장음표시 사용
241쪽
XXVII. Aliud praeter haec , & non ineruditum sese oia seri monumentum, hasce item regiones perlustrando abeunti tibi ad pontem usque de Duarciarelli vulgato nomine dictum : ubi in vinea, quae ibi est, insulatus, ut aiunt, murus conspicitur, cui nomen est la Torre deur Streghe, apud quem pulcherrima marmorea Inscriptio reperta fuit, quam idcirco dimidiatam exhibemus , eo quod alteram marmori S partem fundi Dominus , deletis charaeteribus ad alium imprudens usum adhibuit.
Qua in Inscriptione conjestura ducor, Sabini R Venusti, qui
Consulatum gessere anno Christi CCXL. , mentionem haberi. Neque vero , si pontem , cujuS nuper mentionem feci, trans. miseris, deerunt tibi testimonia vetustorum aedificiorum ; maxime ubi in fundum Canonici Dondoli, qui proprior Algido , montique Albano est, te converteri S. Idem pariter dicendum, 11 DD. Gadorti praedium invisere animus sit, quippe quum in eo tum complura anaglyphaassabre elaborata ibidem reperta , R novae domus parietibus infixa , tum asseroti vetustissimi reliquias in Cella Uinaria conspecturus sis, tum denique vetustissimas aliquot Inscriptiones deprehendes, e quibus hic tantummodo tabulam fictilem, utpote pulcherrimam e ponam.
242쪽
Nempe opus fertile Fortunati Mardonae ex praediis TDi Manlii Maximi Severi . XXVIII. Tandem autem ne per omnia excurrendo nimis longum faciamus, aliud addemus monumentum, ex quo luculentius innotescat , Cryptam-Ferratam , seu Tusculanum magnificis nobilium Romanorum Uillis, atque aedificiis totum propemodum suisse circumseptum . Tale monumentum, ac testimonium praestat Cod ex antiquus si) de Vita S. Bartholomaei IV. Abbatis Cryptae Ferratae , Templique Fundatoris, ex quo perspicimus, in sacro eo AEdificio extruendo ex circum-jac ntibus antiquis aedificiis materiam fuisse subministratam :quam ad rem Codicis ipsius verba subjicimus: Tn, νε αν Σιω
243쪽
aggressus ipsam columnis proceris , In circumacentibus antiquis aedissetis invenerat , voluit inniti : quum autem una ex columnis non miniserio manuali ab eminenti parte deducenda foret, locus quippe suberat praeceps . Quae quum ita sint, & quum ex omnibus indiciis, ac notis, quibus a Strabone Tusculanum describitur, satis superque effectum sit, antiquam, & nostram de Tusculano Ciceronis opinionem optimis & rationibus, & monumentis esse circumtatam; quis mirari satis poterit, unde Adversario nostro in mentem Venerit , neglectis totius loci evidenti descriptione , illiusque naturae qualitatum, & situs circumstantiis, in editissimum alium,& plane arduum , angustumque locum non modo Ciceronis Villam, sed alias plerasque transportare Z Qua in re quoniam
praeter alia objecta , A commenta , quae nosse , & mirari operae pretium fuit nonnulla adhuc restant , quorum in verisimilitudo silentio omittenda non est ; propterea rursus cum eo nobis ulterius disceptandum erit, ut reliqua conficiamus, quae ipse vel in auectoritatibus, vel in rationibus plane cum veritate , Sc non modo cum asserto nostro, sed etiam cum dictis suis pugnantia in medium protulit . XXIX. Is si quidem , ut Strabonis locum , quem contra se facere quivis alius, praeter ipsum , manifesto agnosceret, in partium suarum munimentum traducat; provocat ad contextum , utque ex eo certius aliquid pro se efficiat , priori errori alium addit; qui error ut omnibus fiat in aperto, laudata per ipsum Strabonis verba cum sua , quam apposuit ver
244쪽
az intorno da alberi , e da edis G, e specialmente da quelli, ehe sanno nel dors dolia parte di Roma. Fidem tuam tedior lquam bellus tibi , nedum ratiocinator, sed interpres etiam sermonis Graeci Cl. P. Zuggeri videtur Τ Propositum illi in is universa Dissertatione sua fuit, lectoribus persuadere in Rus-finellae suae situ Ciceronis Villam extitisse M idque ut ostenderet, postquam in sententiis Austorum, quos citat, e X ponendis aberravit, in ipsis deinde verbis, Sc re grammatica labitur. Et sane poteratne is voce υποπι Us ους magis abuti, quam revera abusus est, vertendo OG οδομειας υποπι s άσας ,
edis G , ebe sanno nel dorso Z Ego autem ad hoc non Graecorum Scriptorum , aut Lexico - graphorum auctoritatem opponam in re tam parvi momenti , quum satis notum vel iis, qui leviter imbuti in Graecis rudimentis sunt , praepositionem υ πο verbis praepositam relationem dicere rei in serioris ad superiorem. Ex quo notionem, quae occurrit in verbo Go πιπιειν,
tam male ab asserto suo stare manifestum est , quod scilicet aedificia, de quibus quaestio est, desuper & in dorso existant, ut potius talis verbi notio omnino declaret aedificia ipsa in loco , dorsi illius respectu, decliviori, eidemque subjecto esse collocata . Quod Sc rem nostram apprime confirmat , & illi etiam difficultati explanandae conducit , cui tamquam maXimi momenti nobis oppositae de illo Commentatoris Horatiani dicto ad latera superiora, abunde satisfecimus i). XXX. Et quoniam de aedificiis praecipua hic nobis mentio est , a verborum interpretatione ad res redeundo judex si mecum Lector , dum illi observandum propono quomodo Cl. P. ZuZZeri memorata aedificia , alias universa in summo
245쪽
Tusculi dorso sita velit , alias vero caeteris omnibus Uillis re motis, binis omnino Villis locum dumtaxat relinquat. Si enim illius differtatio continuo, & ordine percurratur, modo eum
uno in loco i) ita deprehendimus assirmantem: Sappiamo da Strabone , che la morator parte di quese Ville sapano fui dors dei Monte Tusculano dalla parte di Roma modo vero altero in loco eumdem sibi contradicentem sa) reperimus. OFervo, che neus parte , o lato superiore di queso Monte non possono factimente collocarat aure Ville , che la da me credula di Gchinio , e quesa di cui partiamo. La prima era di grandis maesens ne . . . . e occupa tut o quas guel tratio, che e silao al burbio deli' antico Tusculo . Dalla parte pol deus noWrs irilia perso Roma , per an gran tratio it Monte e molio ripido , nc por s propos Io per aure obbricho molio grandi. Losesse , e molio piti si dica dalle parti a MezzoG , e a Tramontana . Neque hic tantummodo in disserendi ratione , quam adhibet , Adversarius ingerit contradictionem , verum etiam ad Aquam Crabram quod spectat , de qua pluribus superius est dictum nequaquam in iis constans reperitur, quae semel assirmavit . Postquam , enim ad refellendum constantem opinionem & stabilem de vero Ciceronis Tusculani situ , Aquae Crabrae obstacatum , quod maximum illi erat , inanibus fundamentis, Sc conjecturis quaqua potuit convellere , licet frustra , conatus est ; in alium errorem impegit . A quae enim Crabrae originem, quam sibi vel non plane perspectam, vel in situ Tusculi dorso inferiore ponendam prius esse non erat inficiatus r), quod id minime asserto suo ossiceret, Oam ori
246쪽
gine rursus, probabilibus secundum se argumentis , multo eminentiorem fuisse assirmare nequaquam veretur, idque ratione argumentandi , cujus tum in forma, tum in materia, uti mox Ostendemus, manifestum peccatum est . Is si quidem postea ad probandum, eas Villas, quae in supremo Tusculi dorso fuerint, Crabra Aqua fuisse irrigatas , hujusmodi sor mare videtur Syllogismum : qui tamen , quum male conformatus,& ab auctoritate, & sensu scriptorum , quos laudat, omnino di-Versus sit, omnimode falsitatis evincitur i). Ait enim ipse et LX Frontino nobis constat , quod omnes Vi lice Tusculani de Aqua Crabra participabant set) . Sed ex Strabone nobis traditur quod major Tusculanarum Uillarum pars sita esset in
summo Monte ). Igitur Aquae Crabrae origo supra Tusculi
dorsum est repetenda. XXXI. Falsam esse hujusmodi argumentationem singulas praemissas expendendo , eruimus sequenti ratione . Talis enim syllogismus, qui ita prolatus bene habere Videtur, peccat primo , quod major propositio quantitate falsa est , quia id quod particulari dicto verum est, pro universo accipit. Minor vero omnino inficianda , quod Strabonis verbis pugnat. Conclusio igitur , quod Aqua Crabra supra dorsum Tusculi originem haberet , tota corruit . Quum enim a Frontino de Aqua Crabra dicatur, quod omnes Villae tractus ejus dispensatam accipiunt , idem est ac dicat , quod peculiares Villae tractus ejus, scilicet regionis, in qua excurrit Crabra dissipensatam accipiunt , & en major quantum quantitate peccat A Strabone autem vere , & non perperam , ut Adversarius
247쪽
abutitur , intellecto quum afferatur , quod major Villarum pars Tusculano dorso esset subjecta , non superposita , quod a nobis superius demonstratum est , minoris propositionis en patens fallitas; ac proinde talis ratiocinatio merum Sophisma est, quod a Cl. Viro quaque methodo exhibitum sit, revera tamen sensum habet hujusmodi . Aliquae Villae tractus Tusculani accipiunt Aquam Crabram . Omnes fere Vi lice subjectae non suprapositae sunt Monti Tusculano . Ergo Aqua Crabra originem ducit a summo Monte Tusculano. XXXII. Quam tandem ad rem emcacius convellendam, videndumque quantum Adversarius noster Scriptorum auctoritate , & Strabonis potissimum contra se aperte faciente abutatur, Verba ipsa tum Interpretis nostri , tum Strabonis hoc loco sunt repetenda i) , ubi Cl. P. Zuggeri probare nititur
Crypto Ferra tonsem Agrum extra Tusculanum agrum esse
reponendum. Luanto si sendes e it Territorio, o Fa l'Agro Tusculaπo non D in piamo preci mente . . . . ma che pol vi Fsen esse perso Mezao lla parte dei Monte Albano , e di
Grotta-Ferrata nou solamente non suo proparsi , ma ἔnolire se crediamo agit Autori antichi Iu Valle contigua ut Monte Tusculano , nella quale so Grot a Ferrata , apparienea at Territorio Albano . Ibi vero ut conficiat a meridie , seu Albanata, versus, nihil fuisse extra Montem, quod ad Tusculanum pertineret , in idem erratum impingit , alienum prorsus ab Auctoris verbis sensum , suarum partium studio, assingendo. An
qui amant i Fbi somnia sugunt i En somnia Cl. P. ZuzZeri
manifestissima de male intellectis verbis Strabonis , nihil dises milia ab iis , quae superius de alia Graeca interpretatione sunt adnotata . Ita Strabo ait. ΣεSι τὰ Aλ-
248쪽
υην , ita vertit noster Adversarius i): Ad esse colle sono immediatamente congiunti i luoghi fogetti ai Monte Albano , iquali anno gy se preti, e ornamenti . Quis autem in hujusmodi interpretatione non hallucinationem apertam, non con tradictionem, Sc merae vocis significatus detorsionem ad integri contextus manifestum sensu in depravandum , animadvertat i Et quantum ad hallucinationem , ea quidem mani sesto deprehenditur in additamento illo ab Adversario facto : Adesse colle fono immediatamente congionti . Ut enim is persuaderet , meridiem versus Colle Tusculanum terminari ; ante interpretationem vocis Συνεχη addidit verba illa: ad esse GLir , tamquam per vocem ipsam συνε i non agri quidem T sculani continuatio, seti tractus innueretur, quem Strabo de' scribendum sibi praefigit, & quem totum ipse Adversarius supra recitavit, sed ibi Tusculano limes poneretur, ac propterea non de Tusculano agro , sed de Tusculi Monte mentio fieret, in quo quidem res ad paralogismum recidit , quemadmodum supra in alia argumentatione ab eodem factum fuit.
XXXIII. Quod vero ad contradietionem hoc satis aperte evincitur ex verbis , quae statim ab Adversario subjiciuntur, in quibus sibi ipsit non constat , quodque prius posuerat, per se ipse statim evertit. Posuerat enim si): Che quelis pcreta Tolbσκλopilanis a Tusculanum , Io ha gid apportito it Fa-hretti, ed e certo , giacche la descrizione cise fletur, non puῖe fere della Gild dei Tusculo. Usque adhuc bene . Vide autem ex hoc quid, & quam apposite deducat . Addunque StraboNe
249쪽
aethitide it Tusculano nel solo Monte , ne gli du citra sens one vers il Mezaodi, stoichὰ auferma , che sit Tusculano , che per lui e ii Monte det Tusculo, cen iterum aliud ex alio somnium, R in contrarium torta verba Auctoris, atque senten
te Albano. Animadverte, amabo Lector, jurene, an injuria, nos Cl. Virum P. Zuggeri imprudentiae insimulemus. Animad-Verte , inquam , atque perpende verba haec : Iuoghi foggettici Monte Albano. In memoriam redige quomodo Adversarius in Strabone superius interpretando, voce υποπίπsci priuS abusus sit si) , vide quomodo nunc plane contrarium, licet Ve' rum eidem sensum attribuat. XXXIV. Uerum ut detur in praesens, consistere ea posse, quae ipse in sua Topographia ad libitum ponit , quae corruent mox, iis excussis & repetitis, quae superius ab ipso de Tusculani Montis angustia statuta erant; in ipso Strabonis textu paulo diutius insistentes , non ab re erit Lectori observandum
praebere , quam aperte Adversarius omnibus fucum facere in re nemini ex ipsis verbis non manifesta videatur. Perpendamus , amabo , verba illa : δ' ἐυi-τά τῶοίει υποπ-οντα , τει άυτέῖε ἀρίΠὰν ἔχοντα , κὴ, κατασκοίη . Perpendamus totam ex verborum consequutione Scriptoris Geographi mentem , perpendamus alia verba : Tὰ γῆ, Toυσκλον ενταυθ οι ἐυ: Nonne luce clarius existit , sententiam Auctoris totam, descriptionemque eo tendere, ut universum illum t ractum comprehendat , legentique ante Ocul OS ponat, quem Tusculani sui ambitu contineri apertissime innuit Θ Hoc
sane nisi ex voce , quae ex verbo , quod comprehendo sonat , ia contineo , clarissimum fieret ; ea certe,
250쪽
quae sequuntur , prorsus jugulant Adversarium, τὰ τοῦ Aλβαμ ορει οπι- τα ; quippe quum particulae tales hys , &τα , non limitem loci , sed tractus continuationem , tum vi propria , tum textus ipsius consequutione evidentissime importent. Qua re germanus textus hujusmodi Graeci sensus est: Tusculantis hic es Collis terra fertilis , σε irriguus , placido se attollens vertice multis in locis , regia , pulcherrimaque campiens aedi eia. Continentia vero sunt illi , quae Albano Monti
subjiciuntur , earim prσdita Pirtute, G ornamentis . Continentia , inquam , quod idem est , ac continua , sive cum tracta illo continuata , quod ut paullo ante confirmaturos spopondimuS , non ex textu modo Stabonis luce clarius affulget , sed ratione ipsa , & evidentia , aliisque Adversarii ipsius assertis ratum efficitur. Qui tamen ut propositio suo velificaretur, &Russin ellae situm antiquae Ciceronianae Villae situm esse persuaderet , Tusculanum in tantas angustias coarctavit , ut nonnisi duarum Villarum capax esse constanter asseveraverit. XXXV. Quonam Cl. P. Zuggeri se vertet , quaenam spatia, nisi imaginaria, designabit, possitis maxime iis , quae de praerupti Montis arduo , R inaccessio situ ab ipso jam statuta sunt ) ad antiqui Tusculani tractum locandum , mentemque Strabonis , ut par est , tuendam , ubi ipse spatium Albano Monti subiectum , & Crypto-Ferrat ensem agrum excluserit ξ Ne dicam hoc loco quomodo fastis etiam , & veridicae Historiae
monumentis sese opponet, addita etiam traditione , ex quibus apud doctos viros pro certo , & constanti habetur, Crypto-Ferrat ensis agri tractum Tusculanum tractum esse , & Tusculani appellatione semper insignitum fuisse ξ Quomodo Cal metii claram & apertam hac super re sententiam infirmis suis