장음표시 사용
321쪽
Bieratica in tertium nomen. Proximum amphitheatricae datum fuerat a confecturae loco. Excepit hanc Romae
Tannii sagax oscina, tenuatamque curiosa inte1polatione princ palem fecit e plebeia, et nomen ei dedit. tauae nora et ita recurata, in suo mansit amphitheatrica. etc. x Fannium hunc assirmant esse eundem Remmium Palaemonem, quem SVETO NI VS F) testatur ossicinas promercalium vestium exercuisse : malunt ergo legere: Ucinas promercalium Gartarum vestiurnque. et
ΜΚxcvs VALERIUS PROBVs , a loco natali, Plio niciae ciuitate, Bery tius vocatus, illustrium grammat corum catalogum claudit apud TRANQUILLUM. a
Sub Nerone illo immani principe, vixit Romae b) post
quam Martis taedio Musarum castra secutus est. Cum enim diu meruissiet stipendia, et centuriatum frustra petiisset: tandem relicta militia, ad bonarum artium studia se contulit. Legerat, inquit SVETON Ius c) ia ' prouincia quosdam veteres libellos apud grammatiastam, durante adhuc ibi antiquorum memoria, nee dum omnino abolita, sicut Romae. Hos quum dili- gentius repetere, atqUe alios deincepS cognoscere cu- peret, quamuisse contemni, magiSque opprobrio le- ' gentibus, quam gloriae et fructui este animaduerteret, nili
x Confer. pl. svi LANDINVs in h. l. atque in eum I o s. sc xlcgal ani inaduersiones, opusculorum pag. 48. ν De illustr. grammat. cap. 23. a. De Remmio Palaemone grammatico Vicemino vide inscrip ἀnem veterem in orthographia Aldi pag. 779. a) sva TON. de illustr. grammati cap. 26.bὶ Vid. Evs B. chron. olymp. 2o'. Probus de thiust eriasia aganus grammatuor a R-M scismri e L MDisitigod by
322쪽
LATINAE LINGVAE GRAMMATICIS. 3ρον nihilominus in proposito mansit: multaque exempla- ria contracta emendare, ac distinguere, et annotare
curauit, soli huic, nec ulli praeterea, grammatices Rparti deditus. Idem testatur, nunquam eum ita do- cuisse, ut personam sustineret magistri; nec tam discrupulos, quam sectatores aliquot habuisse: unum alterumque, aut si plurimos, tres quatuorue, horis PO-merivianis admittere, et legere quaedam, idque pe raro, inter longos ac vulgares sermoneS cubantem instituisse. Magnam eius in emendandis et castigandis libris auctoritatem fuisse, vel ex MARTIALE δ patet, qui vindicem sibi quaerens libelli, ne raptus cito in culinam pisciculos tegat, vel thuris piperisque fiat c cultus, Faustinum legit, cuius patrocinio omnibus fuerit cumulatus Ornamentis: illo vindice, tandem addit, nec Probum timeto i. e. ab criticis seuerissimi cuiusquetastigatoris unguibus esto tutus et liber: qualem hune nostrum i isse Probum, qui emendationibus librorum potissimam dederit operam, supra ex Suetonio notauimus. A. GELLI Us e) Valerium Probum grammaticum illustrem Vocat, illumque, Ut ex quodam eius famili hi et docho viro comperit, Sallustianum illud, satis eloquentiae, sapientiae parum, legisse tradidit, fatis loquemtiae , sapientiae parum 2 qUOd eloquentia cum insipie tia minime conueniret. Idem f) ex Valerii Probi, do
cti hominis et in intelligendis pensitandisque veteribus scriptis bene callidi, ut loquitur, discipulis audiuit, si
eὶ Noch. Attic. l. I. c. I s. et t. 4. e. 7. aetatis suae praestant scientia grammaticum. MACROBlus saturnal. l. s. c. 24. vi.
323쪽
itum eum dicere, nihil quicquam tam improspere Vi lium ex Homero vertisse, quam versus, quOS de Na sicaa fecit. Annianus poeta g) ex eius institutione . tim prima, non media, Pronunciauit acuta, et eum Plauti versius legisse meminit: Potin' es tu homo facinus facere frenuum ZAliorum est a tim qui faciam. Sane ego Me volo fortem perhiberier virum. Etiam ille Probus in Aelio Tuberone occecurrit, atquae in Valerio Antiate speponderant, Verborum non Vulgarem inflexionem notauit. Α) Ipse Hannibalem, et didrubal n, et Hamilcarem, GELLIO teste i) ita ser nunclauit , ut penultimam circumflecteret; ac Plautum, Ennium, multosque aliOS veteres eo modo Pr nuntiasse assi auit.
Si Tranquillum audimus, nimis pauca et exigua de quibusdam minutis quaestiunculis edidit. Reliquie autem non mediocrem syluam Obseruationum sermonis antiqui. A. sεLLiVS h) Probi multos admodum commentationum libroS acquisiuit. Meminit eius epistoIae, quam ad Marcellum scripsit, t) hodie nusquam repe riundae. Est, inquit alibi, m) Probi grammatici commentarius satis curiose factus de Occulta literarum signia ficatione epistolarum C. Caesaris scriptarum. Et inter ictores Latinae linguae a Dionysio Gothostedo is9ς 4. in unum corPus redactos Pag. I S . seqq. extat V lerii
324쪽
dis libellus. Quem deinde Henricus Emstius ex MSS. vulgatum longe auctiorem suis notis illustrauit Sorae 1674. 4. In ea editione plurima Probo adiecta reperiuntur, quae Εrnstius a genuinis asterisco distinguit. Idem Probi libellus sine illis additamentis editus est saepius, cum Fenestella de magistratibus Basileae is3 a. passim
alibi. Inter grammaticos veteres ab Elia Pulschio An uerpiensi editos Hanou. i S. 4. Pag. I 4Ο4. seqq. Ο currit etiam in codice Theodotiano Iacobi Glacii, in fronte inscriptionum a Iacobo ΜaZOchio collectarum, in parte tertia topographiae et antiq. Rom. Boisiardi et aliorum, Francoirti l627. fol. in antiquitatibus Romanis Philippi Caroli Francos ιε . 32. et in luculento
Claudii Dausiquei opere de orthographia Latini sermonis , quod prodiit Tornaci r 63a. Qi. et Parisiis i67 .fol. tom. r. P. 16S . Sertorius VrsatuS vero existimauit,
hunc scriptorem Christianum fuisse , aut certe pertu strasse Christianorum monumenta. Et ipse Dausqueus in animaduersionibus ad hunc libellum pag. I9 I. contendit hasce Probi notas plane diuersas et se a commentario , quem Gellius ait de occulta literarum significatione in epistolis Iulii Caesaris curiose factum. Hahentur et apud Eliam Pulschium inter Grammaticos vel res, quos Hanouiae Iως. 4. edidit, pag. I 386. seqm M. Valerii Probi grammaticarum iustatutionum libri ILQuos et cum aliis quibuseam Ianus Parrhasius Vicentiae Iso9. El. vulgauerat. Supersunt et aliae Prohireliquiae non aspernendae. In Virgilium aliquid scripsisse, Macrobius atque Seruius innuere videntur. T rentii vetus interpres, Diomedes, Carisius, Privicianus, et alii quaedam Probi grammatica memorant. Circum
325쪽
feruntur etiam Probi in Virgilium, Persium, et Iuu nalem commentaria: sed de quorum titulis cordatiores quique dubitant: et si forsan Probi sint, an Probi illius Ber: tii, qui sub Nerone tyranno vixit Romae. Posiune haec et alia illius esse Prosi, quem LuPUS FERRARIEN- sis n) laudat; possi in t esse alius; possimi etiam ex Masci Valerii nostri simul atque ceterorum grammaticorum 1criptis excerpta fuisse: haud enim obscure in quibusdam acuum Christianorim imperatorum sapiunt. Neadefuerunt, qui M. Valerium Probum edi disse putarent, quia inter scriptores, Seruio memoratos illius de connexione temporum libellus ponitur. Ve rum ille, ut VOS SIVS o) recte monet, non de rerum, sed verborum temporibus egit: Ut eo grammaticus plane, non historicus fuerit.
Grammaticis annumerandus est quoque ANNAEusco RNvTVS. Ita enim A. GΕLLΙvs: p) nonnulus, ammatici aetatis fusterioris, is quibus es Cornutus -- naeus , haud sane indocti, neque ignobiles, qui commemtaria in Virgilium composuerum reprehendunt quasi incuriose et abiecte verbum positum in his versibus et q)
nὶ Epist. 1o. et 34. Ο De histor. Latinis lib. s. cap. Q. p Noct. Attic. l. L. C. s. q) Virgil. ecloga s. v. cf. seq. Optimus vero poeta a Gellio dosenditur, qui vexasse grauissimo sensu dici multis argumentis
probat. Videatur etiam MAc ROB vs saturnal. l. 6. c. 7. Sed utroque priores AscON vs PEDI AN vs et PRO Bus idem tuis
dicarant. Ad quorum rationes adde, quod poeta, cum Scylini Iam vexasse rates, et nautas lacerasse canibus dixerit, hac imitatione M. Catonia fecisio videatur, cuius verba liaec sunt eum iaqua
326쪽
Candida succinctam lati auribus inguina monseris, Dulichias vexasse rates, et gurgite in alto M timidos nautas canibus lacerasse marinis. Rexesse enim putant verbum esse leue, et tentiis ac parta
incommodi ,' nec tantae atrocitati congruere, cum homines
repente a bellua immani fima rapti laniatique sint. Damnant ibi quoque quoa usurparit Virgilius, verbum non satis idoneum istaudisti pro scelerati hominis. Neque dicendum auro squalentem, ut dixerit poeta: r
Fer tunicam siqualentem auro latus haurit apertum 'quoniam nitori splendorique auri squaloris illuuies sit contraria. Diserte etiam MACROBIVs s) Cornutum annotationes Virgilii versibus apposuisse testatur, eu que tantum virum ait Graecarum literarum doctissiamum fuisse. Ab A. GELLIo t) Annaei Cornuti, hominis non indocti, nec imprudentis, etiam citatur si eundus librorum, quos de laguris sententiarum composuit. Et procul dubio is est Annaeus Cornutus, qui Romae, Stoicam professiis philosophiam, iuuentuti ad sapientiae studium praeibat: cuique se Aulus Persius Flaccus poeta, sedecim annorum molescens, tradidit. υ Fuit
que Hannibal terram Italiam laceraret atque vexaret. Vnde
patet istud vexare satis, magnum et graue incommodum signi-keare. Pari modo, ut Virgilius, scribit xv c RETIus de rerum' natura L 1. ab init. de mari magno et turbantibus aequora ventis. νὶ Aeneid. l. ι O. v. 3r4. Illiad vero GELLI v I. 2. C. 6. et M ERO Blvs l. s. c. p. significare dicti it copiam atque densitatem auri in squamarum crebritate et aspelitate , quae in stipentium pisciumque coitis visuntuL.
327쪽
Fuit etiam Saleii Bassi et Marci Annaei Lucani praeceptor. x In primis Vero eum Persius adolescentulus . tanti fecit, ut nunquam ab illius latere recederet, aciper reliquum vitae spatium omni officio ae pietatis cuia tu coniuncti ssimum haberet. Quod ipsum etiam sibi mirifice gratulatur Poeta, gratumque animum erga Praeceptorem suum quinta satyra testatur. Quam dulcis in ter duo diuersae aetatis homines fuerit consuetudo, et
Tecum etenim longos memini consumere soles, Et tecum primas epulis decerpere noctes. um opus , et requiem pariter disponimus ambo, Atque verecunda laxamus seria mensa.
Egregia vitae integritate iuuenis vix se continere potuit, quin ipsum Neronem eiusque iniquissima flagitia liberius accusaret, ut qui sub Midae Regis nomine illum irriserit
satyrica quadam urbanitate. Sed admonente Cornuto carmen immutauit. α) Eodem auctore damnauit quo que versus in Arriam, quae se ante Virum Occiderat. Vnde triginta annOS nat , cum moreretur, CornUto cum
septingentorum librorum bibliothecam, tum argenti facti pondo viginti legauit. Cornutus vero, libris con tentus , Persit sororibus pecuniam reliquit. Hunc suo tempore celeberrimum maδistrum Nero Imperator cum aliis illustribus viris in exilium eiecit. Ita enim EusE-αBIus claron. OlmP. a II. ad annum Dumini LXIX.
Ner IOH. BEcΚH RRI error , qui coniecturis de scriptis adespoiatis, pseudepigraphis et supposititiis sect. I a. p. I 48. Cornuto in selytas Perlii eommentarium vindicare conatur. κὶ Vid. Lucani vita. I PERSIVS satyr. S. V. 4Iἰ
328쪽
Nero cum ceteris viris insignibus et Octauiam uxorem suam interfecit, Cornutumque thilosephum, praece torem Femfi, in exilium fugat. Sur Das a Nerone interfectum esse scribit, his verbis : is Κοροκτος Martiτες φιλοσοφος. ἡ
Leptis autem Africae eis ciuitas. Ac fuit Romae sub N
Mone , et ante eum. Interfectus vero cum Musonio. Sed
facilis utriusque auctoritatis compositio. Potuit eum Nero prius in exilium egisse, mox sibi magis inuisum interfecisse: vel eiectus in semetipsum ViolentaS conue tene manus. Quod et Musonium secisse, mihi est admodum credibile. Nam et ipse Rufus Musonius philosophus a Nerone exilio multatus est. Testem habeo
CORNELIUM TACITνM, a) qui Verginium , inquit, et Rufum claritudo nominis expulit. Nam Verginius Im. dia iuuenum eloquentia , Musonius praeceptis sapientiae fouebat: is, quem alibi dixerat b constantiam opperiendae mortis , pro incerta et trepida vita, suasisse. De Cornuto su in As pergit: - πολλὰ φιγοσοφά τε κώνρ τοροια. Scr fit multa et philasophica, et rhetorica. T stibus grammaticis Veteribus, quos FABRI cIus c) citat, . scholiis Terentium illustrauit, nusquam hodie reperiundis. Terentium.tamen Basileae Is32. et Is 38. l. cum scholiis e Donato, Cornuto et Aspero Erasmus edidit. Sic et eius commentarii in Virgilium iam pridem periere. Et quae in Persium extant scholia vetera, neque Cornutum neque Probum auctorem habent, sed
329쪽
334 ex diuersae aetatis et eruditioniS interpremm notis cor flata sunt. H. ERN setius d ) fide codicis antiqui Mediolanensis ea Helenio Acroni tribuere non dubitat zquod nee v INCENTio PLACcio e) improbabile videtur. At ego non crediderim, viris doctis in mentem venisse quod integra et genuina in Persium Acronis. commentaria illis scholiis contineantur. In C A s s I Ο Π -κ i orthographia, f) ut ex aliiS veteribuS grammaticis, ita capite primo quaedam ex Annaeo Cornuto de mutatiatione relata sunt.
Etiamsi Cornutus noster quaedam scripserit histo .rica, quae non instant: diuerius tamen est ab illo, quem inter atque Liuium Patauinum magna aemulationiisse legitur: cum longe plures audierint Cornutum; sed Liuio auditores fuerint et ingenio, et eruditione praestantiores. Hoc enim, Ut recte VOSSIVsg notat, . temporis ratio non patitur. Liuius ille Patauinus, uti et Messala Coruinus, si chronico Eusebiano credimus, na-ἰ hiilint olympiadis CLXXX. anno secundo, quarto an no a consulatu Ciceronis, ab V.C. DcXCV. Decessit vero septuaginta quinque annos natus olympiadis CXCIX anno primo, siue Tiberii quarto, ab V. C. II LXX CornutUS vero , quinquaginta post annis ab obitu Liauit, Olympiadis CCXI. anno tertio, ab V. C. IIcccXX . a Nerone in exilium eiectus est. Nec verisimile vide tur, Liuium decrepita iam aetate alios docuisse. Quod
330쪽
1λ' in At hi Neu Ag e 1 MMATI cIL si fecerit quinquagenario minor, nec tum Cornutus grammaticus noster potuit esse natus. Fallitur ergo Suidas, qui Cornutos confundit fomlie filium et patrem , vel etiam alios , ut plurimi fuerunt. Tiberio imperante Caecilius Cornutus praetorius, quod ad principis insidias pecuniam ministrauerit, accusatuS , taedio curarum, et quia periculum pro Gitio habebatur, mortem in se sestinauit. Et quod sua manu cecidisset, occasionem dedit agendi de praemiis ac satorum abolendis , si quis maiestatis postulatus ante Perfectum iudicium se ipse vita priuauisset. δε) Cornutos alios videin κ o E N i G si bibliotheca veteri et noua.
Grammaticos inter merito referendus est, qui haeaetate floruit, TERENTI AN vs MavRus, suauissimus
literator , natione Aser. Is enim, quod etiam hodie magni facimus, notissimum opus de literis, syllabis, pedibus, metriS., et multiplici carminum genere, ligata loratione composuit. Sed de illo satis inter poetas diactum est.
Asco NIvs PEDIANus r) Patauinus h) non modo illustris historicus , verum etiam inprimiS comm
pud sVIDAM παιδιανοι, quasi a παιδιον siue παιδεία foret , apri pelletur: maior tamen si Li I poetae Romani auctoritas est, qui
primam in isto nomine corripuit. adeoque simplici elemento scripsit. PERs Ius quoque corripuit primam in Peius: agente Pedia vero Pedianum esse , nemo negabit. 8 Liuium hine vocat Dum Asco Nivs in orat. pro C. Cornelio. - m