D. Gregorii Placentini ... De siglis veterum graecorum : opus posthumum, et De Tusculano Ciceronis, nunc Crypta-Ferrata d. Basilii Cardoni ... disceptatio apologetica

31쪽

PRAEUIA DISSERTATIO.

haec habentur: Voperat eam Issidem nimirum Laribus Permarinis ) annis duodecim ante L. Afimilius Regillus , Napali praclio adversus Praefectos Regis Antiochi. Supra Calpas Templi Tabula cum tittito hoc fixa es. Duello Magno Regibus dirimendo subintendis -- patrandae pacis η' haec pugna exeunti L. in milio M. PE EII F. Regillo Praetori '' auspicio , Imperio , felicitate , ductuque ejus inter Ephesum , Samum , tumque Classis Regis Antiochi ante D. XI. R. Ian. Picta, fos , contusa , fugataque es C c.

EX quibus, Inscriptionum usum omni sere memoria antiquiorem esse, iisque Graecos , atque Romanos , ut reliquas sit leam Nationes, magi me fuisse delectatos, colligere proclive est .

Inscriptio Sigaea omnium antiquisima.

CEterum ex Marmoribus Graecis , quae ad haec nostra tempora pervenerunt, illud censetur antiquissimum , quod in Troade inter Sigaeum Promontorium , & Campum amnis Scamandri, ante fores Templi cujusdam pauperis Villae Christianorum cernitur, quodque a Cl. Chiillo erudito Commentario expositum est , atque illustratum in Antiquitat. Asiat. pag. q. Illud autem tale est :

32쪽

P RAE UIA DISSERTATIO.

33쪽

PRAEVIA DISSERTATIO.

i) PΘanodici sum Grai Hermocratis Proconnesi. Crate rem vero , O' pocraterium , GV Colum ad Potoneum deditis SVxit . a) Phanodiei fum s lii Hermocratis Procone i , si rem, O Crateris) bo , GV colum ad Pr ytaneum d 'di memoriae ergo Sigacis. Id vero patiar , curGre mr jumbebo ) Sigaeos. Et fecis me in opus , e ' fratreI. Modus quo Inscriptio haec exaratur ipsius manifestat au-tiquitatem et scripta est enim S gροφηδὰν , more nimirum boum arantium , qui postquam sulcum fecerunt , retro Versiialium ducunt : unde non immerito idem Cl. Auctor marmor hoc Sigaeum , seu Phanodici titulum ab AE po fabularum inventore, ejusque fratribus fuisse positum , atque ad Olim p. L. , qua ille floruit, reserendum duxit. In eo autem, erudite is Lector, si ad formam veritatis loqui velimus, nulla nota , nulla si gla ; aphaereses, apocopae, apostrophaeque tantummodo reperiuntur. Sic in versu tertio legitur KATO, pro ΚΑΙ

Idem ferme dicendum est de veterrima Inscriptione , quae in Insula Delo Colos eae Apollinis statuae subjecta , nempe ipsius basi insculpta fueratr

34쪽

PRAEVIA DISSERTATIO. Non Gu odi sum lapidis salua, ct basis. Etenim littera Opro diphthongo ΟΥ ponebatur, & postrema littera in E IMI

per apocopen elisa est. En tum circiter ante Alexandrum annos, quatuorque cum

dimidio ante Christum natum tacula , ut ait Cl. Scipio Masse jus si), seu anno tertio Olympiadis LXXX., ut scribit P. Corsinus praeclarissimae lapideae Tabula sunt excitatae Athe niensis Reipub. jussu, in quibus eorum nomina exarata sunt, qui pro patria in expeditionibus variis paulo ante occubuerant. Tres ilis fuerunt, teste Sponio Misceli. pag. 3II., at earum, casu quo ignoratur, omnino una deperdita est. Reliquae duae in Regiae Inscriptionum Academiae Gallico Muiso servantur. Ut autem ne minimum quid de ipsarum dubites antiquitate, cum eodem amplissimo Auetore Scipione Maskio observare debes, in eis pro T constanter adhiberi δε, pro Avero hanc figuram praeterea vocales longae desiderantur,&E, &O, ubique eorum loco ponuntur. H ispe in illis conspicitur, sed spiritus vices gerens, ut planum fit ex primara Tabula , quae sic incipit: ΗΟΙΔΕ:EN: TOI: ΠΟΛΕMΟI: ΑΠΕΘANON: EN: ΚYIIPOI: EN: ΑΙ-rΥΠTOI: EM OOINΙΚΕΙ: EN: AAIEYΣIN: EN, AVINEI: METAPOΣEN : TO : ΛΥΤΟ i ENIAYTO Ex Tremide , tribu, hi in bello periere in Capro, Dpto I

In Tabulis Athenienilibus Sila

reperiuntur.

35쪽

PRAEVIA DISSERTATIO.

pto, in Phoenicia , Halien bus , in AEgina: Megaras eodem anno hunc titulum posuit; aut si mavis legere cum Cl. Corsii-no in Prole g. pag. 18. METAPOITTE , R in Megaris. Projsemper scribitur XΣ , ΕΙ aliquando ponitur pro . .

Punctis tribus, uti vides, verba distinguuntur, cum cetero quin antiquae Inscriptiones Graecae uno ductu , ac tenore , Velut unico constarent verbo , exarentur . In priori insuper tabula

P , & Σ, hujusmodi sunt fornaae R , F . sse quoque pro . Cae

terum hac etiam figura Σ conspicitur Sigma . Pluries in eodem lapide N sic habetur, tamen in nominibus nonnullis si etiam apparet Y , quemadmodum cernere licet in monumen tis EtrusciS. Quamvis autem in eo eximio monumento sola Atheniensium Civium nomina scripta fuerint, qui uno, eodemque annovariis in locis in bello interierunt, ideoque nullus ferme locus notis, si glisve ibi esse poterat; aliquae nihilominus in eodem reperiuntur. In prima si quidem Tabula, si conjectura

P. Corfini subsistat, METAPOΣ , seu METAPO, pro META-pOITTE ponitur. Uerum in altera hae notae certissime legun

AAPX : ubi integrae voces TΡIEP YPXOΣ, & ΦΥΔAPXOΣTriremium Praesectus, Tribunus omnino debent intelligi In Marmore vero Sandvicensi, ita nominato, quod studio Sand vicensis Comitis in Angliam translatum fuerit , longe plures Notae numerales praesertim reperiuntur. Athenis illud Olymp. CI. positum fuit , atque a Cl. primum Tayloro, postremo a Cl. P. Corsino egregie illustratum Dissert. VI. pag. 97. In ipso ejusdem marmoris titulo hae si glae conspiciuntur E. O. Eθελοντων , nimirum Θεω, , polentibus Diis; vel, uti censet idem P. Corsinus, E πιχωρίοιs Θεors r vel tandem

36쪽

PRAEVIA DISSERTATIO.

σπροαυέντων Θωις. Indigenis Diis: Propitiis Diis : sχaΠΟ-rum ratio. Saepe in eodem legitur nota isthaec Τ. pro Ταλαντον posita .

Notae numerales .

od vero ad notas numerales spestat , inibi I. unum ,

II. quinque , Δ. decem , El. quinquaginta, H. ceurum, FR. quingenta, X. nirile , lXl. quinque millia, & M. decem millia fgnificat, numeralium notarum valoris hujus ab initiali vocis illius littera ducta fortasse significatione, qua nu merus ipse a Graecis exprimitur. Itaque quum Graeci , vel ab ipsis Homeri temporibus pro μει, una, & quinque επε τε, decem Vero δεκα dicerent, initialem litteram I pro θια una ;Π pro π τε quinque, o pro Δεκα decem usurpabant . Janti, Vero quum centenarius numerus, sive centum ab eisdem E κα- το, cum aspero spiritu, qui olim sic H exprimebatur, dictum fuerit; ideo pro eo numero hanc ponebant figuram H: Sic etiam X. pro χίλια mille , M pro Mύριοι decem millia . Ut autem numerandi ratio brevior esset, atque concinnior pro quinque o compositus character iste St, pro quinque H Hl, pro quinque X Iκl ponebatur ; ita ut exterior character indicaret alium sibi insertum quinquies multiplicandum . At haec ad aliquam tantummodo conjecturam faciendam pertinent. Verum maxima dissicultas est: in explicandis notis hisce quae in eodem conspiciuntur lapide ; de quibus cum Cl. Cor sino clam nos esse minutiorem illum supputandi modum ab Atticis sorte usurpatum, vel errorem inibi irrepsisse dicendum est . Unde sic rescribendum cum Cl. Corsino PH IIC , ita , ut prior character drachmam, alter obolum, ultimus vero se inissem repraesentet, quemadmodum Doctissimus Gorius in va-

37쪽

PRAEVIA DISSERTATIO.

Ipriis Etruscorum nummis litteram hanc C. pro femiuis nota accepit; unde eo loci significari dices, drachmas tres, obolos duos, cum semisse oboli. In praeclaro Sigaeorum Psephissima te, quod in Antiochi Soteris gratiam III. Olymp. CXXIII. anno promulgatum fuit, unicam solum contractionem versv I v. legere licet:

u.cspit Opitates , quae funt apud Seleuciam ; ubi, uti vides , positum est KA pro ΚATA ; quamvis Cl. Chisullus, qui in

Antiquitatibus A aticis pag. 9. illud exhibet, errorem cer te marmorarii inibi esse putaverit. At ea sigia in aliis antiquissimis apparet lapidibus : in columnis vero Herodis Attici si , qui litteris Ionicis eas incidendas, R in Villa sua Trio, pia tertio ab Urbe lapide ponendas curavit Saec. II. post Christum natum, integra eadem praepositio hac nota exprimitur φ SONION, nimirum Καταχθονίων.

In Tabulis Siculis tum litterales, tum Hum rales notae frequentiores habeutur.

Longe tamen plures, & novitate insignes cum litterales,1 tum numerales legimus notas in Tabulis Siculis apud Gualtherum pag. 28. Cujus monimenti et si tempus definire non possumus, illud nihilominus Christianam Epocham ante Vertere certum est. Primum enim advertes scribi in illis L loco I αι, A pro A O, E pro ΕΣ , TE vero pro TEPMCN, vel TEPMONA significet, vice siles invenies. Agitur ibi de s C Sicu-

Ruuc Farnesiana dicuntur, quod Roma tu Hortis Farnesanis eximini.

38쪽

PRAECIA DISS ERTATIO.

Sicula Agrorum Terminatione . Sextum numerum haec nova figura L , septimum haec alia I., nisi Quadratarii hic error sit, reptae sentat. Insuper ex iisdem Tabulis aereis planum fit, . Alaesi nos , quibus illae tribuendae sunt , literam Z minime ausurpasse. Scribitur enim in illis o PITONTA pro OPIZON-ΤΑ , OPITONI OΣ pro OPIZONTOΣ .

Sandescens marmor uumeralium uotarum

specimen es.

SEd quoniam in numeralium notarum sermonem iterum incidimus , iis , quae a nobis supra dieta sunt , haec addere non pigebit. Ac primo quidem nullum est, erudite Lector,

Graecorum Monumentum si Sand vicense marmor excipias, in quo ante Olymp. C. numerales notae reperiantur . Quare Sandvicense marmor numeralium notarum specimen esse Vi deatur. Alterum ab illo est Oxoniense Chronicon, in quo iiDdem notis numeralibus, quas in Sandvicensi vidimus, rerum gestarum tempora, nobilioresque Griecorum Epochae recensentur. Fatendum tamen est, in Milesio Selemi Callinici monumento Olymp. CXXXIII. posito , & in Heracleensi lamina, ubi terrae spatia, dimensionesque declarantur , numeros δἰ ολων τρομματων, integris nimirum, expressisque vocibus indicari.

Ratio numerandi cum V semis longe recemtior es, ae rarior iu sfarmoribus.

A Lia vero numerandi ratio , qua XXIV. Alphabeti litterae tres veluti in Classes distribuuntur ; ut priores quidem octo litterae unitatibus , post E hac ἐπίσημον βαυPro

39쪽

PRAEVIA DISSERTATIO.

II pro nonagenario numero ; octo postremae centenariis numeris exprimendis inscriberent , chara stere hoc AE , sive δέπίσημον Σαμαῖ pro non gentis adjecto . Haec inquam , numerandi methodus longe ea , quae in Sandvicensi marmore reperitur , recentior est . Etenim ex marmoribus , quin aliquod Di ma scriptum h1beant , nullum fortasse antiquius in Venitur Sponiano marmore, quod anno Chr. 73. Caesari Vespasiano positum fuit , in quo Di mon bau bis exaratur. At Di mon Coppa habet quidem Cretense , Sc fortasse Nea politanum nuper effossiam marmor, in reliquis vero vix reperire licet. Denique Di emon Sansa neque in nummis, ne que in lapidibus , sed in solis Codicibus usurpatur . Verum , illum Graecorum morem per Alphabeti litteras numerandi, omnibus forte exclusis Di emis, jam ab Olympiade XLUI ILoccoepisse colligitur ex Plutarcho . Ille quippe in charactere E , sive ut antiquitus effere batur ΕΙ , quod Delphici Templi foribus inscriptum erat, agens, inquit: Characterem illum veluti quinarii numeri notam ibi a quinque Graeciae sapientibus

fuisse sculptum : Των γραμματων , O τῆτε τάξει πεμπτον ε' Si,

8 τῆ ἀριθμου τοι πέWra δηλοῖ: eam litteram , guar in ordine quinta, quinque numerorum designat , ut ostenderet quinque solum suisse Graeciae sapientes , atque ex sapientum numero Periandrum Corinthi, & Cleobulum Lindi Tyrannos expungendos esse.

40쪽

PRAECIA DISSERTATIO

Arisophanis aetate modus numeraudi,

θ' sine Disemis, re diversus

a relatiS censetur.

Aa tamen , ne te quidquam hac super re lateat , erudite Lector , illud minime praetereundum arbitror , quod quamvis ab Atheniensibus , vel priscis Aristophanis temporibus haud fuerint notae hae M F N ignoratae quum idem auctor anno IV. Olymp. XCVII. , quo Plutum edidit , scripserit : A'λλ' oυ λαχου σ επινες ἐν τοι γραμ λατι , sed ONNOR fortibus ductis per litteras potasti Z Atque ad ejus verba Scho liastes adverterit, decem ibi Iudices, ipsorumque locum demcimum decem litteris ab A. usque ad K , inserto sortasse designari: Praetereaque Equos Σαι ας in f uitibus Olympid. LXXXVIII. , Sc Koetretrατιας in Nubibus Olymp. LXXXIX. non alia quidem de causa appellaverit , quod characterem di hunc origine Phoenicium , & a Graecis ex inverso sigmate , quod Dorice San dicitur ex PI compositum putabatur , atque Phoenicium Κοπ παι Cossa, quod Κο pn , seu ἀντιρρίρ insculptum teste Atheneo si) gererent . Nihilominus , si ad veritatem loquamur , memoratas notas pro numeris e X primendis Atticos numquam usurpasse dicendum est . Cujus rei potissima ratio haec est : quod a primis Aristophanis temporibus nondum apud Graecos ipsos , & Athenienses integri , XXIV. litterarum series , sed XVI. tantum Cadmea: litterae in usu versabantur: quibus postea, variis tamen temporibuS, reliquae sunt additae: Anno proinde IV. Olymp. tantummodo XCIV. viginti quatuor Alphabeti litteris uti coeperunt Graeci ,