장음표시 사용
411쪽
ita, in exilium pellitur: r) Serenus Gyaro claudendus suistet. s In puniendis ministrorum sceleribus Asinius
noster, cuius liberorum Agrippina matertera erat, petendum censuit a Principe, Vt metuS suos senatui fato retur, amouerique sineret. Ille contra nullam aeque
ex virtutibus suis, quam dissimulationem diligebat: Tantoque accepit aegrius, recludi, qUae premeret. Sed mitigauit Seianus, non Galli alnore, verum ut cunctationes principis aperirentur: gnarus lentum in meditando, ubi prorupisset, tristibus dictis atrocia facta coniungere. t) Tandem ille consularis senex atque tot consularium parens Caesari magis magisque inuisus, et tantum non maiestatiS reuS, quod medio triennio defuerat tempus subeundi iudicium, shonte, an necessiatate dubium inedia enectus periit. Causiam DIO c A si us explicat, nec dissimulare potest ΤΑ cI Tvs. υ
Tiberius certe consultuS, an sepeliri sineret, non erubuit permittere, Vltraque incusare Casus, qui reum a stulistent antequam coram conuinceretUr. Atque etiam
audita, post obitum Galli, Agrippinae Voluntaria mos et Tiberius foedissimis criminationibus exarsit, impudicitiam arguens, et Asinium Gallum adulterum, eius que morte ad taedium Vitae compulsam. x Adeoque HIERONYMUS: I) C. A lira Gallus orator, A ii Pollionis Ilius, cuius etiam Virgilius in risit, diris a Tiberiosuppliciis neu tur. Ad quae Verba ScΗoHus Σ recte
τὶ Chron. Euseb. ad Olyiri. CXCVIII. ana. V. initio imper Τὰ berii, amu, Christi XV l. 24 De clatis apud Se cam riatoribus Pag. I.
412쪽
recte notat, si Gallum illum intelligat, de quo apud Maronem ecloga X. falli: sin quartam designet ecloiam, scribere non absque ratione: quamuis enim cr ant vulgo Saloninum Asinii Pollionis in ea celebrari; non defuisse tamen, qui de hoc Asinio Gallo scriptam voluerint. Addit etiam SERVIus, Asconium Pedi num tradidisse, ab Asinio Gallo se audiuisse, illam eclo- am in honorem eius scriptam, cum ipse nasceretur,ollione consule designato. Scripsit inter alia, quae simul interiere omnia, de comparatione patris cum Cucerone: aduersus quos Asinii Galli libros, Claudius Caesar Ciceronis defensionem satis eruditam edidit. a Cum Asinii libri, quibus patrem suum Ciceroni ant posuit, iuniori PLINIO b) in Laurentino Praelegere tur, hos ipse versius exarauit: tauum libros Galli legerem, quibus ille parenti
Aufus de Cicerone dare est pab namque decusque, Lassivum inueni lusium Ciceronis, et illo Spectandum ingenio quo seria condidit, et quo Humanis salibus, multo varioque lepore Magnorum ostendit mentes gaudere virorum. Reliqua.
Asinium Gallum etiam epigrammata scripsisse, vel ex eo Patet, cuius in Marcum Pomponium Marcellum xv ETONIVS c) meminit. Uxorem, Ut supra dictum est, Vipsaniam habuit, Μ. Agrippae filiam, primo Tia herio imperatori iunctam: ex qua plures liberos, et in iis tres consulares, accepit. Filius Gallus Asinius cum Statilio Corvino aduersus Claudium Imperatorem con-D d d a tur
a) Vid. sva et o Mius Claud. cap. 4I. - Lib. 7. epist. εσὶ De illustr. grammaticis cap. A1.
413쪽
CAP. VII. DE ORATORIB Us, LATINA LINava
iurauit, et exilio multatus est. d Asiniorum genealogam ΤΗ. RYcΚΙVS ad Tacitum exhibuit. e) Asinium allum nostrum sΕRv IV si cum Cornelio Gallo co fundit, ubi: hic est, inquit, C. Asinius Gallus orator, isti Pollionis filius, qui ante omnes primus Aeripti
praefectus fuit, eximius porta nam et Euphorionem transtulit in Latinum sermone n , et amorum seuorum de
Cytheride libros sir sit quatuor. At primus, quod etiam vos s Ius g) notat, Aegypti praefectus erat Comnelius Gallus, poeta: qui cum pyramidibus Aegyptiis nomen et gesta sua curasset insculpi, quod non alius
erat, quam qui rerum Potiretur, assiectatae tyrannidis insimulatus apud Augustum, propria se manu inters cit, Augusto VIII. et T. Statilio Tauro coss. anno V. C. IIccxxVIII. AsiniuS.vero GalluS Orator, Ut ex fatis eius supra demonstratis facile patet, diu post Augustum superstes, Tiberii anno undevicesimo, Seruio Sulpitio Galba et L. Cornelio Sulla coss. ab V. QIIccLxxxv. ob dicendi nimiam libertatem damnatus, et in vincula coniectus: anno sequenti vero excruciatus fame, et, quod Plerique suspicabantur, tandem iugulatus fuit. g. XI. IVLIus B AssVS apud sENEcΑM B est homo
disertus, cui tamen demtam esse velit amaritudinem, quam consectabatur, et simulationem actionis oratoriae:
cum nihil indecentius sit, quam seliolasticum imitari forum Id Vid. sv ET OH vS Claud. cap. l .e Pag. ixa. In Virg. ecl. Io.i, De rhetorices natura ac constitutione cap. I s. pag. 2 6. Praefat. lib. s. controu
414쪽
rum, quod non nouerit. Nec milii dubium est, i eundem esse Bassum, utut Iunius, librarii sortassis incuria, scribatur, qui, FABIO QVINTILIANO Puero, homo in primis dicax, asinus albus vocabatur: h) ut TVRNEBVs t) interpretatur, asinus ob ineptias, sedatibus ob iucunditatem. Licet etiam consectaretur reS sordidas: inuenit tamen, qui illas unice suspiceret. m Quocum Omnino conuenit istud FABII n) de risu: aliud mordacius, is Iunius Iulius) Bassus, quaerente Domitia Passent, quod incusans eius sorde si calceos eam veteres diceret vendere solere non mehercula , inquit, hoc unquam dixi, sed emere te solere. Rursum Id porro, quod dicitur, aut es lasciuum et hilare, qualia Galbae pleraque aut contumeliosum, qualia nuper Iunii Basi etc. Recentioris aeui et huius forsan filius ille est Iulius Ba sus, quem ex Bithynia repetundarum reum iunior PMIr i Vs defendit. σ) Antiquior vero Aufidius Bassias hiastoricus, de quo scΗΟΤΤvsp) et V Oss Ius q) consulendi ii int. Iulii nostri Bassi declamationibus se tentiae plurimae a Seneca excerptae sunt. q. XII.
QUINTILIANus orator a SENECA r) laudatur, non is, cuius Oratorias institutiones auditoribus nostris
i Quamuis scHOTTO de clatis apud Senecam rhetoribus p. s. et vos sio de historicis Latinis l. r. c. aa. iunior esse videatur. quam Ut Senecae rhetoris aetatem attigerit. J Qv3NTILIANus institi orat. lib. s. cap. 3. et q. Vbi derisu. lὶ Aduer . I. a g. c. 3 s. m sENECA controu. 3 mn Instit. orat. l. s. c. 3. et 4. - o) Vid. PLINIus lib. 4. epist. 9. confeci eiusdem Iib. Io. epist. 64, et o s. ω De claris apud Senecam rhetoribus P. g. De hist. Lat. I. I. c. a1.νὶ controu. L s. praef. confisi NIc OM
415쪽
t 3 CAp. VII. BE ORAT OBVs, LATINA LINovgcommendamus quotidie; nam Senecae hie non potuit attingere aetatem: sed eius procul dubio parens, s cuius mentionem facit ipse filius, i et cur, inquit, me
prohibeat pudor uti domestico exemplo P Pater meus comtra eum, qui se legationi immoriturum dixerat, dein vix paucis diebus insumtis, re infecta redierat, non exigo, ut immoriaris legationi, immorare. Circumseruntur
vulgatae CXLV. ex maiori numero superstites declamationes, quas huius Quintiliani esse volunt. Quod nobis non videtur. Quomodo enim extinctis et oblit ratis tot oratorum egregiorum vigiliis, ad nostra usque tempora perdurare potuerit, qui ViX sua aetate innotuit, et cuius memoriam Seneca testatUr mm eo extinctam fuisse. Declamationes istae profecto felicis, quod
proxime ad Augusti aetatem venit, seculi ingenium ac dicendi rationem prae se ferre nusquam Videntur. Declamator ille semper aduocati nomen pro patrono Usii pare solet, quod ante Neronem factitatum non fuisse,
ab aliis obseruatur. v) Meminit idem legis, quae in tricesimum diem poenalia iudicia disteri, quae siue D herianum est senatus consultum, siue Tneodosii lex. auctorem declamationum recentiorem prodit: qui cum ignoraretur, inintiliani declamatoris notissimi nomen adscriptum fuisse, alibi notauimus. x g. XIII. CLODIvSTVRRINVS, Patre splendidissimo, auo D. Iulii hospite natus, bello ciuili attenuatas suae domuse Vt aliis placet. auus' immerito. Neque enim aut, sed puti
416쪽
mus vires excitauit nobilis, et ad filmmam dignitatem perduxit. Solebat is declamare studiose: sed multum de viribus remiserat, dum Apollodorum sequebatur, eumque silminam legem dicendi putabat. Tantum illi t men virium superfuit, quantum, etiamsi ars abesset, valere poterat. Sententias dicebat excitatas, insidiose aliquid petentes. Nihil nisi tutum probabat: non quia imbecillus, sed quia circumspectus erat. Caussas nemo proposuit diligentius, nemo respondit paratius: suamque pecuniam et dignitatem, quam in Hispania habuisse dicitur, eloquentiae debuit. Illius quoque mlius diligentiam in dicendo paternam tenuit, adolescens summae eloquentiae futurus, nisi maluisset exercere, quantum habuit, quam sequi, quantum consequi po
HATERIVS promtus et Popularis orator usque ad XC prope annum summo honore consenuit. Σ)TAcITo teste, a) familia senatoria, b) eloquentiae quoad vixit celebratae. Tiberium offendit, quod di
xerat: quousque patieris , Caesar, nou adesse caput rei
Haterius, cum deprecandi caussa palatium introisset, ambulantisque Tiberii genua aduolueretur, Prope a mulitibus fuerat interstinis, quia Tiberius, casu, in m nibus
a Annab l. 4. c. 6I., Sum, qui vesint, Asinii Pollionis filium fuisset quod stusea epitom. lib 4. praefat. scripserit: declamami Pollio Asemus imiro quartum tem , quam filium Haterium amferat, sed tam
to vehementius, quam unquam. Falluntur te stione deprauara ecodices enim optimi Herium habent. Neque tempora conu
i aiunt , ut de oratore nostro istud valere possit.
417쪽
nibus eius impeditus, prociderat: neque periculo liberatus est, donec Augustam oraret, eiusque curati mis precibus protegeretur. c) In senatu deinde vir consularis multa de luxu ciuitatis dixit: decretumque est, ne vas auro solida miniserandis cibis flerent' ne vestis serio Gros De rei. d) Tribunicia Potestas cum petere-- tur Druso, et impetraretur: Haterius senex, foe simae adulationis infamia notandus, omnium se risui exposuit:
quod eius diei senatus consulta aureis literis figenda incuria censuisset. O Diem obiit supremum anno V. C.
IIccLXXvIII. Cn. Lentulo Getulico et C. Calvisio S hino coss. Tiberii anno duodecimo. De monume tis eius iam tum amrmauerat TACITUS, non retineri: quod impetu magis, quam cura Viguerit: atque ut aliorum meditatio et labor in posterum valeat, sic
Haterii canorum illud et profluens cum ipso simul extinctum esse. Audiamus, quid de illo sΕΝΕc A rh
tor: g Haterium, inquit, stio tam imbecillo animo momtes Aiorum tulisse, ut non tantum recenti dolori cederet, sed interis quoque et obliterati memoriam sustinere nonpos-fer. Memini cum diceret controuersam de illo, qui a se pulchris trium fliorum ab actus iniuriarum agit, mediam dictionem fletu eius interrra id deinde tanto maiore impetu dixit, tanto miserabilius, ut appareret, quam magna interim pars esset ingenii dolor. Declamabat Haterius admisso populo ex tempore. Solus omnium Roma-' norum, quos meo tempore cognoui, in Latinam linguam transtulit Graecam facilitatem. Y anta illi erat velocitas
418쪽
orationis, ut vitium fieret. Itaque diuus Augustus optia me dixit: nuterius noster summinandus est : adeo non
currere , sed decurrere videbatur nec verborum tantum
illi copia, sed etiam rerum erat quotiens velles eandem rem, et quamdiu velles, dicerct. Aliis totiens Auris, aliis tractationibus. Ita ut nec regι posset, nec consumi. - δε illi erat ordo, quem impetus dederat. Ac non diarietebat se ad declamatoriam legem, nec verba custodiebat. Quaedam enim scholae iam quas obsoleta restigiunt nec si qua sordidiora sunt, aut ex quotidiano v v repetita, po funt pati. Ille in hoc scholasticis morem gerebat, ne ver bis calcatis et obsoletis uteretur. Sed quaedam antiqua, et a Cicerone dicta, a ceteris deinde deserta, dicebat, quae nee ille quidem orationis citatissimae cursus poterat absco dere. Adeo quicquid insolitum est, etiam in turba not bile est. Hoc exemto, urano erat scholasticis nec aptior,
nec sublimior sed dum nihil vult, is culte, nisi θώ dide Aicere, saepe incidebat in ea, quae deriseum effugere
non posseut. - Multa erant, quae repreheuderes, multa quae suspiceres, cum torrentis modo magnus quidem. sed turbidus flueret. Redimebat tamen vitia virtutibus:
et plus habebat, quod laudares, quam quod ignosiceres s ut in ea, tu qua fleuit, declamatione. Alius, forsan et oratoris nostri filius ille est Haterius, qui cum D. Iulio Sullano anno V. C. IIcccv. Claudii decimo tertio, consulatum gessit: cum sedecim annos natus Nero Octauiam Caesaris filiam in matrimonium acce
419쪽
Μ. CLAUDIUS MARCELLVS AESERNINUs,
Asinii Pollionis nepos, atque, ut videtur, illius Μ. Claudii Marcelli, qui cum L. Aruntio anno ab V. C. IIccxxXII. Octaviani Caesaris Augusti vicesimo secumdo, consul fuit, haud degener filius: i) etiam cum der esset, tantam indolem ostendebat: ut Pollio ad ilia
um pertinere suae eloquentiae successionem crederet:
Fuamuis superst item habebat filium, Asinium Gallum.
oram auo declamabat ita: ut ille primum disputaret de illa parte, quam Marcellus dixerat; praetermissa ostenderet; tacita leniter impleret; vitiosa coargueret: deinde diceret ipse partem contrariam. h) Ita ad eam eloquentiae Vim atque gloriam penetrauit: Vt eum, cum Arruntio, Fulcinio, Asinio Gallo, et Sexto Pompeio, Cn. Piso, caedis Germanici accusatus, patronum petierit. ἰ) Idemque incorrupta vita et facundia ad honoris summum fastigium prouectus, atque ditium familiarum heres a Silio in suasione legis Cinciae dicitatur. m) SvΕΤONIVS n) hunc notat Pollionis nepotem crus effregisse in Troiae ludo, quem Augustus ediderat. Cuius casu effectum est, Pollione grauiter et inuidiose in senatu questo, ne quid in posterum eiu modi ab Augusto ederetur. PLINIVS o) Spadonis
i Ita Nicon Avs FAB R ad Senec, epit. l. 4. praef. putat, ex filia Aeserninum Pollionis fuisse nepotem, et consulis memorali filium; quod iste non potuerit esse Pollionis nepos. Eandemque sententiam probat s C loros de claris apud Senecam rhetoribus pag. i'. kὶ S E N E cA epit. lib. 4. praef. ιὶ TAci Tvs annal. lib., P. II. m) Apud eundem annal. lib. II. cap. g. et D August. cap. 43. οὶ Hist. natur. lib. II. caP. D sed by Coos e b
420쪽
Thessalici, huius Aesernini praediuitis liberti, memianit, qui platanum, cuius latia nunquam decidunt, Priamus in Italiam sub Claudio transtulit. 6. XVI.
VOTIENvs MONTANVs, Narbonensis orator, e extrema Caesaris Octaviani Augusti tempora eruditione doctrinaque sua illustrauit: Tiberii vero immanis illius helluae saeuitiam cum aliis viris doctis experiri debuit. Nam cognitione habita de contumeliis in principem diactis, Undecimo imperii anno, ab V. C. IIcCLXXVII. M. Asinio Agrippa et Cosso Comelio Lentulo COSS. PO nis aflectus est maiestatis, q) publicatis bonis in insulam deportatus ubi triennio post, Tiberii anno decimo
quarto diem obiit supremum. Ita enim HIERONYM vs ad hunc annum: r) Votienus Montanus, Narbonensis orator in Balearibus moritur, Utic a Ciberio relegatus. ΤΑ cIΤvs s) celebris eum ingenii virum nominat: sENEcΑ t) hominem rarissimi, etiamsi non emendatissimi ingenii. Vitium suum, Pergit, quod in orati nibus non euitabat, in scholasticis quoque euitare non potuit'. sed in orationibus, quia laxior es materia, minus earundem annotatur iteratio. - Dixit rem diserti mam et omnibus seculis duraturam; quia nescio an quicquam melius in eo genere causarum dictum. - Habet hoc Momtanus vitium. Sententias suas repetendo corrumpite dum
non est contentus unam rem semel bene dicere, efficit, ne Eee a benep Vnde MART A Lis lib. 3. epigr. 72. Docti patria Narbo Potrensi