temnenerunt, adhuc mutila hinc inde sunt, immo adulterina quaedam iis permixta, quae separare hodie dissicistimum. Eademque HADRIANI cARDINALIS i) sententia, in eo licet errore versetur, illum aetatiS Optimae, cum maximus superaret sermonis Vigor, auctorem sua nobis monumenta reliquisse. Asconius, inquit, Pedianus,
qui , tamets sub Augusso Caesare floruit, bonaque multa atque elegantia sicribit, scuti tibcllo, sue potius fragme
io, quod ante hos annos repertum es, colligi potes, mul-ra fluit ac scatet barbaris. Vuam tamen barbariem, non ab illo certe, qui bono etiam tunc rempore eruditus est, prouenire puto sed potius ab aliquo infuso atque inelegan- τι Grammatico, qui interpretis vice rauctus, inepta mul ra conseruit, quae postea una cum bonis auctoris verbis de
340쪽
Quicquid superest commentariorum ab Asconio Pediano consignatorum, Poggio Florentino debemus, qui, Constantiensis concilii temporibus, ex eo loco P rigrinationem literariam instituens forte fortuna in S. Galli monasterio et C. Valerii Flacci argonauticon, et partem Asconii Pediani reperit, h) ac publicae primum Gedit luci Venetus I 77. fol. cum Antonii Lusci commentariis, per Ioannem de Colonia et Manthen do Gheretzem. Prodierunt deinde Asconii commentarii Patavii I 493. fol. cum Georgii Trapezuntii de arti fiacio orationis Ciceronianae projLigario, Anton. Lusci Vicentini super XI. et Xictionis Polentoni super X. Tuulii orationes argumentis, et super IV. inuestiuas in Catia linam, et super inuoctivas in Sallustium et Caesarem.
Seculo sequenti notandas Pediani editiones habemus, quae prodierunt Henetiis Isaa. 8. apud Aldum. Is s. 8. cum scholiis Pauli blanutii, qui propem dum omnia fatetur a Petro Danesio accepisse , quae in
Verrinarum accusationum commentariiS emendetuit.
Is63. 8. apud Aldum. Parisiis Is 36. 4. cum Antonii Lusci commentariis. Lugduni ISSI. 8. cum Fra cisti Hotomanni notis. Iss . . apud Tornaesium. Amfentorati Is 3 S. 8. Coloniae Is78. 8. cum Titi Popinae risii notis. Hagenoae fol. sitne temporis notatione, per
Ioli. Secerium, e recensione Philippi Melanchthonis. g. XXX.
Asconius aeuo recentiori prodiit Lugduni Batauorum I 6 c. I a. cum notis Pauli Manutii, Plotomanni,