장음표시 사용
201쪽
quem cum aliIs doctoribus scriptum viderat , ut supra dictum est. Eius eorocmen. ita Iatine redditum, hominem indicare videtur ultra montes natum, ac minime certe Italum. Λtque hactenus de his quatuor doctoribus ex Cl. Momtio a
'Missus a Pandirolo Guillelmus Pangonus Diplovat accii diligentiam non R. git. Sed is tamen eius aetatem non bene perspectam habuit. b Ρatria Bononiensis fuit, Alberii Panzoni filius. O Claruit in foro celebris ad-
Vocatus . non tamen inter doctores adlcctus. Odos edus, qui eius memoriam
aliquando usurpat, illui rem advocatum dicit, doctorem legum non dicit; cd neque in veteri ullo monumento hic titulus ei tribuitur . Annis aliquot ante Odofredum decessit, cui fere aequalis fuit : sic enim Odofredus ipse de illo Ioquitur . quali de homine, cuius eget recens memoria. Λnno MCCLII. adhuc vivebat eo Atque hinc abigendus est scrupulus. qui cuipiam suboriri posset, si ne idem Guillelmus iste, ac Guillelmus de Cabriano. Cuius g ossas Commentariis suis intexuit Rccursius. Ac dubitandi causam praestare posset, quod uterque dicitur Casus legum scripsisse. Sed utriamque distinguit ditertis verbis Odoir dus; & primum dodiorem legum perhibet. hunc dumtaxat advocatum. Neque temporis ratio patitur, ut unus idemque fuerit. II. Neque vero incredibile est, utrumque Casibus legum scribendis dedisse operam. Sed Casus Guillelmi de Cabriano adnotationibus illustravit Ioannes Balsianus, qui multo ante Guillelmum pangonum aetatem egit . Erant in bibliotheca Cervolii Accursit Cassus . Guillelmi fu er In tutionibus. Et rursum Caius GuilisImi P.i ouis in Atith ntieas Etiam inter libros, qui prostabant apud Stationarios Universitatis, erant Casis Guilialmi Ponaonis in Auth. g Dip ovata ius tam Casus Brs tutiouum . quam Atirhὰntieartim Guillelmo Pangono tribuit. Λ Sed prim .is ibi talle ex his libris ad Guillelmum de Cabriano. qui propterea dominus Guillelmus . utpote legum doctor. appellatur, alter an Guillelmim Panκ inum pertinuit. Haec scripseram, cum in supellectili libraria. quam moriens reliquerat magister Salathiel artis notariae doctor, de quo insadicemus, fuisse comperio librum Casitim domini Guillelmi de Cauriana super Cotice; i ex quo coniicere licet. Guillelmum de Cabitano non in alios i sum libros Casus scripsime, quam in Coclicem. III. Η bcinus eius si latentiam anno MCCLII. latam in causa Cir sacci AN hatis Nonantulani cum Communi S. Ioanni, in Persiceto, cui testis interfuit Pa- Ripoverus utriusque iuris doctor, eum aliis honestissimis viris: post quam sententiam Pronunciatam utraque pars arbitros elegit Boiiapartem Ghi, terium. & Sin nomen Sinenominis Pipini. legum dodiores, fideiusIbre Odosredo cum aliquod aliis primariis civibu . Atque haec aeta, ob tot illustrium doctorum memoriam, digna daximus quae in Appendice edantur. χ) Anno MCCXLI. Guillelmus electus faetat a Januensibus Conset Plueitorum , sic enim appellabant magistratum quem
ue atri staridem excogitavit dominu Guillelmus Pantiloim , qui si it valde nobilis tu natus in ei Pitate istat dum vendi Lisci do Dios suas, qcias liabebat in podiati tae. ouo
202쪽
dam, quem exteris Iurisperitis diserebant, praeter eum numerum, quem prae tores conducebant, ut sibi in iudiciis exercendis assiderent a) Anno etiam
MCCXLVIII. Bononiae sedit inter judices delectos probandis , & creandis notariis. O Quo loco, aut tempore obierit, non liquet. XLIX.
IN pervetusto exemplari Codicis Iustinianei cum glossis clarissimoriam Acade
miae nostrae doctorum , qui primo & altero saeculo post restaurata luris prindentiae studia floruerunt. glossas non paucas reperio Homoboni Cremonensis ninmine notatas. G Itaque hunc non vereor Academiae nolitae profistbrib s ex comjectura adiungere. Esus nomen apud Veteres occurrit, D maxime apud Oiliel sem in summa, ubi est singularis locus. quem Panci rotus ita interpretatur, ut claris Ictis, qui ex Agonis schola prodierunt, Homorumum etiam adscribe re non dubitet. e Diplovataccius ejus glossas in Codicem πemorat, & quas dam praeterea Distinctiones ab eo seriptas, de quibus ait esse aliquid in C sti en 1is Summa ad titulum de probationibus. Sed in mendosos Ostiensis codices inciderit Diplovataccius necesse est, si mentionem ullam Homoboni Disi iustio num ibi fac tam vidit . aut se vidisse putavit. g) Qxio anno occesserit. non liquet. Tantum constat vixisse post Albertum Papiensem, S Ubertum de M. bio, quos laudat in L I. C. de juris Iacti ignor. , ut animadvertit Diplo v
II. Ioannes de Blanosco, quem alii de Blanasco appellant, natione Bur gundus, cum Accursio in scholis nostris non inglorius vixit. Auditor fuisse vi. cietur Iacobi Balduini, cuius opiniones in suis scriptis frequenter exponit. Ηahemus luculenta eius commentaria de Actiombur . quae typis edenda curavit Ioannes Fichamus. ch) In iis, praeter Iacobum Balduinum , AZonem quoque, Rostedum Beneventanum, Placentinum, Martinum , & sibi aequalem Accurtium quandoque appellat; ac plura a Rofredo Beneventano in sormulis libellorum negligenter tradita. vel omissa modeste supplet. Sunt autem Bononiae scripta haec commentaria circa annum MCCLUI. . ut ex formulis libellorum, quae in iis afferuntur . quaeque illum annum adscriptum habent.. Scripsit etiam de ordine judiciorum, ela variarum quaestionum librum unum; de studis & homagiis alterum . ex quibus multa in Speculum iuris ingessit Guillelmus Durantis . ci Nobilia doctor dicitur a Baldo; nec sine laude nominatur a Iacobo Belvisio ad rit. de action. & a Guillelmo Durantia in procem. Speculi. k Ab Reademia nostra discessisse videtur; sed non liquet. quamdiu in ea versatus sit. quo loco, aut tempore decesserit. Eius summam , sive commentaria de Actio. nibus manu exarata vidi in codice membranaceo bibliothecae Chisianae, ac desinunt his verbis: Actum Bononia anno MCCLVL. mense Januario.
s, Homobon is Cremonens . . . scripsit in C. qirorum copia rara Comi uit icqtiasdam I istinct ones, ut per Osti. in Summat. de probat. Diplo t. in Homox cremorutg uuidam d eunt quod non eum nec probari post t. . . ego cum drio Homine bono Cremonensi indisiacte dico dic. liea. Summ. tit. de probationibus. h) Io. Fiebari. Iritae Ictor. in Io. de B uoso. i PaκeiroI. Lib. I. e. XXXIIII.
203쪽
Non Ignotus est in historia Bononiensi XIII. saeculi Josephus, vulgo Isempus, aut Oseppus Tuscus. Si Ghirardaccium audias; vilissimum caput fuit, & furiosus homo. impotenti solum audacia, & temeritate memorabilis. ab At Matthaeus Gritanius, qui sine fuco, S calamistris antiquam civitatis nostrae historiam scripsit, haud talem exhibet. O Popularis quidem fuit Oseppus, idest, neque imaginibus clarus, neque inter magnates adscriptus, sed ea tamen opinione virtutis, & prudentiae, ut in magno civitatis discrimine Populus Bononiensis publicam ei salutem, libertatemque commendaverit. Cum enim anno MCCXXVIII. quidam ex magnatibus Plumaccio , agri Bononiensis Castro , praestetus castrum illud Mutinensibus per proditionem dedisset; ea res Populum Bononiensem graviter irritavit. Quare & proditionis ausior in populati tumultu intei fectus, it ejus, aliorumque nobilium, qui cum eo consense-xant, bona direpta. In hoc autem atroci dissiclio, quod inter patricios & pishem . sive . ut dicere amabant, inter magnates & populum exarserat, O1eppus novo & inaudito nomine populi praesecius dictus est, ut eo quasi duce Populus Bononiensis se contra vim S potentiam magnatum defenderet. Haec alitern 1rrat Ghira ruaccius; c sed in hunc modum gesta fuisse intelligimus ex Matth.aeo G imo talo. d) ω Petro Caminellio, ce) aucto te fere synchrono, qui haec
in. suis Chronicis narrant. II. Huius igitur spectatissimi civis situs fuit Vivianus aeque clarus Iegum professor. Is anno MCCLIX. una cum patre Oseppo erat in societate Thus, corum. Erat iam tum celebris Bononiae Thulcolum societas, in quam cooptabamur, qui ex vicina Thusciae provincia Bononiam venerant; & restant adhuc aetate noltra aliqua ejus societatis indicia. Hinc autem apparet. Oseppum, ejusque familiam ex Thuscia originem duxisse; quod & ipsum ejus familiae agnomen ostendit . Floruit autem Uivianus Tuscus medio XIlI. saeculo, & clein. Ceps. Sed non diu tamen vixisse videtur post annum MCCLX. g Ex Pen varia Cavalerii Imolensis filia quatuor filios suscepit, Accarisium, Thomasinum. Silvestrum, & Cavalerium . qui in civilibus turbis Limberlacci ον primum, sed haud magno studio secuti sunt; quare anno MCCLXXVII. civitatam quasi carinceris loco habere iussi sunt . ch Sed ii mature admodum rebus suis consulum Tunt; anno enim MCCLXXX. . ejurata Lamberia ciorum factione , Ieremiensi-hus Sacramento se obstrinxerunt. ci)III. Vixit Uivianus in Λcademia nostra non vulgari fima : & adhuc restant illustria ejus ingenii monumenta. Castis enim. qui singulis legibus adiecti sunt, hu ac sere auctorem habent. Itaque miror. Vivianum Tuscum a Panes. lo praetermissum , qui eius nomen videre poterat in Accursianis apparatibus ad libros legum , quibus adjuncti esse Plent Casus inviam Bonomensis. Quanti que etiam casus Viviani adiungi solebant Iegum libris sine Accursanis glossis, ut in eximia editione Parisina Digesti veteris, quae prodiit anno MD UI 1 I. . ad Cujus calcem haec verba habentur: Finis Oeteris eum esibus longis D. Viviani
d, Matib. de Gν f. iac. eIn te, ... Rotatis is dominae Caeciliae qui erat tunc capitaneus dicta e stri Per commune Binnoniae. In illa prodit Ione suerunt illi de S. Mariaco , di dominus Clarimus de Plumaceio, qui Priaitorie dederunt Mutinentibus. Et dicta de
verum T rtem Ecclesiae ex cierentici tum in com
204쪽
Ppopvsso REII 6 Izonoulans s. Hic autem Casus longos Uiviani appellatos existimo. quod ita editistit, ut ab auctore ipso prodierunt; in aliis. ut opinor. libris studiosorum
commodo , vel scripturae Compendio , in epitomen redaim. IU. Diplovataccius ita Vivianum laudat, & eius 1 cripta, ut let, accurate recenset. is Vivianus, inquit. de Bononia maximus textualista docendo. scri--bendo Bononiae floruit. Qui inter cetera is vetus, Insortiatum, & C., S In. M stitutiones per viam casuum summavit. ει vulgariter dicitur Casus juris eisi. . is. Incipit super is vetus: Cestim sic ponas: Dieit Imperator. Super C inci- ., pit: Quatuor partes hae constitutio habet. Super Insortiato incipit: C in talis Tracta, imus de repetitiove DIis. Floruit temporibus Λccursit glossatoris.
ΡErvetusta & nobilis Gissorum familia agnomen tulit ex Gisso agri Bonoeniensis oppidulo, vulgo Gesso. cui ea familia dominabatur. Non solum autem quod Ghi bellinis, sive Lamberlacciis faveret. seu multo etiam magis ob Interfectum quemdam popularem hominem . Populus Bononiensis eam gentem severissime coercuit, & anno MCCXC. tres popularium cohortes mistae sunt ad castrum Gissum cum adiacentibus aedificiis sunditus everteiritum . ca Atque ex eo tempore vires opesque nobilissimae gentis sunt non leviter imminutae .
Florebat autem ut cum maxime, Cum ex ea natus est Rotandus. Hic anno
MCCXXXVIII. iam erat doctorum Coetui adscriptus; b) ac saepius deinceps cum aliis professoribus, qui maiori auctoritate inter cives pollebant, publicis negotiis adhibitus est. Anno MCCXLIV. Cum incolae quorumdam castrorum . ac vicorum agri Bononiensis conquesti essent, imponi sibi vectigalia ilibuta . contra antiqua foedera , quae tunc imissent, cum Populo Bononiensi se deis diderunt; Rotandus de Gi . cum Odosredo, S Sinenomine, delectus est ad antiqua haec jura eorum hominum cognoscenda. ccb Et anno MCCXLVIII. intersuit scribendis concordiae legibus inter Commune Bononiensium, & Albertum Comitem de Mangone. d Λliclosius hunc prosessorem vel ignoravit omnino. vel ita perstinatum produxit, ut ne peritissimos quispiam eum possit agnoscere. Rit, Canonicum suile Bononiensem, S Praepositum Ecclesiae Ravennatis. Ac ne in tempore quidem, quo Rotandus vixerit, non infelicissime Iabitur. eb Sed Rotandus adeo non fuit Ecclasiae Bononienss Canonicus. & Ravennatis Praepositus. ut uxorem superstitem cum duobus filiis moriens reliquerit. f)- II. Vixere his temporibus alii legum profisores, aetate sua celebres, qui dignitatem Academiae nostrae docendo sustinuerunt, nunc Vix , aut ne vix quidem nomine noti. In his suit Hugolinus Gardinus, ex eadem familia genitus. quae Lambertinum Λgonis Gardini dederat, de quo supra diκimus. Hic anno MCCLIV. ius civile in scholis nostris profitebatur doctoris honore donatus. g Floruit etiam in foro patrociniis causarum . Itaque Abbas, & Monachi s. Helenae hune Monasterii sui patronum elegerant, attributo in stipendii locum cu. iusdani praedii usus uinum quoad viveret. ch Vidimus ejus consilium, quod X anno
205쪽
anno MCCLV. cum Odosredo celeberrimo legum professore, & Guidone Boa- terio in quadam causa dedit, cui promulganco interfuit Michael Hispanus te gum doctor. ca Atque hic etiam Academiae nostrae professor esset omnino
ignotus . nisi ejus nomen hinc eluceret.
IlI. Bonapartem Ghisterium non minimae auctoritatis hominem fuisse, ex eo coniici poteli. quod in fravi dissidio inter Cirsaccum Abbatem Nonantula num, de Commune S. Ioannis in Persiceto, cum sententiam dixisset Guillelmis Pangonus nobilis advocatus Bononiensi s. de quo supra dictum est ; partes dissocentes in Bonapartem Ghisterium , & Sinenomen Pipini legum doctores, sis de iubentibus Odosedo, aliisque nobilissimis civibus . compromiserunt. b) Ηχegesta sunt anno MCCLII. Erat autem iam tum nobilissima Ghisteria gens, ex qua Bonapars genitus est; ac multo etiam magis Post illud tempus nobilitata est. pluribus editis viris clarissimis, quibus omnibus longo intervallo antecessit Saniactus Pius V. P. M. fili dolius Bonapartem recenset inter doctores Bononienses ;ac vixisse ait ad annum MCCLVIII. LII.
Non rite secernunt nostri scriptores Albericum Scannabicchium ab A rLmundo de S. Petro Alberici filio. Uterque medio XIlI. saeculo vixit, fit jus civile docuit in nostris scholis cum Acculso, Odofredo, ceterisque eius aetatis doctoribus; neuter tamen libris editis, quod sciam. clarus. Albericumtulit Scannabicchia familia. quae Bononiae praenobilis suit: haec aliquando de Gisia dicta est, ex qua suit Gerardus Episcopus Bononiensis. historiis nostrae
civitatis notissimus: ejus memoria incidet inter Archidiaconos. quorum chr notaxim infra dabimux. Neque vero Gisiae appellationem Albeiici aetate pro
sus amiserat; cc & Alberici pater Rolandinus, homo in Republica valde honoratus, vix alio, quam Gisiae cognomine usus fuerat. db Albericus ipse non minimae inter suos cives avictoritatis suisse videtur: anno enim MCCXLIX. cum aliis doctoribus adlectus est ad novi census tabulas conficiendas: ac deinde anno MCCLIII. cum Odofredo. & tribus viris patriciis. Ravennam legatus est a Communi Bononiensium an sanciendam concordiam cum ea civitate; ce) qua de re altum silentium reperio cum apud Ghirardaccium in his toti a Bononiensium . tum apud Hieronymum Rubeum in Ravennatis historiae libris. Anno MCCLIV. Mutinensem legationem cum eodem Odosedo reipublicae causa suscepit. Biennio post praesens intersuit sanciendis legibus manumissionis servorum. Restabant adhuc ingentes reliquiae pristinae servitutis, multique erant servi, & ancillae; qui, cum sui, quique dominis subjecti essent . a publicis curis & oneribus eximebantur. magno reipublicae detrimento. Cui incommodo ut obviam iretur, eodem anno MCCLVI. lata eit lex a Populo Bononienti de manumittendis . seu potius redimendis servis, qui de maxenata dicebantur, & degebant
in praediis rusticis dominorum : qua de re Mansteda Marengo, di Bonacursio
rior . di c. suerint dati dii. Ugolino Gardiniten, doct. donee viveret usus stultus pro scio sa- ario patrocinio uti lux pecie terre arati eri Mem. Com. Boilon. Vidit o. Monιius.
tur per dii. Thomasitiviri de Magistra procur e Orem dia. Ronaee. . . Petit removeri & tolli quinidam interdi m iactum a dia. ΝOcciaualle i Hice Potestam ... tale est quos diistiam Da
terdictam tollatin per dictum iudicem. Lata di pronunciata MCCIV. Indict. XIII. die X. Dec. iii presentia hi testi inonio dii. Michaesi Hispani
206쪽
de foresina Populi praesecto delatum est albi trium. ut ii ex sententia sua constituerent, quibus conditionibus servi, & ancillae, sine dominorum injuria, liberari. de omnino in Populi Bononiensis potestatem redigi possent. Cujusmodi ensent homines de maxinuta, alias masinata . Italice mas da. multis disserit Muratorius; ca) quibus, non satis bene, ut mihi videtur, explicatis, aliquid Iucis afferet statu tuin , sive lex Populi Bononiensis in hanc rem edita. quam in Appendicem reiecimus. γ) Quo anno obierat Albericus, non constat. Post annum MCCLVII. nullitii ejus viventis memoriam reperire licuit. Uxor m duxerat Belvisiam de Castro Britonum, quam sibi superstitem reliquit. Ex ea Franciscum , Antonium. & Guisitam sulcepit. ccb Sed exortis Ieremiensium, MLamberlacciorum factionibus, cum Scannabicchii Lamberlaccios sequerentur. Alberici filii ei vitate pulsi sunt; quorum natu maior Franciscus Ecclesiasticae vitae institutum exul secutus est. ccl) Λlidosius. & Orlandius Albe iuum Scannabic-chium inter scriptores recensent, auctorem scilicet quarumdam quaesti tri. m. quas manu eXaratas reperiri autumant. Ego earum indicium nulli bi reperio.
THomas Carrarius eodem tempore in scholis nostris ei uile professus est ;si non alia re. saltem generis claritate commendatus. Thomas quoque
Albertini, & Thomas Hughetii, ex patris, videlicet. & avi nomine appellatus est. Doctoris titulo ornatus anno MCCXLIV. tabellionum creationi cum alii. Iurisperitis praefuit; ac tere quotannis postea: ce ut nemini ex legum doctoribus crebrius per ea tempora id muneris delatum constet. Sed eum tamen amno MCCXLIX. Albertus Mala volta ad Ianuensem praeturam vocatus assessorem secum adduxit. D Anno MCCL. intersuit cum procuratores Communis Bononiae Archipresbytero Montis Vellii aedem S. Ambrosii concesserunt pro aede S. Apollinaris, quam dirui oportebat ad novum civitatis palatium amplian
dum. g) Anno MCCLXVIII. jam decessisse videtur. hJ Filium habuit Alber.
tinum illustrem legum doctorem; de quo postea dicemus. II. Vixit cum Accursio. & superioribus Jacobinus Gratiadei. Hic anno MCCLUL eum Alberico Scannabiccnio. & Francisco Accursio interfuit cum conditiones. & pae a scripto tradita sunt . quae pro liberandis servis constituta fuerant; & anno MCCLXII. cum Odotredo. & Bon recupero legum doetoribus consilium dedit in controversia. quae erat inter Canonicos Ecclesiae Bononiensis. de Fratres Eremita nos. Est adhuc hoc consilium odosredi, Bon recuperi, & I cobini in veteri membrana archivi Canonicorum Ecclesiae Bononiensis, i quam eum lippientibus oculis vidisset Alidosius. Iacobinum Ecclesiae Bononiensis Canonicum suisse tradidit. & ex Odofredo. & Bon recupero novum quemdam doctorem exculpsit . quem Odofredum Bonrecuperi appellavit, & hunc etiam C,
eὶ λ . MCCLXXII. VI. m. Mart. D. Bes vixia filia qu. Joannis de Caetro britorium uxorinti da. Alberici lex doct. . . . dia. Francisseus, dri. Antonius, di a Guisita ejus filii &e. Ea
ger qu, Ugolini de Quereis procurator ven. viridi, Francis i de Scantiabicchis Canonici . . . filii qu. dii. Albrici cle Scannabicchis de Bon. te. gum doctoris . IbiI. Ea miric. Notari in arebi v. pG.
207쪽
A Rardum de Pretis haud omnino ignoravit Alidosus; O sed non hene μ
crevit ab Atardo altero Matthaei filio, qui ne Ca Icina dicebatur . quique ex eadem gente natus erat. S iisdem tem Poribus vivebat; nam hunc etiam inter legum doetores numeravit. bb Sed revera unus fuit iuris civilis prosessor Arardus de Pretis, sive de Pritis, Martini cognomento Bondonis filius. Doctorem jam renunciatum constat anno MCCLII., quo ad examinandos probandosque tabelli nes delectrus est. ccb Septennio post cum Francisco Accursio, & Hugolino Zam. boni legum doctoribus vectigalium quorumdam locationi per Consilium civita,
tis factae auctoritatem suam praestitit. db Anno MCCLXVII L adhibitus est
cum octaviano Bononiensi Episcopo ad pactiones firmandas de haereditate Αl-hies Ubaldini inter procuratorem Octaviani Carcinalis , & Aldrudam Albigi siliam, Bonifacii Gallucii Conjugem; eodemque anno arbiter fuit in causa, quam Monachi S. Stephani habebant cum Rotandino Romancio Iesum docto. re. D Uxoris amissae loco alteram duxit spectatae nobilitatis foeminam. Hora hilem Ghisteriam , Gerardi filiam. Sed novae affiritatis splendore ac praesi dio auctus, cum dignitate & opibus in foro ac republica ut cum maxime floreret, privatis inimicitiis repente sublatus, diuturnae prosperitatis cursum tristi exitu abrupit. Nupserat iam pridem Landulpho Beccario Iacobina Arardi soror;& ex illo matrimonio vidua, jura, quae adversus mortui viri propinquos habebat, Arardo, & Amadori fratribus trair scripserat. h) Ea res inter duas lamilias affinitate paulo ante conjuncti a limas ingens odium, & acerbissimum dissidium
conflavit. Neque a vi ac ferro temperatum est ; sed inflammatis animis magna utrinque Caedes Perpetrata, mullumque cruoris esusum. & Iacobus Beccarius Landulphi frater. & Arardus ipse legum doctor interfieisti. i) Αeta sunt hac ante diem VII. Id. Maji Mi CLXIX. h) Paucis post diebus partes ad
concordiam reductae: conditiones in Consilio civitatis ratae suerunt. l) Spomsonem novae affinitatis intercessisse existimo: constat enim sequenti tempore Bartholomaeam Petri Beccaria filiam Gerardo Atardi filio uxorem datam. ma Fuerunt Arardo filii, praeter Gerardum, Guido, & Franciscus e ac tutelam im
super gessit Matthioli fratris sui filiorum, Philippi, Bartholuccii, qui ambactari legum professores fuerunt. cnb
cobina filia qu. dii. Martini de Pritis cedit dri. Arardo leg. doct. di Amadori fratribus suis iuraque liabetat adversus heredes dn. Iacoba Martini Recearii ex dote quam ipsa assigna erat Podalpho fit. qic Petri Beccarii di pro qua di- Qxa Iacobus se obligaverat octa Ex Alamor. tbaon de Roncor.
Bartialuesitis in sciata erim laude μνgati Iuue . I, Bartboluecto bae habet Io. Audi .ae t Sciendum , quod recolendae momoriae nostri temporis doctor micellens do. Bartoluccius de Preiis disputans hanc quaestionem latebatur Sc.
208쪽
SI Ghira Uaecium eonsulimus, idem esse videbitur Arimundus de s. Petro cum Alberico Scannabicchio, ca) de quo supra actum e 1t. Neque felicius hic se
explicavit Alidosius , apud quem reperio Albericum Scanti abiechium Arimundi filium do florem legum. de S. Petro nuncupatum, quem anno MCCLIII. foederis conditiones cum Ravennatibus firma se dicit, & Arimundum Saluterii Scannabicchii filium, de S. Petro item appellatum, quem Canonicum Ecclesiae Bononiensis suisse narrat. ba Sed Arimundus de S. Petro legum doctor neque sacris initiatus fuit, neque ad Scannabicchiam gentem peri inuit. Ejus familia nobilis& antiqua de S. Petro appellata est, eo quod prope Ecclesiam S. Petri, jam tum civitatis principem, habitaret. Idem cognomentum alia illustris familia gessit, ex qua insignes Iurisconsulti prodierunt, quae adhuc inter primarias civitatis nostrae in plures divisa celebratur, Ea ex S. Petro agnomen sumpsit, quia ex S. Petri castro . agri Bononiensis notissimo. in civitatem se recepit. II. Arimundus Alberico patre natus est c) atque clarus inter si holarum prosetares, ac inter praecipuos cives. Anno MCCLXIII. cum Episcopis imo-lensi, & Comaclensi, Abbate Nonantulano. aliisque primariis viris, & duobus doctoribus. Bonaventura de Savignano, & Francisco Accurlii, interfuit Cum octavianus Ubaldinus Episcopus Bononiensis pos solemnem inaugurationem juramento suam fidem obstrinxit Philippo Ravennati Λrchiepiscopo Metropoli iano suo. γ) Ghirard accius inaugurationem. & hanc fidelitatis Professionem, nescio qua ex causa, conjicit in annum MCCLXI. Eidem Octaviano vicariam operam contulit aliquando Arimundus in Episcopali iurisdictione administranda; te quod alios etiam laicos juris Civilis protestares interdum factitasse, compeditum est.
III. Obiit Arimundus anno MCCLXIX. O apud Urbem veterem: neque quam ob causam ibi fuerit. divinare licet. g) Fortasse ad Clementem IV., qui
iub finem anni superioris Viterbii obierat . extremo illius vitae tempore, aut ad Cardinales. qui comitia Pontifici creando in eadem urbe agebant, legatus est Arimundus, ad irave aliquod Ecclesiae, vel Episcopi Bononiensis negotium pedi tractandum . Is autem superstitem habuit Donellam uxorem . nobilissimam Reminam , Hugolini Lambertini cognomento Caprieti filiam, ex qua susceperat Albericum, qui legum studia secutus est, Or) sed immatura mors omnem, quae de eo erat, spem praecidit. O Ex eadem Donella tres fi Iias suscepit, Richinam, Beatricem. & Bartholomaeam, quae primariis civibus nupserunt. Ex hia
Bartholomae a Zoeni Pepolo ch) nupsit. ex ea gente, quae magnis opibus viam
Bonon. . . in praesentia ... DIL Bonaventurae de
e Ex alamor. Com. Boa. ad M. Raec Ren. Arimundus vicarius drii Episcopi die. An. MCCLXIX. die VI. in tr. Nov. Albricus qnd. dia. Arimundi de S. Petro impin et maior infante petit sibi dari in curatorem dii. Gallivimum de Lambertia iis ad heredit tem diisti sui patris adeundam. Ea Memor. Com. Boa. Indicaviι G. Movit M. κ Eo . M. die VI. intri Dec. Flabianiisqnd. Coradini Casuis conseisus suit se recepi Dis a d n. Donella εc a Simone x x. lib. Bon. at die ira Flabianus expendidit in medicisti medicivis in Uste, eteri. Ibid. Adde, quod in instrumento tutelae AIbrieι Arnmundi Mu , quam Dorreta ejus mater suscepit, re
cuperandae dicuntur res deposite apud dii. Oeta. vianuni rectorein Hospitidis S. Marte de Uri veteri. IMI.
209쪽
sibi ad patriae principatum muniebat. Ante Donellam duxerat Arimundus Si hil iam . ex qua filiam tuIerat Amolinam, quae anno MCCLXIX., Arimundo ipso absente, nupsit Bonifacio Samaritano civi nobilissimo. Λtque ad quatuor hasce Arimundi filias patris haereditas pervenit; in qua cernenda cum aliquae Controversiae obortae essent, ad eas dirimendas arbitri delecti sunt an. MCC M. tres clarissimi Iegum professores, Guido Sugarius , Albertus Odoncdi , Lam.
AGri Mantuani , olim Regiensis, Sugaria oppidulum est, eκ quo originem,& agnomen duxit Guido, nobilissimus aetatis suae legum professor. Hunc Pancircitus scribit in Agonis schola eruditum ; atque id habuit ex prooemio libri de iure emphyleutico , qui Guidoni tribuitur. G Sed mus libri auctorem fuisse constat Martinum Fariensem, cui revera tribuitur a Ioanne Andreae, γ)S Diplovat accio. do quamquam typis editus est sub Guidonis Suaarii nomine
Incertum est igitur, qua in schola eruditus sit Sugarius; neque constat, ubinam gentium aetatem egerit ad annum usque MCCLX., quo anno conductus est a Mi
tinensibus ad ius civile interpretandum in eorum scholis. ce) Sed erat jam tum celebris doctrinae fama, & libris editis, quoa viderat Odor redus, & non semel
in suis commentariis laudavit. II. Sed Mutinae non admodum diu versatus videtur Guido Sugarrus: anno
enim MCCLXIV. Patavii docebat; co nec multo post ad Λcademiam nostram accessit, in qua anno MCCLXVI. ius civile interpretabatur. g Sed ne hi
quidem diuturniores moras egit Sugarius: etenim a Carolo Andegaven si , Neapolitano rege, optimis conditionibus invitatus. apud illum aliquamdiu cum honore fuit, consilio Carolum ad novum illud regnum moderandum iuvit. Cum autem per illud tempus accidisset . ut Carolus Conradinum competit xem suum praelio vicisset, eoque capto . in regio consilio quaereretur, num Cain
Pitali sententia damnandus esset. multis rationibus dissuast Sugarius; quibus t men minime permotus rex . infelicem principem molli addixit: h quae res magnam illi invidiam concitavit. ci) Haec anno MCCLXVIII. gesta 1unt: ac biennio post Gaido Sugarius, cum bona Caroli venia . ab aulicis negotiis ad scholae munia se rei tituit. suamque fidem Regiensibus adstrinxit. Eo itaque prosectus. ipse & ejus liberi civitate donati sunt; ac nisi Mantuam, hoc est, in patriam suam, aut a Carolo rege evocaretur. apud Regienses ligLm scholam se perpetuo habiturum juravit; idque ob ampla latifundia. quae ob eam rem a
vegientibus acceperat. kJ Iisdem sere conditionibus se aliquando Mutinensibus
III. Sed ut prioribus illis pactis, quae eum Mutinensibata inierat, non stetit; ita nec apud Regientes perpetuo scholam Iuris prudentiae rexit: rursus enim ad aulica negotia rediit. Alino certe MCCLXXVI. erat cum Legato Rodulphi
210쪽
Imperatoris, cum Opigo Estensis. Ferrariensum Princeps. Marchiam Anconita. nam beneficiario jure ab eodem Legato accepit. ab Ac biennio post erat item in comitatu Legati Imperialis, cum civitates . miliae in Pontificis ditionem, Rindulpho eodem Concedente, restitutae sunt. Petrus Cantiitellius, qui tunc Favemtiae aderat, cum ejus civitatis deditio facta est. narrat. Imperatoris Legato in Consilio civitatis literaliteρ e 1 se locutum, moxque Guidonem de Suraria legum doctorem exposuisse latinis verbis Legati orationem. Ex quo apparet, literatem sermonem pro docto, erudito, latino tunc accipi consuevisse ; latinum autem pro Italico, quem Omnes absque literis discerent, & intell:gerent. bb Vetum Sugarius rursum ad scholas rediit. Anno enim MCCLXXIX. . novo S inaudito ad illud tempus exemplo, 1iipe a scholaribus collata, conduetus ad inte pretandum in scholis nostris extra ordinem Digestum novum. Constituto ingentice . librarum Bonon. 1tipendio. o Ac quadriennio saltem in Academia nostra perstitit, db seu potius ab ea deinceps non discessit, satis jam alibi expertus fortunae aleam, & tot aberrationum pertaesus. eb Nam . quod aliquis existimat, illum Cremonae decelsisse, cum ibi jus civile interpretaretur, id nulla ratione nititur. & admodum incertum judicat vel ipse Panci rotus, qui narrat. IV. Illum aliqui reprehendunt, quod veste uteretur varii Coloris, neque eo cultu. atque habitu incederet, qui virum gravem, S legum professorem decebat Atque in hunC modum comptum ornatumque incedere 1blitum , cum esset Mutinae , narrat Guillelmus Durantis: co quae cum alienata mente legisset Guido Panci rotus, existimavit, Suetarium a Durante Mutinensem appellari g)Reprehenditur etiam a nonnullis, quod, cum in legum scit citia excelleret. canonum parum peritus haberetur; ex quo factum aiunt, ut Episcopatum . cujus erat percupidus, non sit assecutus. h) Sed quantum ad Episcopatum attinet, id
aliter narrat Ioannes Andreae eκ Boatino Mantuano .. Ait enim, Guidonem, post contractum. & ratum, neC dum tamen Consummatum matrimonium, postulatum
fuisse ad Episcopatum Taurinensem ; sed postulationem esse rejectam. i V. Floruit Guido Suaarius in schola aeque ac in foro; & judicia quoque
rerum criminalium exercuisse videtur. Nicolaus Spinellus cautelam docet, qua usus est Guido, cum Mutinae degeret, Contra Od Osredum . qui Bononiae causim quamdam agebat. k Uicitur etiam in dissicili quadam causa Rccursum com1uluisse : sed id petitum est ex libro de jure emphyleutico, quem pertinere diximus ad Martinum Fanensem. Denique laudatur SuZarius, quod naturalis Philosophiae expers non esset ; quod rarum erat in ICtis eorum temporum .
is ibis, Ex A . Com. Bon. Hi . CL Monta Non sericis texturis variatam , vel ex variis coloribus ornatam, ut Guido de Sintaria Minio ae legum profestar. Dec. Iur. Rub. de advoeato. sequitur.
uc. eit., qui 'rperam attigat Ioannινα Ireae , nihil ejusmodi dicentem.
exeuat. tutor. Ubi. I onit cautelam , qua usus suit Guido Mutinae contra Udo redam existentem Bononiae. Diplavat. ioci etia
exposuit latinis verbis totum , quod diu Canincel lxrius dixerat literaliter. Petrus Cantiaeu. in Chroadeo a I au. M LXXVIII. tatae penes me nig
sutraversia ,. quae erat laver filias Arimtiadi de S. Petro, ob μνeditatem pateruam. Es rursum anao MCLXXXIII. Bononiae merceum aremiga procuratoribus Fraue fel de Fotiano electi R